Het aanvallende Cadel Evans topic #001 - voor alle fans.

Echt een imagoprobleem. Wanneer hij aanhaakte, was het meestal louter uit onvermogen. Dat is toch heel normaal Als je op een bepaald moment niet beter kunt, ga je toch conservatief rijden?

Als Menchov of Armstrong dat doet, dan is het ineens sluw en uitgekookt rijden. Doet Evans dit, dan is hij erfvijand no. 1. En dan gaat iedereen er ook heel makkelijk aan voorbij dat Evans in koersen als de Tour de Romandie, de Dauphiné Libéré en de Settimana Coppi e Bartali constant aanviel. In Romandie was er zelfs een fraaie duoaanval met Philipphe Gilbert, waarbij de rest alle zeilen moest bijzetten om terug te komen.

Wat dat betreft heeft wimderon wel een punt hoor.

quote:

Op woensdag 30 september 2009 10:02 schreef Leatherface het volgende:
Echt een imagoprobleem. Wanneer hij aanhaakte, was het meestal louter uit onvermogen. Dat is toch heel normaal Als je op een bepaald moment niet beter kunt, ga je toch conservatief rijden?

Als Menchov of Armstrong dat doet, dan is het ineens sluw en uitgekookt rijden. Doet Evans dit, dan is hij erfvijand no. 1. En dan gaat iedereen er ook heel makkelijk aan voorbij dat Evans in koersen als de Tour de Romandie, de Dauphiné Libéré en de Settimana Coppi e Bartali constant aanviel. In Romandie was er zelfs een fraaie duoaanval met Philipphe Gilbert, waarbij de rest alle zeilen moest bijzetten om terug te komen.

Wat dat betreft heeft wimderon wel een punt hoor.

Ben het ook wel mee eens dat wimderon een punt heeft, maar het ziet er natuurlijk voor de wielerliefhebber niet uit. Evans wordt twee keer tweede in de Tour, de enige wedstrijd die iedereen ziet, waarin hij weinig probeert/kan in de bergen. Dan krijg je natuurlijk snel het imago dat je liever meerijdt en tweede wordt dan risico neemt om de Tour te winnen. Als liefhebber kijk je liever naar renners die gaan voor de zege en als het mislukt derde of vierde worden, dan naar renners die aanklampen en zo met de winnaar mee naar boven rijden en tweede worden. Evans die aan moet klampen om tweede te worden en niet aan kan vallen zorgt natuurlijk niet voor een spectaculaire Tour zoals bijvoorbeeld het jaar dat Contador en Rasmussen om de zege streden.

quote:

Op woensdag 30 september 2009 10:17 schreef Colplay het volgende:

[..]

Ben het ook wel mee eens dat wimderon een punt heeft, maar het ziet er natuurlijk voor de wielerliefhebber niet uit. Evans wordt twee keer tweede in de Tour, de enige wedstrijd die iedereen ziet, waarin hij weinig probeert/kan in de bergen. Dan krijg je natuurlijk snel het imago dat je liever meerijdt en tweede wordt dan risico neemt om de Tour te winnen. Als liefhebber kijk je liever naar renners die gaan voor de zege en als het mislukt derde of vierde worden, dan naar renners die aanklampen en zo met de winnaar mee naar boven rijden en tweede worden. Evans die aan moet klampen om tweede te worden en niet aan kan vallen zorgt natuurlijk niet voor een spectaculaire Tour zoals bijvoorbeeld het jaar dat Contador en Rasmussen om de zege streden.

Maar die aanpak had Evans twee keer bijna de Tourzege opgeleverd.

quote:

Op woensdag 30 september 2009 10:37 schreef Leatherface het volgende:

[..]

Maar die aanpak had Evans twee keer bijna de Tourzege opgeleverd.

Klopt en vanuit Evans zijn standpunt is het ook logisch dat hij zo koerst.

Alleen het komt natuurlijk niet over bij het publiek. Het is te vergelijken met een voetbalploeg die zich ingraaft en gokt op de counter. Misschien de meeste kans om te winnen, maar voor het publiek niet het leukst om naar te kijken.
In 2007 stond hij natuurlijk lang derde, maar doordat Rasmussen uit de Tour werd genomen schoof hij op naar de tweede plaats en was hij ineens dicht bij een Tourzege. En Rasmussen en Contador waren bergop veel sterker, dus daar kon Evans ook weinig doen in de bergen en moest hij wel gokken op de tijdrit.

Ik denk dat het imago voor een groot gedeelte door de Tour van vorig jaar komt. CSC ging in de etappe naar Alpe d'Huez in de aanval terwijl ze de gele trui hadden en Evans was de nummer 3 en die bleef de hele etappe alleen maar in het wiel van Schleck zitten. Logisch omdat hij hem in de tijdrit wel voorbij zou steken, maar ook toen het verschil met Sastre te groot werd om in de tijdrit nog goed te maken deed hij niets. Geen wanhoopspoging om de Tour te winnen, maar blijven zitten om de tweede plaats veilig te stellen.

quote:

Op woensdag 30 september 2009 10:49 schreef Colplay het volgende:

[..]

Klopt en vanuit Evans zijn standpunt is het ook logisch dat hij zo koerst.

Alleen het komt natuurlijk niet over bij het publiek. Het is te vergelijken met een voetbalploeg die zich ingraaft en gokt op de counter. Misschien de meeste kans om te winnen, maar voor het publiek niet het leukst om naar te kijken.
In 2007 stond hij natuurlijk lang derde, maar doordat Rasmussen uit de Tour werd genomen schoof hij op naar de tweede plaats en was hij ineens dicht bij een Tourzege. En Rasmussen en Contador waren bergop veel sterker, dus daar kon Evans ook weinig doen in de bergen en moest hij wel gokken op de tijdrit.

Ik denk dat het imago voor een groot gedeelte door de Tour van vorig jaar komt. CSC ging in de etappe naar Alpe d'Huez in de aanval terwijl ze de gele trui hadden en Evans was de nummer 2 en die bleef de hele etappe alleen maar in het wiel van Schleck zitten. Logisch omdat hij hem in de tijdrit wel voorbij zou steken, maar ook toen het verschil met Sastre te groot werd om in de tijdrit nog goed te maken deed hij niets. Geen wanhoopspoging om de Tour te winnen, maar blijven zitten om de tweede plaats veilig te stellen.

De accu was toen ook wel aardig leeg bij Evans. Sastre had op het eind van de tour meer overschot. Dat bleek duidelijk op de Alpe. En ook in de tijdrit was Evans tamelijk machteloos.

Maar wat ik me aanvraag of deze regenboogtrui hem een andere persoonlijkheid geeft. Of het van Evans een echt winnaarstype maakt.

Als je op dat parcours in Medrisio met overmacht kunt winnen, moet je ook Luik-Bastenaken-Luik of de Ronde van Lombardije naar je hand kunnen zetten.

Ik weet niet of dit WK tekenend is voor de kansen van Evans in andere eendagswedstrijden.

Ik denk dat Mendrisio zwaarder is dan LBL en Lombardijen. Dus dat meer renners nog goed zullen zijn in de finale. En aangezien Evans geen splijtende demarage of eindsprint heeft wordt het lastig voor hem om weg te komen. Helemaal de koersen die bergop finishen worden dan lastig winnen imo.

Het probleem van Evans is zijn oneindige schrik om te verliezen. Die gaat ten onder als hij in een leiderstrui rijdt.

Maar misschien dat hij daarom in een eendagskoers zoals het WK wél kon winnen , hij was géén favoriet, de druk lag niet bij hem, en hij moest geen schade beperken uit schrik de volgende dag dan ten onder te gaan , als hij wilde winnen moest hij als eerste over de meet komen nu ...

quote:

Op woensdag 30 september 2009 10:57 schreef Leatherface het volgende:
Maar wat ik me aanvraag of deze regenboogtrui hem een andere persoonlijkheid geeft. Of het van Evans een echt winnaarstype maakt.

Als je op dat parcours in Medrisio met overmacht kunt winnen, moet je ook Luik-Bastenaken-Luik of de Ronde van Lombardije naar je hand kunnen zetten.

en LBL en Lombardije heeft hij al ereplaatsen gereden. Maar voor een type evans (sterk maar niet snel) moet je altijd wat geluk hebben om ook echt zo'n eendagswedstrijd te winnen.

Ik noem een boogerd bijvoorbeeld. Wel sterk, niet snel.

Gek dat hij veel minder "geboren loser" genoemd werd.

quote:

Op woensdag 30 september 2009 12:33 schreef Beregd het volgende:
Ik noem een boogerd bijvoorbeeld. Wel sterk, niet snel.

Gek dat hij veel minder "geboren loser" genoemd werd.

Dat werd hij wel genoemd door sommigen.

Boogerd reed echter vaak impulsief en straalde gedrevenheid uit. In de eerste jaren (laten we zeggen tot pakweg 1999) won Boogerd trouwens nog best wat koersen op een jaar. Zo heeft ie toch Parijs-Nice, Giro del'Emilia, ritten in de Tirreno enzovoorts gewonnen. Los natuurlijk nog van zijn Touretappes en de Gold Race.

Dat verliescomplex ontstond bij Boogie naar mijn idee pas wat later.

quote:

Op woensdag 30 september 2009 12:33 schreef Beregd het volgende:
Ik noem een boogerd bijvoorbeeld. Wel sterk, niet snel.

Gek dat hij veel minder "geboren loser" genoemd werd.

Boogerd was een Nederlander, dat zal wel mee hebben gespeeld. Daarnaast nam Boogerd vaker echt het initiatief in de koers.

Je wist van Boogerd ook dat hij sowieso wel een aanval zou plaatsen en er altijd bij zat.

En hij heeft z'n uitstraling mee en lag/ligt ook goed bij de pers.

quote:

Op woensdag 30 september 2009 13:04 schreef Tommeke het volgende:
Je wist van Boogerd ook dat hij sowieso wel een aanval zou plaatsen en er altijd bij zat.

En hij heeft z'n uitstraling mee en lag/ligt ook goed bij de pers.

Dat speelt een rol in de beeldvorming.

Bij Boogerd overheersen bij sommigen misschien ook wel een beetje de ereplaatsen, maar hij heeft een alleraardigst palmares. Wat ontbreekt is Luik-Bastenaken-Luik of het WK. Maar met twee tourritten, Nederlandse kampioenschappen, Gold Race, kleine rittenkoersen enzovoorts mag ie niet ontevreden zijn.

Boogerd had gewoon pecht dat hij sprintte als een slak. Anders had hij echt Luik of het WK wel kunnen winnen.

Maar zijn staat van dienst in de klassiekers is natuurlijk wel uniek. Dat gecombineerd met z'n manier van koersen en persoonlijkheid maakt hem geen loser.
Evans daarentegen is meer een Calimero, zit lelijk op z'n fiets, is geen persoonlijkheid. Heeft zich niet altijd even goed gedragen na een (verloren) wedstrijd. Geen wonder dat je dan een loser genoemd wordt. Terwijl hij dat echt niet is.

Evans is net wel een persoonlijkheid. Een erg vreemde weliswaar, maar zeker geen onopvallende dertien in een dozijn figuur. Mogelijk met een (te) negatief imago, maar hij heeft wel één in tegenstelling tot een hoop anderen, er wordt over hem gesproken, al was het maar met een insteek.

Het is misschien geen uitgesproken held of idool, maar ook zeker geen grijze mus. Mogelijk zal hij meer door zijn rare gedrag de geschiedenis ingaan dan voor zijn resultaten, maar ik denk dat er renners met betere palmaressen sneller in de obscuriteit zullen verdwijnen.

quote:

Op woensdag 30 september 2009 14:20 schreef SaintOfKillers het volgende:
Evans is net wel een persoonlijkheid. Een erg vreemde weliswaar, maar zeker geen onopvallende dertien in een dozijn figuur. Mogelijk met een (te) negatief imago, maar hij heeft wel één in tegenstelling tot een hoop anderen, er wordt over hem gesproken, al was het maar met een insteek.

Het is misschien geen uitgesproken held of idool, maar ook zeker geen grijze mus. Mogelijk zal hij meer door zijn rare gedrag de geschiedenis ingaan dan voor zijn resultaten, maar ik denk dat er renners met betere palmaressen sneller in de obscuriteit zullen verdwijnen.

Daar heb je wel gelijk in. Negatieve publiciteit is immers ook publiciteit. En een negatieve uitstraling is er ten minste een.

quote:

'Stemming voor Evans was onzin'

Van het verhaal rond de stemming om het Australisch kopmanschap op het WK is weinig waar, bezweert bondscoach Neil Stephens. Aan Cyclingnews vertelt hij dat er niet eens een kopman was in het team.

"Ik kan wel enigszins begrijpen dat mensen geloven dat wij voor Gerrans reden", reageert Stephens op het verhaal dat gepubliceerd werd door Het Nieuwsblad. "Maar we hielden rekening met verschillende strategieën. Allan Davis was er voor de massasprint, Stuart O'Grady moest mee met ontsnappingen."

"Je kunt niet de wedstrijd ingaan en dan mikken op één persoon. Er zijn juist meerdere strategieën nodig. We wisten dat het een zware koers werd en dat Cadel dan in het voordeel was. Maar iedereen had de kans zelf te gaan als de situatie daarnaar was. Net zo goed was iedereen bereid om te werken voor het team."

www.wielerflits.nl en www.cyclingnews.com

Vond het al zo raar toen ik las dat ze een stemming hadden gehouden. Ik dacht: zo'n stemming houd je toch niet vlak voor zo'n belangrijk evenement.

Evans is inderdaad wel een persoonlijkheid. Driftig, zenuwachtig, durft een statment te maken wat betreft Tibet in de tour.

De Dauphine was dit jaar een voorbeeld waarom ik nogal ambivalent over hem ben. Aan de ene kant reed hij 80% van de koers heel aanvallend tegen zo'n blok van Contador en Valverde en was hij echt heel sterk. Maar, de etappe waar het er om ging naar de Ventoux deed hij geen trap om Valverde bij te halen.

En dat is ondertussen zó vaak voorgekomen, dat hij het liet afweten als het er om ging (bv als hij leider was of zou worden), dat ik niet meer geloof dat hij toevallig elke keer op die momenten een lege tank had. Dat is gewoon een soort angst om te verliezen, ofwel een soort lafheid. En inderdaad, in de waalse pijl (overigens de minst tactische wedstrijd van het jaar?) of op dit WK heeft hij dat niet en laat ie zich ook goed zien.

Evans moet tegenover de media verantwoorden waarom hij niet jooch Je moet toch niet juichen als je wint of wel, sjeezus, waar hebben we het over.

Ik denk dat het sowieso redelijk gewoon is voor Evans om niet uitbundig te juichen. Toen hij die rit in Parijs-Nice won, voor Gesink, vierde hij ook niet enthousiast.

Sorry, maar ik vind Evans, ondanks z'n Tibet statement etc, geen persoonlijkheid.

Evans is een echte figuur. En dus ook een persoonlijkheid.

Evans is gewoon Evans. Een zonderling die hard kan fietsen en nu een regenboogtrui om zijn schouders mag dragen.