Ik vind het vrij normaal dat je wil weten waarom je constant genegeerd wordt. Het bepaalt de arbeidsrelatie in hoge mate namelijk.quote:Op vrijdag 11 juli 2008 20:52 schreef r_one het volgende:
Je derde eis klinkt nogal kansloos (niet sterk, doordrammerig), speel het zakelijk.
quote:Op vrijdag 11 juli 2008 20:52 schreef r_one het volgende:
[..]
Je had toch al een officiële waarschuwing? Dat lijkt me dan de motivatie te bevatten. Ik zou beginnen die waarschuwing aan te vechten, dat staat (voor een rechter) stukken reëler dan miepen over een geeltje.
Je derde eis klinkt nogal kansloos (niet sterk, doordrammerig), speel het zakelijk.
Dat was inmiddels genoegzaam bekend.quote:Op vrijdag 11 juli 2008 21:18 schreef chevere het volgende:
Ik had een officieele waarschuwing gehad voor het weigeren van het wassen van een auto.
Ik had geen zin om nog langer door te werken, en het was de auto van een collega. Ik ben niet in m'n eentje werkzaam daar, iemand anders zou die klus ook kunnen doen.
Kennelijk dacht je baas daar geheel anders over.quote:Na die waarschuwing heb ik een gesprek gehad en dacht ik dat het conflict was verholpen.
Ook dat had je al x keer gepost.quote:Toen ik daar achteraf de rekening voor kreeg, tja. Toen was de maat wel een beetje vol dacht ik zo.. .
quote:Op zaterdag 12 juli 2008 02:53 schreef PDOA het volgende:
Mensen doen allemaal zo moeilijk tegenwoordig. Ga gewoon met die kerel om de tafel zitten, desnoods met zo'n Arbo-pipo erbij. Je hebt er wel, zoals je al aangaf, 10 jaar gewerkt. Als je na 10 jaar niet eens een fatsoenlijk gesprek kunt hebben over dit soort dingen.... tsja, dan wordt het de hoogste tijd om elders een baan te zoeken. Je wil toch wel weer aan het werk (daar), of bevalt het je wel zo in de ziektewet? Lekker thuis wachten op een mail die nooit komt en ondertussen lekker je werkgever zwartmaken op een internetforum.
quote:
De vraag is aan wie de verstoorde arbeidsrelatie ligt. Ik denk dat die eerder te wijten is aan de houding van de baas dan andersom. Dan kan je wel zeggen dat TS het initiatief moet nemen tot een gesprek, maar zover als ik zie heeft hij dat al een aantal keren gedaan. En de baas geeft telkens niet thuis. Dus aan wie ligt het dan?quote:Op zaterdag 12 juli 2008 02:53 schreef PDOA het volgende:
Mensen doen allemaal zo moeilijk tegenwoordig. Ga gewoon met die kerel om de tafel zitten, desnoods met zo'n Arbo-pipo erbij. Je hebt er wel, zoals je al aangaf, 10 jaar gewerkt. Als je na 10 jaar niet eens een fatsoenlijk gesprek kunt hebben over dit soort dingen.... tsja, dan wordt het de hoogste tijd om elders een baan te zoeken. Je wil toch wel weer aan het werk (daar), of bevalt het je wel zo in de ziektewet? Lekker thuis wachten op een mail die nooit komt en ondertussen lekker je werkgever zwartmaken op een internetforum.
En nog steeds is hij niet thuis. Woensdag heb ik weer een gesprek met de arbo. Volgens mij werkt m'n wergever zich aardig in de problemen. Uiterst irritant overigens. Je zou denken dat je na 10 jaar toch wel enig wederzijds respect had mogen verwachten.quote:Op zondag 13 juli 2008 15:25 schreef vogeltjesdans het volgende:
[..]
De vraag is aan wie de verstoorde arbeidsrelatie ligt. Ik denk dat die eerder te wijten is aan de houding van de baas dan andersom. Dan kan je wel zeggen dat TS het initiatief moet nemen tot een gesprek, maar zover als ik zie heeft hij dat al een aantal keren gedaan. En de baas geeft telkens niet thuis. Dus aan wie ligt het dan?
Hij zou natuurlijk ook gewoon eens kunnen langsgaan. Het is inderdaad makkelijk om mensen af te wimpelen via de telefoon of mail, maar dat gaat toch wat moeilijker als de persoon voor je neus staat. Kan me voorstellen dat de TS daar helemaal geen zin heeft, maar op deze manier (dus thuis blijven zitten niksen en klagen) worden de verstandhoudingen er ook niet beter op, en de TS geeft zelf aan weer aan het werk te willen. Als niemand het initiatief neemt gebeurt er natuurlijk niks.quote:Op zondag 13 juli 2008 15:25 schreef vogeltjesdans het volgende:
[..]
De vraag is aan wie de verstoorde arbeidsrelatie ligt. Ik denk dat die eerder te wijten is aan de houding van de baas dan andersom. Dan kan je wel zeggen dat TS het initiatief moet nemen tot een gesprek, maar zover als ik zie heeft hij dat al een aantal keren gedaan. En de baas geeft telkens niet thuis. Dus aan wie ligt het dan?
Ben je nu op maandag hier nog steeds aan het zeiken? Kan me voorstellen dat die baas je liever kwijt dan rijk is. Ik denk dat een conflict met jou ook niet op te lossen is zolang jij je gelijk niet krijgt!quote:Op maandag 14 juli 2008 16:35 schreef chevere het volgende:
't zou al heel wat zijn als de wergever te kennen zou geven dat hij ook echt wil praten. Een conflict oplossen doe je immers samen.
En waarschijnliijk sta ik binnekort ook voor zijn neus, maar dan wel met iemand van de arbo of een advocaat daarbij. In mijn eentje een gesprek voeren tegenover 3 leidinggevenden lijkt me niet echt een eerlijke bemiddelingspoging. Voor je het weet heb ik kiets gezegt wat ze zelf bedacht hebben. Vandaar dat ik liever via briefwisseling communiceer. Het is immers behoorlijk duideliijk dat ze me liever kwijt zijn dan rijk.
Ik denk dat dat nog valt te bezien. Negen jaar dienstverband met voorheen nooit problemen (de werkgever was kennelijk zeer tevreden) en dan een boete geven omdat je een keer niet aan de vraag van de werkgever kon voldoen? Wat zijn dat voor praktijken? Ik zou mij ook diep beledigd voelen en een oog om oog tand om tand actie uitvoeren. De zaak kort en klein slaan gaat natuurlijk veel te ver, maar dat zal te maken hebben met dat het vuurtje her en der wordt opgestookt door de manier waarop er met elkaar wordt gecommuniceerd en niet alleen vanwege die boete zelf. Daar kunnen wij moeilijk over oordelen.quote:Op donderdag 10 juli 2008 12:52 schreef cinnamongirl het volgende:
Ik vind het belachelijk dat je werkgever moet opdraaien voor het feit dat jij je woede niet onder controle kan houden.
Thuis gaan zitten omdat je baas je een boete gaf -ook al is het onterecht- is een buitenproportionele actie en zal bij een eventuele toekomstige beslechting bij de rechter niet in jouw voordeel pleiten.
Jezelf ziek melden is één van de weinige middelen die je als werknemer hebt om enige macht uit te oefenen. Ik vind dat je daar in dit soort situaties je hand niet voor om moet draaien om die in te zetten. Zeker wanneer de ARBO erachter staat. Dat het de relatie tussen werkgever en werknemer niet zal bevorderen lijkt mij logisch, maar ja, je moet je afvragen of je nog voor zo'n werkgever wilt blijven werken en de TS heeft al aangegeven weg te willen.quote:Op donderdag 10 juli 2008 13:48 schreef twentemeisje het volgende:
Ik snap echt wel dat je pissig bent op die eikel die duidelijk niet weet hoe hij met zijn personeel om moet gaan. Maar ik ben nog steeds van mening dat dit geen reden is om je ziek te melden. Je hoeft niet eens met hem in 1 ruimte te werken... En dat jij boos op hem bent is toch geen reden om je werk niet te kunnen doen? Als jij pissig wordt dan dreig je dus alle controle te verliezen? Dat zijn dan issues waar je aan moet werken lijkt me TS...
Tijd dus om een andere baan te zoeken. Dat laatste maandje overleef je dan nog wel.quote:Op woensdag 16 juli 2008 11:56 schreef servus_universitas het volgende:
Gewoon verder gaan met je werk voor een werkgever met wie je zo'n relatie onderhoudt? Dat werkt toch niet? Je zit minimaal 8 uur in vijandelijk gebied en je zult je werkgever heus wel een aantal keer tegenkomen. Dat is gewoon niet de beste oplossing.
Veel succes met het rechten zonder salarisquote:Op maandag 21 juli 2008 18:00 schreef chevere het volgende:
't gaat steeds beter, salaris is nu ook al een week te laat, en nog steeds niet ontvangen. Hij heeft nog 1 week om te reageren op het mediation voorstel van de arbo. Tot nu toe was ik nog steeds welwillend om het conflict op te lossen, maar ik vrees dat de weg naar het kantongerecht niet lang meer duurt.
quote:Op dinsdag 22 juli 2008 12:24 schreef DiegoArmandoMaradona het volgende:
[..]
Veel succes met het rechten zonder salaris
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |