Borstvoeding deel 35

Jelief, dat lijkt me zeer verstandig.
Eigenlijk wel raar dat (voor mij) wildvreemden, zodra ze horen dat ik BV geef, direct hun verhalen vertellen over hoe "het hoort". Maar ja, wat voor de een wel werkt doet voor de ander weer niks.
Om nou je eigen mening en/of ervaring als absolute waarheid neer te zetten is als je het mij vraagt behoorlijk arrogant. Het is geen wiskunde: het zijn kleine baby's en hun mama's: elke situatie is verschillend!
Zo, en van nu af aan ga ik me niks meer proberen aan te trekken van "hun" en kom ik wel bij jullie voor advies en om ervaringen uit te wisselen.
Lang leve internet!

o en na een maand of wat ben je er zo bedreven in en heb je hier zoveel meegelezen dat je zelf de ervaringsdeskundige bent

quote:

Op donderdag 30 augustus 2007 10:32 schreef Kersjes het volgende:
Jelief, dat lijkt me zeer verstandig.
Eigenlijk wel raar dat (voor mij) wildvreemden, zodra ze horen dat ik BV geef, direct hun verhalen vertellen over hoe "het hoort". Maar ja, wat voor de een wel werkt doet voor de ander weer niks.
Om nou je eigen mening en/of ervaring als absolute waarheid neer te zetten is als je het mij vraagt behoorlijk arrogant. Het is geen wiskunde: het zijn kleine baby's en hun mama's: elke situatie is verschillend!
Zo, en van nu af aan ga ik me niks meer proberen aan te trekken van "hun" en kom ik wel bij jullie voor advies en om ervaringen uit te wisselen.
Lang leve internet!

Kersjes welkom hier.

Stiemie heb ontroerd zitten lezen hoe je het de afgelopen dagen hebt aangepakt. voor jou en Linde Wat een mooi meisje heb je daar.

Gisteren gelachen. We waren op kraamvisite en de de moeder van de kersverse baby geeft bv. Dus op een gegeven moment legt ze haar kleintje aan (aan de andere kant van de kamer). Maud zat lekker te spelen, maar op het moment dat die kleine wordt aangelegd zie ik dat koppie van mijn drup omhoog schieten om kijken en met een sprint gaat ze op handjes en voetjes naar achteren en staat aan de broek bij de kraamvrouw. De druif, heb ze toen maar even een slok bij mij gegeven. Maar het was zoooooooooooooooo om te zien.

Awwww Maud

Slimme meid die Maud!

Haha Chacama!

Toen Devin 2 weken oud was gingen we even langs bij mijn schoonzusje, die net anderhalve week voor mij bevallen was van d'r kleintje.
We kwamen binnen toen ze net klaar was met voeden, en toen ze Devin even later vasthad hapte hij zo door d'r kleren heen in d'r borst!
Ergens een beetje genant, maar het was wel heel grappig om te zien.
Gelukkig doet hij dat tegenwoordig niet meer, "vreemde" vrouwen zomaar in de borsten happen.

Kersje, ik werk in de kinderopvang en daar heb ik regelmatig gehad dat een kindje bij mij probeerde te happen. Lief maar in het begin niet handig met mijn toeschietreflex

Linde Stiemie

Welkom Kersjes. De eerste maanden had Anna ook verschrikkelijke last van krampjes. Ik was supervoorzichtig met eten, omdat ik zo bang was dat ze pijn kreeg door wat ik at. Uiteindelijk was dat overdreven, maar dat wist ik toen niet. Ze reageerde wel duidelijk op ui en prei. Wat wel goed hielp is om meer boertjes te laten (zitten op mijn eigen been met haar twee beentjes aan dezelfde kant) en rustiger laten drinken. Elke keer dat ze in paniek was, maakte ik haar eerst rustig, waardoor ze beter aanhapte en minder lucht binnenkreeg. Fietsen met de beentjes was ook goed.

Wat lief van Maud.

Hahaha, die toeschietreflex!
In het begin was het echt erg: ik hoefde maar aan mijn borsten te denken en er ontstond gelijk een dubbele fontein. Gelukkig is het nu wat meer onder controle, hoewel ik er nog steeds absurd veel zoogcompressen doorheen jaag volgens mij...

YPPY, ik doe eigenlijk al best veel:
Al vanaf week 2 ofzo voed ik vrijwel altijd tegen de stroom in (zittend) of liggend op bed om te zorgen dat de melk minder heftig bij hem naar binnen schiet. Afkolven voor de voeding, om de druk te verminderen, heb ik ook lang gedaan. Op advies van de osteopaat, hij heeft daar 2 behandelingen gehad, zijn zowel Devin (in afgekolfde melk) als ik probiotica gaan gebruiken om zijn darmflore te verbeteren. (ik heb tijdens mijn zwangerschap antibiotica moeten gebruiken en dat heeft dus wel invloed gehad)
Hij heeft me ook geleerd hoe ik hem het beste kan vasthouden om te "luchten" aangezien direct al duidelijk was dat hij heel veel gasvorming heeft. Met zijn hoofdje, rug en schouders zo ongeveer iets onder mijn borsten, tegen mijn buik aan geduwd. Beentjes gebogen omhooghouden en miet mijn handen om zijn bovenbenen heen op deze manier voorkomen dat hij overstrekt. Hij "hangt" dus eigenlijk een beetje in een soort van houdgreep. Zo kunnen de bubbels er beter uit en wordt er druk uitgeoefend op zijn achterhoofd, wat verlicht. (zijn schedel was van achter nl. te "vergroeid")

Al met al een heel verhaal, waarvan ik op een gegeven moment zo ontzettend moedeloos werd. Niks zo erg als een uren achtereen krijsende baby, compleet met rooie kop en schorre keel, die vrijwel niet te troosten valt... Echt door merg en been, ik heb regelmatig met hem mee zitten huilen (mijn vriend met 3 weken: "Heeeey, ik zie allemaal tranen op zijn wangen, hij huilt nu echt!" "Nee schat, dat ben ik...")
Ik heb meer dan eens gedacht er maar mee te stoppen (met BV). Raar misschien, maar op de slechtste momenten ervaarde ik het op de een of andere manier misschien een beetje als egoistisch om door te gaan. IK wilde tenslotte graag BV geven, en hoewel dat het beste is, gaf het hem zoveel pijn en verdriet (en mij ook). Hoe kon het dan goed zijn?

Gelukkig heb ik doorgezet en begint het de laatste tijd al een stuk te verbeteren!!

Dat is heftig geweest Kersjes. Ik bedenk me maar dat de pijn met kv waarschijnlijk veel erger was geweest. Anna haalde, ondanks de pijn, ook veel troost van de borst, dat deed me wel goed. Ik was zo blij toen ze eroverheen groeide.
Bij jullie is het nu ook minder dus?

Of de pijn met kv erger was geweest of niet (daar zijn de meningen nog altijd over verdeeld) zo'n heerlijk voldaan koppie als dat ik van hem zie, direct na de voeding, heb ik nog nooit gezien als hij een flesje (afgekolfde melk) leeg heeft!
Dat is dan toch dat beetje extra "van mama" , troost en intimiteit inderdaad.

En ja, de krampjes zijn nu zeker minder dan een paar weken terug. Sowieso 's ochtends eigenlijk nooit meer, 's middags al minder en we kunnen nu 's avonds ook eens wat anders doen dan om beurten de HELE avond rond te zeulen met een op vol vermogen schreeuwend kleintje.
Maar natuurlijk verschilt het van dag tot dag, en slechte dagen zijn er minder vaak, maar nog zeker niet verdwenen...

Ow mensen het gaat hier gewoon weer even k*t

Vanmorgen zijn we bij het cb geweest. De spruw die we hadden is bij Linde helemaal verdwenen maar ik blijf maar zo'n branderige stekende pijn in mijn borsten houden. Zelfs na het voeden met de ene borst krijg ik na het voeden steken in beide borsten. Bovendien heb ik echt mega-kloven. Waarschijnlijk ook door de spruw waarvan ze nu volgens de cb-lactatiedeskundige denken dat de spruw bij mij naar binnen is geslagen.

En Linde blijft maar huilen na de borstvoeding. Mijn vriend is bang dat ze nog steeds niet genoeg krijgt. Dus hebben we net maar weer een flesje kunstvoeding gegeven.

Houdt het geklooi nou nooit op???? Ik was juist zo trots dat het 2 hele dagen goed was gegaan

Stiemie toch. Wat heb je nu tegen de spruw? Ik had ook zo'n last van steken, echt gemeen waren die. Echt een gedoe was dat, steeds alles wassen, stapels zoogcompressen erdoorheen gejaagd. Anna insmeren, mezelf insmeren. Heb je bepanthen? Is geniaal tegen kloven. Gaat het aanleggen wel goed?
Misschien is het wel mama honger als Linde zo huilt? Of regeldagen? Dan willen ze supervaak drinken.

O ja, mijn man had dat ook erg, dat hij bang was dat Anna niet genoeg dronk. Ik legde haar gewoon heel vaak aan, zodat ze wel kon drinken zoveel ze wilde. Borstvoeding is erg geconcentreerd, dus ze krijgen minder cc's binnen dan met kunstvoeding. Dat drinkt ook veel makkelijker, pas je wel op dat ze niet verwend gaat worden en het makkelijke gaat kiezen? Ze zijn al jong erg slim.

Stiemie, ik heb heel lang, echt maanden getobt, met spruw (en candida).
Uiteindelijk heb ik na het smeren van gel en creme medicatie gekregen van de huisarts, die ze vooral voorschrijven bij spruw die naar binnen is geslagen. Diflucan heet dat. Ik dacht dat het goed werkt met 200 mg per dag (ik werd eerst met 100 mg afgescheept). Daarna is het verdwenen, althans geen klachten meer hier.

Stiemie, wat rot en vervelend. Spruw is naar en moet goed behandeld worden. En verder, heb vertrouwen in de borstvoeding, jezelf en Linde. Leg haar zo vaak aan als ze maar wil, dan weet je zeker dat ze geen honger heeft (als je weet dat ze, als ze drinkt, ook echt slikt, maar dat is geen probleem bij jou geloof ik). Ive heeft de eerste 3 maanden overdag elke 1,5 a 2 uur een voeding gehad en 's nachts elke 2,5 a 3 uur.

Stiemie, ga inderdaad even naar de huisarts en leg het aan hem voor en zorg dat je medicijnen krijgt. Het gaat niet vanzelf over en hoe eerder je ervan af bent, hoe minder stress je hebt. Veel succes meid

Stiemie, dat klinkt niet zo best...

Sterkte ermee!
Ik hoop dat je met de juiste medicatie snel van je ellende af bent en dat je Linde zonder verdere problemen zal kunnen voeden.

Stiemie, dit klinkt echt rot. Zorg inderdaad dat je zo snel mogelijk goede medicatie krijgt. En als je twijfelt over het wel of niet honger hebben, inderdaad veel aanleggen. Het kunnen regeldagen zijn of inderdaad mama-honger. Daar heb ik nu ook 'last' van. Vanacht was het om de 2 uur. De schat van me. En ook vandaag overdag heeft ze voor het eerst in tijden weer bij me gedronken. Hier is de oorzaak tandjes. Er staan er 3 op doorkomen.

En inderdaad uitkijken met het gemak. Maud heeft voor de nacht (laatste voeding) echt een voorkeur voor de fles. Dan wil ze niet moeite hoeven doen. Dan wil ze echt gewoon meteen kunnen drinken zonder op de trs te wachten.

En mocht je dan nog steeds niet zeker zijn, bel een lactatiekundige. Er is genoeg hulp om je te helpen. Dan weet je in elk geval dat je er alles aan doet om de bv te laten slagen.

En tot slot, zorg wel dat je er nog steeds van kunt genieten. Al is het maar 1x op een dag dat je geniet, want met tegenzin voeden is niet goed voor jou en ook niet goed voor Linde. BV is iets heel bijzonders en intiems (en uiteraard het beste van moeder natuur), maar het moet wel goed voelen.

Bedankt voor al jullie lieve reacties en tips

Momenteel ben ik maar weer aan het kolven want borstvoeding was gewoon echt even niet leuk meer. Het deed zoveel pijn dat ik tijdens het voeden bijna zat te huilen. Hierdoor keek ik ook echt niet meer uit naar het voeden, ik ging er zelfs steeds meer tegenop zien. We zijn er nu wel zeker van dat het geen honger was bij Linde want ook na de fles met kv bleef ze maar huilen...

Vandaag gaat het gelukkig allemaal weer wat beter, al ben ik nog wel aan het kolven en zelfs dat is nog heel erg gevoelig. Ik kolf nu om de 3 uur elke borst 10-15 minuten en de rest vullen we aan met kv. Hopelijk is de spruw snel minder zodat ik Linde weer kan proberen aan te leggen.

quote:

Op vrijdag 31 augustus 2007 19:51 schreef PM-girl het volgende:
Stiemie, ik heb heel lang, echt maanden getobt, met spruw (en candida).
Uiteindelijk heb ik na het smeren van gel en creme medicatie gekregen van de huisarts, die ze vooral voorschrijven bij spruw die naar binnen is geslagen. Diflucan heet dat. Ik dacht dat het goed werkt met 200 mg per dag (ik werd eerst met 100 mg afgescheept). Daarna is het verdwenen, althans geen klachten meer hier.

Dit dus, echt! Die 100 mg werkt gewoon meestal niet goed meer, helaas. En daarnaast het mondje van de baby behandelen, ookal heeft zij verder geen klachten. Sterkte Stiemie, het zit ook niet mee zeg

Stiemie, het schoot me opeens te binnen, waarschijnlijk weet je het wel, maar even voor de zekerheid:
Zorg je dat je de kolf telkens goed steriliseerd? Anders besmet je jezelf steeds weer.

En daarbij ook de gekolfde melk goed verhitten, niet laten koken maar wel er tegenaan, zodat de spruw niet in die melk blijft zitten.
Succes Stiemie!

Cattie, ik las dat Ive niet lekker was, mis je het nu dan niet erg, de borstvoeding? Of taalt Ive er niet meer naar?