quote:
Op vrijdag 28 december 2007 19:20 schreef Luchtbel het volgende:Ach Bar

Ik probeer me ook steeds te realiseren wat ik wel 'heb' hoor en dat voel ik ook wel. Heel vaak. Maar soms dus ook helemaal niet. Het komt misschien ook door dat dingen in de familie op het punt staan te escaleren. Ik voel het echt (ook lichamelijk) als een last en druk op mezelf. Het is echt wachten tot de bom valt zeg maar.
Overigens heb ik best zin in oud en nieuw, hier thuis met mijn dochter en mijn vriendinnen en hun vriendjes.
En om geen opgefokte (familie-achtige
) sfeer te krijgen zijn bij het avondeten mijn nieuwe vriendje en mijn ex aanwezig.....huhuhm
Nu ik ook weer gewoon kan werken, hoef ik ook minder aan de rest te denken. Dat scheelt weer. Dan gaat het alweer wat beter. Ik probeer maar te doen wat ik moet doen en uit te vinden wie ik kan zijn.
Lieve Luchtbel
Ook nu weer heel herkenbaar, bij mij merk ik het heel erg aan mijn eigen welzijn, dan krijg ik weer last van m'n monnikapsspier (last van mij nek)
Maar daar gaat het ook niet over hier

Leuk idee om met oud en nieuw iedereen uit te nodigen waar je wel zin in hebt, en waar je op voorhand al van weet, dat het gewoon leuk en gezellig word

En dat moet je ook gewoon doen, juist die dingen maken het leven alleen maar leuker en mooier, niet de fam waar je soms moedeloos van word, of waar je op voorhand al zoiets bij hebt, jammaar als dit gebeurd escaleerd de boel.
Jou laatste zinnetje:
Ik probeer maar te doen wat ik moet doen en uit te vinden wie ik kan zijn.Dat speelt bij mij nu ook een grote rol, ben ontzettend blij hoor met mijn nieuwe baan en heb het er echt gigantisch naar mijn zin,
En ben ook blij dat ik dit heb, stukje afleiding, iets wat ik echt leuk vind, iets wat ik beheers

Maar ik doe soms ook gewoon de dingen die ik moet doen, zoals vorige week het kamertje van Thijs uit elkaar halen, ik moest dit doen, en ben "blij"dat ik het kon, weer een stukje verwerking in mijn geval.
En door al het verdriet, al het gemis, alle pijn enz enz, ben ik soms vergeten wie ik zelf ook alweer was, waar houd ik van, wat doe ik graag, wie ben ik...
En die zoektocht, de zoektocht naar de echte Bar, daar ben ik nu echt druk mee bezig, en ik merk beetje bij beetje de tijden dat ik alleen thuis ben, en de rust om me heen heb, zie ik steeds meer en meer Barbara terug boven drijven...
Tis nooit even gemakkelijk geweest voor me, want geconfronteerd worden met jezelf is zo vreselijk

Maar het voelt nadien wel fijn

Lieve Lieve Luchtbel, meid we komen er wel !!!