Slank de winter in #300 DRIEHONDERD!!!!

quote:

Op woensdag 5 november 2008 18:00 schreef kwakveense het volgende:
hej ikdenkkris, ken je toevallig

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Ik ken ze alledrie .

quote:

Op woensdag 5 november 2008 17:55 schreef kwakveense het volgende:

[..]

ik weet het niet. maar ik heb een echt probleem met texturen, en met sterke en bepaalde smaken.
ik lust bijvoorbeeld bijna niks wat romig/naar zuivel smaakt, tenzij t heel zoet is zoals ijs en slagroom. ik moet kokhalzen van texturen die glad, of juist "stukjes" hebben...als kindje van drie zat ik al huilend aan tafel als de nieuwe aardappelen weer in t seizoen waren: "mamaaaaa, ze zijn glad " en dan moest ik toch, maar dankotste ik t drie keer weer over mn bord heen tot t allemaal koud en voorgekouwd was en mn moeder t opgaf met me...

Maar wat eet je dan wèl?

Wow, Kwak en MissBliss Dat lijkt me echt lastig, zeg! Ik had dat vroeger alleen met pap. Ik vond pap heeeel lekker, maar van die stukjes/graantjes dingen ging ik automatisch kokhalzen. Heel handig. Verder kon ik bijna alles eten. Ik was dus vroeger ook al een bolletje.

Maar denk je niet dat het een deel ook psychisch is? Dat je er van uit gaat het vies te vinden en het dus niet objectief probeert? Je ziet heel vaak dat kinderen bepaalde dingen niet lusten, maar dat ze dan als ze groot zijn het ineens wel lusten. Andere smaakbeleving.

quote:

Op woensdag 5 november 2008 @ 18:05 schreef MariaEtcetera het volgende:
Wow, Kwak en MissBliss Dat lijkt me echt lastig, zeg! Ik had dat vroeger alleen met pap. Ik vond pap heeeel lekker, maar van die stukjes/graantjes dingen ging ik automatisch kokhalzen. Heel handig. Verder kon ik bijna alles eten. Ik was dus vroeger ook al een bolletje.

Maar denk je niet dat het een deel ook psychisch is? Dat je er van uit gaat het vies te vinden en het dus niet objectief probeert? Je ziet heel vaak dat kinderen bepaalde dingen niet lusten, maar dat ze dan als ze groot zijn het ineens wel lusten. Andere smaakbeleving.

Inmiddels lust ik wel iets meer dan vroeger gelukkig hoor. En het ligt ook niet altijd aan textuur, maar ook gewoon aan smaak (zoals bij draadjesvlees en ei) Onlangs nog ei geprobeerd en nee, ik lust het écht niet Draadjesvlees krijg ik af en toe wel iets van mee (in rundvleessoep ofzo) en dat went ook écht niet.
Maar je hebt gelijk, smaakbeleving verandert, dus ik probeer wel zoveel mogelijk dingen te proeven en soms dan met succes

avocaatje leef je nog? en guacamole maak je van advocaten

toch?

en mijn mr is weer rijkelijk te laat en het eten is nu verpieterd

quote:

Op woensdag 5 november 2008 18:10 schreef conleche het volgende:
Kwak, heb jij ook dat je kleuren ziet bij bepaalde woorden en cijfers en zo? Dat heb ik namelijk en tot voor kort dacht ik dat ik niet helemaal in orde was, want als ik vroeger zei dat dinsdag geel was en vrijdag oranjerood, dan zat m'n hele omgeving mij aan te kijken of ik volslagen idioot was, maar bij zomergasten was Robert Dijkgraaf en die begon er ineens over zeg! Het is gewoon een afwijking, die best vaak voorkomt!! Dat was echt een fijn moment van (h)erkenning!!


http://nl.wikipedia.org/wiki/Synesthesie_(aandoening)

nope! dat heb ik niet! jammer, want t lijkt me heerlijk om beelden en kleuren bij muziek te hebben bijvoorbeeld.
vriendin van me (die ook problemen heeft met filteren) heeft dat wel heel erg. mensen ZIJN bij haar een kleur. en zij heeft zichzelf aangeleerd de wereld actief te "blurren" zodat ze niet maf wordt van de details. ik kan dat nog niet, en geniet er ook wel van.

Ik kan echt buitenzinnig blij worden als ik door een polder fiets en een konijn zie en een vogel in de lucht zie en de geur van nat gras en ALLES tegelijk. plus het is wel handig. ik zie aanbiedingen in etalages veel sneller dan mn vriendinnen

Dat heb ik ook Conleche! Alleen is mijn vrijdag donkerblauw en mijn dinsdag mintgroen.

Zo heeft mijn week ook een bepaalde structuur, hebben uren van de dag een bepaalde indeling en kleur en jaren en tijdsbalken worden ook helemaal gevisualiseerd en ingekleurd. Vriendlief kijkt me ook altijd aan alsof ik weer eens tegen de muur aan ben gelopen.

quote:

Op woensdag 5 november 2008 18:05 schreef MariaEtcetera het volgende:
Wow, Kwak en MissBliss Dat lijkt me echt lastig, zeg! Ik had dat vroeger alleen met pap. Ik vond pap heeeel lekker, maar van die stukjes/graantjes dingen ging ik automatisch kokhalzen. Heel handig. Verder kon ik bijna alles eten. Ik was dus vroeger ook al een bolletje.

Maar denk je niet dat het een deel ook psychisch is? Dat je er van uit gaat het vies te vinden en het dus niet objectief probeert? Je ziet heel vaak dat kinderen bepaalde dingen niet lusten, maar dat ze dan als ze groot zijn het ineens wel lusten. Andere smaakbeleving.

ik heb al veel leren eten. rijst bijvoorbeeld was een big issue om te leren. en gladde aardappel zal ik nu sneller toch proberen weg te krijgen dan vroegah. laatst ook gekookte sperciebonen geprobeerd. niks mis met de smaak (en ze waren beetgaar) maar de textuur kreeg ik niet weg.

@ CF: ik lust rijst en pasta, en bijna alle soorten vlees. ik lust kruimige aardappel, boerenkool, rauwe andijvie, vrijwel alle groenten rauw, raapstelen, sla. ik lust vrijwel geen enkele gekookte groente (behalve capucijners), geen kaas, geen roomkaas, geen creme fraiche, geen zuivel. geen tomaat. geen champignon (al vind ik de smaak wel lekker die t afgeeft op andere dingen).
dit zijn voornamelijk textuur issues, en t andere belangrijkste is "weeigheid" in smaak (erwten hebben dat, gekookte spinazie, ei, alles met room/zure room/melk (aardappelpuree maak ik aan met een klontje boter, niet met melk) en wild/ rose gebakken vlees heeft het ook een beetje maar dat probeer ik wel aan te leren. wijn is voor mij ook weeig. rood krijg ik daarom niet weg, wit heb ik recentelijk geleerd te drinken)

bittere smaken en zoetzuurcombi's ben ik mezelf aan t aanleren als ik ze tegenkom (at eerst ook geen rucola)

oh en geen sausjes, want die zijn ofwel weeig, ofwel zuur, ofwel romig...

quote:

Op woensdag 5 november 2008 18:05 schreef MariaEtcetera het volgende:
Maar denk je niet dat het een deel ook psychisch is? Dat je er van uit gaat het vies te vinden en het dus niet objectief probeert? Je ziet heel vaak dat kinderen bepaalde dingen niet lusten, maar dat ze dan als ze groot zijn het ineens wel lusten. Andere smaakbeleving.

Kinderen proeven meer dan volwassenen, dat is bekend. En ik twijfel er niet aan of beleving van mondgevoel ook per persoon verschillend is. De een krijgt een heel andere prikkel door een bepaald geluid dan de ander, waarom zou dat met de andere zintuigen niet zo zijn?
Het is wel zo dat je op jonge leeftijd aan smaken went. Kleine kinderen van nu die BB goede start brood eten, zullen het lekker vinden terwijl anderen ervan gruwen.

quote:

Op woensdag 5 november 2008 18:22 schreef loveli het volgende:

[..]

Kinderen proeven meer dan volwassenen, dat is bekend. En ik twijfel er niet aan of beleving van mondgevoel ook per persoon verschillend is. De een krijgt een heel andere prikkel door een bepaald geluid dan de ander, waarom zou dat met de andere zintuigen niet zo zijn?
Het is wel zo dat je op jonge leeftijd aan smaken went. Kleine kinderen van nu die BB goede start brood eten, zullen het lekker vinden terwijl anderen ervan gruwen.

ik vind t zelf ook heel vervelend... ik hoop dat ik als ik kinderen heb ik zelf positief genoeg met eten bezig kan zijn zodat ze wel dingen leren eten.

niet dat mij mama t niet met me geprobeerd heeft

quote:

Op woensdag 5 november 2008 18:18 schreef ikdenkkris het volgende:
Dat heb ik ook Conleche! Alleen is mijn vrijdag donkerblauw en mijn dinsdag mintgroen.

Zo heeft mijn week ook een bepaalde structuur, hebben uren van de dag een bepaalde indeling en kleur en jaren en tijdsbalken worden ook helemaal gevisualiseerd en ingekleurd. Vriendlief kijkt me ook altijd aan alsof ik weer eens tegen de muur aan ben gelopen.

Dat laatste doe ik ook ja, maar van die kleuren kan ik me dan weer niets voorstellen.

Ik heb wel ook het idee dat ik vaak veel meer meekrijg van wat er om me heen gebeurt dan een ander.

Gutenabend

gutbye ik ga even lekker op de bank hangen en van mn vrije avond genieten. en mn Obama night brakheid eruit luieren

Jubileum-tvp!

Avocado's zijn heerlijk! Tot een jaar geleden ofzo had ik het ook nog nooit gehad, maar ik vind het nu echt heerlijk. Op brood met een beetje peper en zout, meer heb je niet nodig.
Wij eten toevallig vanavond zalmfilet met guacamole, ook avocado.

quote:

Op woensdag 5 november 2008 18:29 schreef kwakveense het volgende:
gutbye

Ik weet niet of dat tegen mij was, maar toch grappig

quote:

Op woensdag 5 november 2008 @ 18:21 schreef kwakveense het volgende:

[..]

ik heb al veel leren eten. rijst bijvoorbeeld was een big issue om te leren. en gladde aardappel zal ik nu sneller toch proberen weg te krijgen dan vroegah. laatst ook gekookte sperciebonen geprobeerd. niks mis met de smaak (en ze waren beetgaar) maar de textuur kreeg ik niet weg.

Oh ja, bij sperciebonen heb ik het ook, die lust ik (wederom) alleen als ze klein gesneden zijn.
Maar ik lust juist de meeste groenten niet als ze rauw zijn en juist wel als ze gekookt zijn! Vaag hoor

Wat grappig, die kleurverhalen Toch een bepaald soort gevoeligheid ofzo? Ik vind het ook erg leuk dat Conleche dan kunstenares is

Loveli: ik denk idd dat het een deel gewenning is (ik kreeg van mijn ouders ECHT geen boterham met pindakaas oid als ik iets niet luste) maar ik geloof wel dat er ook wel mensen (kinderen) zijn die een soort nagenoeg onoverkomelijke aversie hebben tegen bepaalde soorten eten.

Wat ik dan wel heel erg vind is als kennissen van mijn moeder hun dochtertje, die een nogal 'wisselvallige smaakbeleving' heeft (bull shit als je het mij vraagt de ene keer eet ze iets en de volgende keer lust ze het niet) en dus soms met een jengelstemmetje verklaart iets niet te lusten en dan niet eet, dan tóch in de avond meenemen naar de Mac, omdat ze honger heeft

Maar okee, da's iets anders

Oh, en hello goodbye </flauw>

quote:

Op woensdag 5 november 2008 18:34 schreef MariaEtcetera het volgende:
Wat grappig, die kleurverhalen Toch een bepaald soort gevoeligheid ofzo? Ik vind het ook erg leuk dat Conleche dan kunstenares is

Loveli: ik denk idd dat het een deel gewenning is (ik kreeg van mijn ouders ECHT geen boterham met pindakaas oid als ik iets niet luste) maar ik geloof wel dat er ook wel mensen (kinderen) zijn die een soort nagenoeg onoverkomelijke aversie hebben tegen bepaalde soorten eten.

Wat ik dan wel heel erg vind is als kennissen van mijn moeder hun dochtertje, die een nogal 'wisselvallige smaakbeleving' heeft (bull shit als je het mij vraagt de ene keer eet ze iets en de volgende keer lust ze het niet) en dus soms met een jengelstemmetje verklaart iets niet te lusten en dan niet eet, dan tóch in de avond meenemen naar de Mac, omdat ze honger heeft

Maar okee, da's iets anders

Oh, en hello goodbye </flauw>

Ja, nu heb ik dat stomme liedje in m'n hoofd, thanks

Hello Goodbye is een keileuk programma .

En wat bizar, die kleurenverhalen. Dan verbaast het me ook niks dat Co kunstenares is. Dan lijkt zoiets me weer een voordeel, of niet? .

Koeientong, oooh dat is zo heerlijk, lekker koken en dan in dunne plakjes op brood met zout en peper... omg wat mis ik dat

quote:

Op woensdag 5 november 2008 18:39 schreef Viking84 het volgende:
Hello Goodbye is een keileuk programma .

En wat bizar, die kleurenverhalen. Dan verbaast het me ook niks dat Co kunstenares is. Dan lijkt zoiets me weer een voordeel, of niet? .

Met een irritant liedje wat in je hoofd blijft zitten.

_{sorry, ik ben in een slechte bui. Ga zo wel weg}

quote:

Op woensdag 5 november 2008 18:41 schreef Goodbye het volgende:

[..]

Met een irritant liedje wat in je hoofd blijft zitten.

_{sorry, ik ben in een slechte bui. Ga zo wel weg}

Ik kan me dat liedje niet herinneren, maar ik ben ook niet zo auditief ingesteld (dat krijg je als je niet goed hoort ).