quote:
Op vrijdag 12 december 2008 15:00 schreef cinnamongirl het volgende:Ik had ook zo'n suf denkpatroon. Alleen maar omdat ik al 6 jaar 72 kilo woog, dacht ik dat de 60 kilo 'er wel niet meer in zou zitten'.
En als ik dan ging lijnen, smokkelde ik, en maakte ik mezelf wijs dat ik gewoon een trage stofwisseling had.
Ik gunde mezelf ook teveel lekkers, bijv. als troost, verwennerij. En ik ben en blijf een grote spoelbak en een snoepkont.
Maar.
Ik wíl niet vet zijn, en nu is de knop al 6 maanden om. Ik heb 1 major terugval gehad met Sinterklaas maar dat gewicht is er nu weer af.
En ik weet als geen ander dat de gedachte: 'nú mag het wel, ik heb zo mijn best gedaan' een enorme denkfout is. Hoe langer je in het gareel blijft, hoe makkelijker het je af gaat.
Hoe sneller je op gewicht bent, hoe eerder je weer mag eten wat je wilt (mits </= aan onderhoudshoeveelheid aan kcal).
Mensen zijn net zo makkelijk te trainen als honden

Misschien nog wel makkelijker zelfs.
En idd, hoe langer je in het gareel blijft, hoe makkelijker het wordt om nee tegen dingen te zeggen. Sterker nog, je gaat vanzelf een zekere mate van afkeer krijgen voor bepaalde dingen.
Zelfde met alcohol trouwens.
Ik was tot voorkort echt een spoelbak; elke dag wijntjes

Ik ben 6 maanden geleden rigoreus gestopt en heb alleen op de puppelmeet wat gedronken. Ik deed enorm mijn best om stomdronken te worden, maar ik bleef toch behoefte hebben aan de cola light.
Daarna ook geen druppel meer gedronken; sterker nog, ik zie nu al op tegen kerst en dat verplichte drankgedoe, waar ik helemaal geen zin in heb.
Nooit gedacht dat ik het ooit zo zou ervaren; ik ben sinds mijn 15e altijd een behoorlijk stevige zuiplap geweest, maar ik kwam ermee weg omdat ik veel sportte.
Nu terugkijkend, denk ik..waarom heb ik die keuze in godsnaam nooit eerder gemaakt, dan had ik me nu niet druk hoeven maken om wat lovehandles