quote:
Het Interview uit de VI
Heurelho Gomes (26) is dé stralende ster van de titelverdediger. De winnaar van VI's spelersklassement doet een gewaagde voorspelling: 'Als ik kijk naar de laatste 3 jaar, dan hebben we nu het beste team.' PSV's doelman van wereldklasse legt uit: 'We kunnen heel lang praten of jammeren over het vertrek van Alex en Philip Cocu, maar dat is inherent aan het voetbal. De beste spelers gaan weg. Cocu was top, maar er komt een moment dat hij moet stoppen. Hij was echt een 'commandante'. Vooral ten opzichte van jongere spelers had hij veel invloed. En de beste Braziliaanse verdediger die in Europa speelt, is Alex. Maar ik ben niet bang dat andere spelers die taken niet kunnen overnemen. We moeten het antwoord vinden. De concurrentie zal altijd aanwezig zijn met Ajax, AZ en Feyenoord. Dat heeft niets te maken met wat ze in de zomer hebben gekocht. Ismail Aissati en Otman Bakkal zijn met meer ervaring terug gekomen, zij kunnen in de loop van een lange competitie het verschil gaan maken. Wij hebben, gezien de ontwikkelingsmogelijkheden, meer dan afgelopen jaar de kans om heel ver te komen.' 'In de vakantie heb ik natuurlijk wel even nagedacht over de laatste maanden bij PSV. Iedereen vroeg: "Wat is er aan de hand bij jullie? Heb je een verklaring?" Toen ik eenmaal afstand had genomen, heb ik geconcludeerd dat we er alles aan hebben gedaan. De belangrijkste oorzaak was dat we een te smalle selectie hadden. In heel veel wedstrijden stonden er zes wissels in, inclusief een paar jeugdspelers. Degenen die meer ervaring hadden, liepen ook op hun laatste benen. Buiten de club hebben mensen daar geen idee van. Iedereen denkt: hij staat in PSV1, dus hij moet het maar kunnen. Zo werkt het niet. Nu zullen we niet meer tegen dat probleem aanlopen.'
Gomes reeg sinds zijn komst de successen aaneen en was hevig teleurgesteld in de felle kritieken. 'In die laatste periode van de competitie voelde in vanuit de media en de buitenwereld heel weinig respect voor PSV. We waren al een paar keer kampioen geworden met dit elftal en hadden tot december wéér fantastisch gedraaid. Daarna stapelden kleine probleempjes zich op. De buitenwereld concludeerde toen: Dat is helemaal niks meer. Ingestort, paniek, chaos, topclub af, wisseling van de wacht, Eindhoven niet meer de kampioensstad, enzovoorts. Dat zat met dwars, want wat hadden wij de laatste 3 jaar nationaal en internationaal betekend? Het voelde respectloos, ook ten opzichte van de trainer, omdat het verval aantoonbare zaken had. Je hoefde alleen maar een blik te werpen op onze bank, daar zaten allemaal spelers uit het tweede. Dan kun je Alex of Carlos Salcido niet even een wedstrijd rust geven. NEC-uit verloren we op de meeste ongelofelijke en PSV-onwaardige manier. Dat was een van de meest pijnlijke momenten uit mijn tijd in Eindhoven. Maar ik ben een optimist en tot op de laatste dag heb ik steeds gezegd: Wij worden kampioen. In Brazilië is de manier waarop wij de titel wonnen nog steeds een hot item.'
Tafel Dekken
Nadat PSV de titel in april leek te hebben verspeeld, deed Gomes geen oog dicht. Met tranen in zijn ogen stond hij pers en supporters op trainingscomplex De Herdgang te woord. Hij voelt een sterke band met zijn club en behoort na drie jaar al tot het groepje PSV-routiniers. Gomes is aanvoerder van het Latijns-Amerikaans front. 'Na drie jaar ben ik al een van de voetballers die het langst bij de club zijn, ik ken PSV dus heel goed. Ik ben ook lid van de spelersraad, zo was ik vorig jaar al de enige vertegenwoordiger van de buitenlandse jongens. Ik geloof dat er na Cocu ook andere leiders aanwezig zijn. Timmy Simons is als aanvoerder de leider, Carlos Salcido is reserve-captain. Als er wat is waarbij ik kan helpen, binnen of buiten het veld, dan doe ik dat. Dan maakt het mij niet uit of een buitenlander of een Nederlander mijn hulp nodig heeft. Sociaal zijn zit in mijn aard, ik voel me goed in een groep mensen. Ik heb elf broers en zussen. Van dat elftal is niemand het verkeerde pad op gegaan, daaruit blijkt wel dat wij met veel verantwoordelijkheidsgevoel zijn opgevoed. Van tafel dekken tot de grotere dingen, onze ouders hebben ons met sociale waarden grootgebracht. Mijn visie is: Als ik me sociaal opstel ten opzichte van de selectie, dan komt dat ten goede aan ons allemaal. Als ik een speler steun, dan gaat hij beter in zijn vel zitten en daardoor kunnen wij beter presteren. Vroeger zat ik in het voetbalinternaat van Democrata, daar was ik verantwoordelijk voor de keuken. Na het diner kregen we later op de avond altijd koffie en een broodje. Ik nam de verantwoordelijkheid op me broodjes te gaan halen bij de bakker en dat leverde enorm positieve reacties op. Die les heb ik altijd in het achterhoofd gehouden bij andere clubs. Daar dacht ik ook steeds: Wat kan ik doen voor de groep om de sfeer te verbeteren? Ik haal daar heel veel voldoening uit. Iedereen in mijn familie is open en spontaan zoals ik. Als wij bij elkaar zitten, is dat één grote happening. Zit iemand in een mindere fase, dan gaan we helpen. Daarom zijn wij altijd heel geliefd in onze omgeving, wij zijn overal welkom. Daar ben ik trots op. Waarschijnlijk pas ik daarom ook zo goed bij PSV. Of Guus Hiddink of Ronald Koeman nu trainer is, de clubcultuur blijft hier toch dat iedereen achter elkaar staat.'
'Vorig jaar eerden supporters mij tegen SC Heerenveen met een gigantisch spandoek, Gomes O Goleiro Grande. Dat was voor mij heel emotioneel, daarna is mijn band met PSV alleen maar hechter geworden. Mijn gevoel voor deze club is vergelijkbaar met dat voor Cruzeiro. Daar begon ik als fan en heb ik uiteindelijk ook prijzen gewonnen als keeper. Na 3 jaar heb ik in Eindhoven al een soortgelijk gevoel gekregen. Ik zie het zo: Cruzeiro is mijn club, maar PSV is mijn huis. Ik zou nog 10 jaar voor PSV kunnen spelen. De clubcultuur, de rust waarin je kunt werken en de manier waarop ik mijn familie erbij kan betrekken, zijn voldoende redenen om te zeggen: hier kan ik mijn hele leven keepen. Áls ik ooit wegga, dan kan ik alleen naar een club die zulke waarden ook hoog in het vaandel heeft staan. Dan kijk ik zeker niet alleen naar het financiële plaatje. Het karakter van de club moet mij aanspreken.'
Volleyballer
Het Gomes-spectakel begint traditioneel al voor de aftrap. Het handelsmerk van de Braziliaan is uiteraard de viervoudige sprong in de hoeken van het doel. Eindelijk onthult Gomes de geschiedenis van zijn vaste opwarmer. 'Toen ik een jaar of twaalf was, wilde ik graag volleyballer worden. Op televisie zag ik dat die mannen zó enorm hoog sprongen. Ik was veel kleiner, daarom begon ik thuis te oefenen. Dat deed ik in m'n eentje op de wc. Dan probeerde ik met mijn hoofd zo dicht mogelijk bij het plafond te komen, want dat stond ongeveer gelijk aan de hoogte van het volleybalnet. Doordat ik elke dag oefende, kwam ik op een gegeven moment zó dichtbij, dat ik met mijn hoofd tegen het plafond kwam. Daardoor voelde ik me groot en ben ik ooit bij Cruzeiro in het doel begonnen met hetzelfde ritueel. Dat doe ik alleen maar om mezelf een beetje in de wedstrijd te brengen. Vlak voor de aftrap zie je de meeste keepers sprintjes trekken in de zestiemeter of met hun benen in de lucht gaan, ik doe het op mijn manier.'
Zijn geduik ná de aftrap leverde minstens zoveel waardering op. Zelfs de mond van keeperstrainer en oud-international Joop Hiele valt wel eens open en spitsen scoren op De Herdgang moeilijker dan ooit. In Voetbal International eindigde Gomes dan ook bovenaan in het cijfersklassement. 'Dat geeft mij zelfvertrouwen, het is voor mij een uitdaging die positie komend seizoen te prolongeren. Ik heb gewoon een goed seizoen gedraaid. De uitwedstrijden tegen FC Groningen en Vitesse waren voor de buitenwereld twee uitschieters, maar dat kwam doordat het minimale overwinningen waren en ik een paar moeilijke ballen kreeg. Maar soms staat op het scorebord 3-0 of 4-0, maar heb je bij 0-0 een heel belangrijke redding verricht. Ook dat telt voor mij, zeker als je achteraf bedenkt dat het kampioenschap op één doelpunt is beslist. Bij NEC verloren we met 2-1, maar het had ook 4-1 of 5-1 kunnen zijn. Dan waren we dus géén kampioen geweest... Ik ben nog niet waar de wereldtoppers zijn, maar geloof wel dat ik die concurrentie steeds beter aankan.'
Toch zit het Gomes diep van binnen dwars dat bondscoach Dunga hem systematisch negeert. 'Ik heb jarenlang aan het Braziliaanse team gedacht, maar heb natuurlijk veel teleurstellingen gekend. Een hele tijd heb ik ernaar toegewerkt en op een gegeven moment zat ik er bij, maar ineens was het weer afgelopen. Na een tijdje heb ik besloten er niet meer over na te denken, omdat ik de echte reden toch niet kan vinden. Als ik er gewoon niet over nadenk, dan is de pijn ook minder. Kaká vroeg mij tijdens ons voorbereidingstoernooi in Moskou nog: "Waarom ben je niet meegegaan naar het toernooi om de Copa América?" kennelijk kan hij het ook niet begrijpen. De Braziliaanse media zijn er altijd mee bezig. Ook het WK van vorig jaar was de vraag: Gaat hij wel of niet? Een paar maanden geleden was er weer sprake van toen Dida afzegde voor het toernooi om de Copa América en Julio César geblesseerd raakte. Toen dacht het overgrote deel van de pers niet alleen dat ik zou gaan, maar dat ik ook zou spelen. Daarover hebben de media wel vragen gesteld aan de bondscoach, maar hij zegt alleen maar: "Je maakt keuzes, ik kies voor een ander". Als ik zeg dat er geen frustraties zijn, dan zou ik liegen. Ik ben er zó dichtbij geweest en mijn omgeving denkt ook dat ik het aankan. Die frustraties wil ik nu isoleren en mijn revanche halen bij PSV. Haha, misschien willen ze me bij het Nederlands elftal wél hebben. Dit is toch mijn tweede vaderland, ik wil met alle plezier de concurrentie met Edwin van der Sar aangaan...'