Studio sportzomer [de avondetappe] #6

Door ALBERT KOK

Mart Smeets laat zich de wijn goed smaken. Aan niets valt te merken dat hij ietsje later op de avond rechtstreeks een kleine miljoen televisiekijkers zal onderhouden.

Mart Smeets. FOTO NOS
Hij haalt herinneringen op aan zijn leermeester Bob Spaak, legt uit hoe mooi het is om een wielrenner half dood boven op een berg te zien aankomen, zegt zich er bewust van te zijn dat hij van een drol een taartje kan maken. En dat allemaal op zijn dooie gemak; met de achteloze vanzelfsprekendheid van iemand die weet dat hij zijn vak verstaat. Over de presentatie van het aan de Tour de France gekoppelde praatprogramma Avondetappe hoeft niemand zich zorgen te maken.

Aan tafel, na afloop van een copieuze maaltijd, betoont Smeets zich een sportliefhebber van een zeldzame soort. ,,Ik ben geen supporter. Het kan mij niet schelen wie er wint of verliest. En zo hoort het ook. Je kunt geen fan zijn én sportverslaggever. Wat dat betreft ben ik duidelijk een exponent van de oude school van Bob Spaak. Hij vertelde aan Theo Reitsma, Hans Brian en mij: ‘laat gewoon zien wat er gebeurt en laat de kijker maar uitmaken hoe leuk het is’. Ach, misschien is dat wel heel ouderwets. De Belgen hier in de Tour bijvoorbeeld denken daar weer anders over. Die hebben het een hele reportage dweepziek over Tommetje, als ze Tom Boone bedoelen.’’

Het gaat Smeets op de eerste, tweede en derde plaats om de schoonheid van de sport. Waarbij in het bijzonder Amerika’s ‘national pastime’ honkbal hem bekoort. Maar ook voor een zware bergetappe op de fiets komt hij met plezier zijn bed uit. ,,Er is niks zo mooi als iemand helemaal kapot over de finish te zien komen.’’ Dat die halfdode coureur eventueel strak staat van de doping neemt voor wat Smeets betreft weinig weg van de betovering. Het voegt op een wonderlijke manier zelfs wel iets toe. Hij verwijst naar de ‘omerta’ van de maffia: nooit naar buiten brengen wat zich binnen afspeelt.

,,Wielrenners houden die schelp zo mooi dicht. Normale stervelingen krijgen domweg niet te horen hoe het zit. Voor zover wielrenners niet ontkennen dat ze doping gebruiken, ontwijken ze het onderwerp. Jeroen Blijlevens was daarin een meester. ‘Ik ben nooit positief geweest bij de controle’ was standaard zijn reactie. En laten we eerlijk zijn; de mensen in het land willen ook helemaal niet dat je hun helden in twijfel trekt. Toen Joop Zoetemelk in 1979 was betrapt, had ik de primeur. Vol trots ging ik naast Joop van Zijl in het Acht Uur Journaal zitten. En wat was de reactie van het volk? Blijf met je poten van onze Joop af!’’

Hij heeft renners aan slangen zien liggen, maar kan er natuurlijk geen gif op innemen (sic) wat er in die slangen zit. In het algemeen luidt zijn devies: doping die ertoe dient om goed en snel te herstellen is oké, doping die tot doel heeft onnatuurlijk groot en sterk te worden gaat te ver. Zijn bloedeigen zoon Tjerk, catcher bij honkbalhoofdklasser Kinheim, weet dat binnen de familie Smeets de grenzen nog iets scherper worden getrokken. ,,Ik breek je benen als je doping gebruikt, heb ik hem gezegd.’’

Smeets geniet tijdens de Tour de France van het contact met grote renners, maar gaat ook Jan-met-de- pet achter de dranghekken niet uit de weg. Tot een minuut voor de uitzending mogen wielerfans hem voor een babbeltje aanklampen. Toch schuurt er iets als Mart Smeets bezweert dat hij niets belangrijker is dan de eerste de beste kabelsjouwer. Hij is bovengemiddeld aanwezig in iedere ruimte die hij vult. Smeets is het tegenovergestelde van ‘sorry dat ik besta’.

Met geamuseerde blik: ,,Nee, ik ga mij niet voor mijn bestaan verontschuldigen. Maar dat laat onverlet dat die kabelsjouwer en ik allebei op precies dezelfde manier plassen. Toen ik bij Studio Sport als presentator in dienst kwam, begon ik elke uitzending met een beleefde groet naar het publiek: ‘goedenavond dames en heren’. Het is nu 33 jaar later en ik begin nog steeds elke uitzending met: ‘goedenavond dames en heren’. Ik kan wel eens buiten mijn oevers treden, maar in wezen ben ik altijd een eerlijke, eenvoudige journalist gebleven.’’

Studio Sportzomer: Avondetappe. 23.00 uur, Nederland 1.

En Jean is er ook



[ Bericht 50% gewijzigd door maril op 19-07-2007 22:26:24 ]