Tour de France 2019
Op naar Parijs. Wie gaat er winnen? Wie gaat er gepakt worden met doping? Genoeg te bespreken dus. :)
BBOX, Rabo, QS en Silence in achtervolging, goed bezig die nederlanders en belgen 
Cancellara; "Tweede worden is gemakkelijker dan eerste worden"
FOK!sport *O* ✩ ✩ ✩ Ajax O+
FOK!sport *O* ✩ ✩ ✩ Ajax O+
Rabobank, QSI, Silence - lotto en BBox leiden het peloton.
Beter iets moois verliezen, dan dat je het nooit hebt gehad.
En die moeten het dichtrijden?quote:Op zaterdag 18 juli 2009 13:32 schreef MarijeH het volgende:
Rabobank, QSI, Silence - lotto en BBox leiden het peloton.
Everything will be okay in the end.
If it's not okay, it's not the end...
If it's not okay, it's not the end...
Wanneer was de laatste NL etappeoverwinning in de Tour? Weening 2005???
Gaat voor de BHFH-award 2005!
Humanitas est in bestias bonitas.
I am the hole I can't get out of.
Humanitas est in bestias bonitas.
I am the hole I can't get out of.
Ja.quote:Op zaterdag 18 juli 2009 13:33 schreef JohnDDD het volgende:
Wanneer was de laatste NL etappeoverwinning in de Tour? Weening 2005???
sig verwijderd door FA
Sporza begint, dus hoeven we niet meer iedere minuut het verschil te posten .
.
sig verwijderd door FA
quote:
Sporza begint, dus hoeven we niet meer iedere minuut het verschil te posten
Everything will be okay in the end.
If it's not okay, it's not the end...
If it's not okay, it's not the end...
Beetje laat, maar..
Etappe 14: Colmar - Besançon (199km)
De laatste kans op een massasprint voor Parijs, maar ook voor de aanvallers die minder sterk bergop zijn om nog iets van hun Tour te maken. De grote vraag is dus hebben de sprintersploegen nog wel trek in een sprint met Cavendish, zo niet dan is het aan de vluchters. De finishplaats Besançon is verbonden aan onze koningin en het zou mooi zijn als een landgenoot juist hier een rol van betekenis kan gaan spelen.
De start wordt genomen in de finishplaats van gisteren, het 67.000 inwoners tellende Colmar in de Elzas. Ik had gisteren al wat verteld over de geschiedenis van de Elzas, vandaag ga ik op Colmar zelf in.
Colmar ligt aan de rivier de Lauch, zo'n 15km ten westen van de Duitse grens en 40km van Freiburg. Het klinkt raar gezien het weer van gisteren, maar Colmar behoort met Marseille en Clermont-Ferrand tot de droogste steden van Frankrijk. De Vogezen ten westen van de stad liggen precies zo gunstig dat de meeste regenwolken er niet langs kunnen en al op de hellingen zelf leegdruppelen.
De wijk La Petite Venise in Colmar
De plaats is in 823 gesticht als Columbarium ("duiventoren"), kreeg in 1226 stadsrechten en werd in 1278 een Vrije Rijksstad binnen het Heilige Roomse Rijk. In 1354 sloten tien steden in dit deel van het rijk een verbond, de Zehnstädtebund (Frans: Décapole) van de Elzas. In deze periode werd de belangrijkste kerk van de stad, de Église Saint-Martin voltooid waarvan de bouw meer dan 100 jaar in beslag had genomen.
Église Saint-Martin (1365)
Er werd hevig gevochten om deze steden tijdens de dertigjarige oorlog waarin de grenzen van de verschillende machten in de Alsace voortdurend verschoven, zo vielen delen van de huidige Alsace onder de hertogdommen Bourgondië en Lotharingen, de Zwitserse confederatie, het vrije Straatsburg, het Heilige Roomse Rijk en het koninkrijk Frankrijk. Colmar was één van de steden die Frans werden na de Vrede van Westfalen (1648) en zou de hoofdstad van Frans Alsace worden. De gehele Alsace viel pas in 1678 in Franse handen na het Verdrag van Nijmegen dat een einde maakte aan de Hollandse oorlog, waarop de hoofdstad naar Straatsburg werd verplaatst.
De Alsace werd in 1871 weer Duits nadat Pruisen de Frans-Duitse oorlog had gewonnen en het keizerrijk Duitsland creëerde, dit duurde tot 1919 toen Frankrijk het weer terug kreeg na het Vedrag van Versailles als één van de zware vergoedingen die Duitsland moest betalen voor de geleden schade in de eerste wereldoorlog.
In de tweede wereldoorlog viel Duitsland Frankrijk aan en werd Colmar bezet, het zou op 2 februari 1945 als laatste Franse stad bevrijdt worden na een drieweekse veldslag tussen de Duitsers en een Frans-Amerikaans leger dat de Colmar Pocket (Zak van Colmar) wordt genoemd, er vielen ruim 40.000 doden in deze veldslag en 16.000 Duitsers werden krijgsgevangene.
Colmar staat bekend om de voor de Elzas typische architectuur die hier vrijwel volledig bewaard is gebleven wat het historische centrum een sprookjesachtig karakter meegeeft, zeker tijdens kerstmis als de hele stad versierd wordt. De bekendste voorbeelden van de Elzas architectuur in Colmar zijn het Koïfhus uit 1480, Maison Pfister uit 1537 en de hele wijk La Petite Venise (klein Venetië) aan de Lauch.
Maison Pfister
Het droge microklimaat is ideaal voor de wijnbouw en Colmar wordt sinds 1895 dan ook wel als de wijnhoofdstad van de Elzas gezien. De stad en omliggende dorpen hebben de hoogste productie van de regio en het centrum staat vol met zogenaamde winstubs, een soort wijnkroeg. Sinds 1947 wordt hier ook het grootste jaarlijkse festival van de regio georganiseerd, het "Foire aux vins d'Alsace", oftewel het Festival van de wijnen van de Elzas trekt jaarlijks meer dan 250.000 bezoekers. De stad heeft sinds 1975 een universiteit, de Université de Haute-Alsace heeft in totaal 8.000 studenten verspreidt over Colmar en Mulhouse.
De beroemdste "Colmariens" zijn de 15e eeuwse (Duitse) schilder en graficus Martin Schongauer, de 19e eeuwse beeldhouwer Frédéric Bartholdi (die o.a. het Vrijheidsbeeld in New York ontwierp) en de voetballer en trainer Guy Roux die van 1952 tot 2005 bij AC Auxerre werkte in diverse functies en het kleine clubje als coach naar bekerzeges en deelname aan de Champions League wist te loodsen.
Besançon heeft 117.000 inwoners en is de hoofdstad van zowel het departement Doubs (516.00 inw.) als de regio Franche-Comté (1.1 miljoen inw), dat verder uit de departementen Jura, Haute-Saône en Territoire de Belfort bestaat. De enige stad met meer dan 30.000 inwoners naast Besançon is Belfort waar 51.000 mensen wonen.
Franche-Comté is een historisch graafschap dat zich in de 9e eeuw had afgescheiden van het koninkrijk en latere hertogdom Bourgondië, het zou in de 14e eeuw weer onder het bestuur van de hertogen van Bourgondië komen als aparte entiteit en toen Bourgondië zelf geannexeerd werd door Frankrijk werd Franche-Comté, net als de Nederlanden, onderdeel van het Habsburgse rijk. Willem van Oranje-Nassau zou ook hier het symbool van het verzet tegen de (Spaanse) Habsburgers worden, maar de hertog van Alva smoorde de opstand hier op hardhandige wijze in de kiem. Na de Vrede van Nijmegen (1678) kwam de Franche-Comté definitief in Franse handen.
De historische binnenstad aan de Mont Saint-Étienne
De oude stad ligt in een meander van de Doubs rivier en wordt afgesloten van het achterland door de Mont Saint-Étienne die meer dan 150m boven de benedenstad (371m boven zeeniveau) uittorent als een uitloper van het Jura gebergte. De stadsuitbreidingen liggen dan ook allemaal aan de overzijde van de rivier, verbonden met de historische binnenstad door negen bruggen.
Het is in de tweede eeuw voor Christus gesticht door de Gallische Sequani stam, zij werden verdreven in 71 v.C. verdreven door de Germaanse Sueben waarop de Sequani de hulp van de Romeinen inriepen. Julius Caesar versloeg de Sueben in 58 v.C., maar de Sequani moesten grote gebieden afstaan en voegden zich bij de grote Gallische anti-Romeinse alliantie die in 52 v.C. verslagen werd door dezelfde Julius Caesar. Caesar nam persoonlijk het oude Besançon in dat destijds "Vesontio" heette, het werd één van de grootste Gallo-Romeinse steden. In maart 68 n.C. werd hier een grote veldslag uitgevochten tussen de Gallische senator Gaius Iulius Vindex die de opstand tegen keizer Nero leidde en de Romeinse generaal Lucius Verginius Rufus. Rufus won en het leger wilde hem tot keizer benoemen als vervanger van de gehate Nero, maar Rufus bleef trouw aan de keizer waarop een crisis begon de beroemde crisis die bekend is geworden als het Vierkeizerjaar begon.
Het belangrijkste Romeinse overblijfsel in de stad is de Porte Noire, een triomfboog uit 175, en de zuilen aan het Castan plein die rond 200 gebouwd zijn. Er is op een gedeelte van de fundering na niets overgebleven van het oude amfitheater dan één van de grootste en mooiste van zijn soort was in Gallië. Het werd in de middeleeuwen afgebroken voor het bouwmateriaal.
Porte Noire en de zuilen van het Castan plein
De stad werd onder de Duitse naam Bisanz in 1032 onderdeel van het Heilige Roomse Rijk en werd in 1041 een prinsaartsbisdom. De Saint Jean kathedraal is tussen 1127 en 1161 gebouwd ter vervanging van een kathedraal uit de negende eeuw. Het was sinds 1153, toen het nog niet af was dus, de zetel van de aartsbisschoppen die de stad tot 1290 in hun greep hielden. In dat jaar kwam het volk in opstand tegen de vorst en werd het een Vrije Rijksstad.
Cathédrale Saint-Jean de Besançon[/b]
In 1544 erfde Willem van Oranje-Nassau de titel "heer van Besançon" van zijn neef René van Châlon en werd daarnaast stadhouder van de Franche-Comté onder de Habsburgers, een situatie vergelijkbaar met zijn positie in de Nederlanden. De titel heeft geen enkele werkelijke waarde meer, maar bestaat nog steeds en is in handen van koningin Beatrix die als één van haar vele titels "vrouwe van Besançon" heeft.
In 1664 werd de vrije stad door de Spanjaarden, met oog op een onvermijdelijke aanstaande oorlog, n het omliggende Franche-Comté geïntegreerd en werd begonnen met de bouw van een imposante verdedigingslinie. De versterkte stadsmuren, vele forten in de omgeving en de citadel op de Mont Saint-Étienne konden echter niet verhinderen dat de stad in 1674 toch veroverd werd door Frankrijk dat het definitief annexeerde na de Vrede van Nijmegen in 1678. In de tweede wereldoorlog gebruikten de nazi's de citadel als basis in deze regio en werden hier ongeveer honderd mensen geëxecuteerd, de stad bleef verder echter redelijk gespaard van oorlogsgeweld toen de Amerikanen het in 1944 bevrijdden. De citadel, forten en stadsmuren zijn sinds vorig jaar een UNESCO werelderfgoed.
[i]Citadel van Besançon (1668)
De stad verloor na de Franse revolutie haar status als aartsbisdom en hoofdstad (tot 1960), de stad kwam in een diep economisch dal waar het pas aan het einde van de eeuw van herstelde dankzij de Zwitser Laurent Mégevand, hij startte in 1793 de horloge industrie waar de stad tot op de dag van vandaag om bekend staat, ook de textielindustrie kwam in opkomst. Sinds de jaren '70 heeft de horloge industrie zware klappen gekregen door de Aziatische concurrentie, zo ging de belangrijkste producent Lipp failliet en overkwam het tweede bedrijf Timex bijna hetzelfde lot.
De microtechnologie, biotechnologie en telecommunicatie zijn sindsdien echter sterk in opkomst gekomen, bovendien is Besançon een echte studentenstad geworden. De Université de Franche-Comté (gesticht in 1423) heeft ongeveer 22.000 studenten, hiernaast is er een kleine, maar zeer hoog aangeschreven school gespecialiseerd in de voor Besançon zo belangrijke microtechnologie en een eveneens hoog aangeschreven internationaal taalcentrum waar jaarlijks zo'n 3.000 mensen van over de hele wereld op af komen om onderwezen te worden in maximaal tien talen (Frans, Engels, Duits, Spaans, Italiaans, Portugees, Russisch, Arabisch, Japans en Chinees).
Het Musée des Beaux Arts geldt als één van de belangrijkste Franse musea buiten Parijs, het bestaat al sinds 1694 en heeft een uitgebreide collectie van o.a. oude Egyptische voorwerpen en vele werken van Franse, Italiaanse en Vlaamse meesters.
De stad heeft drie wereldberoemdste zonen uit de 19e eeuw. In 1802 werd de misschien wel grootste Franse schrijver Victor Hugo (auteur van o.a. Les Misérables en De Klokkenluider van de Notre Dame) geboren, op een steenworp afstand van het huis waar later de gebroeders Auguste (1862) en Louis (1864) Lumière het levenslicht zagen. De bekendste wielrenner was Jean de Gribaldy, zelf een kleine renner in de jaren '40/'50, maar zeer succesvol als ploegleider van o.a. Sean Kelly. De Gribably overleed in 1987.
De Tour komt vandaag voor de zestiende keer aan in Besançon, waar ook 15x een etappe begon. De fraaie erelijst wordt geopend door de Belg Marcel Kint in 1938, hij werd opgevolgd door grote namen als de Zwitserse latere Tourwinnaar Ferdi Kubler (1947), topsprinter André Darrigade (1958) en Jacques Anquetil (1963) won hier een tijdrit, evenals Lance Armstrong in 2004 toen de Tour hier voor het laatst kwam. Drie keer won een Nederlander in deze aan het koningshuis verbonden stad, Henk Nijdam bleef in 1964 een aanstormend peloton elf seconden voor om een sprint te voorkomen. Jean-Paul van Poppel (1988) en Jeroen Blijlevens (1996) wonnen juist een massasprint in Besançon. Jan Janssen won in 1964 een etappe die hier startte en aankwam in Thonon les Bains.
Over het parcours valt weinig te zeggen, het is ondanks twee klimmetjes van de derde categorie niet al te moeilijk en de aankomst ligt in een buitenwijk van de stad. Op iets meer dan een kilometer van de streep moeten de renners even een stukje vals plat overwinnen en over een bruggetje rijden, in een massasprint stelt dit niets voor, maar als er een groepje vooruit blijft kan dit misschien een goede plaats zijn om een aanval te plaatsen.
Etappe 14: Colmar - Besançon (199km)
De laatste kans op een massasprint voor Parijs, maar ook voor de aanvallers die minder sterk bergop zijn om nog iets van hun Tour te maken. De grote vraag is dus hebben de sprintersploegen nog wel trek in een sprint met Cavendish, zo niet dan is het aan de vluchters. De finishplaats Besançon is verbonden aan onze koningin en het zou mooi zijn als een landgenoot juist hier een rol van betekenis kan gaan spelen.
De start wordt genomen in de finishplaats van gisteren, het 67.000 inwoners tellende Colmar in de Elzas. Ik had gisteren al wat verteld over de geschiedenis van de Elzas, vandaag ga ik op Colmar zelf in.
Colmar ligt aan de rivier de Lauch, zo'n 15km ten westen van de Duitse grens en 40km van Freiburg. Het klinkt raar gezien het weer van gisteren, maar Colmar behoort met Marseille en Clermont-Ferrand tot de droogste steden van Frankrijk. De Vogezen ten westen van de stad liggen precies zo gunstig dat de meeste regenwolken er niet langs kunnen en al op de hellingen zelf leegdruppelen.
De wijk La Petite Venise in Colmar
De plaats is in 823 gesticht als Columbarium ("duiventoren"), kreeg in 1226 stadsrechten en werd in 1278 een Vrije Rijksstad binnen het Heilige Roomse Rijk. In 1354 sloten tien steden in dit deel van het rijk een verbond, de Zehnstädtebund (Frans: Décapole) van de Elzas. In deze periode werd de belangrijkste kerk van de stad, de Église Saint-Martin voltooid waarvan de bouw meer dan 100 jaar in beslag had genomen.
Église Saint-Martin (1365)
Er werd hevig gevochten om deze steden tijdens de dertigjarige oorlog waarin de grenzen van de verschillende machten in de Alsace voortdurend verschoven, zo vielen delen van de huidige Alsace onder de hertogdommen Bourgondië en Lotharingen, de Zwitserse confederatie, het vrije Straatsburg, het Heilige Roomse Rijk en het koninkrijk Frankrijk. Colmar was één van de steden die Frans werden na de Vrede van Westfalen (1648) en zou de hoofdstad van Frans Alsace worden. De gehele Alsace viel pas in 1678 in Franse handen na het Verdrag van Nijmegen dat een einde maakte aan de Hollandse oorlog, waarop de hoofdstad naar Straatsburg werd verplaatst.
De Alsace werd in 1871 weer Duits nadat Pruisen de Frans-Duitse oorlog had gewonnen en het keizerrijk Duitsland creëerde, dit duurde tot 1919 toen Frankrijk het weer terug kreeg na het Vedrag van Versailles als één van de zware vergoedingen die Duitsland moest betalen voor de geleden schade in de eerste wereldoorlog.
In de tweede wereldoorlog viel Duitsland Frankrijk aan en werd Colmar bezet, het zou op 2 februari 1945 als laatste Franse stad bevrijdt worden na een drieweekse veldslag tussen de Duitsers en een Frans-Amerikaans leger dat de Colmar Pocket (Zak van Colmar) wordt genoemd, er vielen ruim 40.000 doden in deze veldslag en 16.000 Duitsers werden krijgsgevangene.
Colmar staat bekend om de voor de Elzas typische architectuur die hier vrijwel volledig bewaard is gebleven wat het historische centrum een sprookjesachtig karakter meegeeft, zeker tijdens kerstmis als de hele stad versierd wordt. De bekendste voorbeelden van de Elzas architectuur in Colmar zijn het Koïfhus uit 1480, Maison Pfister uit 1537 en de hele wijk La Petite Venise (klein Venetië) aan de Lauch.
Maison Pfister
Het droge microklimaat is ideaal voor de wijnbouw en Colmar wordt sinds 1895 dan ook wel als de wijnhoofdstad van de Elzas gezien. De stad en omliggende dorpen hebben de hoogste productie van de regio en het centrum staat vol met zogenaamde winstubs, een soort wijnkroeg. Sinds 1947 wordt hier ook het grootste jaarlijkse festival van de regio georganiseerd, het "Foire aux vins d'Alsace", oftewel het Festival van de wijnen van de Elzas trekt jaarlijks meer dan 250.000 bezoekers. De stad heeft sinds 1975 een universiteit, de Université de Haute-Alsace heeft in totaal 8.000 studenten verspreidt over Colmar en Mulhouse.
De beroemdste "Colmariens" zijn de 15e eeuwse (Duitse) schilder en graficus Martin Schongauer, de 19e eeuwse beeldhouwer Frédéric Bartholdi (die o.a. het Vrijheidsbeeld in New York ontwierp) en de voetballer en trainer Guy Roux die van 1952 tot 2005 bij AC Auxerre werkte in diverse functies en het kleine clubje als coach naar bekerzeges en deelname aan de Champions League wist te loodsen.
Besançon heeft 117.000 inwoners en is de hoofdstad van zowel het departement Doubs (516.00 inw.) als de regio Franche-Comté (1.1 miljoen inw), dat verder uit de departementen Jura, Haute-Saône en Territoire de Belfort bestaat. De enige stad met meer dan 30.000 inwoners naast Besançon is Belfort waar 51.000 mensen wonen.
Franche-Comté is een historisch graafschap dat zich in de 9e eeuw had afgescheiden van het koninkrijk en latere hertogdom Bourgondië, het zou in de 14e eeuw weer onder het bestuur van de hertogen van Bourgondië komen als aparte entiteit en toen Bourgondië zelf geannexeerd werd door Frankrijk werd Franche-Comté, net als de Nederlanden, onderdeel van het Habsburgse rijk. Willem van Oranje-Nassau zou ook hier het symbool van het verzet tegen de (Spaanse) Habsburgers worden, maar de hertog van Alva smoorde de opstand hier op hardhandige wijze in de kiem. Na de Vrede van Nijmegen (1678) kwam de Franche-Comté definitief in Franse handen.
De historische binnenstad aan de Mont Saint-Étienne
De oude stad ligt in een meander van de Doubs rivier en wordt afgesloten van het achterland door de Mont Saint-Étienne die meer dan 150m boven de benedenstad (371m boven zeeniveau) uittorent als een uitloper van het Jura gebergte. De stadsuitbreidingen liggen dan ook allemaal aan de overzijde van de rivier, verbonden met de historische binnenstad door negen bruggen.
Het is in de tweede eeuw voor Christus gesticht door de Gallische Sequani stam, zij werden verdreven in 71 v.C. verdreven door de Germaanse Sueben waarop de Sequani de hulp van de Romeinen inriepen. Julius Caesar versloeg de Sueben in 58 v.C., maar de Sequani moesten grote gebieden afstaan en voegden zich bij de grote Gallische anti-Romeinse alliantie die in 52 v.C. verslagen werd door dezelfde Julius Caesar. Caesar nam persoonlijk het oude Besançon in dat destijds "Vesontio" heette, het werd één van de grootste Gallo-Romeinse steden. In maart 68 n.C. werd hier een grote veldslag uitgevochten tussen de Gallische senator Gaius Iulius Vindex die de opstand tegen keizer Nero leidde en de Romeinse generaal Lucius Verginius Rufus. Rufus won en het leger wilde hem tot keizer benoemen als vervanger van de gehate Nero, maar Rufus bleef trouw aan de keizer waarop een crisis begon de beroemde crisis die bekend is geworden als het Vierkeizerjaar begon.
Het belangrijkste Romeinse overblijfsel in de stad is de Porte Noire, een triomfboog uit 175, en de zuilen aan het Castan plein die rond 200 gebouwd zijn. Er is op een gedeelte van de fundering na niets overgebleven van het oude amfitheater dan één van de grootste en mooiste van zijn soort was in Gallië. Het werd in de middeleeuwen afgebroken voor het bouwmateriaal.
Porte Noire en de zuilen van het Castan plein
De stad werd onder de Duitse naam Bisanz in 1032 onderdeel van het Heilige Roomse Rijk en werd in 1041 een prinsaartsbisdom. De Saint Jean kathedraal is tussen 1127 en 1161 gebouwd ter vervanging van een kathedraal uit de negende eeuw. Het was sinds 1153, toen het nog niet af was dus, de zetel van de aartsbisschoppen die de stad tot 1290 in hun greep hielden. In dat jaar kwam het volk in opstand tegen de vorst en werd het een Vrije Rijksstad.
Cathédrale Saint-Jean de Besançon[/b]
In 1544 erfde Willem van Oranje-Nassau de titel "heer van Besançon" van zijn neef René van Châlon en werd daarnaast stadhouder van de Franche-Comté onder de Habsburgers, een situatie vergelijkbaar met zijn positie in de Nederlanden. De titel heeft geen enkele werkelijke waarde meer, maar bestaat nog steeds en is in handen van koningin Beatrix die als één van haar vele titels "vrouwe van Besançon" heeft.
In 1664 werd de vrije stad door de Spanjaarden, met oog op een onvermijdelijke aanstaande oorlog, n het omliggende Franche-Comté geïntegreerd en werd begonnen met de bouw van een imposante verdedigingslinie. De versterkte stadsmuren, vele forten in de omgeving en de citadel op de Mont Saint-Étienne konden echter niet verhinderen dat de stad in 1674 toch veroverd werd door Frankrijk dat het definitief annexeerde na de Vrede van Nijmegen in 1678. In de tweede wereldoorlog gebruikten de nazi's de citadel als basis in deze regio en werden hier ongeveer honderd mensen geëxecuteerd, de stad bleef verder echter redelijk gespaard van oorlogsgeweld toen de Amerikanen het in 1944 bevrijdden. De citadel, forten en stadsmuren zijn sinds vorig jaar een UNESCO werelderfgoed.
[i]Citadel van Besançon (1668)
De stad verloor na de Franse revolutie haar status als aartsbisdom en hoofdstad (tot 1960), de stad kwam in een diep economisch dal waar het pas aan het einde van de eeuw van herstelde dankzij de Zwitser Laurent Mégevand, hij startte in 1793 de horloge industrie waar de stad tot op de dag van vandaag om bekend staat, ook de textielindustrie kwam in opkomst. Sinds de jaren '70 heeft de horloge industrie zware klappen gekregen door de Aziatische concurrentie, zo ging de belangrijkste producent Lipp failliet en overkwam het tweede bedrijf Timex bijna hetzelfde lot.
De microtechnologie, biotechnologie en telecommunicatie zijn sindsdien echter sterk in opkomst gekomen, bovendien is Besançon een echte studentenstad geworden. De Université de Franche-Comté (gesticht in 1423) heeft ongeveer 22.000 studenten, hiernaast is er een kleine, maar zeer hoog aangeschreven school gespecialiseerd in de voor Besançon zo belangrijke microtechnologie en een eveneens hoog aangeschreven internationaal taalcentrum waar jaarlijks zo'n 3.000 mensen van over de hele wereld op af komen om onderwezen te worden in maximaal tien talen (Frans, Engels, Duits, Spaans, Italiaans, Portugees, Russisch, Arabisch, Japans en Chinees).
Het Musée des Beaux Arts geldt als één van de belangrijkste Franse musea buiten Parijs, het bestaat al sinds 1694 en heeft een uitgebreide collectie van o.a. oude Egyptische voorwerpen en vele werken van Franse, Italiaanse en Vlaamse meesters.
De stad heeft drie wereldberoemdste zonen uit de 19e eeuw. In 1802 werd de misschien wel grootste Franse schrijver Victor Hugo (auteur van o.a. Les Misérables en De Klokkenluider van de Notre Dame) geboren, op een steenworp afstand van het huis waar later de gebroeders Auguste (1862) en Louis (1864) Lumière het levenslicht zagen. De bekendste wielrenner was Jean de Gribaldy, zelf een kleine renner in de jaren '40/'50, maar zeer succesvol als ploegleider van o.a. Sean Kelly. De Gribably overleed in 1987.
De Tour komt vandaag voor de zestiende keer aan in Besançon, waar ook 15x een etappe begon. De fraaie erelijst wordt geopend door de Belg Marcel Kint in 1938, hij werd opgevolgd door grote namen als de Zwitserse latere Tourwinnaar Ferdi Kubler (1947), topsprinter André Darrigade (1958) en Jacques Anquetil (1963) won hier een tijdrit, evenals Lance Armstrong in 2004 toen de Tour hier voor het laatst kwam. Drie keer won een Nederlander in deze aan het koningshuis verbonden stad, Henk Nijdam bleef in 1964 een aanstormend peloton elf seconden voor om een sprint te voorkomen. Jean-Paul van Poppel (1988) en Jeroen Blijlevens (1996) wonnen juist een massasprint in Besançon. Jan Janssen won in 1964 een etappe die hier startte en aankwam in Thonon les Bains.
Over het parcours valt weinig te zeggen, het is ondanks twee klimmetjes van de derde categorie niet al te moeilijk en de aankomst ligt in een buitenwijk van de stad. Op iets meer dan een kilometer van de streep moeten de renners even een stukje vals plat overwinnen en over een bruggetje rijden, in een massasprint stelt dit niets voor, maar als er een groepje vooruit blijft kan dit misschien een goede plaats zijn om een aanval te plaatsen.
Ik snap de NOS niet! We zijn begonnen, krijgen we dit spul te zien.
Doe dat lekker in de avondetappe!
Doe dat lekker in de avondetappe!
----> Schumacher, je was een groot sportman! <----
Best wel triest, ik kan me nog de jaren herinneren dat we met Italië wedijverden wie het meeste aantal etappes won in de ronde.quote:
Gaat voor de BHFH-award 2005!
Humanitas est in bestias bonitas.
I am the hole I can't get out of.
Humanitas est in bestias bonitas.
I am the hole I can't get out of.
Dat doen ze óók.quote:Op zaterdag 18 juli 2009 13:45 schreef leroytje het volgende:
Ik snap de NOS niet! We zijn begonnen, krijgen we dit spul te zien.
Doe dat lekker in de avondetappe!
sig verwijderd door FA
Heeft Herbert Timmer nou gemist?
edit in tweede instantie toch wel.
edit in tweede instantie toch wel.
Als het niet wil branden moet je beter stoken.
Er waren nog geen live-beelden te vertonen, dat ligt niet aan de NOS. Sporza had ook niks boeiends.quote:
Ik snap de NOS niet! We zijn begonnen, krijgen we dit spul te zien.
Doe dat lekker in de avondetappe!
Everything will be okay in the end.
If it's not okay, it's not the end...
If it's not okay, it's not the end...
Nogalquote:Op zaterdag 18 juli 2009 13:46 schreef du_ke het volgende:
Heeft Herbert Timmer nou gemist?
edit in tweede instantie toch wel.
----> Schumacher, je was een groot sportman! <----
Ze lijken nu definitief weg...
"Niet-wielrenners. De leegheid van die levens schokt me." - T. Krabbé
Niet iedereen kan tv kijken hequote:Op zaterdag 18 juli 2009 13:40 schreef Ambrosius het volgende:
Sporza begint, dus hoeven we niet meer iedere minuut het verschil te posten
"En dan hebben ze nou de regel dat je handjes mot schudden voor het gevecht. Ik wil helemaal geen handjes schuden met m'n tegenstander. Ik wil de kop van z'n romp afslaan."
Hincapie en Roche rijden niet mee in de kopgroep.
Beter iets moois verliezen, dan dat je het nooit hebt gehad.
fucking nice, zit hier op werk met 24' scherm, en live tour de france stream...
One great rockshow can change the world!
