[columns] EK-columns, schrijfsels, stukjes

quote:

Op dinsdag 10 juni 2008 17:06 schreef methodmich het volgende:
Nou nou tong, wie had dat ooit gedacht?



Je pakt al best wat reacties ook.

quote:

GENERATIES

De Champions League winst van Ajax in 1995 zorgde voor een enorme opluchting bij de generatie voetballiefhebbers die nog te jong waren om het succes van Nederland in 1988 te hebben meegemaakt.
Nu hadden zij hun 'eigen' toernooi om over te praten. Aangevuld met de prestaties van het Nederlands Elftal op het WK van 1998 en het EK van 2000 hadden zij als voetballiefhebber toch ook wel de nodige mooie dingen meegemaakt.

Jij had dat niet, jouw toernooi was nog niet gekomen. Je broer was door het succes van Ajax ajacied geworden en jij dus ook. Die UEFA Cup winst van Feyenoord in 2002 deed je daardoor niet zoveel.
Wanneer zou het Nederlands Elftal weer gaan schitteren?
Je was nog te jong voor het WK 2006, je mocht enkel de eerste helft zien. Het maakte je nog niet zoveel uit, want voetbal was nog niet 'jouw' ding.
Tot aan het EK van 2008.
In je Oranje shirtje, gewapend met wat Welpies, was je klaar om 'ons' Nederlands Elftal aan te moedigen.

Het Nederlands Elftal heeft van die typische 'idolen'. Een Van Persie, een Sneijder, een Robben. Typisch van die voetballers die jij zou willen 'zijn'. In de rust met de bal oefenen op die beweging van Van der Vaart, een poging wagen om ook via de lat te scoren, net zoals Sneijder.
Het waren jouw helden, zij gingen Europees Kampioen werden. Dit werd jouw toernooi.
De eerste drie wedstrijden waren fantastisch, Nederland wist ze alledrie te winnen. Het kon niet meer mis, we moesten tegen Rusland. Daar kon Nederland toch wel van winnen?
Maar nee, Nederland kon niet winnen. Je idolen waren niet zo goed als de voorgaande wedstrijden, ze werden weggetikt.

Van die Champions League finale in Wenen was er nog één speler over: Edwin van der Sar. Keeper, en daardoor geen idool.

Na dit EK ben je toch wel nieuwsgierig naar dat voetbal. Je besluit om zelf te gaan voetballen. Maar niet zoals Sneijder of Robben. Nee, je gaat in het doel staan. Net als Van der Sar, jouw nieuwe held.

Jouw toernooi komt nog wel.

quote:

Wij zijn hier te vaak geweest

Het is weer zover. Nederland heeft een paar leuke wedstrijden gespeeld en langzaam bekruipt met het gevoel dat we eventueel misschien wel kampioen kunnen worden. Zeker nu Portugal eruit ligt, lijkt de weg naar Wenen open. Maar toch, hoe vaak zijn we hier al niet geweest?

Ik ben van 1985. Ik ben de oudste van de generatie ná ’88. Je weet wel, dat jaar toen we kampioen werden. Voor mij zijn alle kampioenschappen op één grote deceptie uitgelopen. Slechte scheidsrechters, gemiste penalty’s, huilende Portugezen en Branco.

Op het WK in Frankrijk zijn wij de beste. Zo simpel is het voor mij als chauvinistische Nederlander. De weergaloze goal van Bergkamp, het doelpunt van Davids en de 5-0 van Zuid-Korea. In de finale hadden we de favoriete Fransen ook makkelijk onder de guillotine gelegd.

In 2000 is het EK in ons eigen landje. Oké, het toernooi is ook in België, maar die overleven de groepsfase niet eens. We spelen weergaloos. Moeiteloos verslaan we Denemarken, Tsjechië. In de kwartfinale wordt Joegoslavië op een zondagavond ook nog eens als een amateurteam in de hoek gezet: 6-1.

Twee keer lijkt er geen vuiltje aan de lucht. Ik ben er heilig van overtuigd dat wij die beker meenemen. Het verhaal is bekend. In Frankrijk verliezen we op penalty’s van Brazilië. Maar het hoeft helemaal niet op penalty’s aankomen. Pierre van Hooijdonk wordt in de blessuretijd namelijk heel duidelijk vastgehouden in het strafschopgebied.

Het verhaal over Nederland – Italië uit 2000 behoeft helemaal geen uitleg. Het gaat de boeken in als het penaltydrama. Als ik er nog aan denk, begrijp ik het nog steeds niet.

En nu zijn we in 2008 weer de besten van het toernooi. Ik wil zo graag geloven dat we kampioen worden, maar het verleden blijft knagen. Wat heeft het lot nu nog in petto voor ons. Een slechte grasmat, arbitrale dwalingen, penalty’s of eigen doelpunten. Ik wil er niet aan denken, maar dat wilde ik in 1998 en 2000 ook niet. Wij zien hier simpelweg te vaak geweest.