JNG Jong!
Speciaal voor pubers en tieners maar anderen zijn ook welkom, als ze zich normaal gedragen. Hier kunnen topics geopend worden over Sex, Jongens, Meiden, Foto's, Piercings, Uitgaan, Ouders en wat nog meer ter sprake komt.
Omg, herinner mij net dat ik op de laatste schooldag hele eieren heb verstopt onder die dakpanelen enzo. Dat was 2 jaar geleden. Vraag mij af of ze er blij mee zullen zijn.
Long live music.
Last man standing is ook een uitdaging.quote:Op woensdag 25 maart 2009 19:44 schreef DownPoison het volgende:
[..]
whahahahagewoon de hele les de leraar aan blijven staren met de hele klas blijft ook leuk
A little knowledge is a dangerous thing.
Hihi, vroeger kon ik schrijven 
Ik vind allemaal halve verhaaltjes.
Dit was het niet, zo moest het niet gaan. Zo had het meisje het niet ingepland. Op deze manier zou hun afscheid niet verlopen. Het was te normaal, te gemakkelijk, niet poëtisch en niet mooi genoeg. Misschien hoorde het geen afscheid te zijn. Misschien ook wel. Zouden de twee elkaar gaan missen? Het meisje wist het niet, en de jongen evenmin. Beide vroegen ze zich af hoe het verder moest. Moest het überhaupt wel verder? Verliefd waren ze nooit geweest, en beste vrienden ook niet. Hun vriendschap hield op zodra ze van het schoolterrein af fietsten begon elke dag weer met de eerste bel. Het hoofd van het meisje spinde, tolde in het rond. Haar handen knepen samen om handvatten van het stuur van haar fiets. Een handdruk en een haast gefluisterd 'doei'? Dat klopte toch niet? Het meisje haar besluit stond vast. Met een scherpe bocht draaide ze zich om en fietste terug, op weg naar haar vriend.
Dit was het niet, zo moest het niet gaan. De jongen kreeg spijt zodra hij de bobbel in de stoep van zijn oprij laan door voelde dreunen in zijn fiets. Zijn moeder vroeg hem hoe zijn laatste dag was geweest, en of hij zin had in een kopje thee, maar duizenden gedachten raasden door zijn oren.
Hij had wel gezien hoe teleurgesteld het meisje in hem leek te zijn Hoe verdrietig ze was dat hun afscheid niet mooi genoeg was. De jongen had de beginselen van tranen in haar ogen wel gezien toen hij haar die ongemakkelijke hand gaf. Maar was moest hij dan doen? Haar een bos met bloemen geven en drie zoenen? Verliefd was de jongen nooit geweest, en het meisje was niet zijn beste vriend. Maar toch, het leek alsof hun afscheid niet klopte. Hij duwde zijn moeder, die in de gang stond met een zachte duw aan de kant, pakte zijn fiets en draaide met een scherpe bocht de juiste kant op, op weg naar zijn vriendin.
Dit was
'Het afscheid
Take #2'.
Ze kwamen elkaar halverwege de weg tegen en reden zonder een woord tegen elkaar te zeggen allebei dezelfde kant op. Drie- of viermaal raakten hun sturen bijna in elkaar verstrengeld, en drie- of viermaal deden ze een poging om iets te zeggen. Maar ze zeiden niets. Het leek wel alsof die korte fietstocht de twee jaren die ze samen mee hadden gemaakt het beste samenvatte dan welk verhaal, welke film, welk lied dan ook. Een aantal malen waren ze bijna verliefd, verstrengeld geraakt. Maar ze zeiden niets tegen elkaar, natuurlijk niet, het klopte niet, de momenten waren niet juist genoeg, ze pasten niet goed samen.
hihi
Ik vind allemaal halve verhaaltjes.Dit was het niet, zo moest het niet gaan. Zo had het meisje het niet ingepland. Op deze manier zou hun afscheid niet verlopen. Het was te normaal, te gemakkelijk, niet poëtisch en niet mooi genoeg. Misschien hoorde het geen afscheid te zijn. Misschien ook wel. Zouden de twee elkaar gaan missen? Het meisje wist het niet, en de jongen evenmin. Beide vroegen ze zich af hoe het verder moest. Moest het überhaupt wel verder? Verliefd waren ze nooit geweest, en beste vrienden ook niet. Hun vriendschap hield op zodra ze van het schoolterrein af fietsten begon elke dag weer met de eerste bel. Het hoofd van het meisje spinde, tolde in het rond. Haar handen knepen samen om handvatten van het stuur van haar fiets. Een handdruk en een haast gefluisterd 'doei'? Dat klopte toch niet? Het meisje haar besluit stond vast. Met een scherpe bocht draaide ze zich om en fietste terug, op weg naar haar vriend.
Dit was het niet, zo moest het niet gaan. De jongen kreeg spijt zodra hij de bobbel in de stoep van zijn oprij laan door voelde dreunen in zijn fiets. Zijn moeder vroeg hem hoe zijn laatste dag was geweest, en of hij zin had in een kopje thee, maar duizenden gedachten raasden door zijn oren.
Hij had wel gezien hoe teleurgesteld het meisje in hem leek te zijn Hoe verdrietig ze was dat hun afscheid niet mooi genoeg was. De jongen had de beginselen van tranen in haar ogen wel gezien toen hij haar die ongemakkelijke hand gaf. Maar was moest hij dan doen? Haar een bos met bloemen geven en drie zoenen? Verliefd was de jongen nooit geweest, en het meisje was niet zijn beste vriend. Maar toch, het leek alsof hun afscheid niet klopte. Hij duwde zijn moeder, die in de gang stond met een zachte duw aan de kant, pakte zijn fiets en draaide met een scherpe bocht de juiste kant op, op weg naar zijn vriendin.
Dit was
'Het afscheid
Take #2'.
Ze kwamen elkaar halverwege de weg tegen en reden zonder een woord tegen elkaar te zeggen allebei dezelfde kant op. Drie- of viermaal raakten hun sturen bijna in elkaar verstrengeld, en drie- of viermaal deden ze een poging om iets te zeggen. Maar ze zeiden niets. Het leek wel alsof die korte fietstocht de twee jaren die ze samen mee hadden gemaakt het beste samenvatte dan welk verhaal, welke film, welk lied dan ook. Een aantal malen waren ze bijna verliefd, verstrengeld geraakt. Maar ze zeiden niets tegen elkaar, natuurlijk niet, het klopte niet, de momenten waren niet juist genoeg, ze pasten niet goed samen.
hihi
vorig jaar vreesde ik ook al beetje omdat richie dus wel bij mijn ingang was zegmaarquote:Op woensdag 25 maart 2009 19:44 schreef SWEETxQUEEN het volgende:
[..]
Haha. Je eerste jaar dat je het niet kunt ontlopen?
maar hij was lief en deed niks dit jaar.... uh ja ik vrees ervoor
You were poison, spinning round my mind...
Even met een gasmasker ze kapottikkenquote:Op woensdag 25 maart 2009 19:45 schreef MASD het volgende:
Omg, herinner mij net dat ik op de laatste schooldag hele eieren heb verstopt onder die dakpanelen enzo. Dat was 2 jaar geleden. Vraag mij af of ze er blij mee zullen zijn.
(╯°□°）╯︵ ¡ʞoɟ
Ik ben weg, doeg 
.
.
Op woensdag 15 juli 2009 22:20 schreef moonmovies het volgende:
[..]
En door figuren zoals jij wordt PUB gezellig :7
[..]
En door figuren zoals jij wordt PUB gezellig :7
aaahquote:Op woensdag 25 maart 2009 19:46 schreef Smijn. het volgende:
Hihi, vroeger kon ik schrijven
Dit was het niet, zo moest het niet gaan. Zo had het meisje het niet ingepland. Op deze manier zou hun afscheid niet verlopen. Het was te normaal, te gemakkelijk, niet poëtisch en niet mooi genoeg. Misschien hoorde het geen afscheid te zijn. Misschien ook wel. Zouden de twee elkaar gaan missen? Het meisje wist het niet, en de jongen evenmin. Beide vroegen ze zich af hoe het verder moest. Moest het überhaupt wel verder? Verliefd waren ze nooit geweest, en beste vrienden ook niet. Hun vriendschap hield op zodra ze van het schoolterrein af fietsten begon elke dag weer met de eerste bel. Het hoofd van het meisje spinde, tolde in het rond. Haar handen knepen samen om handvatten van het stuur van haar fiets. Een handdruk en een haast gefluisterd 'doei'? Dat klopte toch niet? Het meisje haar besluit stond vast. Met een scherpe bocht draaide ze zich om en fietste terug, op weg naar haar vriend.
Dit was het niet, zo moest het niet gaan. De jongen kreeg spijt zodra hij de bobbel in de stoep van zijn oprij laan door voelde dreunen in zijn fiets. Zijn moeder vroeg hem hoe zijn laatste dag was geweest, en of hij zin had in een kopje thee, maar duizenden gedachten raasden door zijn oren.
Hij had wel gezien hoe teleurgesteld het meisje in hem leek te zijn Hoe verdrietig ze was dat hun afscheid niet mooi genoeg was. De jongen had de beginselen van tranen in haar ogen wel gezien toen hij haar die ongemakkelijke hand gaf. Maar was moest hij dan doen? Haar een bos met bloemen geven en drie zoenen? Verliefd was de jongen nooit geweest, en het meisje was niet zijn beste vriend. Maar toch, het leek alsof hun afscheid niet klopte. Hij duwde zijn moeder, die in de gang stond met een zachte duw aan de kant, pakte zijn fiets en draaide met een scherpe bocht de juiste kant op, op weg naar zijn vriendin.
Dit was
'Het afscheid
Take #2'.
Ze kwamen elkaar halverwege de weg tegen en reden zonder een woord tegen elkaar te zeggen allebei dezelfde kant op. Drie- of viermaal raakten hun sturen bijna in elkaar verstrengeld, en drie- of viermaal deden ze een poging om iets te zeggen. Maar ze zeiden niets. Het leek wel alsof die korte fietstocht de twee jaren die ze samen mee hadden gemaakt het beste samenvatte dan welk verhaal, welke film, welk lied dan ook. Een aantal malen waren ze bijna verliefd, verstrengeld geraakt. Maar ze zeiden niets tegen elkaar, natuurlijk niet, het klopte niet, de momenten waren niet juist genoeg, ze pasten niet goed samen.
hihi
Rauw vlees wil ook nog wel goed doenquote:
Omg, herinner mij net dat ik op de laatste schooldag hele eieren heb verstopt onder die dakpanelen enzo. Dat was 2 jaar geleden. Vraag mij af of ze er blij mee zullen zijn.
.
A little knowledge is a dangerous thing.
daniane was hiervoor toch de jongste ?:oquote:
hoe oud ben jij dan?
You were poison, spinning round my mind...
Ghehe Richiequote:Op woensdag 25 maart 2009 19:46 schreef DownPoison het volgende:
[..]
vorig jaar vreesde ik ook al beetje omdat richie dus wel bij mijn ingang was zegmaar
dit jaar.... uh ja ik vrees ervoor
En dit jaar meld ik me wel ziek ofzo
Ik bedoel Maurice en zijn vrienden O.oVorig jaar namen ze gel potten enzo mee. En toen ging ik wegfietsen. Maar dit jaar wachten ze me denk ik op ><
Of ansjovis in zo'n buis van een tafel stoppen . Ossenstaart soep opentrekken en in een kast doen waar niemand in komt .
. Ossenstaart soep opentrekken en in een kast doen waar niemand in komt .
A little knowledge is a dangerous thing.
zie ik ben niet de enigequote:Op woensdag 25 maart 2009 19:49 schreef MASD het volgende:
[..]
Geef mij niet steeds verkeerde gedachten joh.
