Relatie aan zijden draadje, wat nog doen?

Bedankt voor jullie steunende woorden. Ze doen me dingen beseffen nu.

Gisteravond ben ik nog even naar haar broertje geweest (die woont nog bij haar ouders). Hij wilde een serie lenen en die had ik belooft te brengen. Heb lang gesprek gehad met haar ouders over haar. Beide zeiden meteen al dat ze af en toe teveel hooi op de vork nam en dat ze gewoon even met rust gelaten moet worden, dan beseft ze haar impulsieve gedrag en komt ze weer tot rust. Spijt is dan iets wat op de loer ligt. Haar ouders kennen dit van toen ze nog thuis woonde. Ik wilde het zelf niet zeggen, maar haar ma zei al dat haar pa en mijn vriendin af en toe zo koppig zijn dat je gewoon een gesprek moet afkappen, omdat het nergens meer naar toe gaat. Beide willen ze gelijk hebben. En dat is nu ook wat er nu gebeurd. Ze staat nergens voor open. Ze was 's middag bij haar ouders geweest om de auto te wassen. Haar ma vroeg hoe het nu tussen ons ging en ze zei van het staat op losse schroeven maar het was nog niet uit. Haar ouders geloven dat ze wel weer bedraait, maar dat je niet op dezelfde voet verder kunt. Ik ben bereid mij meer in te leven in haar school gestress.
Nog even achtergrond verhaal: haar pa vertelde me dat ze de Havo vrieger niet gehaald had, omdat ze was blijven zitten en daarna er met de pet naar gooide. Op het Mbo wilde ze door goed haar best te doen kostte wat het kost haar diploma halen. Omdat ze Pfeiffer kreeg (en ik ook omdat ik haar net kende) en er allerlei dingen misgingen op die opleiding werd het een stressig laatste half jaar. Gelukkig heeft ze haar dilploma vorig jaar gehaald met pijn en moeite. Nu wil ze ZO graag deze opleiding halen en laten zien dat ze het kan, dat ze er aan onderdoor gaat. Het gaat altijd over school en werk. Niet even lekker rusten ofzo... Haar ouders waren het op dat punt wel met haar eens, alleen wil ze er zelf niet in mee. Ook het gedoe met die pinpas en de kleine dingen geven aan dat het niet goed gaat met haar...
Ik heb mezelf voorgenomen om niets van me te laten horen. Het is erg moeilijk, maar zo kan ze lekker haarzelf zijn. De verveling leeft ook bij haar zeiden haar ouders gisteren. Hopenlijk komt ze zo wat tot rust en gaat ze dingen inzien.

quote:

Bv dat verhaal over wat julie samen gedaan hebben, dat zijn _allemaal_ activiteiten die voor haar, haar vriend(in)en en haar famile zijn bedoeld

Deze laatste zin snap ik even niet.

Met veranderen bedoel ik dingen waarvan ik weet dat ze niet goed zijn, anders doen. Ik zit veel achter de pc (voor klanten bezig, dingen opzoeken, pc repareren etc). Zelf wik ik dat minderen maar het lukt me niet alleen. Daarvoor wil graag dat ze helpt. Zo zijn er nog een paar kleine dingen die ikzelf anders wil en waarvan ik weet dat ik haar daar ook mee help.

quote:

Op vrijdag 13 juli 2007 12:44 schreef RM-rf het volgende:

[..]

Daarmee doelde ik erop dat jullie ook eens wat zouden kunnen doen omdat 'jij' dat leuk vind of omdat jij toevallig iets wilt ondernemen. Alles wat jullie deden in de tijd die je besteedde in de hoop iets haar te 'bewijzen' was vooral gericht op kennelijk een activiteit die zij bedacht moest hebben, omdat het wat was dat 'zij' wilde of moest doen...
Geen enkele tijdsbesteding die van jou uit leek te zijn gekomen.

uit je hele verhaal verschijnt een beeld van iemand die een beetje passief lijkt te zijn en dat kan binnen een relatie flink gaan irriteren, als alles wat jullie ondernemen voortkomt uit wat je zij toevallig wil of moet gaan doen, en jijzelf vooral haar achterna loopt, schijnbaar zonder eigen doel.

Ook datgene wat je aangaf, dat jullie eigenlijk samen op vakantie zouden gaan, maar dat zij niet meer wil, kan daarop duiden:
Dat je vriendin ook daarvan misschien de indruk heeft dat jij niet degene bent die dan een doel heeft om wat te doen, maar dat ze eigenlijk zelf sowieso in dr eentje die vakantie zou plannen, met jou als 'bagage'. (alhoewel daarover niet genoeg informatie gegeven is omd at zeker te weten: hoe was jullie vakantie gepland en had jij in het plannen een duidelijke rol?)

Vakantie was in eerste instantie naar Gran Canaria, zij krijgt van haar werk 3 weken vrij en daar moet je het mee doen inprincipe. Ik heb toen geregelt dat ik dan ook vrij zou zijn. Omdat haar auto niet meer door de keuring kwam (dus moest nieuwe komen) en ze haar opleiding nog moest betalen werd vakantie eerst niks meer (of gewoon wat dagjes weg). Omdat haar werk de opleiding zou betalen bleek achteraf (C&A) had ze weer geld. Ons hotel was niet meer beschikbaar en we besloten om een vriendin achterna te reizen die in Turkije stageloopt. Ik had wel als wens dat ik niet de hele tijd met zn 3en wil zitten, maar ook dagen lekker met zn 2en. Dat vond ze goed. En ik wilde niet elke avond tot laat vroeg in de ochtend kroegjes in rennen en weer uit rennen achterna gezeten door van die Turkse gladjakkers. Vond ze ook akkoord.
Toen begon dit min of meer en had ze zoiets van ik weet niet of ik nog op vakantie wil met jou, dagjes weg was akkoord. Later kreeg ze het idee (haar vriendin in Turkije kwam ermee), van dan kom je toch alleen die kant op. Leek haar wel wat maar aan de andere kant zag ze niet echt zitten om alleen op reis te gaan. Want zij is gewoon aan het werkt bepaalde uren. Dan moet je die tijd alleen doorkomen. Zo is dat gekomen. Ik had duidelijk wel wensen in onze vakantie.
Ik zou meer er tegenin kunnen gaan, dus niet van oh we gaan niet naja dan niet. Dan gewoon vragen en waarom niet en van kom op we gaan nu wat leuks doen. School kan wel 1x wachten. Niet overal in meelopen maar ook aangeven wat jezelf vind. Daar ontbreekt het bij mij soms aan.

Vanavond wil ik met een goede vriend gaan stappen in een discotheek in de buurt. Zij komt ook regelmatig in die discotheek (lees: wij wonen in een boerendorp, zoveel discotheken zijn er niet). Is het verstandig om heen te gaan? Ikzelf heb zoiets van misschien is even afstand beter. Maar aangezien onze relatie nog niet officieel ten einde is (telefonisch ga ik geen relatie beindigen, dat vind zij ook) heb ik aan de andere kant zoiets van het is een grote discotheek zo snel kom je elkaar niet tegen, mocht het wel zo zijn dan is een luchtig praatje neem ik aan toch goed? In een discotheek inhoudelijk over je relatie praten is niks lijkt mij....

Even een update:

Zaterdag met een vriend bij hem filmpje gekeken, toen ik een sms kreeg hoe het met me ging etc en wat ik vanavond ging doen. Heb het beetje "zakelijk" gehouden en gezegt dat ik maybe naar die en die discotheek ging (waar zij ook regelmatig kwam). Een vriendin van haar beldde me over wat dingetjes die ik zou regelen en ze zei toen dat ze met haar naar terrasje ging. Dus ik had zoiets van ook dan kan ik gewoon naar die discotheek.
Toen we daar al vrij laat waren zag ik dat zij er ook was. Wat gepraat enzo heel normaal. Ging wel leuk. Ik had geen moeite met mijn gevoelens etc.
De volgende dag zou ik met een vriend naar een plas gaan om lekker te zonnen. Maar die vriend belde af, dus ging ik maar in onze tuin liggen. Kreeg toen een sms van haar, dat ze graag wilde praten en samen met onze honden wilde wandelen. Ik dacht als het net zo ging al gisteren moet dat te doen zijn. Na heeel lang gepraat en gewandeld te hebben, brak ze opeens. Ze had het idd moeilijk maar wilde het niet uitten. En ze reageerde het idd af op mij en daardoor ontstond de afstand. Ze zag het nu tussen ons een stuk positiever in, maar we zijn er nog lang niet. Het was een pak van mijn hard. We moeten elkaar er doorheen slepen hebben we overlegt, maar het heeft wel tijd nodif. Maar ze floepte alles eruit en huilen etc.

Ik weet niet of er vrouwen zijn die dit ook wel beetje herkennen. Dat ze alles opkroppen en dat ze toch breken op een gegeven moment.

We doen het rusitg aan en misschien eind van deze week weekendje weg. Het lucht wel op maar zoals ik al zei we zijn er nog lang niet. Ze geloofde nl niet dat ik het echt meende wat ik zei etc. Maar zo face 2 face dringt dat nu door.

quote:

Op maandag 16 juli 2007 11:02 schreef motorbloempje het volgende:
houd in gedachten dat het over 2 maanden weer fout gaat...

Daar moet je wel rekening mee houden idd, maar dat weten we beide. Ik wil er eerst met haar even uit, om te praten en toch nog beetje van mn vakantie genieten. Even uitwaaien...

quote:

Op maandag 16 juli 2007 11:21 schreef Greys het volgende:
Maar wat ik dan niet snap.... zij beschuldigde JOU er toch juist van dat je niet kon praten en je gevoelens niet kon uiten? En nu blijkt dat zij degene was die dat dus gewoon niet deed?

Binnetie, zie dit wel als een major turning point. Vanaf nu hou JIJ de touwtjes in handen. Als zij wil dat het goedkomt, laat zij dan nu maar eens haar best doen en naar jou toe komen. Je zag dit weekend dat zij jou eigenlijk achterna smste om je te kunnen zien. Houwen zo... voorlopig. Blijf je nog afwachtend en ook wat koel opstellen, zij heeft jou nogal wat in je schoenen geschoven (vind ik). Zorg er in elk geval voor dat jij jezelf bovenaan je lijstje plaatst ipv altijd maar háár. Dat werkt namelijk het beste, serieus. Jij kunt haar pas gelukkig maken als je - whaaaaa wat een cliché - zelf gelukkig bent. En gelukkig word je niet van kruipen en wringen.

Het kwam er opneer dat ze zich vaak te geremt voelt. Met geld uitgeven bijv. ze vind het niet leuk dat ik dat wel kan en ik min of meer kan kopen wat ik wil. Nee ben niet rijk.:) Ze heeft veel vaste lasten. Haar ouders zijn allebei ziek, maar wel gelukkig in de situatie waarin zij leven. Ze vind het daarom niet leuk als ze wel geld kan uitgeven maar haar ouders dat nooit hebben gekunt (lastig uit te leggen). Ik kan nu wel praten over mijn gevoelens, het was een hele drempel maar het is me gelukt, nu moet ik dat volhouden.
Of ze me juist opzocht in de discotheek was denk ik niet het geval, want toen ze verder wilde en ik zei vind je erg als we meelopen zei ze ja, maar bedoelde nee vertelde ze...

Afgelopen week zijn we 3 dagen naar Wassenaar geweest in een van der Valkje . We waren veel te vroeg bij het hotel dus besloten we naar Madurodam te gaan, wat wel leuk was. Hotel was ook erg mooi. 's Avonds lekker gegeten en naar zonsondergang gekeken op de pier in Scheveningen. We gedroegen ons als een normaal stel. Veel gepraat en lol gehad. Dag erna zijn we wezen fietsen de hele dag langs het strand en op strand geweest. Het voelde allemaal goed. Toen we weer naar huis hebben we besloten beide aan de relatie te werken, maar nog wel met wat afstand. Met haar gevoel zat het wel goed, maar het was nog niet helemaal terug. Het zal wel tijd nodig hebben...