Fok! Muziek Trivia deel CMLVII

quote:

Op donderdag 24 april 2008 11:20 schreef Grobbel het volgende:

Dat maakt de vraag opzoekbaar voor de geslepen valsspeler, bedoel je?

quote:

Misschien is een hintje over hun stijl / oeuvre beter. Al heb ik zo mijn twijfels of ik ze wel ken.

quote:

is an American jazz fusion group led by drummer .

was formed by in 1983 with friends Tim Landers, Dave Wilczewski, Dean Brown, and Mike Stern. Years later and after several personnel changes, has become a formidable fusion juggernaut whose longevity surpasses the Zawinul Syndicate, Tribal Tech and even Weather Report.

The current all-star lineup of Tom Coster (keyboards), Vinny Valentino (guitar), Baron Browne (bass) and (drums) serve up a veritable banquet of sounds, from slamming funk and syncopated second line grooves to seriously swinging, uptempo B-3 burners, South Indian Carnatic inspired jams and sizzling fuzoid romps. continues to hone its "U.S. music" direction while staking out some adventurous new territory.

quote:

Op donderdag 24 april 2008 12:01 schreef schaap001 het volgende:
Tsja, dan rest me nog een anagram (een fotorebus zal het er niet duidelijker op maken):

FORMAL INVITATION

^{En dit is ook een anagram: NIRVANA FOOT LIMIT, maar die laat ik alleen maar zien omdat 'ie zo mooi is. Duidelijker wordt het er niet van.}

quote:

Steve Smith on drums (Journey/Steps Ahead), Tom Coster on keyboards (Santana), Baron Browne on bass (Billy Cobham/Jean-Luc Ponty) and Vinny Valentino on guitar (Bill Evans/Jimmy McGriff)

Als iemand van wanten weet met ingewikkelde ritmes is het Steve Smith. De Amerikaanse drummer wordt tot één der beste aller tijden beschouwd en weet als geen ander de trommelvliezen te beroeren, zij het die van de drums of van je gehoorgangen. Het toonaangevende magazine Modern Drummer riep Smith al uit tot beste allround drummer en tot één van de 25 beste drummers ooit. Waar de drummer gedurende de jaren ’70 en ‘80 de maat aangaf van Journey, één der succesvolste Amerikaanse rockbands in die periode, is Steve Smith intussen al bijna 25 jaar in de weer met zijn jazz & fusion band Vital Information. Deze sterrenformatie met Tom Coster op de keyboards, Vinny Valentino op gitaar en Baron Browne aan de bas, is al jarenlang toonaangevend binnen jazz & fusioncircels met vlammende funk, uptempo bluesgrooves, rechtoe-rechtaan jazz en op Zuid-Indische carnatic geïnspireerde jams. Platen als ‘Vitalive!’, ‘Global Beat’ en het titelloze debuut zullen liefhebbers het hart sneller laten pompen. Ook de laatste ‘Vitalization’ barst weer van de uptempo grooves, Zuid-Indische invloeden, jazz, rock en wereld-ritmes.

quote:

In de kille, kale jaren tachtig zijn ze de Lennon en McCartney van de indiepop. Met het overlijden van komt er in 2006 een definitief einde aan en weet niet of hij ooit nog een liedje zal opnemen. Nog geen twee jaar na 's dood is er toch weer een soloplaat van verschenen, nadat hij er in de jaren negentig al vier heeft gemaakt, in de tijd dat even niet bestaan.

is daarmee de eerste soloplaat van in twaalf jaar, maar meer dan de vijfde in deze rij is het een voortzetting van na het verlies van . De bassiste en de drummer zijn gebleven, aangevuld met strijkersarrangementen van Audrey Riley, die ze ook verzorgde voor .

.........

In zijn akoestische toonzetting is dit niet een plaat die bestormt, maar die langzaam onder de huid kruipt. Zoals je van gewend bent, telt ook precies tien liedjes, een getal dat ook zou kunnen slaan op de graad van perfectie van het gebodene. En om even verder te evangeliseren: dit is een prachtplaat. Zeg het voort.

quote:

Op donderdag 24 april 2008 14:50 schreef cafca het volgende:
Ik denk dat iedereen het al opgezocht had......

quote:

Op donderdag 24 april 2008 15:36 schreef Myrna1989 het volgende:
Moeten we nu alle Australische artiesten op gaan noemen of zo?
Ik heb eigenlijk geen idee....

_{Oh oh, nu krijg ik nog meer minpuntjes van Cafca....}

quote:

Op donderdag 24 april 2008 15:43 schreef cafca het volgende:
dus bekender dan Vital Information

quote:

Op donderdag 24 april 2008 15:59 schreef Grobbel het volgende:

[..]

Ja, 25 jaar na oprichting alsnog de langverwachte doorbraak, waarmee ze meteen ook één van de minst hippe genres allertijden - jazzfusion - meteen weer een schop onder de kont geven.

quote:

Op donderdag 24 april 2008 15:54 schreef Myrna1989 het volgende:
Okee okee, dan ga ik voor Robert Forster.

quote:

Op donderdag 24 april 2008 16:06 schreef Grobbel het volgende:
Ah verrek, dan is die band natuurlijk The Go-Betweens. Heb nota bene nog één van hun (comeback)platen hier in de kast staan. Nooit geweten dat die nog ooit met de 'Australische Lennon & McCartney' werden aangeduid.

quote:

Op donderdag 24 april 2008 16:04 schreef Grobbel het volgende:

[..]

Maar goed, we moeten natuurlijk ook waken voor de onvermijdelijke keerzijde van die plotselinge populariteit. Dat ineens elk beginnend Brits bandje niet meer naar Joy Division of Gang of Four kijkt voor inspiratie, maar naar Weather Report en Bitches Brew. Dat klinkt tof op papier, maar wacht maar tot elk 14-jarig meisje straks uit haar plaat gaat op Mahavishnu Orchestra - dan gaat de lol er rap af.

Gelukkig hebben we tegen die tijd weer een doowop-revival om ons kritische luisteraars zoet te houden.