tong80 | zaterdag 26 juli 2008 @ 12:10 |
1 Bob Beamon verbetert het wereldrecord verspringen met meer dan 50 centimeter 2 Jesse Owens verslaat als donkere medemens de Arische natie in Berlijn 1938 3 Basketbal finale Amerika Rusland in 1972. De zoemer gaat en de Amerikanen vieren feest. Er blijkt echter nog 1 speelseconde op de klok te staan. De Russen scoren in die allerlaatste seconde de winnende treffer 4 Ben Johnson wint in 1988 de finale 100 meter met een onwaarschijnlijk wereldrecord. Achteraf blijkt iedereen gedoped te zijn geweest. Alleen Ben Johnson wordt betrapt 5 Nog iets chauvinistisch : De Nederlandse volleyballers winnen in een adembenemende wedstrijd Olympisch goud door de Italianen in de vijfde set met 17-15 te verslaan. Nu jiullie ![]() ![]() | |
tong80 | zaterdag 26 juli 2008 @ 12:13 |
Oeps verkeerde topic![]() | |
Suijk | zaterdag 26 juli 2008 @ 12:14 |
Chauvinistisch als ik ben, noem ik ook Ellen van Langen nog even, maar de rest van de wereld zal zich dat niet echt meer herinneren denk ik zo. | |
tong80 | zaterdag 26 juli 2008 @ 12:17 |
quote:Ik kom op dit topic omdat op de ZDF gisteren een programma was met de 50 mooiste Olympische momenten. Op 1 stond Ulrike Meyfarth die twee keer goud won bij het hoogspringen. Met twaalf jaar tussen haar prestaties. Op 2 stond Mohammed Ali die goud won bij het boksen. Op 3 Gross de Duitse zwemmer die een paar gouden medailles won. Vreselijke top drie natuurlijk, erg chauvinistisch. ![]() | |
Breach | zaterdag 26 juli 2008 @ 12:18 |
Ik heb niet bijzonder veel met de Olympische Spelen, maar de momenten waar ik wel een soort van brok in mn keel kreeg waren het goud van Bart Brentjes in Atlanta en het goud van Van Moorsel in Athene. Verder zal ik de overwinning van het Nederlandse honkbalteam op de Cubanen ook nooit meer vergeten ![]() | |
qonmann | zaterdag 26 juli 2008 @ 12:27 |
quote:Ik sluit me hierbij aan, is ook een medaille die ik bewust heb meegemaakt. Cathy Freeman op de 400 m voor Australie was ook een heel mooi moment (en er zijn er nog veel meer) neem even aan dat de Olympische Winterspelen niet meedoen | |
Ericr | zaterdag 26 juli 2008 @ 12:29 |
- Van Langen die goud wint in Barcelona. - Carl Lewis die zijn 9de goud wint - Heren acht die in Atlanta goud pakt En met een persoonlijke noot : Van Moorsel die goud pakt op 18 augustus 2004 en VDH die dezelfde dag goud pakt op de 100m. 18 augustus is mijn verjaardag, die 2 keer goud het mooiste cadeau. | |
tong80 | zaterdag 26 juli 2008 @ 12:33 |
Ellen van Langen was ook een kippenvel moment. Maar zou leuk zijn om ook momenten van niet Nederlanders te zien ![]() ![]() | |
Suijk | zaterdag 26 juli 2008 @ 12:37 |
quote:Ja, zit ook hard te denken, en je zou al snel bij 'Koningsnummers' uit moeten komen, maar de laatste 100 meters sprint bijv. kan ik me niet eens meer herinneren. Echt memorabele marathons, worden die wel eens gelopen? Zoiets als wat Jesse Owens deed, maakt het ook mooi als je het bekijkt in de tijd van toen natuurlijk, dat komt niet meer voor. | |
Ericr | zaterdag 26 juli 2008 @ 12:42 |
2004 was een memorabele marathon ook al was dat misschien niet door de prestaties zelf. Een Vanderlei de Lima die door een debiele Ier het parcours werd afgetrokken is vrij memorabel te noemen. | |
tong80 | zaterdag 26 juli 2008 @ 12:43 |
quote:1960 Summer Olympics Bikila was added to the Ethiopian Olympic team only at the last moment, as the plane to Rome was about to leave, as a replacement for Wami Biratu, who had broken his ankle in a soccer match. Major Onni Niskanen entered Bikila and Mamo Wolde in the marathon. Adidas, the shoe sponsor at the 1960 Summer Olympics, had few shoes left when Bikila went to try out shoes and he ended up with a pair that didn’t fit comfortably, so he couldn't use them. A couple of hours before the race the decision was taken by Abebe to run barefoot, the way he'd trained for the race. Bikila was warned by Niskanen about his main rivals, one of whom was Rhadi Ben Abdesselam from Morocco, who was supposed to wear number 26. For unknown reasons, Rhadi did not acquire his black marathon bib before the race, and instead was wearing his regularly assigned track and field bib number 185. The late afternoon race had its start point and finish at the Arch of Constantine, just outside the Colosseum. At the start of the race the Australian Ron Clarke made a comment to Bikila about running barefoot. During the race Bikila passed numerous runners, looking for the runner with number 26. By about 20 km, Bikila and the runner with number 185 had created a gap from the rest of the pack. Bikila kept looking forward to find the runner with number 26, who unbeknownst to Bikila was running right beside him. They stayed together until the last 500 m, when Abebe sprinted to the finish line. Bikila won in a record time of 2:15:16.2, becoming the first African to win an Olympic gold medal. He finished 26 seconds ahead of Rhadi. After the race, when Bikila was asked why he had run barefoot, he replied, “I wanted the world to know that my country, Ethiopia, has always won with determination and heroism." Niskanen later speculated that if Rhadi hadn’t competed in the 10,000 m race several days before, the race might have been closer. 1960 - 1964 Bikila returned to Ethiopia as a hero. Emperor Haile Selassie promoted him to the rank of corporal position and awarded him the Star of Ethiopia. Shortly after the Olympics General Mengistu Neway plotted a coup and Bikila, who didn’t understand politics, was forced to take part. Bikila refused to kill dignitaries and when the coup attempt failed all involved were sentenced to death by hanging. Bikila was pardoned by the Emperor after lobbying by numerous people. In 1961 Bikila ran marathons in Greece, Japan and the City of Kosice in Czechoslovakia, all of which he won. Between October 1961 and April 1963 he did not compete in any international marathon. Bikila entered the 1963 Boston Marathon and finished in 5th place, the only time in his career that he finished a marathon and did not win. [2] He returned to Ethiopia and didn’t compete in another marathon until the marathon of Addis Ababa in 1964. He won this race, taking 2:23:14 to complete the course. 40 days prior to the 1964 Summer Olympics in Tokyo, during a training run near Addis, Abebe Bikila started to feel pain. Unaware of the cause of the pain, he attempted to overcome this pain but collapsed. He was taken to hospital where he was diagnosed with acute appendicitis. He was operated on and shortly thereafter, during the recovery period, he started jogging in the hospital courtyard at night. 1964 Summer Olympics Abebe Bikila traveled to Tokyo but was not expected to compete. He did enter the marathon, this time wearing Asics shoes. He used the same strategy as in 1960: to stay with the leaders until the 20 km point, then slowly increase the pace. After 15 km he only had company from Ron Clarke of Australia and Jim Hogan, Ireland. Shortly before 20 km only Hogan was in contention and by 30 km he was 40 seconds in front of Hogan and exactly 2 minutes in front of Kokichi Tsuburaya of Japan in third place. He entered the stadium alone to the cheers of 70,000 spectators. He finished the marathon in a new record time of 2:12:11:2, 4 minutes and 8 seconds in front of silver medalist Basil Heatley of Great Britain. Kokichi Tsuburaya was third. He was the first athlete in history to win the Olympic marathon twice. After finishing he astonished the crowd: not appearing exhausted, he started a routine of stretching exercises. He later stated that he could have run another 10 km ![]() | |
Zwansen | zaterdag 26 juli 2008 @ 12:45 |
Bomaanslag in Atlanta en de woorden: "The games must go on!". De ontlading van PvdH toen ie goud won in Athene? Met zn armen wijd omhoog komen en toen die oerkreet. | |
Malahide | zaterdag 26 juli 2008 @ 12:47 |
Twee momenten zijn heel dierbaar voor mij, niet alleen omdat het grootse sportprestaties waren, maar ook omdat ze verbonden zijn met belangrijke momenten in mijn leven (even melancholisch worden, moet kunnen). Wel allebei Winterspelen overigens: - 16-2-2002, Salt Lake City, 1000 m schaatsen, Gerard van Velde - 12-2-1984, Sarajevo, ijsdansen, Jane Torvill & Christopher Dean op de Bolero van Ravel ![]() (Misschien ook een leuk topic: persoonlijke verhalen die verbonden zijn aan de OS) [ Bericht 8% gewijzigd door Malahide op 26-07-2008 13:05:48 ] | |
tong80 | zaterdag 26 juli 2008 @ 12:49 |
quote:Ik mocht mijn favoriete sportmoment van de laatste tien jaar kiezen als lid van het blad de sportweek. Koos dat fragment van Pieter ![]() Tijdens de Palestijnse actie in 72 was ik tien. En ik was er erg verdrietig over. Was toen al een sportmannetje en begreep niet dat mijn leeftijdsgenoten er niet hetzelfde over dachten. ![]() | |
Klopkoek | zaterdag 26 juli 2008 @ 13:13 |
![]() ![]() ![]() Dit is by far mijn favoriet. Vooral met dat chauvinistische Amerikaanse commentaar erbij ![]() ![]() "Apollo Ohno, one lap to gold!!!" ![]() | |
Klopkoek | zaterdag 26 juli 2008 @ 13:16 |
![]() Staat nog steeds. Gedoped? | |
Malahide | zaterdag 26 juli 2008 @ 13:18 |
quote:Inderdaad geweldig, ik kwam niet meer bij toen. En die Australiër die in één klap wereldberoemd werd ![]() Gelukkig heeft Ohno later nog Dancing With The Stars gewonnen ![]() | |
PieterBas | zaterdag 26 juli 2008 @ 13:19 |
quote:Gedoped, geen idee.. maar wel een van mijn favoriete OS-sportmomenten | |
tong80 | zaterdag 26 juli 2008 @ 13:19 |
Is er een fragment van de Amerikaanse schutter die op kop staand met zijn laatste schot op het bord van zijn concurrent schiet ?![]() | |
tong80 | zaterdag 26 juli 2008 @ 13:20 |
In Engeland wordt natuurlijk Steven Redgrave genoemd in dit soort topics.![]() | |
Suijk | zaterdag 26 juli 2008 @ 13:25 |
De winst van Casartelli voor Dekker is achteraf natuurlijk ook wel een bijzonder moment, maar verder kan ik me qua wielrennen ook niet heel veel bedenken. | |
Zwansen | zaterdag 26 juli 2008 @ 13:27 |
quote:Indurain die nog ff goud pakt in 1996 na zijn debacle tour. | |
Klopkoek | zaterdag 26 juli 2008 @ 13:28 |
In mijn geheugen heb ik sowieso echt weinig memorabele Olympische momenten. Wellicht omdat veel sporten mij weinig boeien. Aan de andere kant vind ik de Olympische Spelen juist weer leuk omdat je dan sporten ziet die je anders nooit op TV krijgt voorgeschoteld. Zoals biatlon, dat vind ik echt schitterend. | |
tong80 | zaterdag 26 juli 2008 @ 13:29 |
quote:Ik begrijp nog steeds niet dat Dekker juichend over de streep kwam ![]() | |
Roel_Jewel | zaterdag 26 juli 2008 @ 13:29 |
Op eenzame hoogte: Die zondagavond in 1996. Die spanning. Dat niveau. Kippenvel. | |
tong80 | zaterdag 26 juli 2008 @ 13:31 |
quote:Staat bij mij op één kwa moment dat ik heb meegemaakt. Maar ik wilde het internationaler houden ![]() | |
Zwansen | zaterdag 26 juli 2008 @ 13:32 |
quote:Het was een briljante prestatie, maar om dit nu het beste moment ooit te noemen, gaat mij iets ver. Het blijft volleybal. ![]() | |
tong80 | zaterdag 26 juli 2008 @ 13:33 |
quote:Onderschat volleybal niet wereldwijd ![]() | |
Zwansen | zaterdag 26 juli 2008 @ 13:34 |
quote:Nee zeker niet. Maar ik vind het (ook qua prestaties) nu in Nederland maar een duffe sport. | |
tong80 | zaterdag 26 juli 2008 @ 13:36 |
Nee qua basketbal zijn we lekker bezig![]() | |
Roel_Jewel | zaterdag 26 juli 2008 @ 13:36 |
quote:Nu ja. Met het hele verhaal eromheen (Bankrasmodel, diverse spelers die daar jarenlang alles voor opzij hebben gezet, de spanning die er altijd tussen Italië en Nederland was, enz. enz.). Denk dat dat bij een internationale verkiezing van sportmoment ook nog wel es hoog zou kunnen scoren. Alleen al vanwege de spanning in die wedstrijd zelf. | |
tong80 | zaterdag 26 juli 2008 @ 13:40 |
quote:Heb het op You Tube een keer teruggekeken. Het was met Frans commentaar. En de reactie was van buitenlanders. De meesten zeiden zoiets als de mooiste volleybalwedstrijd ooit ![]() | |
Klopkoek | zaterdag 26 juli 2008 @ 13:53 |
Wat een contrast met 2004. Toen bleven de echte sterren van de Lakers thuis en nog steeds hadden die niggahs een attitude van heb ik jou daar. Wilden niet eens in het Olympisch dorp overnachten... dat moest in een luxe cruise schip. Gelukkig wonnen die verwende kapitalistjes slechts | |
Klopkoek | zaterdag 26 juli 2008 @ 13:57 |
Alsof je Maradonna, Platini, Rivera en Cruyff in één voetbalteam stopt. | |
Klopkoek | zaterdag 26 juli 2008 @ 14:09 |
Uniek moment. Tot 2004 won de VS alle olympische basketbalfinales behalve in.... 1972. De Soviet Unie wint daar goud letterlijk in de laatste seconde. De VS was furieus, vooral omdat even daarvoor de klok door de FIBA in tijd was teruggezet. De VS besluit daarop niet op te komen dagen voor de medailleuitrijking. | |
tong80 | zaterdag 26 juli 2008 @ 15:33 |
quote:Er moest nog 1 seconde worden gespeeld ![]() ![]() | |
Arcee | zondag 27 juli 2008 @ 23:38 |
Alleen Zomerspelen, hè? ![]() 1. 1988: Ben Johnson loopt (gedrogeerd) 9.79 in de mooiste 100m ooit. 2. 1996: Michael Johnson verpulvert 200 meter WR: 19.32. 3. 1992: Ellen van Langen wint goud op 800 meter. 4. 2004: Pieter van den Hoogenband prolongeert titel 100m vrij in Athene. 5. 2000: De gouden races van PvdH en Inge de Bruijn. En zo staat onbewust elk jaar sinds 1988 er een keer op. ![]() Benieuwd wat dit jaar brengt. ![]() | |
Waaghals | zondag 27 juli 2008 @ 23:45 |
Vrouwenmarathon 1984. Eerste spelen die ik bewust meemaakte. Niet echt mooi moment maar maakte toen wel indruk. http://www.sportkroniek.nl/sporthistorie1/840805_andersen.html op het einde zie je Gaby Andersen nog een | |
maartena | maandag 28 juli 2008 @ 00:39 |
Mijn mooiste moment is geen moment van winst, maar iemand die als laatste de finish over strompelde. Derek Redmond, Groot Brittannië, Barcelona 1992 Het geeft aan hoe belangrijk de spelen zijn voor een atleet. Het gaat niet om het winnen, wel om het voltooien van de race..... | |
Pritt | maandag 28 juli 2008 @ 00:42 |
Met Ellen van Langen had ik weinig, maar met de mannen volley kreeg ik kippenvel. | |
maartena | maandag 28 juli 2008 @ 00:44 |
Een ander mooi moment: Kerri Strug, Atlanta 1996.... Enkel geblesseerd, en toch willen doorgaan en alle onderdelen voltooien. Dit was een team-event, en dat betekend dat alle turnsters het goed moeten doen om een medaille te halen. En met de laatste sprong, waarbij ze met 1 been moest landen door de blessure, wist ze toch het Goud voor het Amerikaanse turn-team binnen te halen. Dit was tevens de allereerste Gouden plak voor het team-event voor de VS. [ Bericht 11% gewijzigd door maartena op 28-07-2008 00:50:46 ] | |
Remco | maandag 28 juli 2008 @ 08:33 |
Leontien van Moorsel was ook mooi in 2004. In de wegrace was ze nog hard gevallen waar ze echt kans had om hem te winnen. Een paar dagen later wint ze de tijdrit met het schuim op de lippen. Echt een prachtig moment ![]() | |
franklop | maandag 28 juli 2008 @ 13:05 |
quote:Is in Nederland toch uitgeroepen tot sportmoment van de eeuw | |
PieterBas | maandag 28 juli 2008 @ 13:56 |
quote:Wat een mooi moment ![]() | |
TLC | maandag 28 juli 2008 @ 15:39 |
quote:Damn was je er al in 1938 ook al bij ![]() Respect hoor ![]() ( ![]() | |
Ericr | maandag 28 juli 2008 @ 15:53 |
In 1936 (Berlijn) bedoelt Tong overigens. | |
Zwansen | maandag 28 juli 2008 @ 17:01 |
quote:Onbegrijpelijk. Kan er zo een aantal opnoemen die ik daar eerder onder laat vallen: Jan Janssen in 1968 Joop Zoetemelk in 1980 Nederlands elftal in 1988 Een van de EC's door Nederlandse clubs gewonnen Tig andere gouden medailles op de OS gewonnen | |
tong80 | dinsdag 29 juli 2008 @ 03:27 |
Waarom komen die eerder in aanmerking ![]() ![]() | |
tong80 | dinsdag 29 juli 2008 @ 03:28 |
quote:Oeps ![]() ![]() | |
Zwansen | dinsdag 29 juli 2008 @ 03:29 |
EK 88 lijkt me vrij logisch? | |
tong80 | dinsdag 29 juli 2008 @ 03:32 |
Een Ek is geen mondiaal tournooi![]() | |
Waaghals | dinsdag 29 juli 2008 @ 09:46 |
Ik kan me geen mensenmassa's in de grachten van Amsterdam herinneren in 1996 | |
Ericr | dinsdag 29 juli 2008 @ 12:27 |
quote:Wel een behoorlijke massa mensen in Den Haag toen de Olympiers hier werden rondgereden. Heb er nog acheraan gereden op de fiets en er stonden op sommige stukken behoorlijk veel mensen langs de kant. | |
Zwansen | dinsdag 29 juli 2008 @ 13:14 |
quote:Zelfs nu zie ik nog tijdens de Tour regelmatig reportages over Jan Janssen of Joop Zoetemelk omdat ze toen de Tour wonnen. Laatst werd er ook weer uitgebreid aandacht aan het EK'88 gegeven. Volgens mij wordt er nog enorm vaak over dat 1974, 1978 of 1988 gepraat. Over 1996 hoor ik vrij weinig mensen... | |
Remco | dinsdag 29 juli 2008 @ 13:16 |
Ik heb de volleyballers nooit helemaal bewust meegekregen(was 9) maar vraag me achteraf ook altijd af wat daar zo bijzonder aan was. | |
lurf_doctor | dinsdag 29 juli 2008 @ 13:18 |
Montreal '76 ![]() We hadden net kleuren TV en ik heb volgens mij alles gezien wat is uitgezonden ![]() | |
Zwansen | dinsdag 29 juli 2008 @ 13:18 |
quote:Die kwamen zeker alleen voor de volleyballers? ![]() Al zou er niemand goud winnen, dan nog komen er mensen kijken naar die Olympiers. Ook wonnen toen de hockeymannen goud, Holland-8, Bart Brentjes, Hockeyvrouwen wonnen brons. Dus ze kwamen zeker niet alleen voor die lange slungels. | |
Roel_Jewel | dinsdag 29 juli 2008 @ 13:20 |
quote:Is dat bij elk ander groot sportmoment, m.u.v. EK88 wel geweest dan? Is Zoetemelk destijds ook met een rondvaart door de Amsterdamse grachten onthaald? Goud van de volleyballers was een gigantische prestatie, mede vanwege het hele verhaal eromheen. Altijd de strijd tussen Nederland en Italië, een aantal volleyballers die daar bijna tien jaar van hun leven aan hebben gewijd. Heb 't eerder in dit topic al uitgelegd. En dit zegt ook al iets natuurlijk: quote:Ik vraag me altijd af hoe je bijvoorbeeld een marathon tot een enorm spannend iets kunt maken... Daar kun je weinig mooie acties laten zien. Ze rennen, de een rent wat harder dan de ander en er zijn er die wellicht nog een versnelling eruit persen. Doet niets af aan de prestatie, maar daar kun je verder niet iets heel speciaals van maken. [ Bericht 16% gewijzigd door Roel_Jewel op 29-07-2008 13:28:19 ] | |
Waaghals | dinsdag 29 juli 2008 @ 13:28 |
quote:Mijn punt is dus dat het EK 88 het sportmoment van de eeuw was | |
Ericr | dinsdag 29 juli 2008 @ 13:29 |
quote:Dat zeg ik toch ook niet. Olympiers zet ik neer, dat was een intocht voor alle Olympiers. In ieder geval wel een redelijk drukke intocht maar vergeleken met het EK van 1998 stelt het natuurlijk niks voor. | |
erkel | dinsdag 29 juli 2008 @ 14:44 |
quote:Laatst was er nog een documentaire uitgezonden over de volleybalmannen van Atlanta bij Ander Tijden Sport, geloof ik en er zijn hele boeken over geschreven. Het is maar net waar je interesses liggen of je dat wil zien en onthoudt. Mijn mooiste momenten zijn trouwens de volleybalmannen en Bart Brentjes in Atlanta. Ik was 11 jaar destijds, maar deze momenten kan ik nog haarscherp terughalen. [ Bericht 9% gewijzigd door erkel op 29-07-2008 14:51:02 ] | |
anon57 | woensdag 30 juli 2008 @ 01:45 |
1968 John Stephen Akhwari tijdens de marathon. Ik heb dit moment niet bewust meegemaakt maar ik heb de beelden wel vaker gezien en ik vind het een prachtig moment, een uur na de finish van de winnaar komt in het leeglopende stadion terwijl het al donker wordt de allerlaatste deelnemer van de marathon nog binnen. My country did not send me to 5000 miles to start the race. They sent me to finish. | |
Malahide | woensdag 30 juli 2008 @ 08:42 |
quote:Damn, ik moest een traantje wegpinken. Die muziek en commentaarstem ook... ![]() | |
tong80 | woensdag 30 juli 2008 @ 17:32 |
Net op andere tijden sport de Holland acht gezien. Was ook schitterend.![]() | |
Fortitudo | woensdag 30 juli 2008 @ 22:45 |
kippenvel nog steeds bij gerard van de velde ![]() | |
Ericr | woensdag 30 juli 2008 @ 23:13 |
quote:Mag hopen dat de filmmaker Bud Greenspan ook in Beijing zijn beelden gaat schieten en een film maakt over die OS. Greenspan is een legende, op ESPN classic worden regelmatig de diverse films van hem over de Olympische Spelen uitgezonden. | |
Leso_Varen | donderdag 31 juli 2008 @ 13:24 |
Prachtig die filmpjes van Redmond en Akhwari, zo gehavend, en toch willen finishen. Prachtig! | |
tha_dark | donderdag 31 juli 2008 @ 15:53 |
Leontien wint 3 gouden medailles en 1 zilveren tijdens de Olympische Spelen van 2000 in Sydney ![]() ![]() | |
Stansfield | vrijdag 1 augustus 2008 @ 20:15 |
Dit las ik vanmorgen in de pers. Kan ik me ook nog een beetje herinneren (was 8) http://www.depers.nl/spor(...)alles-samenviel.html En dit las ik ook nog. Ik wist dat sport niet is wat het lijkt maar dat het zo erg is http://www.depers.nl/sport/228992/De-vuilste-finale-ooit.html | |
Arcee | vrijdag 1 augustus 2008 @ 20:47 |
quote:Als er 6 aan de dope waren, geeft 't nog maar 'es aan hoe snel Johnson was. ![]() | |
tong80 | vrijdag 1 augustus 2008 @ 21:32 |
quote:Precies Christie liep ook mee en werd later wel betrapt ![]() | |
Ericr | vrijdag 1 augustus 2008 @ 23:41 |
Wat een slecht stuk van Depers, maar goed is ook wel logisch voor een flutkrantje van dat kaliber. Ja efedrine valt onder dopinggebruik maar het effect is wel van een heel andere soort dan het gebruik van anabole steroiden. In de jaren 80 werd efedrine nog zeer veel gebruikt en gelet op het effect is het amper doping te noemen. Het is zelfs zo dat het middel waar Carl Lewis op betrapt zou zijn, pseudo-efedrine, momenteel niet eens meer verboden is. Depers had nog beter de finale van 2004 er bij kunnen halen. Gatlin gepakt, Greene in verband gebracht met een dopingring. Shawn Crawford getraind door Trevor Graham, Obadele Thompson getrouwd met Marion Jones, Aziz Zakari in 2006 gepakt op doping. De finale van 2004 kan je dus ook zo 5 personen aanwijzen die of gepakt zijn of als je de criteria van Depers gebruikt iets te maken hebben gehad met doping. Alleen Obikwelu, Collins en Powell gaan dan vrijuit. | |
franklop | vrijdag 8 augustus 2008 @ 13:18 |
Overigens vond ik het moment van VDH vier jaar terug ook mooi. Die spanning tijdens de race, ook hoorbaar bij de commentator van dienst. Die uitbarsting na de finish van VDH, het publiek in Athene en ook hier ![]() [ Bericht 29% gewijzigd door franklop op 08-08-2008 13:25:27 ] | |
franklop | vrijdag 8 augustus 2008 @ 13:24 |
Als ik overigens nog een Olympische Winterspelen moment mag toevoegen: Steven Bradbary die 1000m shorttrack wint: |