Hoe gaat het met de (nieuwe) moeders? Deel 58

De eerste jaren met mijn kinderen had ik ook weinig behoefte om iets voor mezelf te gaan doen (als in, een dag weg ofzo).

Na 6 jaar moederschap vind ik het echt heerlijk om een dag naar de sauna/met vriendinnen weg/ zelfs een paar dagen naar mijn vriendin in het buitenland.

Hoe lief ik mijn kinderen ook vind, zelfs op vakantie blijft het zorgen (al is het dan wel meer verdeeld) doorgaan. Misschien scheelt het ook dat ik niet werk, en dus weinig momenten zonder kinderen ben.

Maar een dag sauna , heerlijk! Alleen maar hoeven na te denken over waar ik nu weer eens in zal gaan, wat ik zal gaan eten, en vooral niemand die Mamamamamamama, roept.

Ik heb er nooit zo'n moeite mee gehad om de kinderen uit logeren te laten gaan.
Wel alleen bij mijn ouders.

Ik moest bij beide kinderen ook weer aan het werk toen ze 12 weken waren en mijn ouders passen 2 dagen per week op. Ze brengen de oudste dan naar school en halen hem ook weer.

Wij gaan af en toe een weekendje weg (antwerpen of brussel) met z'n tweeen en dan zijn ze ook bij mijn ouders. Of als we naar een concert of theater gaan blijven ze ook een nachtje daar.

We hebben er geen problemen mee. Het is er vertrouwd en de kinderen voelen zich er thuis.

Damon gaat dit jaar voor het eerst een paar dagen bij mijn broer logeren. Hij woont hier 250 km vandaan.
Dit vinden we wel een beetje moeilijk. Hij vroeg dit vorig jaar ook al maar toen waren we er nog niet klaar voor (Damon heeft een behoorlijke gebruiksaanwijzing die mijn broer niet kent ook al denkt hij van wel )
Dit jaar moeten we er toch maar doorheen en hem laten gaan (hij wil zelf uiteraard ook).

Ik blijf het moeilijk vinden om mijn kinderen uit te besteden. Job is moeilijk en bewerkelijk, dus ook niet makkelijk uit te besteden. Zelfs bij mijn ouders zou ik Job niet graag laten logeren. En een oppas regel ik alleen op een tijdstip dat Job al slaapt of in ieder geval al op bed ligt.

Een avondje uit eten samen komt dus nauwelijks voor en een weekendje weg samen al helemaal niet.

Ik besef wel dat we geluk hebben met mijn ouders. Zonder hen zou het niet gaan zoals het nu gaat natuurlijk.
Damon is ook moeilijk maar mijn ouders passen al op hem sinds hij 3 maanden is dus kennen hem goed en weten hoe hij is.

Dat lijkt me dan helemaal moeilijk Livelink, dat je wel zou willen maar niet kan

quote:

Op zaterdag 14 juni 2008 22:06 schreef k_i_m het volgende:
Ik ben al blij als mijn wederhelft thuis is, dat ik even ongestoord een half uur onder de douche kan staan voor de wekelijkse onderhoudsbeurt. Als hij niet thuis is ben ik met 5 minuten weer onder de douche vandaan omdat ik toch een soort van haast heb om er weer onder vandaan te komen. Laat staan dat ik de tijd neem om mijn benen te scheren . Dat doe ik wel met een gerust hart als er iemand thuis is. En daar geniet ik heel erg van, dat soort kleine dingen waar mijn verantwoordelijkheid even van me afvalt .

je wil mijn benen ook echt niet zien
gelukkig vind ik het ook gewoon veel minder belangrijk of mn benen nou geschoren zijn of niet ik draag toch alleen maar broeken tot aan mn voeten, dus dat scheelt.

ik vind het ook heerlijk om een keer een dagje te gaan winkelen of 's avonds naar een feestje bij vriendinnen.
heerlijk om me even geen moeder te voelen! en natuurlijk kijk ik toch elk half uur op mn telefoon of ik niet toevallig heel hard nodig ben maar dan nog. even weer lekker niet alleen maar denken aan mn kind. (alleen zijn er dan wel altijd mensen die vragen naar max )
net als dat ik het heel lekker vind als ik met een vriendin én met max de stad in ben, dat die vriendin dan achter de buggy loopt. even lekker los lopen!!

Ik heb er helemaal geen problemen mee Sasha ergens achter te laten. Hij is zo'n allemansvriendje, dat gaat altijd wel goed.
Het is alleen zo dat ik het gewoon zelf veel te leuk vind!

De laatste weken is hij regelmatig even een uurtje bij een vriendin geweest als ik een wedstrijd had en F. nog niet thuis was en ook naar het kdv doet me heel weinig, maar ik ben wel heel blij als ik hem weer kan gaan halen. Gewoon omdat het zo leuk is.

Ik verheug me ook echt heel erg op de vakantie, lekker 2 weken alle dagen met z'n drietjes. _{Nou ja, 1 week, de 2e week zijn er nog een berg vrienden bij.}

Volgens mij is Sasha echt een heerlijk ventje, BE
En jij komt over als een echt relaxte moeder . Leuk om te lezen.

Ik zou misschien zelf ook wat relaxter moeten zijn, want veel problemen bestaan natuurlijk voornamelijk in mijn hoofd.

Heb ik ook, BE. Ik verheug me ook erg op de vakantie.

We gaan in juli weer een week naar de Ardennen. In een huis in "the middle of nowhere" met veel bos en grond eromheen (en een prive zwembad dus we hopen op mooi weer)

Alleen wij vieren.

Heerlijk!

quote:

Op zondag 15 juni 2008 11:06 schreef livelink het volgende:
Ik zou misschien zelf ook wat relaxter moeten zijn, want veel problemen bestaan natuurlijk voornamelijk in mijn hoofd.

Dat wilde ik eigenlijk toenstraks zeggen, nav je post maar ik durfde niet goed...

_{ik ken jou en je situatie natuurlijk niet en ik wilde je niet voor het hoofd stoten}

Maar veel dingen moet je gewoon loslaten, zo van, hey..who cares.
Have a litlle faith, het komt wel goed...

quote:

Op zondag 15 juni 2008 11:06 schreef livelink het volgende:
Volgens mij is Sasha echt een heerlijk ventje, BE
En jij komt over als een echt relaxte moeder . Leuk om te lezen.

Ik zou misschien zelf ook wat relaxter moeten zijn, want veel problemen bestaan natuurlijk voornamelijk in mijn hoofd.

Dat eerste kreeg ik van de week van een vriendin te horen die ik al 5 jaar niet had gezien. Dat ik een heel relaxte moeder met een heel relaxt jongetje was.

En dan kom ik gelijk bij jouw laatste zin, ik denk dat dat 'in je hoofd' wel heel erg meevalt hoor. De dingen versterken elkaar gewoon enorm.
Sasha heeft nooit echt gehuild, geen krampjes, geen dingen, vrijwel gelijk de nacht doorslapen. En dan is het natuurlijk heel makkelijk om als ouder ook heel erg relaxt te zijn.
De keren dat hij namelijk net ietsje minder in zijn hummetje was merkte ik wel dat ik gelijk wat nerveuzer, of hoe zeg je dat, zorgelijker was. Je wil gewoon heel graag dat het goed gaat met je kindje.
Het trekt allemaal een wissel op elkaar en de dingen versterken elkaar enorm.

Ik snap heel goed dat je een kindje wat heel veel huilt en die bijvoorbeeld moeilijk in slaap komt veel minder makkelijk aan een ander over laat.

Davinia, het zijn softbalwedstrijden, we hebben er deze maand nogal veel, 2 in de week zo ongeveer! Wel goed voor de lijn en de conditie.
En we spelen dus voornamelijk door de weeks 's avonds, vandaar.

Het versterkt natuurlijk ook de andere kant op, Brighteyes. Als jij ontspannen bent, zal Sasha ook ontspannen zijn. Dus geef jezelf de credits die je verdient.

Lily, ik weet het allemaal wel, maar de praktijk is weerbarstig. Afgelopen weekend zijn we met mijn hele familie een weekendje weggeweest omdat mijn ouders 45 jaar getrouwd waren. Ik zag er vooraf niet eens heel erg tegenop, omdat het de laatste tijd wel wat beter ging met Job. Maar zondag ging het toch weer helemaal mis. En ik kon met de beste wil van de wereld niet meer ontspannen blijven. Stress tot in mijn tenen. Terwijl Job alweer helemaal lekker aan het spelen was op het strand, zat ik nog alleen in het appartement te vechten tegen de tranen.

[ Bericht 0% gewijzigd door livelink op 15-06-2008 20:48:59 ]

Hier logeert Kim alleen bij mijn ouders. Verder nog nergens. Ja een keer bij vrienden, maar daar waren wij ook bij.
En oppassen ook alleen bij mijn ouders.
Mijn schoonouders waren hier laatst en toen zeiden ze nog dat ze wel een keer op Kim wilden passen en dat ze ook mag slapen. Maar ik durf dat niet. Omdat ze ze niet zo vaak ziet en dan ook nog slapen. Het is een dik uur rijden en wij hebben zelf geen auto. Dus als er wat is, moeten we eerst een auto regelen en dan nog een uur rijden.

En net kwam de juffrouw van Job onverwachts langs om te vertellen dat het afgelopen week weer niet zo goed ging en dat het met name vrijdag hopeloos was. Goed dat ze langskomt en zich betrokken toont, maar het helpt mij niet om ontspannen met Job's problemen om te gaan.

Dat is dan best wel heel rot livelink, als het dan zo lang bij je blijft en aan je knaagt...

quote:

Op zondag 15 juni 2008 12:43 schreef livelink het volgende:
En net kwam de juffrouw van Job onverwachts langs om te vertellen dat het afgelopen week weer niet zo goed ging en dat het met name vrijdag hopeloos was. Goed dat ze langskomt en zich betrokken toont, maar het helpt mij niet om ontspannen met Job's problemen om te gaan.

Op zon-/vaderdag Ik vind dat soort berichten in het weekend helemaal rot om te horen want dan blijf je er voornamelijk over piekeren zonder iets te kunnen doen En het is sowieso natuurlijk heel vervelend omdat je het zo graag anders zou zien voor je kind. Hoe gaat het met die videotraining ?

Oh, ik die dat laatste nu pas.
Wat raar idd dat ze dat in het weekend vertelt... Idd fijn dat ze betrokken is, maar nu valt helemaal zo raar rauw op je dak...

quote:

Op zondag 15 juni 2008 12:05 schreef livelink het volgende:
Lily, ik weet het allemaal wel, maar de praktijk is weerbarstig.

Dat begrijp ik natuurlijk. Weten en doen zijn twee totaal verschillende dingen.
Ik ken het wel. Ik neem het mezelf ook vaak voor om vervolgens weer uit m'n vel te barsten.

Het is gewoon verdomde moeilijk..., als je kind gedrag vertoont dat buiten "normaal" kindergedrag valt.
Het is moeilijk en frustrerend dat anderen klagen over je kind zelfs als je weet dat ze gelijk hebben.
Het is moeilijk dat je als moeder soms dingen denkt waar je later spijt van krijgt of je in ieder geval zwaar schuldig over voelt. Maar hey, wij zijn ook gewoon mensen.

En dat de juf op zondag langs komt om te vertellen dat het vrijdag slecht ging op school is gewoon raar

quote:

Op zondag 15 juni 2008 12:43 schreef livelink het volgende:
En net kwam de juffrouw van Job onverwachts langs om te vertellen dat het afgelopen week weer niet zo goed ging en dat het met name vrijdag hopeloos was. Goed dat ze langskomt en zich betrokken toont, maar het helpt mij niet om ontspannen met Job's problemen om te gaan.

En wat voegt het eigenlijk toe?
Alleen melden dat het slecht ging is weinig constructief.
Sterkte hoor Livelink...

Ze bedoelde het wel goed, hoor. Ze kwam ook meteen de jas en tas brengen die Job vergeten was op school.
Ze hebben volgende week vrij, anders zou het daar een week hebben gelegen. En ze wilde ook weten hoe het met de videohometraining stond en of de school daar ook bij betrokken zou worden.

Wat die training betreft, we hadden eigenlijk afgelopen vrijdag de 2e filmopname moeten bespreken, maar uiteindelijk hebben we het alleen maar gehad over wat er in het weekend was gebeurd. Volgens de 'trainster' voelt Job zich in de basis onveilig, in ieder geval op school. En dat weekend weg is ook kennelijk veel gevraagd voor hem. Hij is heel gevoelig en pikt alles op en kan slecht tegen drukte en veel mensen om zich heen. We moeten hem dus helpen met zich veiliger te voelen, dat is waarschijnlijk een vervolgtraject. Morgen hebben we opnieuw een afspraak om de 2e film te bespreken en dan komt ze nog een 3e keer filmen. En waarschijnlijk gaan ze op school ook een keer filmen, hoewel dat nog niet vastgelegd is. Op school staan ze er in ieder geval voor open.

Lily je zegt precies wat ik ook wilde zeggen. Het is soms zo verdomde moeilijk allemaal, en juist wij, ouders van wat "moeilijkere" kindjes hebben een adempauze zo nodig. Tenminste dat vind ik
Wij kunnen ook zelden samen weg omdat Eva simpelweg weigert te slapen ergens anders. Thuis laten slapen en dan nog uit eten is ook geen optie omdat ze alleen maar wil slapen als Jeroen haar naar bed brengt, en vervolgens nog tig keer eruit wil en wil zien of Jeroen er nog is.

Livelink, hopelijk kan die videotraining wat duidelijkheid scheppen!
Lois, jeetje, dan ben je idd wel heel gebonden! Overdag kun je de kinderen wel weg brengen? Anders heb je nooit tijd voor jezelf.

Hier vandaag weer een lesje "iedereen heeft een ander idee over opvoeden" gehad
Mijn nichtje van net 4 jaar (ze gaat sinds een week naar school) plastte in de broek, was net te laat bij de wc. Mijn schoonzus flipt helemaal de pan uit . Schreeuwt tegen haar en tot overmaat van ramp krijgt mijn nichtje toch een knal! We konden het niet zien, maar het was duidelijk te horen .
Kind helemaal overstuur natuurlijk, heel zielig was dat.
Je kunt je er niet mee bemoeien, maar het was vreselijk om mee te maken
Anders plast ze nooit in haar broek, het was echt een ongelukje. Om daar nou zo kwaad om te worden???!!! ik snap dat niet hoor
En slaan vind ik wel zo zwak
Na het incident werden ze spullen gepakt en zonder ook maar iets te zeggen vertrokken ze....

Jeetje karin... Ik geloof dat ik mijn mond niet zou kunnen houden. Maarja ik heb na de bevalling zelf een tijdje af en toe in de broek geplast

Als mijn schoonzus dat doet, dan zeg ik er echt wel wat van. Vreselijk dat gedrag. En ook zo contra-productief.