Voor het EK was een deel van de Nederlanders al helemaal klaar met van Basten. Natuurlijk hadden we ons eenvoudig geplaatst, maar het spel was niet om aan te zien en van de enige echt moeilijk tegenstander in de poule verloren we ook nog eens.
De oefenwedstrijden boden wat hoop voor de toekomst en toen de selectie ook nog eens redelijk logisch bleek te zijn, werd het pessimisme al wat minder.
Italie, 3-0 winst, onvoorstelbaar. Met knikkende knieen zat half Nederland voor de buis, maar zo eenvoudig wonnen we nog nooit, zeker niet van de Wereldkampioen. Euforie in NL, maar men bleef realistisch, Frankrijk en Roemenie wachten nog.
Frankrijk, spannend, de verliezend finalist van het WK. Snelle aanvallers, technische middenvelders en een bereverdediging, maar binnen 10 minuten staan we op 1-0 door Dirk Kuijt. Ribery, Henry, Malouda proberen het wel, maar altijd worden ze door de defensie in een positie gezet dat van der Sar eenvoudig kan redden. Ooijer excelleert deze wedstrijd, verdedigd naar voren en durft passes te onderscheppen. 4-1 is een uiterst effectieve uitslag.
Roemenie wordt met een B-elftal eenvoudig opzij gezet.
Dagenlang wordt er gesproken over het (terecht) geweldige NL elftal, supereffectief en dit moet haast de nieuwe kampioen zijn. Zweden of Rusland moeten toch geen probleem worden? Zelfs Duitsland kopieert het Nederlandse systeem en schakelt eenvoudig Portugal uit.
Wie zal van Basten opstellen? Ach, dat maakt ook niet zoveel uit, de wedstrijd tegen Roemenie maakte immers duidelijk dat we geen B-selectie hebben? Alleen maar A-spelers. Als je deze groep met 9 punten door komt, dan zal Rusland geen probleem moeten zijn, ja die hebben Hiddink, maar dan nog.. die verliezen toch ook niet zomaar met 4-1 van Spanje?
en dan vrijdagavond, de dag voor Rusland. Mensen spreken al over de halve finale of een finale tegen Duitsland, dat zou mooi zijn. Ook ik maak al afspraken voor de halve finale. Zelfs de meest notoire pessimisten zien Rusland als een overkomelijke hobbel. Het dieptepunt is nog René Froger die een versie van "Bloed, Zweet en Tranen" vertolkt waar we op 29 juni kampioen blijken te zijn geworden. Mario Been spreekt de angstige Piet de Visser tegen, "die Russen kunnen we echt wel op eigen kracht verslaan Piet", zegt Mario.
We dachten er al te zijn, de overwinningsvlag is weer eens te vroeg de lucht in gegaan. Ik ging er in mee.
maar stiekem wist ik al dat het mis zou gaan toen Rene dat nummer stond te zingen.