Slank! #802 Geef mijn portie maar aan flipper

Nou, dan denk ik dat ik best zelfredzaam ben

zoooooooooooooooow

flaccid: makkelijk te onthouden

gezonde tussendoortjes
-iets met magere eiwitten (gerookte of gekookte of gegrilde kipfilet, yoghrt, kwark (magere varianten))
-fruit (niet té veel, is ook suiker)
-groentes/rauwkost
-volkoren brood of cracker evt. maar meestalk vult dat niet echt goed
-vette vis
-nootjes (liefst ongebrand ongezouten)

slechte tussendoortjes
-kun je zelf wel bedenken: chocola, chips, koeken, snacks
-dingen met veel suiker
-geraffineerde producten (zowel vlees (worst enzo) als suikers (cruesli bevat bijvoorbeeld heel veel suiker)
-honing is ook suiker!

niet ongezond maar volledig nutteloos of zelfs een klein beetje evil
-rijstwafels, snack a jacks
-simpele koolhydraten (witte crackers, melba toast, rijstwafels, cornflakes)

Ik zoek trouwens nooit iets van te voren op, tot ergenis van m'n vriendin.
Of ik nou een afspraak moet hebben, de trein moet pakken of gewoon een stad in ga die ik niet ken, ik kijk/vraag en observeer ter plaatse wel over het hoe en wat en loopt het niet goed, so be it.
Lekker makkelijk, m'n vriendin is echter zo'n controlfreak en heeft van alle mogelijke situaties een printje in de tas zitten.

quote:

Op woensdag 8 juli 2009 17:47 schreef Lastpost het volgende:
Ik zoek trouwens nooit iets van te voren op, tot ergenis van m'n vriendin.
Of ik nou een afspraak moet hebben, de trein moet pakken of gewoon een stad in ga die ik niet ken, ik kijk/vraag en observeer ter plaatse wel over het hoe en wat en loopt het niet goed, so be it.
Lekker makkelijk, m'n vriendin is echter zo'n controlfreak en heeft van alle mogelijke situaties een printje in de tas zitten.

tsja, ik ook. ik verdoe liever mijn kostbare tijd niet met een tram missen die ik gewoon had kunnen halen als ik meteen had geweten dat ik die moest hebben en waar hij ging. en ik heb geen zin om om te lopen als ik ook direkt de goeie route had kunnen vinden.

ik kom dan ook nooit te laat omdat ik iets niet kon vinden (dat vind ik ronduit onbeschoft en een slechte reden om te laat te komen... je had het op kunnen zoeken immers)

ik vnd het trouwens heerlijk om in een relatie fonbekende stad rond te dwalen zonder mn plattegrond te gebruiken - als ik alle tijd heb en geen duidelijk doel. bovendien kan ik in een onbekende stad redelijk snel mijn weg vinden als ik eenmaal twee herkenningspunten heb (meestal een kerk en het station) en een keertje de structuur van de straten heb gezien op een kaartje...dat zit daarna in mijn hoofd.

quote:

Op woensdag 8 juli 2009 17:50 schreef kwakveense het volgende:

[..]

tsja, ik ook. ik verdoe liever mijn kostbare tijd niet met een tram missen die ik gewoon had kunnen halen als ik meteen had geweten dat ik die moest hebben en waar hij ging. en ik heb geen zin om om te lopen als ik ook direkt de goeie route had kunnen vinden.

ik kom dan ook nooit te laat omdat ik iets niet kon vinden (dat vind ik ronduit onbeschoft en een slechte reden om te laat te komen... je had het op kunnen zoeken immers)

ik vnd het trouwens heerlijk om in een relatie fonbekende stad rond te dwalen zonder mn plattegrond te gebruiken - als ik alle tijd heb en geen duidelijk doel. bovendien kan ik in een onbekende stad redelijk snel mijn weg vinden als ik eenmaal twee herkenningspunten heb (meestal een kerk en het station) en een keertje de structuur van de straten heb gezien op een kaartje...dat zit daarna in mijn hoofd.

Ik verdoe mijn tijd buiten de deur sowieso niet zo heel snel, altijd muziek op en vrijwel altijd een digitale camera in de buurt dus mocht ik een uur moeten wachten bekijk ik de omgeving gewoon.
Nu heb ik ook geen kostbare tijd eigenlijk, heb alle tijd van de wereld momenteel en dat is prima.

Te laat komen doe ik sowieso nooit, óf ik weet waar het is/hoe laat ik weg moet óf ik ga gewoon rúim op tijd weg zodat ik de omgeving daar nog kan bekijken.
Zo weet ik van vrijwel alle bestemmingen hoe laat en van welk perron de trein gaat, het heeft zo z'n voordelen om opgegroeid te zijn in een gezin met machinisten.
Ik vind gewoon dat mensen in het algemeen te gehaast leven en enkel van punt A naar B kijken met oogkleppen op, in de trein bekijken ze enkel de Spits krant of zitten ze mobiel te wezen terwijl ik geniet van de omgeving en de mensen om me heen of van die mensen die 'heerlijk een stuk fietsen' en eigenlijk de omgeving niet in zich hebben opgenomen.
Nou ben ik ook behoorlijk wereldvreemd hoor, dat moet gezegt worden al lees je dat zo ook wel natuurlijk.

Kwak, als ik een afspraak heb, is het een ander verhaal. Maar als ik straks naar Barcelona ga, ga ik echt niet precies uitzoeken hoe ik van het vliegveld naar de guesthouse kom. Ik zie wel, er rijdt vast wel een trein

oh ik geniet zéker van de wereld om me heen! ik kan heel blij worden in de trein als ik een koe en een kalf in de regen door een leeg veld zie sjokken en van ganzen met hun kop tegen de regen in...

maar ik heb wel kostbare tijd omdat ik nu een keer zo heel erg ontzettend veel doe. dus ik heb niet zoveel tijd om extra te verbruiken (en ik weet niet uit mn hoofd waar welke treinen gaan dus zoek ik t op)

ik heb me gisteren nog prima vermaakt door via de haarlemmerstraat en de haarlemmerdijk door de jordaan te dwalen naar het leidseplein toe. heerlijk.

Lastpost: die mensen die de Spits zitten te lezen rijden datzelfde stuk misschien wel elke dag, dan heb je de omgeving op gegeven moment ook wel gezien. En wat als je een afspraak hebt en niet de hele dag de tijd om ruim op tijd te vertrekken?

quote:

Op woensdag 8 juli 2009 17:58 schreef ColdFeet het volgende:
Kwak, als ik een afspraak heb, is het een ander verhaal. Maar als ik straks naar Barcelona ga, ga ik echt niet precies uitzoeken hoe ik van het vliegveld naar de guesthouse kom. Ik zie wel, er rijdt vast wel een trein

mja dat zoek ik uit omdat ik een neuroot ben en anders te bang ben dat ik me niet red met mijn 0 woorden spaans ik voel me gewoon veiliger als ik in een onbekend buitenland precies weet waar ik heen moet... maar ik snap wel dat je dat niet persé doet als je niet zo bent aangelegd.

Bij mij is het wel minder geworden, dat ik alles precies moet weten. Ik herinner me een dramatische paniekaanval in Rotterdam, omdat ik de kaart van de stad niet in m'n hoofd had en niet wist waar ik was... . Maar sinds ik wat beter in m'n vel zit en meer op mezelf durf te vertrouwen, heb ik dat niet zo snel meer. Zelfs toen m'n hostel geen plek voor me leek te hebben bleef ik rustig!

Ja, is ook zo, mensen verschillen daar best in. En hé, in Spanje ben ik echt een groterd, dus voel ik me al snel veilig

Ik vind hardlopen als ik net een lange reis heb gemaakt ook tof Lekker een vreemde plek verkennen op je sportschoenen. Maar MoBlo hield daar ook echt niet van, geloof ik.

quote:

Op woensdag 8 juli 2009 17:50 schreef kwakveense het volgende:

[..]

tsja, ik ook. ik verdoe liever mijn kostbare tijd niet met een tram missen die ik gewoon had kunnen halen als ik meteen had geweten dat ik die moest hebben en waar hij ging. en ik heb geen zin om om te lopen als ik ook direkt de goeie route had kunnen vinden.

ik kom dan ook nooit te laat omdat ik iets niet kon vinden (dat vind ik ronduit onbeschoft en een slechte reden om te laat te komen... je had het op kunnen zoeken immers)

ik vnd het trouwens heerlijk om in een relatie fonbekende stad rond te dwalen zonder mn plattegrond te gebruiken - als ik alle tijd heb en geen duidelijk doel. bovendien kan ik in een onbekende stad redelijk snel mijn weg vinden als ik eenmaal twee herkenningspunten heb (meestal een kerk en het station) en een keertje de structuur van de straten heb gezien op een kaartje...dat zit daarna in mijn hoofd.

Ik dus wel, ook zal zoek ik het van tevoren op. ik heb namelijk het richtingsgevoel van een doperwt met een blinddoek voor
Eergister, toen ik op bezoek ging bij die jongen van het park (was ik dus 1x eerder geweest) die jongen woont gewoon in mijn stad, in een straat die ik kende. alleen nu moest ik ipv huis, vanaf station daar naar toe. Wat is dan de kortste route? Ik weet nog dat we vanaf zijn huis naar het park zijn gefietst en dat was niet zo ver, dus ik vanaf station naar park gefietst, maar toen wist ik het serieus niet meer. 2 opties: 1 naar mijn huis fietsen, vanaf daar nog een x proberen. 2: hem bellen om te vragen waar ik heen moet.
Dat laatste gedaan, en ik moest gewoon rechtsaf en de straat uitfietsen, dan fietste ik zo tegen zijn deur af. Dat betekende dat ik ongeveer de helft van de afgelegde afstand weer terug kon fietsen richting station, alleen 1 straat parallel aan de A'damse straatweg, waar ik op had gefietst.

Vrij beschamende actie en erg kenmerkend voor mijn richtingsgevoel

Voor Utrecht is er een heel handige fietsrouteplanner.

ik zoek trouwens nooit wat uit of op, tenzij een belangrijke afspraak, maar verder zie ik het altijd ter plekke wel, en bedenk ik dan wel hoe ik me eruit red. bij mij loopt ook nooit iets zoals het zou horen, ik kom altijd in rare situaties, of misschien zoek ik ze onbewust op, zodat het niet saai wordt

quote:

Op woensdag 8 juli 2009 18:07 schreef cyclechick het volgende:

[..]

Ik dus wel, ook zal zoek ik het van tevoren op. ik heb namelijk het richtingsgevoel van een doperwt met een blinddoek voor
Eergister, toen ik op bezoek ging bij die jongen van het park (was ik dus 1x eerder geweest) die jongen woont gewoon in mijn stad, in een straat die ik kende. alleen nu moest ik ipv huis, vanaf station daar naar toe. Wat is dan de kortste route? Ik weet nog dat we vanaf zijn huis naar het park zijn gefietst en dat was niet zo ver, dus ik vanaf station naar park gefietst, maar toen wist ik het serieus niet meer. 2 opties: 1 naar mijn huis fietsen, vanaf daar nog een x proberen. 2: hem bellen om te vragen waar ik heen moet.
Dat laatste gedaan, en ik moest gewoon rechtsaf en de straat uitfietsen, dan fietste ik zo tegen zijn deur af. Dat betekende dat ik ongeveer de helft van de afgelegde afstand weer terug kon fietsen richting station, alleen 1 straat parallel aan de A'damse straatweg, waar ik op had gefietst.

Vrij beschamende actie en erg kenmerkend voor mijn richtingsgevoel

ja, maar dat vind ik nog wat anders... je dacht dat je het wist... en je bleek het vergeten te zijn...

ik heb een vrij sterke innerlijke gps. ik raak alleen de weg kwijt als straten rond lopen ipv recht en ik dus ongemerkt van richting ben veranderd. dan moet ik een stad een beetje kennen om e gokken waar ik ben en waar ik zal uitkomen.

Utrecht vind ik trws. ook best moeilijk

quote:

Op woensdag 8 juli 2009 18:08 schreef Mini_rulez het volgende:
Voor Utrecht is er een heel handige fietsrouteplanner.

maar ik wist het eigenlijk wel, dat is het stomme. (ik moest ergens in ondiep zijn, hoe moeilijk kan het zijn )
Maar ehh linkje dan maar?

quote:

Op woensdag 8 juli 2009 18:01 schreef Mini_rulez het volgende:
Lastpost: die mensen die de Spits zitten te lezen rijden datzelfde stuk misschien wel elke dag, dan heb je de omgeving op gegeven moment ook wel gezien. En wat als je een afspraak hebt en niet de hele dag de tijd om ruim op tijd te vertrekken?

Ja oke, ik hoef ook niet iedere dag de stad voorbij te zien razen in de metro, al is Rotterdam natuurlijk wel een stad die er iedere week weer anders uit ziet.
En ik heb natuurlijk ook weleens afspraken/verplichtingen en als ik nogal krap in de tijd zit zal ik best van te voren even kijken hoe laat het vervolg vervoer aankomt zodat ik niet extreem vroeg/laat aankom, maar het verschil is dat ik zonder die verplichtingen gewoon lak heb aan dat gecheck en gecontroleer en gewoon lekker de deur uit stap en wel zie hoe en hoelaat ik ergens aankom.

Nou ben ik opgegroeid met een moeder die me geregeld gewoon mee nam als 10-15jarige het land door met de trein en nooit wist waar we heen zouden gaan en dan hadden we enkel een tas bij ons met een slaapzak (voor mij), een muziekspeler en wat tekenpotloden/kladblok.
Oja en een paar euro's en dan bleven we soms gewoon ergens on the street overnachten, van pleinen in Amsterdam tot aan woonboten in het noorden van het land.
Heerlijke ervaringen, maar dat heeft er wel voor gezorgt dat ik me ook zo ben gaan ontwikkelen en de structuur en logica af en toe niet helemaal in me opneem.

quote:

Op woensdag 8 juli 2009 18:06 schreef ColdFeet het volgende:
Ja, is ook zo, mensen verschillen daar best in. En hé, in Spanje ben ik echt een groterd, dus voel ik me al snel veilig

Ik vind hardlopen als ik net een lange reis heb gemaakt ook tof Lekker een vreemde plek verkennen op je sportschoenen. Maar MoBlo hield daar ook echt niet van, geloof ik.

ja dat heb ik in frankrijk gedaan! lekker! maar ik ben wel gestopt omdat ik teveel enge honden tegen kwam...

Ik bereid me voor als ik op tijd moet zijn (even op de routeplanner kijken hoe laat ik weg moet). Is dat niet het geval, of ben ik in een vreemde stad oid, dan zie ik wel hoe het loopt. Panieken omdat ik de weg niet weet, mijn hotel niet geboekt is of wat dan ook zal mij gelukkig niet snel overkomen.

quote:

Op woensdag 8 juli 2009 18:07 schreef cyclechick het volgende:

[..]

Ik dus wel, ook zal zoek ik het van tevoren op. ik heb namelijk het richtingsgevoel van een doperwt met een blinddoek voor
Eergister, toen ik op bezoek ging bij die jongen van het park (was ik dus 1x eerder geweest) die jongen woont gewoon in mijn stad, in een straat die ik kende. alleen nu moest ik ipv huis, vanaf station daar naar toe. Wat is dan de kortste route? Ik weet nog dat we vanaf zijn huis naar het park zijn gefietst en dat was niet zo ver, dus ik vanaf station naar park gefietst, maar toen wist ik het serieus niet meer. 2 opties: 1 naar mijn huis fietsen, vanaf daar nog een x proberen. 2: hem bellen om te vragen waar ik heen moet.
Dat laatste gedaan, en ik moest gewoon rechtsaf en de straat uitfietsen, dan fietste ik zo tegen zijn deur af. Dat betekende dat ik ongeveer de helft van de afgelegde afstand weer terug kon fietsen richting station, alleen 1 straat parallel aan de A'damse straatweg, waar ik op had gefietst.

Vrij beschamende actie en erg kenmerkend voor mijn richtingsgevoel

Herkenbaar
Ik kan werkelijk geen wegen onthouden. Soms is de terugweg vinden al te moeilijk, terwijl ik de hele heenweg voortdurend herkenningspunten heb zitten bestuderen. En de vertaalslag van een kaartje naar de werkelijkheid is vaak ook al veel gevraagd. Met het kaartje in de hand lukt het wel, maar als ik het eerst een kwartier bestudeerd heb en dan vertrek, fiets ik geheid fout. Mijn volgende telefoon moet GPS hebben

quote:

Op woensdag 8 juli 2009 18:07 schreef cyclechick het volgende:

[..]

Ik dus wel, ook zal zoek ik het van tevoren op. ik heb namelijk het richtingsgevoel van een doperwt met een blinddoek voor
Eergister, toen ik op bezoek ging bij die jongen van het park (was ik dus 1x eerder geweest) die jongen woont gewoon in mijn stad, in een straat die ik kende. alleen nu moest ik ipv huis, vanaf station daar naar toe. Wat is dan de kortste route? Ik weet nog dat we vanaf zijn huis naar het park zijn gefietst en dat was niet zo ver, dus ik vanaf station naar park gefietst, maar toen wist ik het serieus niet meer. 2 opties: 1 naar mijn huis fietsen, vanaf daar nog een x proberen. 2: hem bellen om te vragen waar ik heen moet.
Dat laatste gedaan, en ik moest gewoon rechtsaf en de straat uitfietsen, dan fietste ik zo tegen zijn deur af. Dat betekende dat ik ongeveer de helft van de afgelegde afstand weer terug kon fietsen richting station, alleen 1 straat parallel aan de A'damse straatweg, waar ik op had gefietst.

Vrij beschamende actie en erg kenmerkend voor mijn richtingsgevoel

Nu klink je net als ik

ja, je moet avondeten, trutje

quote:

Op woensdag 8 juli 2009 18:13 schreef XcUZ_Me het volgende:
Hier nog zo'n controlfreak hoor. Ik zoek zelfs met google maps op hoe ik precies moet lopen vanaf een station o.i.d.

Twijfel of ik moet avondeten. Lig alleen maar op de bank te hoesten en te slapen en lever verder geen fysieke prestaties. Zou een boterham niet genoeg zijn?

Wat zegt je buik?