@ Unknown soldier en Magenta: Van harte welkom (beetje laat misschien maar toch

).

Ik hang hier
ook regelmatig rond maar ben meestal aan het lurken, zo af en toe post ik ook nog eens wat.
Naja een tijdje terug heb ik hier gepost dat ik een een update zou doen over hoe het met mij gaat, dus bij deze zal ik dat maar eens gaan doen.
Ik loop nu zo ongeveer een half jaar bij een psychotherapeute die een goede bekende is bij het genderteam van de VUmc. De sessies die ik met haar gehad heb gingen niet alleen over mijn GIS maar ook over andere dingen waar ik me zorgen om maakte. In het afgelopen half jaar heb ik mezelf gelukkig een stuk beter leren kennen, heb ik een beetje geestelijke opruiming gehouden en ben ik er achtergekomen dat ik niet gek ben (ik ben hooguit een beetje afwijkend van de gemiddelde mens maar dat is denk ik iets dat de genderdysfore mens nou eenmaal toebedeeld is).
Zo heb ik er nu vrede mee dat ik ben geboren als een jongetje maar eigenlijk niets liever zou willen dan de rest van mijn leven al vrouw leven. Daarover ben Ik ben inmiddels tegenover mijn moeder en mijn beste vriendin uit de school geklapt. En pfoeh dat lucht op zeg!

Het is wel fijn dat ze er allebei zo goed op gereageerd hebben want nu kan ik er eens met iemand over praten als ik daar behoefte aan heb. Maar ik zal er rekening mee moeten blijven houden dat er ook negatieve reacties uit mijn omgeving kunnen komen. En zeker omdat ik het nog tegen zo weinig mensen verteld heb zullen die er vast wel komen.
Tot zover wat zich er de afgelopen maanden heeft afgespeeld.

Gisteren was ik jarig en toen ik daar zo eens bij stil stond leek het mij een goede gelegenheid om eens een belletje te doen naar het VUmc.

Ik was niet eens zenuwachtig! Daarvan stond ik wel even te kijken. Maar goed, eenmaal het nummer te hebben gedraaid en te hebben gezegd: "Hallo, met [Eline2602]. Ik bel om me aan te melden voor een intakegesprek." was het een beetje vreemde gewaarwording. De mevrouw aan de andere kant van de lijn zei dat ze even wat papieren moest pakken en dat ik moest wachten. Dus ik wachtte en toen ze terug was begon ze me wat vragen te stellen en vulde de lijst in. Ze vroeg me naar mijn naam die ik haar vervolgens gaf. Ze zei: "Oh dat is zeker niet uw echte naam?" Waarop ik zei: "Jawel hoor!" en bijna hardop dacht: "HUH?!" Ze antwoordde met: "Oh nou wat een leuke naam dan!". Daarna vroeg ze: "En het gaat om vrouw-naar-man transseksualiteit?". Toen snapte ik er dus helemaal niets meer van en sputterde ik tegen: "Nee nee, het gaat om man-naar-vrouw transseksualiteit!". Ze corrigeerde zichzelf en vroeg me verder nog wat dingen over mijn huisarts en de eventuele psychologe waar ik het al eens mee had gehad over mijn GIS. Ik kon het niet helpen de rest van het hele gesprek wat afwezig te zijn. In mijn hoofd zingde het continu rond: "Nahhh, wat een raar misverstand!"
Haha, ik kan er wel om lachen maar het blijft een beetje gek.

Maar goed, al met al gaat het inmiddels een stuk beter met me. Ik begrijp beter wie ik ben, ik begrijp op sommige vlakken waarom ik zo ben en ik kan er allemaal vrede mee hebben. Momenteel werk ik lekker door aan mijn scriptie en die zal hopelijk met een weekje of twee ook wel af zijn. Vanaf het moment dat die scriptie een positieve beoordeling heeft gekregen ga ik lekker in het rond solliciteren. En hoop ik een leuke baan die redelijk betaalt en uitzicht biedt op enige opwaardering in functie en salaris. Mocht ik zover zijn dan ga ik ook meteen op zoek naar eigen woonruimte en ga ik dan toch eindelijk eens voor mezelf zorgen. Het werd wel eens tijd.

Sja en dan gelijk maar flink geld sparen want ik wil eigenlijk heel graag een FFS-operatie laten uitvoeren als ik zover ben dat ik fulltime ga leven zoals ik ben.

Naja dat was zo wel even mijn update.

Ik moest het gewoon even kwijt.

Groetjes,
Eline!
[ Bericht 0% gewijzigd door Eline2602 op 27-02-2008 13:49:49 (iemands nick verkeerde spellen is neit lief ;)) ]