Slank de herfst in # 251 - Van masturberen word je slank!

quote:

Op zondag 5 oktober 2008 12:08 schreef kaasplankje het volgende:

[..]

Hehehe +1 Ik heb hier thuis wel een paar dumbells en een barbell en een bankje om te trainen maar k doe t ook wel eens hoor (in t weekend naar de stad rijden). Ik zit in de Life-line, zomerhofstraat lekker cheapo Mss ga k straks ook nog wel ff Kan ik meteen door naar de sauna

Straks sporten jullie nog bij dezelfde sportschool .

Ik ben net begonnen met mijn loopbaangeschiedenis op papier te zetten voor het gesprek met de loopbaanbegeleider dat ik later deze week heb en ik word er echt niet vrolijk van . Jezus, wat een draaikont ben ik altijd geweest .

quote:

Op zondag 5 oktober 2008 12:11 schreef Viking84 het volgende:
Ik ben net begonnen met mijn loopbaangeschiedenis op papier te zetten voor het gesprek met de loopbaanbegeleider dat ik later deze week heb en ik word er echt niet vrolijk van . Jezus, wat een draaikont ben ik altijd geweest .

wedstrijdje doen?

elke keer als ik ergens wat zie of langsloop dan zeg of denk ik: Hé, hier heb ik ook nog gewerkt, of iets soortgelijks gedaan

Als je jong bent mag je jobhoppen

quote:

Op zondag 5 oktober 2008 12:10 schreef Viking84 het volgende:

[..]

Straks sporten jullie nog bij dezelfde sportschool .

bwah die kans is zeer klein hoor, er zitten er heel veel

quote:

Op zondag 5 oktober 2008 12:14 schreef motorbloempje het volgende:

[..]

wedstrijdje doen?

elke keer als ik ergens wat zie of langsloop dan zeg of denk ik: Hé, hier heb ik ook nog gewerkt, of iets soortgelijks gedaan

Als je jong bent mag je jobhoppen

Ik heb vooral veel aan studiehoppen gedaan (zoals je in het topic in SES hebt kunnen lezen, maar ik heb de bijvakken en minoren nog buiten beschouwing gelaten ). En nu weet ik eigenlijk nog steeds niet wat ik wil . Ik heb sterk het idee dat ik me meer laat leiden door wat allemaal mogelijk is met mijn handicap ipv wat ik écht wil. En volgens mij is er ook veel meer mogelijk dan ik nu denk. Daarom ga ik dan ook naar de loopbaanadviseur.

quote:

Op zondag 5 oktober 2008 12:13 schreef Isegrim het volgende:

[..]

Dat is toch normaal als je nog jong bent? Ik heb tot mijn negenentwintigste ( volgende week 31) ook allerlei baantjes gehad, pas nu kan ik spreken van een 'carrière' (bah, ik haat dat woord ).

Nou, veel medestudenten lijken precies te weten wat ze willen: eentje ging als een speer in de taalkunde en zij is nu aan het promoveren in Nijmegen, een ander wist ook een tijdje niet wat ze wilde, maar weet nu wel al dat ze ook wil gaan promoveren, weer een ander heeft tijdens z'n studie veel schrijf- en redactiewerk gedaan, omdat hij al vroeg wist dat hij 'iets met schrijven' wilde gaan doen. En de rest gaat het onderwijs in.

Waarom weet ik het dan niet verdorie?! .

quote:

Op zondag 5 oktober 2008 12:24 schreef Viking84 het volgende:

[..]

Nou, veel medestudenten lijken precies te weten wat ze willen: eentje ging als een speer in de taalkunde en zij is nu aan het promoveren in Nijmegen, een ander wist ook een tijdje niet wat ze wilde, maar weet nu wel al dat ze ook wil gaan promoveren, weer een ander heeft tijdens z'n studie veel schrijf- en redactiewerk gedaan, omdat hij al vroeg wist dat hij 'iets met schrijven' wilde gaan doen. En de rest gaat het onderwijs in.

Waarom weet ik het dan niet verdorie?! .

Wat vind je leuk? Dus buiten beschouwing gelaten of je het al kan?

Het is nl. zo belangrijk dat je het naar je zin hebt op je werk!

Nou ja, dat hoeft toch niet altijd zo te zijn! Als je een passie en talent voor iets hebt dan kan het best zijn dat je van jongsafaan al weet wat je wilt, dan ben je toch niet direct onuitstaanbaar, saai en getrouwd met je 1e liefde?

quote:

Op zondag 5 oktober 2008 12:26 schreef Isegrim het volgende:

[..]

Weet je, die mensen die altijd al weten wat ze willen en ook precies dat gaan doen, zijn soms ook van die onuitstaanbaar saaie types die niet verder denken dan hun neus lang is. Die trouwen met hun eerste vriendje en leiden dan een gezapig leventje, om op hun vijftigste te bedenken dat ze zijn vergeten te genieten van het leven.

Hahaha, zo redeneer ik ook altijd, maar stiekem ben ik gewoon jaloers .

Ik reageer zo even uitgebreider, ben even een ei aan t bakken.

Na het promoveren krijgen maar heel weinig mensen een baan in de wetenschap, dus na die 4 jaar mag je weer overnieuw bedenken wat je precies wil.

Schrale troost?

quote:

Op zondag 5 oktober 2008 12:37 schreef Isegrim het volgende:

[..]

Je hebt het woordje 'soms' gemist.

O je had je al ingedekt

quote:

Op zondag 5 oktober 2008 12:26 schreef Isegrim het volgende:

[..]

Weet je, die mensen die altijd al weten wat ze willen en ook precies dat gaan doen, zijn soms ook van die onuitstaanbaar saaie types die niet verder denken dan hun neus lang is. Die trouwen met hun eerste vriendje en leiden dan een gezapig leventje, om op hun vijftigste te bedenken dat ze zijn vergeten te genieten van het leven.


.

Als zij daarmee gelukkig zijn, zou ik zeggen dat ze de juiste keuze gemaakt hebben.Soms zou ik dat ook wel willen; gewoon lekker simpel zijn, tevreden met een saaie kantoorbaan of in een winkel oid

Alleen zou ik daar nu doodongelukkig van worden

Wtb loopbaankeuze: ik weet het ook niet precies, eerlijk gezegd Aan de ene kant trekt onderzoek me heel erg, dus promoveren en de wetenschap, en aan de andere kant lonkt het conservatorium. Nog steeds spijt van dat ik nooit een poging heb gedaan om toegelaten te worden.

quote:

Op zondag 5 oktober 2008 12:38 schreef Ewelina het volgende:
Na het promoveren krijgen maar heel weinig mensen een baan in de wetenschap, dus na die 4 jaar mag je weer overnieuw bedenken wat je precies wil.

Schrale troost?

. Ik denk ook wel eens: "Ik kan altijd nog promoveren" (sterker nog: op dit moment worden er promovendi gezocht voor een interessant onderzoek naar cultuureducatie), maar ik denk dat dat toch niet is wat ik wil. Ik zou het alleen maar doen voor die mooie titel die dan voor m'n naam komt te staan en als dat het enige is waar je het voor doet is 4 jaar verdomd lang. Bovendien lijkt het me saai en eenzaam: veel met je neus in de boeken, weinig contact met andere mensen... nah, niet mijn ding . En idd, dan ben je gepromoveerd en dan mag je weer gaan nadenken over wat je wilt. Goed punt dus!

Maar goed, even mijn loopbaanprobleem in een notendop: wat ik nu vooral mis is het 'expert zijn' op een bepaald gebied. Ik vraag me af wat ik nog méér kan dan leuke verhaaltjes schrijven (no offense intented jegens tekstschrijvers!! ). Ik wil iets met mensen doen, want ik heb gemerkt dat ik daar enórm veel energie van krijg. Ik vind het fijn om iets voor een ander te kunnen betekenen, iemand te kunnen adviseren op een bepaald gebied. Ik roep altijd gekscherend dat ik volgens mij nog het meest geschikt ben als studie- en beroepskeuzeadviseur, maar volgens mij is dat niet eens zo'n gek idee. Tenslotte ben ik door al mijn geswitch aardig op de hoogte van alles wat er mogelijk is en bovendien weet ik ook heel goed hoe iemand die niet weet wat 'ie wil zich voelt.

Maar ja, bij zo'n beroep loop ik wel onmiddellijk tegen m'n handicap aan: op zich kan ik vrij goed 1 op 1 communiceren, maar na een paar van die gesprekken ben ik wel doodop en gaat het duidelijk minder. Dat zou straks na mijn ooroperatie beter moeten gaan, maar ja, dat kan ik ook niet voorspellen. Al die onzekerheid omtrent de operatie maakt het iig extra lastig allemaal .

Maar hoe dan ook: feit blijft dat ik mensen om me heen nodig heb, want zonder dat word ik écht niet gelukkig. I'm damned .

Viking: Wel eens aan de optie "online-loopbaanadviseur" gedacht?

Wat gaan jullie hard! Ik ben de halve ochtend aan het bijlezen geweest en jullie zijn bij tijd en wijle zo heerlijk prettig gestoord.

Jobhoppen is zo herkenbaar. Ik heb de 1e 10 jaar van mn 'loopbaan' bij hetzelfde bedrijf gewerkt en daar ben ik december vorig jaar weggegaan. En ik kan mn draai niet meer vinden. Zit nu bij werkgever nr 3 en deze is t ook niet. Dus hop maar weer verder zoeken..
Ik was er eerst heilig van overtuigd dat ik een midlife had. Ik wilde namelijk ook heel graag een ander huis en iemand om huiselijk mee te doen. Maar toen bedacht ik me dat als je midlife ook echt het midden van je leven markeert ik echt zo niet oud zou worden.. Dus nu heb ik wat anders. Een thirdlifecrisis. Zo van: Je zit al op 1/3 van je leven en dat is bijna maar nog niet helemaal de helft en doe wat!
Of misschien heb ik gewoon allesomvattende draaikonteritus. Om weer in balans te komen na al die jaren stabiliteit en vastigheid.

Damn, ik heb ook zoveel baantjes gehad, echt als ik overal een jaar had gewerkt was ik nu 60 geweest ipv 32

Ik was vanochtend 67.4 kg Wel na heel lang slapen en alle wc gebeuren

Hoi Tinkepink!
Heb je nog toegeslagen in de tweedehandswinkels?
En ik heb het tegenovergestelde met kilo's denk ik, het gevoel dat ik zelf verdwijn als er juist teveel op zit, dat mijn kwieke, energieke zelf ergens onder de extra kilo's verstopt zit. En die moet er nu weer onder vandaan gesleept worden.

Hoi Tinkie... WB!

quote:

Op zondag 5 oktober 2008 14:12 schreef Laureline het volgende:
Hoi Tinkepink!
Heb je nog toegeslagen in de tweedehandswinkels?

Ja, een minirokje maat 36 en een he-le-boel boeken (20 stuks ofzo) + een aantal huishoudelijke apparaten die we willen hebben maar waaraan we geen geld willen uitgeven (gezichtsbruiner, droogrekje, massagelamp). Ik had ook nog een hele mooie leren rok gezien, maar die was helaas te groot. Het is toch zo jammer dat er heer nauwelijks fatsoenlijke 2e handswinkels te vinden zijn. Kent iemand nog leuke adresjes in Utrecht? Ik zoek dus echt iets in de categorie "rokje ¤ 1,50" of "boek ¤ 1,25".