Het is kwart voor 6 en ik loop over straat met mijn rugzak richting mijn auto, komt daar een hufter in een golf aan die met een grote glimlach op zijn gezicht terwijl hij naar mij kijkt expres door een plas heen gaat om zo mij nat te spetteren, het was alleen mijn broek maar ik baalde toch.
Maar wie het laatst lacht, lacht het best.
Hij moest stoppen voor het rode licht, hij is bezig te stoppen en ziet in zijn spiegel mij omdraaien om even aan hem te vragen of hij nu stoer is, en of hij nu eindelijk een verhaal heeft om te vertellen aan al zijn vrienden die dan uiteraard hard lachen om de student met de natte broek. Hij besluit door te rijden want iemand met een nat pak is meestal niet zo blij MAAARRRRRRRR, hij had beter kunnen stoppen voor het rode licht want er staat een camera, Flits flits, boete van 130 euro.
Noem het karma, noem het een straf van god, noem het toeval. Hoe dan ook, leuk was het wel.
I killed. But I didn't just kill fifty, I didn't kill a hundred. I killed TEN thousand! And I was good at it. It wasn't for vengeance, it wasn't for greed. It was because...I liked it
Let us leave, no trace of tears upon our dead faces