En toen was het tijd voor de film waar ik al maanden lang naar uit keek:
WatchmenDe legendarische graphic novel van Dave Gibbons en Alan Moore (die overigens niet op de credits staat) werd jarenlang onverfilmbaar geacht. Direct na de release werden de rechten al verkocht, maar toch duurde het ruim 20 jaar voordat de film er kwam. In die 20 jaar hebben onder andere Terry Gilliam en David Fincher zich aan het project gewaagd maar beide durfden of konden het niet aan. Het project kwam uiteindelijk terecht bij Zack Snyder, die met 300 al eerder bewees geschikt te zijn om een graphic novel naar het grote scherm te toveren. Hem lukt het wel en nu is ie daar dan eindelijk: Watchmen, de film.
Het begint allemaal met de moord op de gepensioneerde superheld The Comedian, een toffe (maar jammer genoeg te kleine) rol van Jeffrey Dean Morgan. Hij wordt door een onbekende uit de raam van z`n apartement gegooid. De zoektocht naar de moordenaar begint. Rorschach (een briljante Jackie Earle Haley), ongeveer de enige superheld die nog als zodanig door het leven gaat, vreest voor een "mask killer" die het op alle (oud)superhelden heeft voorzien.
Dat is ongeveer het verhaal (of eigenlijk maar een klein deel er van) in een notendop. Want naast een fantastische film noir achtige whodunnit bevat de film nog zoveel meer. Het geen dat direct opvalt is dat de helden "ook maar gewone mensen zijn" met allerdaagse problemen. Ze hebben een menselijk karakters en zijn geen buitenaardse superhelden, of ze voelen ze zich toch niet zo. Dat wordt vooral duidelijk bij Rorschach, die er moeite mee heeft dat de bevolking het heeft gehad met de superhelden en dat ze verboden zijn bij wet. Jackie Earle Haley speelt dit geweldig en is de absolute uitblinker van de film. Zelfs met masker op (en dus zonder gezichtsuitdrukkingen) speelt hij op sublieme manier een getergd man.
Zoals gezegd is ook Dean Morgan erg tof. Dr. Manhattan is een erg tof karakter en ziet er mooi uit. De enige die een beetje uit de toon valt is Malin Akerman als Silk Spectre II. Ze past niet echt in de groep en haar acteerprestaties verbleken een beetje bij die van de rest.
Er werd gedacht dat Snyder nooit alles uit het boek in één film zou kunnen stoppen. Dat is natuurlijk ook redelijk onmogelijk maar hij heeft goed z`n best gedaan en de film lijkt dan ook erg trouw aan de novel te zijn. Toch heb je wel soms het gevoel dat het tempo iets hoger had gekund en voelt de film wat onevenwichtig aan. De balans die Snyder zoekt tussen drama, de maatschappij kritiek en de actie scenes is niet altijd in evenwicht.
Maar over het algemeen doet dit niet echt afbreuk aan het geheel en zit er ook natuurlijk in de langzame scenes genoeg om van te smullen.
De film ziet er fantastisch uit, de effecten zijn om van te smullen. De slow-motion beelden zijn erg tof en zijn niet irritant.
Wat verder opvalt is de muziek keuze. Het is erg gewaagd van Snyder om de muziek te gebruiken die hij heeft gebruikt, en dan vooral op de manier waarop. Maar het werkt wonderwel. De begin scene waarin Bob Dylan`s "The Times They Are a-Changin' wordt gebruikt is daar een heel goed voorbeeld van. Met één scene en het gebruik van dit liedje, met uiteraard de geweldige bijpassende tekst, wordt de tijdsgeest neergezet en weten we waar we ons bevinden en wat er aan het verhaal vooraf is gegaan. Super.
De keuze voor het gebruik van het Hallelujah is inmiddels veel bekritiseerd maar ook dit is een voorbeeld van een liedje en de beelden van de film die voor elkaar lijken gemaakt.
Een onverfilmbare is graphic novel heeft dus eindelijk het grote scherm bereikt. Snyder legt de lat voor de comicverfilmingen opnieuw hoger en levert een film af die zoveel meer is dan alleen maar een comicverfilming. Hij geeft ons een absoluut meesterwerk, een film die nu al een klassieker is.
9,0/10[ Bericht 0% gewijzigd door Timo20 op 04-03-2009 21:32:37 ]