Zat in de bus, maten om me heen voor weer een verhaal van ome Klau. Het was een heel spannend verhaal over een toffe busemo. Deze emo werd namelijk uitgescholden door Marokkanen! Nou nou, wie had dat verwacht. Geheel terecht natuurlijk, en dat maakte ik duidelijk door te melden dat emo's ontzettend kut zijn.
En toen floepte iets heel, heel vreselijks uit mijn grote bek. Ik moest natuurlijk weer vertellen dat ik Marokkanen nog kutter vind! Nee toch, goden, een feit gebracht als mening! Dat kan toch helemaal niet. Menig Marokkaan zou dit offensief vinden en zo ook de Marokkaan een paar stoelen van me af. K1 type, brede kas, zeker vijf jaar ouder en een kop groter. Ons gesprek verliep ongeveer zo:
- Eyeyey wapra jey over Maroc!
- Uh... Nee man, was fatoe, je weet toch.
- Maroc blabla Maroc rest verstond ik niet.
- Nee man, alleen die in de bus, weet je? De rest is wel baas.
- Nee ... Maroc ... Blabla onverstaanbaar verkapt-wil-je-klappen?
En zo dus verder. Ontzettende baas dat ik ben heb ik me er uiteraard uitgeluld met mijn swagger & smoothtalk. Maar kanker hè, wat is er nou mis met een terechte mening hebben? Als iemand mijn volk uitmaakt voor kankervolk (wat in deze situatie natuurlijk gewoon terecht was, kutmarokko), dan neem ik dat misschien niet al te goed op maar om gelijk te gaan rellen... En ik kom nog uit het Midden-Oosten ook.

Fakking leip ouwe.
Klacht: Bah, bah, bah. Vieze kankermarokkanen.
PAINT:
[ Bericht 2% gewijzigd door Klautje op 24-10-2008 19:23:18 ]