Weer Everton en Lakic...ALMELO - Voor dit seizoen hadden ze nog nooit van elkaar gehoord. Everton Ramos Da Silva? "Nee, ken ik niet." Srdjan Lakic? "Zegt me helemaal niets." Begin dit seizoen schudden ze elkaar de hand, maar sinds afgelopen januari hebben ze elkaar pas echt leren kennen.
Want sinds de twee spitsen samen in de basis van Heracles spelen, scoorden ze al vier keer samen in een wedstrijd. Behalve gisteren tegen FC Utrecht (2-1), gebeurde dat ook in de duels tegen Excelsior, Feyenoord en Groningen.
Eigenlijk staan de twee aanvallers symbool voor het opgeleefde team van de trainers Gert Heerkes en Hendrie Krüzen. Voor de winterstop worstelden de aanvallers verschrikkelijk met zichzelf. Lakic was altijd ziek, zwak en misselijk en kreeg in zijn spaarzame minuten op het veld niets voor elkaar. De huurling van Hertha BSC sukkelde door en langzaam groeide het besef dat de Kroaat wel eens een 'miskoop' zou kunnen zijn. De nieuweling scoorde in 2007 zelfs niet één keer.
Ook Everton liep zo aan het einde van het jaar met zijn ziel onder de arm. Vooraf had assistent-trainer Krüzen voorspelt dat de Braziliaan er dit seizoen tien tot vijftien goals in zou schieten. In de eerste wedstrijden ging het best goed. Everton scoorde in de eerste negen duels vier keer, maar daarna haperden zijn voeten. Everton kwam zelfs op de bank terecht, voelde zich slecht, wilde te graag laten zien wat hij waard was, maar het lukte niet meer. Heracles eindigde de eerste seizoenshelft als de minst scorende ploeg in de eredivisie. Niets ging zoals het moest gaan...
En zie de spelers nu eens staan, na het duel tegen FC Utrecht, de tweede competitieoverwinning op rij. Weg zijn de vermoeide blikken en de innerlijke strijd, terug is de energie en het plezier. Sinds Lakic in de spits staat en Everton op rechts houden ze niet meer op met scoren. Lakic maakte er dit jaar al zeven. Everton staat sinds gisteren op acht.
Beiden blijven roepen dat het een teamprestatie is en dat elke speler belangrijk is, maar ook zij kunnen er niet onderuit dat er een soort chemie is ontstaan sinds het trainingskamp in Spanje. " Er is wel iets tussen Everton en mij, het gevoel is goed", zegt Lakic. " Maar het mooie is dat ook Igor (Gluscevic, de andere spits die nu op de bank zit, red.) een grote rol speelt. Hij geeft me altijd advies en maakt me beter. Daar haal ik veel vertrouwen uit. Maar ik moet ook zeggen dat het in dit team sowieso niet moeilijk spelen is. Het loopt zo lekker."
Tegen FC Utrecht opende Everton de score met een schot in de korte hoek, Lakic kon natuurlijk niet achterblijven. In de 74e minuut kon hij doorlopen vanaf de middellijn, zag een verdediger naar Everton gaan en bedacht zich niet: schieten. "Ik denk niet te veel, ik doe het op gevoel." Het is fijn om dat eindelijk te kunnen zeggen.
Met de komst van Robbert Schilder en vooral Garcia-Garcia hebben de aanvallers gevonden wat ze zochten. "Voor de winterstop had ik niet verwacht dat ze samen zoveel goals zouden maken", bekent Krüzen. "Lakic en Everton verliezen elkaar tijdens de wedstrijd niet uit het oog. Garcia-Garcia stuurt hen heel goed aan, veel ballen komen van zijn voeten. En ook de terugkeer van Kai Michalke is positief, hij heeft al veel assists op zijn naam staan."
Krüzen verwacht dit seizoen nog meer van zijn aanvallers. "Everton komt wel aan die tien tot vijftien goals, dat weet ik zeker. Voor de winterstop kregen we geen kansen en scoorden we ook niet veel. Nu mag het van mij nog wel wat meer worden. We creëren zoveel kansen, dat we nog meer zouden moeten scoren."
www.tctubantia.nl