Hoe krijg ik meer 'schijt' aan dingen?

Dit heb ik voor mezelf opgeschreven tijdens een LSD-trip :

We zijn met > 6 miljard mensen. Iedereen verschilt van karakter en hoe die zijn leven invult. Maar wat we gemeen hebben is dat niemand die op deze aardkloot leeft antwoord kan geven op bepaalde elementaire vragen zoals wat er gebeurt na de dood, wat het doel is van het leven, hoe we exact zijn ontstaan etc.

Er zijn altijd mensen die zullen beweren dat ze levenswijs zijn en dat "hun" manier van leven de beste is, maar als je het heel concreet bekijkt kloten we met zijn allen maar wat aan. Zo zijn "goed" en "kwaad" of "goed" en "fout" en moreel überhaupt door de mens bedachte constructies. Er bestaat geen universele waarheid over wat goed is en wat fout is, mensen hebben er alleen bepaalde ideeën over (en in een maatschappij worden onder maatschappelijke druk vaak bepaalde basisdingen als goed en fout beschouwd). Maar er bestaat überhaupt niet eens zoiets als goed en fout, dat leggen we onszelf op.

Niemand maar dan ook niemand kan jou vertellen dat jouw manier van leven fout is simpelweg omdat er geen universeel referentiekader over bestaat, alleen hebben wij onszelf zo aangepast en dat aangepraat dat we onderhand denken dat dat wel zo is. Je hebt mijns inziens dan ook alleen verantwoording aan jezelf, als jij vindt dat je met je acties jezelf nog recht in de spiegel kan aankijken is het goed. Je leeft immers ook voor jezelf, sterven doe je alleen en alle acties van mensen zijn primair egoïstisch. Zelfs "goede" daden zijn onbewust egoïstisch, omdat met een goede daad jij je status verhoogt bij andere mensen en doe jij veel "goede" daden gaan mensen daar gebruik van maken (in wezen is vriendschap en liefde = dingen voor elkaar over hebben dus ook egoïstisch). Immers jij hebt een goede status bij een ander door jouw daden die je als vriend en geliefde doet en als je hulp nodig hebt krijg je het van die ander (of je denkt het te krijgen).

Moraal van dit verhaal: leef je leven zoals jij dat wil, je bent de regisseur van je eigen leven. Voel je niet gebukt gaan onder groepsdruk. Bepaalde mensen zullen je altijd veroordelen en over je praten maar doen dingen niet "beter" dan jijzelf simpelweg omdat beter niet bestaat. Het is aan jou om te bepalen wat je wil doen.

Realiseer dit en schaamte over acties en schaamte tegenover mensen zal meer verdwijnen en je zult meer je eigen ding doen hoop ik. Overigens trekken mensen zich tot bepaalde hoogte altijd wat van aan van andere mensen, dat valt niet te voorkomen .

Misschien zal je het een vaag verhaal vinden maar ik hoop dat je er wat mee kan .

Ik vind de vraag net zoiets als 'hoe word ik minder verlegen?'

Vervolgens wordt van de posters hier de gouden tip verwacht om minder verlegen te worden. Die zal nooit komen, iedereen gaat anders met dingen om. De een is wat onzekerder dan de ander. Over het algemeen zijn onzekere mensen met name vooral bezig met anderen. Zekere mensen weten beter af te bakenen wat van hun is en niet en zullen wat meer 'schijt'hebben.

Je bent dus eigenlijk op zoek naar meer zekerheid. Ik zal je de belangrijkste tip geven die ik vanaf hier kan geven:

Kom achter die computer vandaan en 'just do it'. Ga niet proberen om nee te zeggen, zeg NEE. Ga niet proberen je niet meer te laten lenen als schouder voor een zeikende vriendin, zeg NEE. Werk aan jezelf en leer jezelf goed kennen en weet wat jouw kaders zijn. Op het moment dat je dat weet ,hoef je je niet zoveel meer aan te trekken van een ander.

'Schijt hebben' is geen doel op zich, het gaat om meer zekerheid.

Sommige mensen zullen dat echt nooit kunnen.
Denk dat het bijna "niet aan te leren is".
Je hebt het vaak bijgebracht gekregen van je moeder en zo - en het zit zo diep in je dat je bijna niet anders kunt.

Zelf heb ik er geen problemen mee - maar ja - ik ben dan ook een MAN

quote:

Op zaterdag 25 april 2009 13:18 schreef aloa het volgende:
Mensen die overal schijt aan hebben en hun mening van de daken schreeuwen....dat zijn de meest irritante personen die er zijn.

Mensen die andere mensen niet kunnen uitstaan omdat ze anders zijn dan ze zelf zijn - dat zijn de meest irriante personen die er zijn.

quote:

Op donderdag 23 april 2009 11:29 schreef Verloren_onschuld het volgende:
Ik vind de vraag net zoiets als 'hoe word ik minder verlegen?'

Vervolgens wordt van de posters hier de gouden tip verwacht om minder verlegen te worden. Die zal nooit komen, iedereen gaat anders met dingen om. De een is wat onzekerder dan de ander. Over het algemeen zijn onzekere mensen met name vooral bezig met anderen. Zekere mensen weten beter af te bakenen wat van hun is en niet en zullen wat meer 'schijt'hebben.

Je bent dus eigenlijk op zoek naar meer zekerheid. Ik zal je de belangrijkste tip geven die ik vanaf hier kan geven:

Kom achter die computer vandaan en 'just do it'. Ga niet proberen om nee te zeggen, zeg NEE. Ga niet proberen je niet meer te laten lenen als schouder voor een zeikende vriendin, zeg NEE. Werk aan jezelf en leer jezelf goed kennen en weet wat jouw kaders zijn. Op het moment dat je dat weet ,hoef je je niet zoveel meer aan te trekken van een ander.

'Schijt hebben' is geen doel op zich, het gaat om meer zekerheid.

Dit.
Daarnaast zul je in het begin op je bek gaan in je assertiviteit. Je zult vastgeluld worden of achteraf inzien dat je te star bent geweest of te weinig hebt meegegeven. Ga dan niet bij de pakken neer zitten, je bent aan het leren voor jezelf op te komen en jezelf te zijn. Natuurlijk gaat dat in het begin wel eens mis / schat je in het begin dingen verkeerd in.

Ik heb er zelf trouwens ook last van hoor Maar ik denk wel dat dit de beste manier is. Daarnaast kun je zelfverzekerdheid deels ook proberen te forceren of faken. De ander weet niet hoe jij je voelt, ze kunnen hooguit gokken. Mijn ervaring is dat ze vaak ook verkeerd gokken wanneer ik me wel 'echt' gedraag. Dus wat maakt het dan nog uit hoe ze me beoordelen wanneer ik me niet 'echt' gedraag. Ook is het belangrijk om te kijken naar jouw ideeën over andere mensen. Jij zult het ook wel eens niet met iemand eens zijn of niet iemand aardig vinden. That's the way this wheel keeps working. Is gewoon normaal, can't please everybody, niet teveel waarde aan hechten.

quote:

Op donderdag 23 april 2009 11:29 schreef Verloren_onschuld het volgende:
Ik vind de vraag net zoiets als 'hoe word ik minder verlegen?'

Vervolgens wordt van de posters hier de gouden tip verwacht om minder verlegen te worden. Die zal nooit komen, iedereen gaat anders met dingen om. De een is wat onzekerder dan de ander. Over het algemeen zijn onzekere mensen met name vooral bezig met anderen. Zekere mensen weten beter af te bakenen wat van hun is en niet en zullen wat meer 'schijt'hebben.

Je bent dus eigenlijk op zoek naar meer zekerheid. Ik zal je de belangrijkste tip geven die ik vanaf hier kan geven:

Kom achter die computer vandaan en 'just do it'. Ga niet proberen om nee te zeggen, zeg NEE. Ga niet proberen je niet meer te laten lenen als schouder voor een zeikende vriendin, zeg NEE. Werk aan jezelf en leer jezelf goed kennen en weet wat jouw kaders zijn. Op het moment dat je dat weet ,hoef je je niet zoveel meer aan te trekken van een ander.

'Schijt hebben' is geen doel op zich, het gaat om meer zekerheid.

Dit klopt inderdaad. Maar ik zou me zo kunnen voorstellen dat je dat niet van de een op andere dag kunt veranderen. TS zou het gewoon eens kunnen uitvinden hoe het is om zelf eens een gesprek met een ander te beginnen. Als dat positief uitpakt dan durf je dat ook wel een tweede keer en daarna gaat het vanzelf.

Als je op dat moment blokkeert door verlegenheid dan kun je ook doen alsof je iemand anders bent, alsof het een toneel is. Zo heb ik het vroeger opgelost want ik was altijd bang om volle kamers binnen te stappen en dan deed ik alsof ik iemand anders was totdat het ongemakkelijke gevoel wegging. Dan leer je dat andere mensen echt niet met jou bezig zijn maar meer met zichzelf.

En ach, als het je toch niet lukt om het te doen, troost je, naarmate je ouder wordt kan het je steeds minder schelen wat andere mensen van denken of vinden en dan bedoel ik niet dat je een persoon wordt die overal schijt aan heeft maar gewoon zijn eigen plan durft te trekken en te zeggen wat je vindt.

quote:

Op donderdag 23 april 2009 04:39 schreef ThaMadEd het volgende:
Zelfs "goede" daden zijn onbewust egoïstisch, omdat met een goede daad jij je status verhoogt bij andere mensen en doe jij veel "goede" daden gaan mensen daar gebruik van maken (in wezen is vriendschap en liefde = dingen voor elkaar over hebben dus ook egoïstisch). Immers jij hebt een goede status bij een ander door jouw daden die je als vriend en geliefde doet en als je hulp nodig hebt krijg je het van die ander (of je denkt het te krijgen).

Jaaa, hier ben ik het helemaal mee eens!!! Veel mensen zijn het namelijk niet met me eens als ik precies ditzelfde zeg. Maar waarom krijgt de ene persoon dan voldoening (oftewel een egoïstisch gevoel) van bijvoorbeeld ontwikkelingshulp en ik niet?

Maar de OP zou ik ook geschreven kunnen worden, alhoewel ik langzaam maar zeker verbetering zie. Het helpt ook als je iemand leert kennen die wel overal schijt aan heeft en zich niet zo druk maakt. Dat werkt enorm aanstekelijk merk ik

Ik denk dat het goed is voor de TS om gewoon eens te experimenteren met zijn grenzen om te zien wat er kan gebeuren.

Een simpele die mij een hoop heeft geleerd is om mn baard te laten staan. Sociaal gezien in mijn omgeving is het een beetje maf voor een jonge gast om zn baard te laten staan en toen ik er mee begon was ik me ook wel bewust dat ik buiten de norm bezig was. Sommige dagen voelde ik me heel genant om überhaupt buiten te lopen. Mensen keken zo raar en een paar hadden hele gemene opmerkingen. Mn zusjes konden me zowat villen en mn moeder hield me bewust uit fotos tijdens een vakantie. In de kroeg sloeg ik de ene flater na de andere. Het was best eng om mn uiterlijk zo drastisch te veranderen en vaak wist ik niet hoe ik moest reageren.

Maar nu heb ik mijn baard geaccepteerd en als iemand er een ongewilde opmerking over maakt moet ik er om lachen omdat ze zo krampachtig achter een ideaal aanzitten. Als zo'n zeikwijf weer begint in de kroeg waarom ik een baard heb vraag ik steevast waarom ze geen grotere tieten heeft. Het formaat kan me niet zoveel schelen, maar ik wilde haar graag bijbrengen dat ze niet zomaar ff haar verwachting los kan laten op me. Ik ga me niet zomaar scheren omdat zij het graag wil, netzomin dat ze een vergroting laat doen omdat ik het wil.

Nu moest ik laatst surveilleren bij wat examens voor een hbo opleiding. De jongste was iets van 21 en de oudste 50, de meeste in de dertig. En ik moet voorin het lokaal opletten hoe iedereen zijn examen deed. En dan komt zo'n kerel twee keer mijn leeftijd naar voren "Meneer Halfbearad, mag ik nog wat papier van U?". Nou als er iets is wat mn zelfvertrouwen ophemelt is het wel zoiets. Ik had mn baard weer eens laten staan en kennelijk schatte men me veel ouder in dan ik was.

Er zijn vast nogwel wat persoonlijke dingen die je kan proberen, maar probeer niet opzettelijk mensen dwars te zitten, want dat kan grote problemen geven. Zelfverzekered =/= egoïstisch.

quote:

Op maandag 27 april 2009 19:27 schreef halfbearad het volgende:

Maar nu heb ik mijn baard geaccepteerd en als iemand er een ongewilde opmerking over maakt moet ik er om lachen omdat ze zo krampachtig achter een ideaal aanzitten. Als zo'n zeikwijf weer begint in de kroeg waarom ik een baard heb vraag ik steevast waarom ze geen grotere tieten heeft.

Dat doet me denken aan die keer dat een kind me uitschold vanwege een uiterlijk kenmerk van mij. Hij zei: 'Mijn vriend vindt dat je.....' Ik zei: k vind je vriend heel onbeleefd.' Kindjes af.'

quote:

Op maandag 27 april 2009 19:54 schreef krakkemieke het volgende:

[..]

Dat doet me denken aan die keer dat een kind me uitschold vanwege een uiterlijk kenmerk van mij. Hij zei: 'Mijn vriend vindt dat je.....' Ik zei: k vind je vriend heel onbeleefd.' Kindjes af.'

quote:

Op maandag 27 april 2009 19:27 schreef halfbearad het volgende:
Een simpele die mij een hoop heeft geleerd is om mn baard te laten staan. Sociaal gezien in mijn omgeving is het een beetje maf voor een jonge gast om zn baard te laten staan en toen ik er mee begon was ik me ook wel bewust dat ik buiten de norm bezig was. Sommige dagen voelde ik me heel genant om überhaupt buiten te lopen. Mensen keken zo raar en een paar hadden hele gemene opmerkingen. Mn zusjes konden me zowat villen en mn moeder hield me bewust uit fotos tijdens een vakantie. In de kroeg sloeg ik de ene flater na de andere. Het was best eng om mn uiterlijk zo drastisch te veranderen en vaak wist ik niet hoe ik moest reageren.

Maar nu heb ik mijn baard geaccepteerd en als iemand er een ongewilde opmerking over maakt moet ik er om lachen omdat ze zo krampachtig achter een ideaal aanzitten. Als zo'n zeikwijf weer begint in de kroeg waarom ik een baard heb vraag ik steevast waarom ze geen grotere tieten heeft. Het formaat kan me niet zoveel schelen, maar ik wilde haar graag bijbrengen dat ze niet zomaar ff haar verwachting los kan laten op me. Ik ga me niet zomaar scheren omdat zij het graag wil, netzomin dat ze een vergroting laat doen omdat ik het wil.

Nu moest ik laatst surveilleren bij wat examens voor een hbo opleiding. De jongste was iets van 21 en de oudste 50, de meeste in de dertig. En ik moet voorin het lokaal opletten hoe iedereen zijn examen deed. En dan komt zo'n kerel twee keer mijn leeftijd naar voren "Meneer Halfbearad, mag ik nog wat papier van U?". Nou als er iets is wat mn zelfvertrouwen ophemelt is het wel zoiets. Ik had mn baard weer eens laten staan en kennelijk schatte men me veel ouder in dan ik was.

Ja, je afzetten tegen je omgeving en je gezicht verbergen onder een paard gaat je echt helpen voor je zelfvertrouwen

Als ik net met m'n Mach7 DrieDubbelTurbo de zaak heb gladgeschoren word ik zelfs nog wel eens Meneer genoemd door mensen die twee keer mijn leeftijd zijn (terwijl ik er niet oud uitzie) dus ik zou er maar niet zo snel van uit gaan dat het door je baard kwam Ik zou het eerder op beleefdheid gooien.

quote:

Op dinsdag 28 april 2009 03:59 schreef Houdnini het volgende:

[..]

Ja, je afzetten tegen je omgeving en je gezicht verbergen onder een paard gaat je echt helpen voor je zelfvertrouwen

Tjemig, zenuw geraakt ofzo? De achterliggende gedachte is om nieuwe dingen te proberen en van de ervaring te leren. Daar krijg je zelfvertrouwen van. Het komt echt niet uit de lucht vallen ofzo.

Pardon, ik bedoelde baard. Paard.. ik moet 's nachts wat meer slapen ipv typen

En ik snap de gedachte wel hoor, maar hoe jij het doet overkomen lijkt me gewoon niet de juiste manier. Wat heb je aan zelfvertrouwen als je er geen gebruik van kan maken? (je zegt zelf dat je omgeving je zo'n beetje aan het kruis hangt door die baard, dan heb je toch niets meer aan dat zelfvertrouwen tussen andere mensen in?)

quote:

Op dinsdag 28 april 2009 23:29 schreef Houdnini het volgende:
Pardon, ik bedoelde baard. Paard.. ik moet 's nachts wat meer slapen ipv typen

En ik snap de gedachte wel hoor, maar hoe jij het doet overkomen lijkt me gewoon niet de juiste manier. Wat heb je aan zelfvertrouwen als je er geen gebruik van kan maken? (je zegt zelf dat je omgeving je zo'n beetje aan het kruis hangt door die baard, dan heb je toch niets meer aan dat zelfvertrouwen tussen andere mensen in?)

Misschien heb je ook wel gelijk hoor. Maar het was iets wat ik persoonlijk graag wilde, en door de sociale norm heen prikken heeft me een hoop geholpen om mezelf te accepteren. Mijn ervaring werkt natuurlijk niet voor iedereen, het is maar een idee.

Klinkt een beetje naar: geen neen kunnen zeggen.

Er is een boekje dat heet: Als ik nee zeg voel ik mij schuldig, lees dat eens en hou je vast aan dat wat ze zeggen.

Door iedereen kankerhond te noemen.