't is bijna poëzie, terwijl we hier te gast zijn in C&H
Er is zelfs een liedje over, maar dan nog zonder homo
De eenzame koiboi
De dag allenig met m'n merrie
Geen hond te zien, geen moer te doen
Ik zit allenig in de prairie
En verderop misschien nog een saloon
Kilometers lopen, heb ik achter de rug
Nu zit ik rustig bij m'n kampvuur
Ik ga voorlopig niet meer t'rug
Eindelijk 'ns eenzaam en moederziel alleen
Dat heb ik altijd willen wezen
Nu hoef ik niet meer ergens heen
Moeder zit te wachten, 't eten staat al klaar
En ik moet thuis zijn voor 't donker
De koiboi denkt: Vooruit dan maar
De dag allenig met m'n merrie
Geen hond te zien, geen moer te doen
Ik zit allenig in de prairie
En verderop misschien nog een saloon
Niet geschoten is altijd mis..
Ach Margrietje, de Rozen zullen bloeien..