Ouders van Prachtige Engeltjes (10)

quote:

Op dinsdag 8 januari 2008 20:26 schreef sombie het volgende:
Voor alle ouders hier een extra dikke op deze verdrietige dag.

quote:

Op dinsdag 8 januari 2008 20:40 schreef vamperotica het volgende:
Ook ik zit hier met tranen in mn ogen aan jullie te denken...
Dit "nieuwe" verdriet voor Tan... Zo pijnlijk voor mij al.. Hoe moet het dan voor jullie zijn... Jullie die maar al te goed weten waar ze doorheen moet...

Ik heb het ook deze keer weer als een steun ervaren, dat jullie ook aan "ons" dachten. De saamhorigheid binnen OUD! is toch wel erg bijzonder vind ik. Ik weet nog goed dat er tijdens Danyel's kritische dagen ook veel kaars-icoontjes waren, en een kring werd gemaakt, enz. Mijn zus heeft toen al die topics voor me uitgeprint en gebundeld, ik zal dit altijd bewaren en koesteren.

Tan vertelde me vorige week dat ze al dat meeleven heel fijn vindt, dus ik ben ook heel blij dat OUD! (en overigens ook FOK! algemeen) zich weer van zijn beste kant laat zien.

Wat ik ook fijn vind, is dat de namen van de andere Engeltjes opeens opdoeken in een topic. Het is zo fijn om Danyel's naam ergens "geschreven" te zien staan. Het noemen van hun naam betekent dat er aan ze gedacht wordt, dat ze er nog bij horen, dat ze er nog zijn.

Ik vind het verschrikkelijk dat er weer een Engeltje bij is gekomen, het is een kleine troost dat ook Tan zich van tijd tot tijd kan warmen in dit topic, of elders binnen OUD.

Er zitten heel veel fijne mensen hier. Posters zowel als lurkers.

Natuurlijk worden de engeltjes hier niet vergeten. Het komt zo weer terug nu. Hoe het toen ging. Dan is het moeilijk dat iedereen zo ver weg is, maar ben je blij dat je een heel, heel, heel klein beetje een steun kunt zijn voor iemand. Met Danyel en Thijs vond ik het wel anders, voor mijn gevoel. Dat vond ik al echte jongens die we 'kenden'. Met Mink, en nu met Ayen zijn het baby'tjes die niet eens een kans hebben gehad om zich te laten kennen. (hopelijk zeg ik nu niks stoms)

Fluf, ben je er al uit of je iets met een groene bloem gaat doen in je huis? Dat is wel mooi om Danyel mee te nemen.

fluf, ik ben zou het niet beter kunnen verwoorden!!!

Bluezz, ik heb ook veel aan jou gedacht, maar dat vind ik nog veel moeilijker om te verwoorden. Vooral om hoe het toen ging, dat er toen zo weinig aandacht voor was. Dat het al zo lang geleden is, maar dat je nog steeds die momenten moet hebben dat het weer zo hard aankomt. Ook een voor jou.

Yp!
Ik kom niet in dit topic binnenlopen om aandacht te genereren hoor, ik wil gewoon ook iets zeggen ipv alleen maar lurken
Maar toch bedankt!!

Ik weet wederom niet goed wat te zeggen, maar wil ook niet gewoon verder lurken, daarom maar gewoon een hele dikke knuffel voor alle ouders hier er wordt (ook) aan jullie gedacht!

quote:

Op woensdag 9 januari 2008 15:02 schreef Bluezz het volgende:
Ik kom niet in dit topic binnenlopen om aandacht te genereren hoor,

Maar Bluezz, jouw verdriet mag ook aandacht, toch? Hoe triest ook, maar ook Jamie en jij hebben een plekje hier in dit topic. En zoals ik je al eerder zei, ook al heeft het een plekje, het blijft kwetsbaar. Dus juist ook in dit soort tijden is het fijn als je hier enigszins wat troost kunt vinden.

Yp, ik denk dat je het niet stom hebt gezegd.

Lieve ouders van dit topic, ik denk ook aan jullie

En helaas is er weer een engeltje bijgekomen....

Ik weet nooit zo goed wat ik moet zeggen. Heb zelf geen kinderen, maar toch voel ik met jullie mee.
Ook hier brandt regelmatig een kaarsje en denk ik aan jullie kleine engeltjes die de avondlucht sterker laten stralen.
Heel veel sterkte allemaal!

Gister dit topic pas voor het eerst gezien en helaas de gebeurtenis van kleine Ayden.
Mijn zoontje is vandaag 3 geworden maar het enige waar ik voornamelijk aan dacht vandaag waren al deze verhalen waarvan je hoopt dat niemand dat hoeft mee te maken. Ik kon het moeilijk loslaten.
Dikke knuffel voor alle ouders van engeltjes

(mooie benaming ook!)

gvd! Weer een klein engeltje erbij.
Ik had zo gehoopt dat we je hier niet hoefde te verwelkomen Tan.....
pfffffff kut!

Ik zag net een mooi gedichtje, jullie vast al bekend:

"Als tranen een trap konden bouwen,
en herinneringen een brug,
Dan klommen we omhoog naar de hemel,
en namen je gewoon mee terug"

quote:

Op woensdag 9 januari 2008 21:28 schreef Lois het volgende:
Ik zag net een mooi gedichtje, jullie vast al bekend:

"Als tranen een trap konden bouwen,
en herinneringen een brug,
Dan klommen we omhoog naar de hemel,
en namen je gewoon mee terug"

Heel erg mooi

quote:

Op woensdag 9 januari 2008 14:44 schreef YPPY het volgende:
Fluf, ben je er al uit of je iets met een groene bloem gaat doen in je huis? Dat is wel mooi om Danyel mee te nemen.

Ik moet heel erg oppassen dat het huis niet één groene bloem wordt. Ik heb al aardig wat "attributen" van of met groene bloemen verzameld, en als het aan mij ligt krijgen die straks allemaal een heel mooi plekje.

Danyel gaat in vele vormen mee, zijn eigen foto-/kaarsjes-hoekje, zijn collage/snoezelhoekje en nog wat losse foto's her en der. En straks komen ook nog heel veel van zijn spulletjes tevoorschijn die we tijdelijk hebben moeten opslaan wegens ruimtegebrek. Ik ben erg blij dat ik veel bewaard heb, ik wil er op de één of andere manier nog iets mee gaan doen.

We mogen helaas geen groene bloem schilderen op de buitenmuur, omdat het huis valt onder de "beschermde stadsgezichten". Maar wie weet bedenken we nog eens een leuk alternatief!

quote:

Op woensdag 9 januari 2008 21:28 schreef Lois het volgende:
Ik zag net een mooi gedichtje, jullie vast al bekend:

"Als tranen een trap konden bouwen,
en herinneringen een brug,
Dan klommen we omhoog naar de hemel,
en namen je gewoon mee terug"

Heel mooi, en zo waar!! Als dát kon!

quote:

Op woensdag 9 januari 2008 21:28 schreef Lois het volgende:
Ik zag net een mooi gedichtje, jullie vast al bekend:

"Als tranen een trap konden bouwen,
en herinneringen een brug,
Dan klommen we omhoog naar de hemel,
en namen je gewoon mee terug"

Zo Lois, die hakte er even in hier

Wat een prachtig gedichtje Lois...

Bij mij hakt die er inderdaad ook in. Dat simpele, die wens je kind terug te halen. Zo vreselijk voorstelbaar, dat verlangen. En zo godsonmogelijk.

quote:

Op woensdag 9 januari 2008 14:44 schreef YPPY het volgende:
Met Danyel en Thijs vond ik het wel anders, voor mijn gevoel. Dat vond ik al echte jongens die we 'kenden'. Met Mink, en nu met Ayen zijn het baby'tjes die niet eens een kans hebben gehad om zich te laten kennen. (hopelijk zeg ik nu niks stoms)

Toen Mink geboren werd en overleed was ik nog geen moeder, ik weet nog dat ik dat toen verschrikkelijk vond maar de impact daarvan besefte ik pas toen ikzelf moeder werd. Een van de eerste minuten dat ik mijn kind op mijn buik had moest ik daaraan terugdenken en realiseerde ik me pas hoe verschrikkelijk het moet zijn.

voor iedereen hier

Jullie ook veel sterkte (en Phluphy ook met de voorbereidingen van de rechtzaak).

..ayden laat me niet los,
en ik denk ook weer veel aan jullie.
Dan zo'n mooi gedichtje lezen wat Lois laat zien

Het is niet te verwoorden hoe en waarom precies
maar een voor jullie hier

Deze ook (nog?) maar een keer ...

De Vlinder

Er zit een rups al op een blaadje
Goeiemorgen kleine vent
Ga jij nu maar lekker slapen
Totdat jij een vlinder bent

Er zit een concon al op een blaadje
Goeiedag wie woont hier nou
't Is de rups die zal ontwaken
Als een vlinder hemelsblauw

Er zit een vlinder al op een blaadje
Goeienavond prachtig dier
Vlieg maar ver weg naar de wolken
En dan blijven wij wel hier

En als de maan is opgekomen
Slapen alle kindertjes
En ze worden in hun dromen
Hele mooie vlindertjes

quote:

Op woensdag 9 januari 2008 23:11 schreef easy-going het volgende:

[..]

Toen Mink geboren werd en overleed was ik nog geen moeder, ik weet nog dat ik dat toen verschrikkelijk vond maar de impact daarvan besefte ik pas toen ikzelf moeder werd. Een van de eerste minuten dat ik mijn kind op mijn buik had moest ik daaraan terugdenken en realiseerde ik me pas hoe verschrikkelijk het moet zijn.

voor iedereen hier

Dat heb ik nu dus ook heel sterk idd.
Voorheen leefde ik mee, probeerde ik me voor te stellen hoe dat zou moeten zijn. Sowieso al bijna ondoenlijk.
Maar nu ik zelf net een kindje heb komt het pas echt aan.
Toen ik alleen achter bleef in de verloskamer nadat Sasha geboren was heb ik echt aan Phluph en Danyel gedacht, hoe het voor hen toen geweest zou moeten zijn. De hectiek, de angst, het niet weten.
En als ik dan nu de foto's van Ayden zie, zo vol vertrouwn nog naar mama kijkend... ik herken die blik van dat pasgeboren babietje hier.
Dat is waarom het me zo aangrijpt. Het is ineens herkenbaar.

quote:

Op woensdag 9 januari 2008 21:28 schreef Lois het volgende:
Ik zag net een mooi gedichtje, jullie vast al bekend:

"Als tranen een trap konden bouwen,
en herinneringen een brug,
Dan klommen we omhoog naar de hemel,
en namen je gewoon mee terug"

_{Lois ik heb hem 'geleend' voor de kring van Ayden.}