Waarom veranderen mensen in ouders?

quote:

Op dinsdag 25 maart 2008 17:19 schreef HeatWave het volgende:

[..]

Ik ook niet, maar het probleem is dat dat voor ouders OOK teveel is. Ze vertikken het gewoonweg om er tijd voor vrij te maken.

Dan zijn het blijkbaar geen echte vrienden.

Ik heb juist veel vriendinnen zonder kinderen, vind ik wel fijn, even geen moeder zijn. Ik ga ook vaak zat zonder kind weg. Ook naar verjaardagen. Ze gaat eigenlijk alleen mee als de jarige zelf ook een kind heeft.

Blijkbaar ben je op een feestje dan wel de enige met dat probleem Krea, anders had je wel iemand die met je over motoren, bier of klitten wilde praten.

Interessante discussie!!

Weet je wat ook wel meespeelt? Totdat een stel besluit om voor kinderen te gaan, heb je een vriendschap gebaseerd op bepaalde gezamenlijke interesses. Het krijgen van kinderen (of uberhaupt denken over of bezig zijn met) is een enorme verandering, ook van interesses. Ja, dat kan wrijving geven. Logisch.
Is hetzelfde als iemand ogenschijnlijk van de ene dag op de ander superveel van polo-spelen houdt, terwijl het daarvoor alleenmaar over voetbal ging. is ingrijpend. en dan is het aan beide partijen of je nog genoeg interesse hebt in de "hobby" van de ander of de vriendschap stand houdt.

Zo zie ik het tenminste.

En ik doe ook mijn best om over andere zaken dan mijn zoon te praten. ook geinteresseeerd in het leven van mijn vrienden. maar dat lijkt mij niet meer dan normaal... was vroeger ook zo, waarom zou dat nu niet meer zo zijn?

(al is eht wel zo, dat als je bij mensen thuis bent, en het kind huilt, ja dan heeft die ff aandacht nodig. ja kan moeilijk zeggen: "blijf maar ff in je poep draaien, ik ben aan het praten" maar das niet de hele avond.)

Iets is pas een probleem als je het zelf als een probleem ervaart. Dus voor een ander is het geen probleem, maar voor jou wel.

Ik heb het zelden over mijn dochter, maar als ik blijkbaar te veel over haar praat, hoor ik het wel.
Maar als hij het dan echt niet over kinderen wil hebben, had hij wel met jou zitten praten of een oppas geregeld. Groei je dan niet 'gewoon' te ver weg van de vrienden van je vrienden? Niet meteen negatief bedoeld hoor, maar vrienden en kennissen verschuiven wel vaker en als je blijkbaar met zoveel kortzichtige mensen te maken hebt (ik zou er ook niet tegen kunnen), heeft het wel zin daarmee om te blijven gaan?

quote:

Op dinsdag 25 maart 2008 17:40 schreef Kreator het volgende:

[..]

Ik heb een sociaal leven hoor. Dat doe ik allemaal wel, maar dat neemt niet weg dat ik er vaak niet onderuit kan op verjaardagen/feestjes. Bovendien verleg je dan het probleem naar mij, terwijl ik het probleem niet ben.

Nee jij maakt een probleem.
Ik begin je steeds meer als schreeuwende in de woestijn te zien. Boehoe al mijn vrienden hebben kinderen en ik niet. Ik wil nog gewoon stappen en onbezonnen dingen doen .....maar zij doen alleen maar dingen die verantwoordelijk zijn En overal waar ik ze tegenkom zijn die teringkinderen ook.. Uiteindelijk ben ik de enige die overblijft.

Ik heb zowel vrienden met als vrienden zonder kinderen. Van de vrienden met kinderen die teveel over hun kinderen zeiken ga ik niet uit, want die zijn er dan toch niet. Met de vrienden zonder kinderen heb ik het meestal alleen over me kleine als zij er naar vragen.

Ik ben het met je eens, Krea, dat het super irritant is als het alleen over die koters gaat; of als een stelletje van die koters de hele avond het middelpunt zijn, al was het alleen maar omdat ze zo hard lopen te gillen en je geen normaal gesprek kunt voeren.

Maar ik erger me evenveel aan mensen die het de héle avond over hun werk hebben (cq hoe belangrijk ze zich daar wel niet voelen, in feite... ), of als het uitsluitend over voetbal, auto's of de kerkclub gaat ofzo....

Volgens mij heeft het indd te maken met een verschil in interesses en als je die niet deelt, groei je gewoon uit elkaar. Punt.

Soms is dat jammer indd; meestal ben je beter af!


Maarreh: goed topic!

quote:

Op dinsdag 25 maart 2008 18:04 schreef Bora-Bora het volgende:


Volgens mij heeft het indd te maken met een verschil in interesses en als je die niet deelt, groei je gewoon uit elkaar. Punt.

Mwoa... niet eens. Ik vind dat TS deels gelijk heeft in de mate waarin kersverse ouders jaaaarenlang alleen maar kunnen doorgaan over hun kinderen. Ja: ze zijn voor mij ook belangrijk (weet je wat dat kost ?? ), Ja: we wilden ze ook (althans: Loena is er bovenop gaan zitten en er niet vanaf gekomen totdat we de eerste kregen), maar we hadden wel een iets bredere interesse dan veel beginnende ouders.

Ik heb nooit zo begrepen wat er zo halleluja is aan 'baby's eerste drukje ' (en dat dan 20 keer op een dag horen) of constant vertellen hoe leuk je je kinderen ook weer vindt....

Hier in [OUD] zitten er ook genoeg, maar ook zat die het niet hebben. Ze zijn alleen wel in de minderheid. denk ik zomaar.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2008 18:04 schreef Bora-Bora het volgende:


Maar ik erger me evenveel aan mensen die het de héle avond over hun werk hebben (cq hoe belangrijk ze zich daar wel niet voelen, in feite... ), of als het uitsluitend over voetbal, auto's of de kerkclub gaat ofzo....

Volgens mij heeft het indd te maken met een verschil in interesses en als je die niet deelt, groei je gewoon uit elkaar. Punt.

Soms is dat jammer indd; meestal ben je beter af!


Maarreh: goed topic!

Dat dus

ach vaak zijn ze t niet eens bewust, tis een stofje wat aangemaakt wordt of een kortsluitingkje ergens

sprak laatst iemand: ja en we hebben visite gehad van die en die , heel leuk allemaal ook met t kindje .... maar ze zeiden; goh jammer dat we jullie dan en dan niet zien (hele familie bij elkaar op een dag behalve dus...) ....

zegt ze ineens: ja maar ze hebben *kind toch al de hele dag gezien?



Daar gáát het niet eens om! Ongelooflijk, dat alles meteen weer over *kind gaat... terwijl die mensen duidelijk jullie zeiden en de hele familie

quote:

Op dinsdag 25 maart 2008 18:04 schreef mouthman het volgende:

Nee jij maakt een probleem.
Ik begin je steeds meer als schreeuwende in de woestijn te zien. Boehoe al mijn vrienden hebben kinderen en ik niet. Ik wil nog gewoon stappen en onbezonnen dingen doen .....maar zij doen alleen maar dingen die verantwoordelijk zijn En overal waar ik ze tegenkom zijn die teringkinderen ook.. Uiteindelijk ben ik de enige die overblijft.

Oh ja, nu is het de ouders zijn verantwoordelijk en als je geen kinderen hebt ben je onbezonnen en een losbol. Wat een enorme bullshit. Het enige wat Krea vraagt is of het alsjeblieft een keer níet over die klotekoters kan gaan.

quote:

Ik heb zowel vrienden met als vrienden zonder kinderen. Van de vrienden met kinderen die teveel over hun kinderen zeiken ga ik niet uit, want die zijn er dan toch niet. Met de vrienden zonder kinderen heb ik het meestal alleen over me kleine als zij er naar vragen.

Meestal

quote:

Op dinsdag 25 maart 2008 18:16 schreef Dagonet het volgende:

[..]


Meestal

Zoals in biijna nooit. Miereneuker.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2008 18:15 schreef DarkElf het volgende:
zegt ze ineens: ja maar ze hebben *kind toch al de hele dag gezien?



Daar gáát het niet eens om! Ongelooflijk, dat alles meteen weer over *kind gaat... terwijl die mensen duidelijk jullie zeiden en de hele familie

Als wij ergens komen, gaat het regelmatig wel om het kind. Niet om ons, als Anna er bij is, dan is het goed. Dat is weer het andere uiterste.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2008 18:04 schreef mouthman het volgende:

[..]
Boehoe al mijn vrienden hebben kinderen en ik niet. Ik wil nog gewoon stappen en onbezonnen dingen doen .....maar zij doen alleen maar dingen die verantwoordelijk zijn

wat een onzin praat jij..

quote:

Op dinsdag 25 maart 2008 18:19 schreef YPPY het volgende:

[..]

Als wij ergens komen, gaat het regelmatig wel om het kind. Niet om ons, als Anna er bij is, dan is het goed. Dat is weer het andere uiterste.

Dat geloof ik maar als er nou gezegd wordt (en men weet dat al jaren) dat ze het leuk vinden als de hele familie er is... dan is het toch vreemd om ineens de aandacht naar het kind te gooien toch?

Vond ik wel iig maar goed, zij zullen t voelen alsof de aandacht alleen naar *kind gaat ofzo...

ik weet t ook niet.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2008 18:04 schreef mouthman het volgende:

[..]

Nee jij maakt een probleem.
Ik begin je steeds meer als schreeuwende in de woestijn te zien. Boehoe al mijn vrienden hebben kinderen en ik niet. Ik wil nog gewoon stappen en onbezonnen dingen doen .....maar zij doen alleen maar dingen die verantwoordelijk zijn En overal waar ik ze tegenkom zijn die teringkinderen ook.. Uiteindelijk ben ik de enige die overblijft.

Wat een gelul. Je slaat op zich de spijker op z'n kop: je leven stopt niet ineens met kinderen. Het verandert. Ja. Logisch!

Maar ik ga me niet ineens als een verantwoordelijke papa ( ) gedragen, persé.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2008 18:16 schreef Kreator het volgende:

In mijn persoonlijke geval zijn het niet mijn vrienden, die kinderen hebben. Maar hun zus/nicht/buurmeisje whatever. Moet ik dan m'n vrienden maar afschrijven omdat zij ook andere mensen uitnodigen?

Ik ben jarenlang niet op de verjaardag van mijn beste vriendin geweest, omdat daar altijd een hele vriendengroep 'wij uit hetzelfde dorp' zat ik daar over niks mee kon praten. Prima toch, ging ik een weekje later.

Trouwens, ik heb het nog nooit meegemaakt dat iemand alleen maar over 'kind' praatte. Behalve dan mijn ouders en schoonouders. Die zijn veel erger dan ik. Zelfs op de OUD meets hier waren er veel andere gespreksonderwerpen. Al had je daar natuurlijk wel rondrennende kinderen.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2008 18:21 schreef DarkElf het volgende:

[..]

Dat geloof ik maar als er nou gezegd wordt (en men weet dat al jaren) dat ze het leuk vinden als de hele familie er is... dan is het toch vreemd om ineens de aandacht naar het kind te gooien toch?

Vond ik wel iig

Dat is ook vreemd, maar zo gaat het inderdaad wel. En dan vind ik het al vervelend als zoiets met/om mijn kind gebeurt, dan is het voor een ander vast nog erger.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2008 18:21 schreef Five_Horizons het volgende:

[..]



Wat een gelul. Je slaat op zich de spijker op z'n kop: je leven stopt niet ineens met kinderen. Het verandert. Ja. Logisch!

Maar ik ga me niet ineens als een verantwoordelijke papa ( ) gedragen, persé.

Zeg ik dat ik dat doe? Heul maal nie. Maar dat is wel het beeld wat de meeste mensen hebben van ouders. Ik zit zo iig niet in elkaar. Het leven draait nu alleen niet meer alleen om mij, ook niet alleen om mijn kind ....wel om mijn gezin ....logisch dat je er anders mee omgaat cq tegenaan kijkt.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2008 18:18 schreef mouthman het volgende:

[..]

Zoals in biijna nooit. Miereneuker.

Ja, prima, negeer de rest van m'n post maar.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2008 18:29 schreef Dagonet het volgende:

[..]

Ja, prima, negeer de rest van m'n post maar.

Daar ben ik in andere reacties allang op ingegaan.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2008 16:39 schreef Kreator het volgende:

[..]

Klinkt precies als mijn frustratie dit. Ik ben ook niet meteen een klotozak ofzo. Het is gewoon een frustratie van een hele avond gebitch van ouders. Je vraagt je toch af waar ze het lef vandaan halen om jou het slachtoffer te laten zijn van hún keuze om geen babysitter te nemen. Als je er dan wat van zegt ben je een kinderhater 'die het allemaal nog niet snapt omdat je zelf geen kinderen hebt...dat komt nog wel'.

.

Overigens wel jammer dat de stelletjes die ik beschrijf zich hier niet komen melden met uitleg.

Ik herken mezelf er niet in, dus ik kan het je ook niet uitleggen... Heb er zelf ook een gruwelijke hekel aan als het ineens alleen nog maar om kinderen lijkt te draaien.

[ Bericht 0% gewijzigd door Sjeen op 25-03-2008 19:42:39 ]

Ik herken het ook niet Krea, sorry!
Juist als ik er een avondje uit ben vind ik het heerlijk om over alle andere dingen te praten, en met andere mensen kennis te maken.
Het is denk ik ook afhankelijk van hoe oud je kinderen zijn. Bij de 1e zwangerschap en de babytijd komt er zo enorm veel op je af dat je wereldje een beetje klein wordt.
Na de 1e verjaardag is dat toch al snel weer anders en is die tunnelvisie grotendeels verdwenen, tenminste dat is mijn ervaring in de omgeving.