schildklier medicijn; bijwerkingen, zieke kat

ik vroeg mij af of er meer fokkers zijn met katten aan medijnen voor hun schildklier en of deze katten ook last hebben van bijwerkingen (En welke en in welke mate).

hier een 16jarige kater, behoorlijk ziek, testen bij dierenarts wezen uit dat hij flink problemen met zijn schildklier had.
medicijn gekregen, dit heeft hij circa 2 weken gehad maar had al na een dag bijwerkingen die steeds erger werden.
begon met sumiere gedragswijzigingen, naar overduidelijk beroerd voelen.
uiteindelijk werd hij echt doodziek, met dierenarts overlegd en ander middel gekregen. (Carbimazolum, 2 pillen per dag).

dit middel hebben we slechts 1 keer kunnen gebruiken omdat hij zo enorm ziek was inmiddels dat hij ontzettend begon over te geven.
sinds gisterochtend gooit hij alles eruit. gisteravond dus na overleg nieuwe medicijn gegeven maar hij bleef flink ziek en wilde niets meer eten.
afgelopen nacht had hij een soort hyperventilatie aanval; doodziek, overgeven, hartkloppingen, enorm hijgen, echt rot dus.
vandaag dus meteen naar de dierenarts en overlegd.
hij heeft een anti braak middel gekregen om zijn maag te kalmeren, ander voer om te kijken of hij dat nog wel wil eten (durft te eten, hij associeert eten nu met misselijk worden) en advies om het nieuwe medicijn te halveren qua dosis en opnieuw te bekijken of de bijwerkingen aanhouden of minder worden.

al even overlegd met dierenarts, als de bijwerkingen zo sterk blijven en het pil geven is bovendien ook 2x daags echt een vechtpartij (kat met atitude) dan is wat ons betreft de levenskwaliteit niet meer voldoende.
willen vanzelfsprekend nu eerst even afwachten wat dit medicijn verder doet en met een week opnieuw overleggen. (dit was een waarnemend arts, we spreken over dit soort onderwerpen toch liever met de eigen dierenarts).

excuus voor het lange verhaal, zijn net terug van de dierenarts en voel mij hier behoorlijk rot over.
net in december 1 van onze katten moeten laten inslapen en vrij snel erachter aan komt deze dus en we zien gewoon dat het niet goed gaat en zowel wij als de dierenarts twijfels heeft over zijn lol in het leven.

pillenschieter hebben wij ook maar zelfs dat lukt niet bij onze kat, hij is echt een kat met attitude en gaat al tekeer als je hem alleen maar even vastpakt.
we halveren nu wel de dosis, dus een halve pil per keer, vanavond voor het eerst weer dus ik hoop dat het beetje beter gaat.

het is nu in ieder geval een enorm hoopje ellende, hij gooide vanmiddag zelfs slokken water eruit zo beroerd was hij. nu is hij uitgeput en slaapt al uren heel erg diep.
is echt hartverscheurend om aan te zien dit.

doen we ook niet hoor, zal nooit zomaar zelf gaan rotzooien met medicijnen.
dierenarts raadde ons aan de dosis te halveren, dus nu 2x daags een halve tablet.
vooralsnog gaat het vannacht goed, hij is wel suf maar dat komt waarschijnlijk ook omdat hij zo ziek was, hij zal wel uitgeput zijn.
van de dierenarts ook voer meegekregen om het mee te mengen, iets van Feline van Royal Canin, bedoeld voor als katten veel braken, denk dat dat ook wel helpt.

heeft jouw kat veel bijwerkingen of voelt hij zich ziek met de medicijnen?

beter, gewoon gezond grommerig dus.
hier slaapt hij alleen nog maar, maar gelukkig is hij niet meer zo beroerd en kan hij zijn eten binnenhouden, daar ben ik al heel blij mee.
overige bijwerkingen zal moeten blijken de komende weken ben ik bang.

moeilijk te zeggen eigenlijk.
nu dus al halve week de dosis op advies van de dierenarts gehalveerd en het lijkt het ene moment goed te gaan en het volgende weer niet.

hij is minder beroerd, maar gooit er toch nog standaard 1x per nacht ongeveer alles uit.
lijkt wel ok, beweegt wat stram en is wat duf, maar kan ook gewoon ouderdom zijn. hij is wel ontzettend aanhankelijk en dat vindt ik echt disturbing omdat hij dat niet van nature is.
gisteravond lang hij opeens de halve avond bij mij op schoot, dat was dus voor het eerst in zijn 16-jarige leven.
maarja, voor ons is het erg moeilijk om te zien of zijn gedrag komt omdat hij zich niet lekker voelt of omdat hij 'gewoon' oud wordt.

eind van de week willen we naar de dierenarts om te laten checken of in ieder geval zijn gezondheid qua schildklier weer in orde is of minimaal op de goede weg, de bijwerkingen zullen we dan nog even goed in de gaten moeten houden, als die te erg worden (en het zijn inderdaad bijwerkingen en ze zullen blijven) dan gaat het toch echt ophouden.
een kat met een ziekte vind ik geen probleem, kost ons hoogstens geld en wat huishoudelijke organisatie, maar een kat die zich ziek voelt is voor mij de grens.

vind het zo zielig om te zien als hij zich zo beroerd voelt en alles eruit gooit, snachts komt hij dan bij ons slapen maar als hij heeft overgegeven blijft hij weg bij ons, alsof hij denkt dat hij er zelf iets aan kan doen.
maar wil er ook niet te snel mee stoppen, medicijnen moeten wel een kans krijgen om te wennen.
eind van de week zit hij aan 2 weken dit medicijn op halve dosis, dat moet al een redelijk beeld geven, maar wil ook zeker weten dat het iets doet, als het niet voldoende uitwerking heeft maar wel nog bijwerkingen dan schiet het ook niet op en moet hij toch weer aan een hogere dosis, waar hij dus echt weer flink ziek van wordt waarschijnlijk.

had ik inderdaad ook gelezen, maar de radio therapie zie ik niet zitten omdat het een asiel kat betreft die ik weliswaar al 14 jaar heb inmiddels maar die ook best beschadigd is en enorme stress ondervindt van locatiewisselingen, laat staan 2 weken elders, dat wil ik hem niet aandoen op zijn oude dag.

operatie heb ik wel overwogen, maar dan moet ik echt zeker zijn van de kansen en bedreigingen omdat het zo'n oudje is, hij reageert bv heel erg slecht op narcose en is daar ook weer een paar dagen doodziek van.

eigenlijk wil ik wat er ook maar mogelijk is, alleen maar doen als de kat er niet te veel last van heeft en er echt een grote kans is dat hij er beter door gaat voelen. niet ik ben leidend in deze, maar de kat zelf, hij is er niet voor mijn lol zeg maar.

dank voor je mail!

inmiddels gaat het goed met Balou, nieuw medicijn en geen bijwerkingen, hij is ruim een kilo aangekomen en heeft weer praatjes. (best wel luid ook vooral omdat hij doof is dus zelf hoort hij niet dat hij schreeuwt).
helaas doet zijn zus sociaal mee en heeft zij nu ook schildklier problemen.
meteen op hetzelfde medicijn gezet en zij heeft geen bijwerkingen. jammer is dat er bij dat laatste onderzoek ook een flinke hartruis uitkwam waar ze nu preventief 2x per week een bloedverdunner voor krijgt.
ze is wel erg mager, 3,1 kg, maar ze blijft met recovery voer van de dierenarts wel stabiel op dat gewicht.

hoe het verder zal lopen... geen idee, we hebben sterk het gevoel dat we in het laatste levensjaar van beide draakjes zitten, zolang ze nog vrolijk zijn, gezellig, af en toe een beetje spelen geloof ik nog in hun levenskwaliteit en zolang gaan we gewoon door.

ouderdom komt met gebreken overduidelijk, het worden echt 2 oude knarren die van alles mankeren maar zolang het alleen maar een 'piepende wagens' situatie is, zijn we nog elke dag dolblij met ze en genieten we van ze zolang als maar mogelijk is.

raar is dat he, dat het dan blijkbaar in de familie zit.
Balou werd ook doof, is nu stokdoof en zijn zus (hebben we echt net afgelopen week gecontsteerd) is ook niet langer selectief hardhorend maar ook gewoon stokdoof, staan er naast met voer of snoepjes te rammelen en je ziet gewoon geen oortjes meer bewegen, heel apart.
doof is voor mij wel (1 van de) reden om ze echt niet meer naar buiten te laten, ze horen geen auto's, fietsen, vrachtwagens meer, vind ik echt te link.

ze zijn nu ruim 16, richting 17, zeker omdat ze een hele ongelukkige start in het leven hadden, (op straat geboren, via de dierenambulance en een tijdelijke opvang bij ons terechtgekomen toen ze 2 waren) vind ik dat ze het erg goed doen en een hele respectabele leeftijd nu al gehaald hebben.

we letten echt vreselijk op ze, elke verandering in bv favo slaapplekje of gedrag houden we strak in de gaten en zodra er echt gedragsveranderingen zijn rennen we meteen weer naar de dierenarts.
daar hebben we al bijna een abonnement met 3 (nu nog maar 2) van die oudjes, maar ook daar wordt goed overlegd of ze nog voldoende levenskwaliteit hebben en wat er dan valt onder levenskwaliteit.
dat is nu dus vooral heeeeeeel veel slapen (prima toch) en lekker eten, ze zijn gek op dat recovery voer van de dierenarts.

erg apart om te merken vind ik dat ze nu opeens meer naar ons trekken. ongetwijfeld door hun achtergrond heeft het lang geduurd voor ze ons echt vertrouwden, van een gewapende vrede in huis zijn we naar een status quo van vriendjes gegaan die elkaar geregeld opzoeken en samen op bed slapen, maar nu ligt elke avond het mannetje bij 1 van ons op schoot, dat heeft hij eigenlijk nooit gedaan.
de diva nog niet maar zij is altijd al meer op zichzelf geweest, toch komt zij ook elke avond nu even buurten beneden, dat deed ze voorheen ook niet, vind het zelf erg leuk om mee te maken, zo op hun oude dag nog.

gaat het niet altijd zo, die uitzonderingen die de regel bevestigen
dat zie je echt zo vaak, van die rassen die een bepaalde leeftijd meestal halen en dan heb je er precies weer 1 die bv 5 jaar ouder of jonger wordt, zonder aanwijsbare reden, beesten blijven je verbazen, misschien vinden we ze daarom juist weer zo leuk

quote:

Op donderdag 21 mei 2009 19:52 schreef mvdejong het volgende:

[..]

maar katten hebben de spreekwoordelijke 9 levens. .

het vrouwtje van ons is jaren geleden van 9 hoog naar beneden gevallen, wandelde gewoon (weliswaar in de war) weer verder of er niets gebeurd was, wij zeggen dus ook altijd at ze al haar 9 levens al in 1 keer opgebruikt heeft.