Hoe gaat het met de (nieuwe) moeders deeltje 81

Mijn zus was een 'huilbaby' (dus zeg maar zonder medische aanleiding veel huilen, dag in dag uit) De vk zei toen tegen mijn moeder: ze moet nog wennen aan het leven op aarde, buiten de veilige baarmoeder die ze gewend was. Dit lost je probleem natuurlijk niet op, en helpt haar ook niet troosten, maar het kan voor jezelf misschien een verklaring zijn. Succes in elk geval!

quote:

Op dinsdag 4 augustus 2009 20:28 schreef livelink het volgende:
Is ze in de doek rustig, Vicky? Een vriendin van mij heeft maandenlang bijna de hele dag met haar huilbaby in een doek gelopen. Dat was de enige plek waar ze niet huilde. Sterkte!

de ene keer vindt ze het fijn, de andere keer niet. Ben nu aab de wandel naar m@x. Had nog wat van dr liggen

Vicky, ontzettend moeilijk. hoop dat ze een beetje rustig word van t wandelen...

hoe reageert Amber eigenlijk op het huilen van Tess?

Vicky, het lijkt me erg zwaar zeg! Sterkte!

quote:

Op dinsdag 4 augustus 2009 20:47 schreef Ynske het volgende:
Vicky, ontzettend moeilijk. hoop dat ze een beetje rustig word van t wandelen...

hoe reageert Amber eigenlijk op het huilen van Tess?

wandelen was geen succes.

Amber roept alleen: mama, pruttel huilt weer! Of mama, mijn zusje/Tess is weer aan het huilen.

Och Vicky, wat lijkt me dat naar.
Als ik bij je in de buurt woonde zou ik jou ook aanbieden een middagje voor Tess te zorgen. Veel sterkte zeg.

Vicky, sterkte!

Vicky

Wat verschrikkelijk Vicky, zoveel huilen. Dat is zo zwaar. Ik hoop dat jullie snel een oplossing vinden, zo ga je er zelf ook nog aan onderdoor.

Zo lief.
De afgelopen paar dagen was ik zo moe dat ik er voor mijn gevoel niet helemaal bij was voor Kobus.
En vandaag was Kobus zo ongedurig, hij wilde niet slapen, alleen maar bij mij zijn en drinken en knuffelen. Dus aan toe gegeven (met groot schuldgevoel) tot ik zag dat hij echt heel moe was.
In bed gelegd en hij moest nog een klein beetje pruttelen en sippen.
Ik had mijn shirt bij hem gelegd voor vertrouwde mama geur, loop ik net langs zijn bedje, is hij in zijn Puckababy helemaal opgeschoven om met zijn koppie op dat shirt te liggen!
Mijn lieve jongetje!

Oo, oeke, wat lief!
Kobus is dol op zijn (m)oeke!

Oooh Vicky wat rot dat het bij jullie ook geen fijne start is
Helaas kan ik er nu over mee praten en herken ik het gevoel van je wel, knettergek word je ervan en vooral en niet te vergeten wanhopig want niets zo vervelend als je kind niet kunnen troosten.
En een ander kind hebben dat ook de aandacht van je wil hebben wat je soms niet zal lukken omdat Tess dan huilt.

Ik zal heel eerlijk toegeven dat ik op een gegeven moment het gewoon niet meer wist of ik er wel goed aan had gedaan om een 2de kindje te willen dit was toch niet eerlijk tegenover Isa.
(en tuurlijk ben ik blij met Ties maar op dat moment was ik gewoon ff helemaal op en het gehuil beu, schuldgevoelens komen daar dan later nog bij omdat je zulke gedachten hebt je zit dan dus in een vervelende cirkel)
Ik kan je alleen maar aanraden naar de huisarts te gaan, het CB wie dan ook en daar flink aan de bel te rammelen, andere voeding?? fysiotherapie, kinderarts? maakt niet uit wat maar dat er iig iets word gedaan wat mogelijk kan helpen. Hopelijk vinden jullie ook snel de oorzaak

En gatver helemaal niet leuk om na zulke posts zelf te moeten vertellen dat het hier wel goed lijkt te gaan, Ties is een ander kind ik ken hem niet meer terug nu hij aan de nutramigen zit hij heeft zelfs vandaag heerlijk met me op de bank liggen slapen, totaal ontspannen.
Verzekering heeft nu de papieren op hun bureau liggen en de machtiging is dus bijna rond (hoop ik)
heb voorlopig nog voeding staan dus de komende week moeten we redden hoe dan ook ik ga niet meer terug naar waar we vandaan komen, of we het vergoed krijgen of niet dat is geen optie.

Het moge duidelijk zijn dat het met mij ook een stuk beter gaat, ik heb er weer vertrouwen in en ben spontaan weer opnieuw verliefd op ons kleine menneke. Ben blij dat die gevoelens van mij alleen te wijten waren aan het gehuil van Ties en dat er verder niets aan de hand is.

Ik heb vandaag zelf een afspraak bij de ha en een telefosche afspraak met de kinderpsych.

goedzo Vicky. Trek maar aan de bel.

En dat verhaal marlieske.... oei zo herkenbaar. Heb ik er wel goed aan gedaan. Wat heb ik - in mijn geval - Fleur aangedaan met zo'n moeilijke zus. Maar, goed ook hier is het uiteindelijk goed gekomen en kunnen ze niet meer zonder elkaar.

Vicky, nogmaals zo heel veel sterkte.

Troel, wat goed om te lezen dat de 'rust' zoveel heeft kunnen doen voor je. Nu lekker weer volop gaan genieten van Ruben.

Vicky heel veel succes bij de ha en de psych, ik hoop dat ze je kunnen helpen.

Chacama ik ben blij dat iemand de gevoelens herkent, heb af en toe het idee dat er een taboe op rust omdat je vaak te horen krijgt: "ja maar jullie wilde een tweede kindje bladiebladiebla enz.
Het viel me dus best zwaar om open en eerlijk te zijn vorige week.

Net bij de ha geweest, verhaal gedaan _{met hoop tranen} en ik ga weer praten met de spv-er. Niet persee op advies van de ha, maar omdat ik dat zelf ook graag wil.

Kinderpsych gaat zo bellen hoop ik..
We zitten hier heel erg in tweestrijd... wel of geen geplande opname voor Tess. Aan de ene kant zeg ik keihard NEE.. je doet je kind niet zomaar naar het ziekenhuis zonder medische redenen, maar aan de andere kant zeggen we ja, afhankelijk wat ze gaan doen in het zh. Laat ze maar eens kijken of ze een duidelijke oorzaak kunnen vinden voor het gehuil/gekrijs.

Vicky, wat moeilijk en zwaar. Het is nig niet aan de orde maar een opname zou ook zorgen voor bijtankmoment voor jullie. Ik wou dat ik wat voor je kon doen, die onmacht lijkt me vreselijk.

quote:

Op woensdag 5 augustus 2009 11:18 schreef Lishe het volgende:
Vicky, wat moeilijk en zwaar. Het is nig niet aan de orde maar een opname zou ook zorgen voor bijtankmoment voor jullie. Ik wou dat ik wat voor je kon doen, die onmacht lijkt me vreselijk.

opname zou idd ook een rustmoment/bijtankmoment voor ons kunnen zijn. Ik wil eerst weten wat ze precies doet bij zo'n opname voordat we het doen.

Die onmacht vreet aan me. We hebben ondertussen alles geprobeerd wat binnen onze macht ligt om het Tess zo aangenaam mogelijk te maken.. en toch lijkt het niet te lukken.
Dan ga ik twijfelen aan mezelf...

Vicky, een vriendin van mij is arts en toen ze co-schappen liep hadden ze bijna altijd wel een huilbaby op de afdeling Ook op indicatie van de ouders.
Natúúrlijk doe je het niet zomaar, maar je zou ook zeker niet de enige zijn!

quote:

Op woensdag 5 augustus 2009 11:21 schreef Vicky het volgende:

Dan ga ik twijfelen aan mezelf...

Niet doen! Ook zonder twijfels hebben jullie het al zwaar genoeg. Fijn dat je bij de SPV'er terecht kunt. En veel sterkte met de evt keuze om Tess naar het zkh te brenegn.

Tess wordt vandaag opgenomen.

Lijkt me een goede beslissing vicky. Sterkte, ik hoop dat ze er achter kunnen komen wat er met je meiske aan de hand is

Sterkte dame.
Hopelijk biedt de rust jullie wat lucht. En wat zul je haar aan de andere kant ook missen.... Maar voel je níet schuldig als je ook wel een beetje blij bent dat ze wordt opgenomen.

quote:

Op woensdag 5 augustus 2009 13:18 schreef Vicky het volgende:
Tess wordt vandaag opgenomen.

Och jeetje Vicky, zo snel dan ook meteen.
Een enorm dappere en sterke beslissing hoor! Je doet niet zomaar even je kindje weg uiteraard!
Heel veel sterkte, ik hoop at het jullie wat lucht, maar uiteindelijk ook zeker een oplossing geeft.