De naam van je kind...

Beaudine, ken ik wel in de vorm van Boudina of Boudien. Zit bij ons 2 x in de familie. Maar verder heb ik die namen nog nergens anders gehoord.. Wel bouwien uit GTST, maar met de D vind ik het mooier klinken.

hihi
ik zag net de naam mirte langskomen
en toen ik het zo las dacht ik: goh! ilse en mirte !
best leuk zo samen!
Helaas vindt V het niets...

Lis en Leslie vallen ook af

en gelukkig wil ik niet alle letters er in hoor
maar beeeetje bij elkaar passen zou wel leuk zijn

Ilse en Lisa....

hmmmm
dat lijkt weer te veel op elkaar

Leuk topic Viev!!

Hier eigenlijk ook niets spannends. Mijn vriend vond Amber altijd al een mooie naam maar ik zat nog in dubio. Ik had wat andere namen die ik mooi vond maar die vond hij verschikkelijk . Heb toen 2 lijsten uitgedraaid met meiden en jongens namen en toen zijn we gaan aanvinken wat we leuk vonden. Uiteindelijk bleven er 7 jongens en 8 meidennamen over geloof ik. Toen werd het duidelijk dat we een meisje zouden krijgen en konden we ons dus op de meidennamen gaan focussen. Uiteindelijk bleven Amber en Sophie over. Sophie Amber vond ik niet zo klinken vandaar Amber Sophie.

marit, vind je ze pas bij elkaar passen als ze een overlap van letters hebben? wat een apart criterium. ik zou juist bang zijn dat 't dan te dicht op elkaar zit.

Owjah en de meisjesnaam. Ik vond Amy een leuke naam. Maar aangezien ik eigenlijk geen Engelse naam wilde, werd het of Emmy of Emma. Emmy vond ik niet zo, dus werd het Emma. Micha had ook al Emma in gedachten. Maar tegen de tijd dat we de pret echo kregen, en we het geslacht zouden weten, had ik al mijn twijfels. Het was voor mij toch niet echt dé naam. In dat opzicht was ik dus blij dat het een jongetje werd

quote:

Op woensdag 13 februari 2008 21:11 schreef Vivi het volgende:
Dames, zullen we de namendiscussies in het andere topic doen?

Vivi for mod

Als wij een meisje hadden gekregen had ze nu waarschijnlijk nog geen naam gehad
Ik vond niks leuk. Kevin die had wel een naam: Gaby. Ik vond hem leuk maar meer ook niet. Toen kwam er Sophie die was ook leuk maar ook weer meer ook niet. Gelukkig kregen we een jongen. Als Mikael toch perongeluk een meisje was geweest dan had ik niet geweten wat ik had gemoeten

je teri watte?

(maar je hebt gelijk hoor, dat hoorde meer in 't andere topic thuis).

OK, ik biecht op .

Wij kwamen er niet uit. Leuke namen zat, vond ik, alleen dacht mijn man daar anders over, maar wist zelf geen leukere namen te produceren dan Ellen, en Sjoerd.
Ten einde raad heb ik op gegeven moment een namenboek op de wc gelegd. Als ie daar toch zo lang zat, kon ie net zo goed maar gaan namen zoeken, toch?

Uiteindelijk liep ik op een dag binnen, en zei, wat dacht je eigenlijk van Freek? Hij keek op van zijn boek, en zei "Ja, dat is eigenlijk wel leuk, ja". Ik heb op de OK nog wel geprobeerd mijn favoriet erdoor te drukken , maar die vlieger ging niet op . Freek heeft die naam wel als tweede naam meegekregen.

En Peuter was nog erger, toen de weeen begonnen waren we er nog niet uit, dus uiteindelijk was het in de auto dat we zeiden, "Nou laten we ******* maar doen dan".
Wonderlijk genoeg past de naam precies bij het kind .

Fuck, nou ben ik helemáál benieuwd naar Peuternaam Leah.

ik wéét 'm.

Ha, de naam moet bij jou goed liggen toch?

pziez! (sorry viev!)

Ik heb nog inspiratie genoeg voor een heel weeshuis aan kindertjes. Zo leuk, namen bedenken.

Gezien het feit dat er hier twee kinderen ineens werden geboren, betekende dat we koppeltjes moesten gaan bedenken. Neuroot die ik ben, moest het natuurlijk wel matchen. Toen we hoorden dat we een zoon kregen, vond ik het geweldig dat mijn man met de naam Cas kwam. Gewoon het idee dat mijn liefste vader werd, maakte me al zo trots. Dat werd 'em. Dat was één. Cas's zijn tweede en derde naam zijn vernoemingen naar mijn overleden schoonvader & mijn opa en mijn broer. Zou Cas een broertje krijgen zou hij één vernoeming af moeten staan aan Jim.
Onze dochter bleef mysterieus tot aan de bevalling (en eigenlijk nog steeds wel; eigengereid portretje) over haar sekse. Maar een meisje zou Liz heten en kwam uit mijn koker. Kort en daardoor ook goed matchend, goed uit te spreken, ook door een evenoud broertje en ik merk dat ik het eigenlijk haast niet in woorden uit kan leggen. Het is een mooie naam, vind ik. Haar tweede naam is Victoria. Dit omdat de komst van onze kinderen een overwinning op zich was. Overigens heb ik hetzelfde gevoel bij Lizzy, zoals ze vaak door ons genoemd wordt. Want ook dat is ze.

Omdat onze zoon vanaf week 18 ook iedere keer aangeduid werd als jongentje, gingen we ervan uit dat er minstens 1 jongen bij zou zitten. We verzonnen dus slechts 3 namen (2 jongensnamen en 1 meisjesnaam). Cas lag het dichtste bij de uitgang zou als eerste geboren worden. Na het gebruikelijke gesnotter bij de geboorte van een nieuw kindje, schoot het ineens door ons heen: "Heei een meisje. Een meisje? Het jongentje zou toch eerst komen? Straks heeft iedereen zich vergist en komt er nog een meisje. Een meisje waar we geen naam voor hebben." De gynaecoloog had de oplossing; er was een voornamenboek voorradig op de verlosafdeling.
Maar niet nodig; Cas had zijn zus voor laten gaan. Of Liz heeft voorrang genomen, gezien het blauwe oog waarmee Cas ter wereld kwam.

Hun voornamen zijn dus door ons verzonnen, gewoon omdat we ze mooi vonden. Hun tweede (en derde naam) zijn wel namen met een verhaal.

dat blauwe oog van Cas!
en ik vind 't ook nog steeds een leuk stel namen!

Pas na de 20 weken echo, toen ik met eigen ogen zag dat er inderdaad een baby in mijn buik zat met alles erop en eraan, inclusief piemeltje, zijn we een lijstje gaan bijhouden van namen die we tegenkwamen die we leuk vonden voor onze toekomstige zoon.
Omdat mijn familie in het buitenland woont (merendeels Israel, VS, Duitsland) vond ik het belangrijk dat de naam ook in het Hebreeuws en Engels makkelijk kon worden uitegsproken en niks `raars` zou betekenen in die talen. Mijn naam (Efrat) moet ik altijd en eeuwig spellen en mijn man is Marc-met-n-cee, dus onze kleine kon ook best een naam krijgen die hij zou moeten spellen vonden we.
Om de paar dagen haalden we het lijstje tevoorschijn en gingen we bijschrijven en vaker nog schrappen. Uiteindelijk hebben we nog lang getwijfeld tussen 2 namen. We hadden 1 naam die we vonden passen bij een roodharige en aangezien de (groot)ouders van manlief allebei rood zijn was de kans op een rooie best groot. Voor een donkerharige hadden we `Devin` bedacht, maar bij nader inzien vonden we de rode naam niet leuk meer en vanaf dat moment had ik geen Snosje, maar een Devin in mijn buik.
Pas veel later kwamen we erachter dat een muzikant die we bewonderen ook Devin (Townsend) heet. Totaal niet bij stilgestaan toen we de naam uitzochten, kleintje is dan ook niet vernoemd.

En wat een leuke gyn, dat is nou nog eens meedenken

Smirre, ik herken idd dat wat jij zegt over de papa. Ik vond het zo stoer dat F. met die naam aan kwam zetten destijds al, dat ik hem alleen daarom al leuk vond. (Hoewel ik vast minder enthousiast geweest zou zijn als hij met een voor mij minder leuke naam aangekomen was hoor! )

Ik zeg ook heel trots steeds als ze vragen hoe we aan de naam komen dat F. die verzonnen heeft.

[ Bericht 17% gewijzigd door BE op 13-02-2008 23:27:15 ]

Wij wilden perse korte voornamen omdat we een dubbele achternaam hebben. Een lange voornaam zoals bijvoorbeeld Lieselotje (niet serieus overwogen ) zou zo'n mondvol worden.
We hebben allerlei namen geprobeerd, gewoon hardop gezegd en geroepen " lisa kom je eeeeeeten?" om te kijken of er een klik was. Heel veel namen vielen af omdat mijn man iemand kende met de naam die hij maar zozo vond, of ik juist weer.
Uiteindelijk bleven er 2 over Eva en Sophie. Allebei vonden we ze geweldig en uiteindelijk besloten we het kindje dan maar Eva Sophie te noemen, met roepnaam Eva.

Bij de 2e werd het een stuk moeilijker. Eigenlijk vielen we nog steeds op Sophie, maar die hadden we al gebruikt bij Eva
Na veel heen en weer gepraat bleven we bij 2 namen uitkomen, Iris en Julia. De volgorde was tot het laatst toe een probleem, roepnaam Iris of roepnaam Julia, we konden niet kiezen.
Goaxing gemaild, dat wij ook Iris overwogen. Ik kreeg een ongelooflijk lief mailtje terug dat ze hoopte dat onze Iris net zo'n zonnetje en geluksbrenger zou zijn als haar Iris.
Iris Julia werd het, met roepnaam Iris.

Tijdens de zwangerschap van de 1e hadden we als jongensnaam Daan, Gijs of Jaap, met als 2e naam Frank (naar Jeroens overleden broer).
Bij de 2e zwangerschap wisten we al vrij snel dat het een meisje werd, dus jongensnamen hadden we niet in overweging genomen.
Op de OK, tijdens het plaatsen van de doeken en jodium e.d. voor de keizersnede vroeg de anesthesist ineens " en wat als het nu een jongetje is?" Dikke paniek bij Jeroen en mij, jongensnamen hadden we niet besproken. Eh...... Jeroen vroeg snel alle namen van de aanwezige mannen. De kinderarts heette Harm en dat vonden we gelijk geweldig, we zaten immers in tijdnood. Snel afgesproken dat het dan Harm Frank zou worden, en toen moest ik onder narcose.
Ik was toch wel erg blij dat het toch een meisje bleek te zijn

quote:

Op donderdag 14 februari 2008 09:26 schreef Lois het volgende:
De kinderarts heette Harm en dat vonden we gelijk geweldig, we zaten immers in tijdnood.

Leuk verhaal Lois

Ik ken trouwens een heel schattig meisje dat Beaudine heet (Jolie van Luchtbel doet me altijd heel erg aan haar denken, zowel qua uiterlijk als 'praatjes' ), mooie naam idd

Al voor ik zwanger raakte vond ik Thomas dé naam. Toen ik echter zwanger werd paste het niet bij het kind in mijn buik. Verder had ik me nooit verdiept in namen en in onze omgeving was er niemand zwanger. Kwestie van het naamwoordenboek dan maar. Bij de verloskundige kaartjes lezen. Veel Jordi, Jeffrey en Wesley en nog meer friese namen. Niet iets wat mij aansprak. Tot we op Daan stuitten. Dat was het. Die klopte... (las ergens verderop over dat Daans vaak een beetje "zielig"zijn. Nou is onze Daan niet zielig, maar wel serieus en kwetsbaar. ik snapte wel meteen wat er bedoeld werd ) Als tweede naam hadden we al Ruben gekozen. Maar ja, initialen D.R?? Dat viel eigenlijk af.Moet ie zelf zijn best maar voor doen Tot ik in de serie Party of 5 Owen hoorde. Gelijk verliefd! Dus Daan Owen was een feit. (D.O als voorletters besefte ik me pas later) Meisjesnamen hebben we wel gekozen, alhoewel ik gevoelsmatig zeker wist dat het een jongen zou zijn. Britt Zoë
Zoon twee moest passen bij zoon 1. Mijn gevoel zei een meisje. Daar moest ik aan wennen.... Zag mijzelf toch meer als jongensmoeder. Wat een geworstel! Uiteindelijk was het Roosmarijn. Voor een jongen was het makkelijk. Het enige wat paste bij Forse Buik was Bas. Manlief nog geprobeerd met Hugo en Joost, zelf nog geworsteld met Magnus maar Bas bleef staan. Dan een tweede naam. Door Owen inmiddels een hele wereld aan prachtige namen ontdekt. Maar niet iets wat lekker paste bij Bas. Tot het ineens in mijn gedachten schoot: Joshua! Reactie man: verzin je dit ter plekke?? Maar dit was het voor ons beide helemaal. Tot op de dag van vandaag blij dat het geen meisje was. Wat een zijige naam... nog leuke anekdote: Ging voor een groeiecho omdat ik echt uit mijn voegen dreigde te knappen. Leuke gyneacoloog die vertelde dat mijn gevoel niet klopte. Het was een jongen. En hij wist het zo zeker, hij schreef het zelfs op en dat deed hij anders nooit. Deed dit ook en na de bevalling kwam de notitie weer tevoorschijn bij andere gyneacoloog. die moest al grinniken, want naam van eerste gyn is Bas. Kwam hij speciaal nog even langs. Was erg leuk!
Dan derde kind. Ik was vastbesloten mijn eerste keus aan meisjesnamen (Sophie en Julia) door te drukken. De eerdere namen waren toch compromissen en na het Roosmarijndebacle wilde ik iets waar ik écht achter stond. Dus Julia werd het. Maar wat voor een zoon? Finn en Morris stonden erg hoog op mijn lijstje, maar lief vond het niks. Of niet passend bij Daan en Bas. Koen valt af vanwege korte achternaam met K. Bram stond ook op ons beider lijstje. Maar kan dat? twee B's in een gezin. Na veel wikken was dit toch de leukste en best passende naam. (ook door Bram Bakker en Bram Moskowitz, twee eigenzinnige Brammen)Maar Graham wat als tweede naam al vaststond is niet te doen met Bram. En gezien de fantastische uitspraak die wij bij Joooosuwa al getroffen hadden.....
Iets anders. Nou, Nigel dus... Alhoewel James ook lang op de lijst stond. Pas later ontdekte ik dat we hele erge top tien namen hebben. In de omgeving waar wij wonen zijn de namen echt redelijk uniek gelukkig. Maar had ik dit vantevoren geweten was ik denk ik meer op Ian, Liam en Levi uitgekomen Unieker en met dezelfde "feel". Toch passen de namen geweldig!

pff sorry, lang verhaal zo...