abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_176158739
registreer om deze reclame te verbergen
Wie heeft er ervaring met negatieve ouders? Als in dat je je niet gestimuleerd voelt om dingen te doen omdat letterlijk overal haken en ogen worden aangehangen.

Voorbeelden:
-Ga ik studeren in het buitenland, staan mijn ouders daar absoluut niet achter. Het kost veel geld, als je terugkomt heb je niks, straks verwatert het contact met je vrienden. Tot in 'je hoeft er niet op te rekenen dat wij je financieel zullen steunen'. Ik had een hele zak geld bij elkaar gespaard door te werken en dan zijn dit de reacties..... uiteindelijk weinig contact gehad in die periode want ze stonden er toch niet achter.
-Mijn broertje maakt zijn eigen meubels, waar veel tijd inzit en waarvoor hij veel geld heeft ge´nvesteerd in machines. Het is echt knap wat hij allemaal kan maken. Komt m'n vader thuis na een dag werken, is het enige wat hij kan zeggen, wat een teringzooi hier.
-Heb ik een baan gevonden iets verderop waardoor een auto toch wel heel handig wordt. Zeg ik dat, gaat het verder alleen maar over dat ik dan wel meer moet gaan sporten want anders word ik 'hartstikke dik' (ik heb geen kilo overgewicht of wat dan ook).
-Boek ik een weekend weg of tickets voor een uitje, dat is steevast zonde van m'n geld. Want ik moet sparen voor mijn eigen huis en voor mijn toekomst. Dat ik 10K spaargeld heb dat maakt niet uit.
-Mijn vriendin is een poosje gaan reizen. Het enige wat ze van mijn ouders krijgt te horen is, zou je dat nou wel doen, dat is toch hartstikke duur, is het daar wel veilig, vinden je ouders dat wel goed.

Kortom er wordt steevast negatief gereageerd op dingen die we willen ondernemen, of er worden op z'n minst allerlei haken en ogen aan gehangen zodat je je nou niet echt uitgenodigd voelt om het te gaan doen. Er is altijd wel wat. Nou heb ik echt geen slechte ouders ofzo maar we irriteren ons hier enorm aan. Er wat van zeggen maakt het nou ook niet bepaald gezelliger.

Dus dan vraag ik me af, hebben andere mensen ook zulke ouders en hoe ga je hiermee om?

Komt bij dat ik het eigenlijk best zorgelijk vindt hoe mijn pa zich gedraagt. Hij is heel onrustig, kan zich moeilijk concentreren, kan niet stilzitten, slaapt heel slecht, maakt allerlei rare geluidjes, dingen die je vertelt gaan het ene oor in en het ander oor uit. Het gaat gewoon langs hem heen lijkt wel. Ik heb echt geen flauw idee wat er in zijn hoofd omgaat, waarom hij zo doet. M'n ma probeert hier wel eens over in gesprek te gaan maar dan zegt ie dat ze niet zo moet zeuren. Hij heeft een hele hoge muur om zich heen, je komt gewoon niet bij hem binnen. Ik snap er gewoon echt helemaal niks van. En het gaat al heel lang zo maar ik vind het ergens toch best wel zorgelijk en het drukt een stempel op de sfeer in huis. Hoe zorg je dat je toch met zo iemand in gesprek komt?
pi_176158867
quote:
1s.gif Op zaterdag 30 december 2017 19:23 schreef pennedop2 het volgende:
Komt bij dat ik het eigenlijk best zorgelijk vindt hoe mijn pa zich gedraagt. Hij is heel onrustig, kan zich moeilijk concentreren, kan niet stilzitten, slaapt heel slecht, maakt allerlei rare geluidjes, dingen die je vertelt gaan het ene oor in en het ander oor uit. Het gaat gewoon langs hem heen lijkt wel. Ik heb echt geen flauw idee wat er in zijn hoofd omgaat, waarom hij zo doet.
Hij heeft autisme.
Welke rare geluidjes maakt hij? :D
pindazakje
pi_176159091
Ga op jezelf wonen. Je bent veel te oud om bij Pa en Moe te blijven.
pi_176159184
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op zaterdag 30 december 2017 19:26 schreef Hyaenidae het volgende:

[..]

Hij heeft autisme.
Welke rare geluidjes maakt hij? :D
Haha dat is heel lastig om dat in woorden te beschrijven. Maar bv als je iemand niet hebt verstaan vraag je normaal, wat zeg je? Maar soms 'zeg' je dan toch ook 'Mm?' om eigenlijk te zeggen ik heb je niet gehoord. Nou dat doet hij dan dus echt 5-10 keer achter elkaar, en ook gewoon random.

M'n ma denkt dat zijn gedrag met zijn jeugd te maken heeft. Heeft toen heftige dingen meegemaakt maar daar praat ie nooit over. Zegt ie dat dat zolang geleden is dat hij dat allemaal vergeten is, terwijl een 'normaal persoon' met dat soort dingen voor het leven getekend is. Ik kan moeilijk geloven dat het hem niks meer doet
pi_176159347
quote:
1s.gif Op zaterdag 30 december 2017 19:34 schreef pennedop2 het volgende:
Haha dat is heel lastig om dat in woorden te beschrijven. Maar bv als je iemand niet hebt verstaan vraag je normaal, wat zeg je? Maar soms 'zeg' je dan toch ook 'Mm?' om eigenlijk te zeggen ik heb je niet gehoord. Nou dat doet hij dan dus echt 5-10 keer achter elkaar, en ook gewoon random.
:D :')
Blijkbaar vindt je moeder dat juist aantrekkelijk als een man dat doet. O+
pindazakje
pi_176159478
quote:
0s.gif Op zaterdag 30 december 2017 19:37 schreef Hyaenidae het volgende:

[..]

:D :')
Blijkbaar vindt je moeder dat juist aantrekkelijk als een man dat doet. O+
Woest aantrekkelijk, maar daar gaat het topic niet helemaal over. Dus als je nog verdere tips hebt graag.
  zaterdag 30 december 2017 @ 19:42:26 #7
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_176159586
registreer om deze reclame te verbergen
Ja, herkenbaar. Ik weet ook niet wat ik er mee moet.
Ik woon overigens niet bij mijn ouders thuis, maar tenzij je het contact helemaal wilt verbreken blijf je ermee te maken krijgen.

Edit: ik ga er mee om door de dingen waar ik enthousiast over ben niet te vertellen als het even kan. Ik laat me dat plezier niet vergallen.
Daardoor ik wel twee levens, een voor mijn ouders (en meer openbaar) en een voor mijzelf (met vrienden die mijn ouders niet kennen). Dat kan wel heel lastig zijn.

[ Bericht 46% gewijzigd door Lunatiek op 30-12-2017 19:53:48 ]
  zaterdag 30 december 2017 @ 19:45:32 #8
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_176159714
Hoe oud zijn je ouders eigenlijk (ongeveer)?
Bij sommige dingen vrees ik dat het gaat om iets als Parkinson of Alzheimer of andere ouderdomskwalen. Hoewel dat ook op vrij jonge leeftijd kan beginnen.

Voorbeeld: bij mijn moeder lijkt het ook niet te blijven hangen als je wat zegt. Dus vraag ik altijd eerst of ze gehoorapparaat wel in heeft. Maar zelfs dan... staat dat ding niet goed afgesteld, is ze veel te veel bezig met haar eigen gedachten (ze laat zelden iemand uitpraten, wat een kenmerk is van mensen die niet luisteren), of toch dementie (dat had een tante, die vroeg rustig hetzelfde een paar keer binnen een paar minuten, bijvoorbeeld "wat studeer je?", niet echt een anrwoord dat verduidelijking nodig heeft).

[ Bericht 56% gewijzigd door Lunatiek op 30-12-2017 19:50:54 ]
  zaterdag 30 december 2017 @ 19:52:18 #9
472597 Goudenvis
#FreeVogeltjesdans
pi_176160027
Ja moet me ook volledig op school focussen van m'n ouders terwijl ik daardoor juist bang ben dat ik andere vaardigheden ga missen.
pi_176161056
Waren je ouders altijd al zo of is dit iets van de laatste paar jaar? Misschien vinden ze het wel moeilijk dat jullie zelfstandig worden?

Mijn ouders (vooral mijn moeder) zien ook altijd overal beren op de weg, maar dat was altijd al zo. Ook vooral de negatieven dingen zien als een van ons van baan wil wisselen, gaat verhuizen, naar het buitenland gaat,etc. Ik heb geleerd me er maar niet meer aan te ergeren omdat dat toch geen zin heeft.

Ik denk dat het komt doordat ze zelf relatief beschermd hebben geleefd. Ze gingen vroeger nooit buiten Nederland op vakantie, hebben sinds hun afstuderen voor dezelfde werknemer gewerkt, altijd ongeveer dezelfde soicale kring gehad. en altijd in kleine stadjes gewoond. Misschien dat dat voor jou ouders ook zo is?
pi_176161329
Herkenbaar

Het beste is om niet met hun in gesprek te gaan. Alleen antwoord geven als ze je wat vragen en gewoon kort houden. Doen of er niets aan de hand is en verder gaan met je leven en doelen die je hebt. Wanneer ze in een straal komen van 3 meter zorgen dat je dat gebied binnen 1 minuut verlaat.

Rookt of drinkt jou vader?
pi_176161365
quote:
0s.gif Op zaterdag 30 december 2017 20:12 schreef lunamatic het volgende:
Waren je ouders altijd al zo of is dit iets van de laatste paar jaar? Misschien vinden ze het wel moeilijk dat jullie zelfstandig worden?

Mijn ouders (vooral mijn moeder) zien ook altijd overal beren op de weg, maar dat was altijd al zo. Ook vooral de negatieven dingen zien als een van ons van baan wil wisselen, gaat verhuizen, naar het buitenland gaat,etc. Ik heb geleerd me er maar niet meer aan te ergeren omdat dat toch geen zin heeft.

Ik denk dat het komt doordat ze zelf relatief beschermd hebben geleefd. Ze gingen vroeger nooit buiten Nederland op vakantie, hebben sinds hun afstuderen voor dezelfde werknemer gewerkt, altijd ongeveer dezelfde soicale kring gehad. en altijd in kleine stadjes gewoond. Misschien dat dat voor jou ouders ook zo is?
Mijn ouders hebben idd altijd wel relatief beschermd gewoond. Ze komen nooit uit hun comfortzone. Zijn in hun huwelijk 2x buiten NL op vakantie geweest eigenlijk. Dat komt wel overeen met jouw situatie dus?

Mijn pa is nog relatief jong maar wel op een leeftijd dat je in theorie alzheimer zou kunnen krijgen. Heb even wat gegoogled maar zijn wel een aantal gedragskenmerken die in het plaatje alzheimer passen. Toch maar even met m'n ma bespreken dit. Dank voor je bijdrage.
pi_176174482
quote:
1s.gif Op zaterdag 30 december 2017 20:18 schreef pennedop2 het volgende:

[..]

Mijn ouders hebben idd altijd wel relatief beschermd gewoond. Ze komen nooit uit hun comfortzone. Zijn in hun huwelijk 2x buiten NL op vakantie geweest eigenlijk. Dat komt wel overeen met jouw situatie dus?

Mijn pa is nog relatief jong maar wel op een leeftijd dat je in theorie alzheimer zou kunnen krijgen. Heb even wat gegoogled maar zijn wel een aantal gedragskenmerken die in het plaatje alzheimer passen. Toch maar even met m'n ma bespreken dit. Dank voor je bijdrage.
Dus het is relatief nieuw gedrag?
pi_176174551
quote:
1s.gif Op zaterdag 30 december 2017 19:34 schreef pennedop2 het volgende:

[..]

Haha dat is heel lastig om dat in woorden te beschrijven. Maar bv als je iemand niet hebt verstaan vraag je normaal, wat zeg je? Maar soms 'zeg' je dan toch ook 'Mm?' om eigenlijk te zeggen ik heb je niet gehoord. Nou dat doet hij dan dus echt 5-10 keer achter elkaar, en ook gewoon random.

M'n ma denkt dat zijn gedrag met zijn jeugd te maken heeft. Heeft toen heftige dingen meegemaakt maar daar praat ie nooit over. Zegt ie dat dat zolang geleden is dat hij dat allemaal vergeten is, terwijl een 'normaal persoon' met dat soort dingen voor het leven getekend is. Ik kan moeilijk geloven dat het hem niks meer doet
Kan ook gilles de la tourette zijn. Kende ook iemand die dat had en dergelijke geluidjes maakte. Maar ken ook iemand die autistisch is en dat een beetje doet als hij geconcentreerd bezig is.
  Moderator zondag 31 december 2017 @ 15:56:18 #15
75043 crew  Hexagon
Vreemd Fenomeen
pi_176194264
Zo snel mogelijk het huis uit en alleen nog maar mededelingen doen over je plannen en geen discussie meer
http://twitter.com/RogerV83
Winnaar van de Fok-POL Hans van Mierlo-trofee 2013 en de Andre Krouwel-trofee 2013.
pi_176194618
Ohw dit herken ik wel, is een van de redenen waarom ik geen contact meer heb met mijn moeder.
pi_176194759
Herkenbaar, mijn vader is ook negatief en over z'n gezondheid maak ik me ook al een tijdje druk. Maar goed, hij vindt het overdreven en niet nodig om naar de huisarts te gaan. Vroeger complete oorlogen gevoerd toen ik nog thuis woonde. Nu kan ik zeggen "Nou pa, ik ga weer want vind dit niet zo gezellig. Zie je van de week wel weer." Scheelt een hoop ergernis.
  zondag 31 december 2017 @ 16:40:58 #18
450228 LeesFoknl
Schrijf ook graag.
pi_176195730
quote:
1s.gif Op zaterdag 30 december 2017 19:23 schreef pennedop2 het volgende:
Wie heeft er ervaring met negatieve ouders? Als in dat je je niet gestimuleerd voelt om dingen te doen omdat letterlijk overal haken en ogen worden aangehangen.

Voorbeelden:
-Ga ik studeren in het buitenland, staan mijn ouders daar absoluut niet achter. Het kost veel geld, als je terugkomt heb je niks, straks verwatert het contact met je vrienden. Tot in 'je hoeft er niet op te rekenen dat wij je financieel zullen steunen'. Ik had een hele zak geld bij elkaar gespaard door te werken en dan zijn dit de reacties..... uiteindelijk weinig contact gehad in die periode want ze stonden er toch niet achter.
-Mijn broertje maakt zijn eigen meubels, waar veel tijd inzit en waarvoor hij veel geld heeft ge´nvesteerd in machines. Het is echt knap wat hij allemaal kan maken. Komt m'n vader thuis na een dag werken, is het enige wat hij kan zeggen, wat een teringzooi hier.
-Heb ik een baan gevonden iets verderop waardoor een auto toch wel heel handig wordt. Zeg ik dat, gaat het verder alleen maar over dat ik dan wel meer moet gaan sporten want anders word ik 'hartstikke dik' (ik heb geen kilo overgewicht of wat dan ook).
-Boek ik een weekend weg of tickets voor een uitje, dat is steevast zonde van m'n geld. Want ik moet sparen voor mijn eigen huis en voor mijn toekomst. Dat ik 10K spaargeld heb dat maakt niet uit.
-Mijn vriendin is een poosje gaan reizen. Het enige wat ze van mijn ouders krijgt te horen is, zou je dat nou wel doen, dat is toch hartstikke duur, is het daar wel veilig, vinden je ouders dat wel goed.

Kortom er wordt steevast negatief gereageerd op dingen die we willen ondernemen, of er worden op z'n minst allerlei haken en ogen aan gehangen zodat je je nou niet echt uitgenodigd voelt om het te gaan doen. Er is altijd wel wat. Nou heb ik echt geen slechte ouders ofzo maar we irriteren ons hier enorm aan. Er wat van zeggen maakt het nou ook niet bepaald gezelliger.

Dus dan vraag ik me af, hebben andere mensen ook zulke ouders en hoe ga je hiermee om?

Komt bij dat ik het eigenlijk best zorgelijk vindt hoe mijn pa zich gedraagt. Hij is heel onrustig, kan zich moeilijk concentreren, kan niet stilzitten, slaapt heel slecht, maakt allerlei rare geluidjes, dingen die je vertelt gaan het ene oor in en het ander oor uit. Het gaat gewoon langs hem heen lijkt wel. Ik heb echt geen flauw idee wat er in zijn hoofd omgaat, waarom hij zo doet. M'n ma probeert hier wel eens over in gesprek te gaan maar dan zegt ie dat ze niet zo moet zeuren. Hij heeft een hele hoge muur om zich heen, je komt gewoon niet bij hem binnen. Ik snap er gewoon echt helemaal niks van. En het gaat al heel lang zo maar ik vind het ergens toch best wel zorgelijk en het drukt een stempel op de sfeer in huis. Hoe zorg je dat je toch met zo iemand in gesprek komt?
Beter niet met zo een in gesprek gaan. Neem afstand, als je dat letterlijk niet kan of nog niet wil (centjes) dan toch emotioneel. Je bent volwassen, trek je niks aan van hen. Laat ze in hun oude en vertrouwde negatief sopje verder gaarkoken.
Mijn bijdrage aan dit forum is ter lering en ter vermaak.
Laat je niet gek maken, en maak vooral jezelf niet gek !!
Count your blessings.
Wat gij wilt dat U geschiedt, doet dat ook een ander!
pi_176198654
Gewoon op jezelf gaan wonen en het contact minderen.
Voor wat ik lees heb je je leven gewoon op orde en zitten hen alleen negatief te doen.
pi_176220357
Jep :W
Mijn moeder is een zware narcist. Waar het op neer komt is dat ik ben opgegroeid in een gecontroleerd en kleinerend milieu. Ik was er enkel om haar te dienen.

Dit heeft mijn eigen ontwikkeling in de weg gestaan, alle momenten die ik kon hebben in mijn tienertijd is letterlijk van mij afgepakt. Dat resulteert nu in dat ik soms het idee heb dat ik mijn jeugd aan het inhalen ben (ik ben 25)

Ik ben nu moeder (mijn zoon is 4) en ik durf wel te zeggen dat ik het giftige cirkeltje heb verbroken. Ik heb soms nog momenten dat mijn reactie naar hem een narcistisch tintje heeft maar daar ben ik meteen van bewust en hanteer dan ook naar wat juist is voor ons beiden.

De reden dat ik het vicieuze cirkeltje kon verbreken was omdat ik op mijn 17e bij mijn toenmalige vriend en zijn ouders ben gaan wonen. Een voorbeeld, toen ik er net 1 week woonde kreeg ik de griep. De moeder van mijn vriend kwam door de dag heen bij mij kijken,zorgde voor mij,knuffelde mij en gaf me een kus op m'n voorhoofd als ze weer weg ging. Ik had dat nog nooit meegemaakt, zolang ik mij kan herinneren niet.. en ik krijg nog steeds tranen in mijn ogen als ik aan dat moment denk. Zijn ouders hebben mijn wereld zoveel veranderd in de tijd dat ik daar woonde. Met die kennis heb ik gelukkig een gezond perspectief gecreŰerd.
  dinsdag 2 januari 2018 @ 09:06:26 #21
456432 Kamina
Tenacious!
pi_176231145
Negatieve kinderen zijn erger.
1 + 1 = blauw
  donderdag 4 januari 2018 @ 20:50:48 #22
23339 Henno
!!!!!1111heinz11!!
pi_176288908
Pff dan vraag je je toch af waar ze wÚl enthousiast over worden, en wat zij vinden waar het leven eigenlijk om draait buiten eten, slapen en je hele leven sparen en werken tot je sterft (uiteraard wel je hele leven lang bij dezelfde werkgever, lekker veilig en vertrouwd tenslotte O+).

Als ze altijd klotereacties geven op alles wat je van plan bent te ondernemen, dan kondig je het gewoon niet meer aan en doe je eventueel alleen nog een mededeling over iets wat al geweest / een voldongen feit is. Blijkbaar willen ze niet delen in de (voor)pret van dingen die jou bezighouden, tja, naast eventueel tegen ze zeggen dat je dat jammer vindt doe je daar weinig aan.

Toen ik voor het eerst een verre reis wilde maken, wilde m'n moeder bij bij wijze van spreken gisteren al mee helpen inpakken, zo leuk vond ze het. Ja tuurlijk krijg je altijd wel wat wijze raad van ouders over waar je aan moet denken n.a.v. hun eigen (reis)ervaringen vroeger, maar zeggen dat ik het niet zou moeten doen zou nooit in ze opkomen.
  donderdag 4 januari 2018 @ 21:00:06 #23
310793 Mishu
Fok verslaafde
pi_176289107
quote:
1s.gif Op zaterdag 30 december 2017 19:45 schreef Lunatiek het volgende:
Hoe oud zijn je ouders eigenlijk (ongeveer)?
Bij sommige dingen vrees ik dat het gaat om iets als Parkinson of Alzheimer of andere ouderdomskwalen. Hoewel dat ook op vrij jonge leeftijd kan beginnen.

Voorbeeld: bij mijn moeder lijkt het ook niet te blijven hangen als je wat zegt. Dus vraag ik altijd eerst of ze gehoorapparaat wel in heeft. Maar zelfs dan... staat dat ding niet goed afgesteld, is ze veel te veel bezig met haar eigen gedachten (ze laat zelden iemand uitpraten, wat een kenmerk is van mensen die niet luisteren), of toch dementie (dat had een tante, die vroeg rustig hetzelfde een paar keer binnen een paar minuten, bijvoorbeeld "wat studeer je?", niet echt een anrwoord dat verduidelijking nodig heeft).
Ik dacht ook aan Alzheimer. Mijn vader heeft dat.
Not all those who wander are lost.
  zondag 7 januari 2018 @ 21:00:36 #24
411456 Halveprijs
Twee keer de helft
pi_176353605
Mijn ouders zien ook overal beren op de weg. Ontmoedigen sommige dingen als ik er mild enthousiast over ben, i.p.v. aanmoedigen. Als ik ze bij enkele van mijn uitgewerkte plannen betrek geven ze altijd wel advies.

Bij hem maken van reizen hebben zij geen gevoel, omdat zij die ervaring niet hebben. Wat mij wel verbaasd is de negativiteit rondom behaalde prestaties. (Zoals de meubels van je broer)

[ Bericht 0% gewijzigd door Halveprijs op 07-01-2018 21:07:48 ]
pi_176354698
Heel herkenbaar tot op zekere hoogte. Hier ging dat nog wat stapjes verder. Mijn moeder is een narcist pur sang. Ze heeft mijn leven min of keer geru´neerd met haar negatieve ego´stische gemanipuleer tot zover dat ik momenteel een emotioneel wrak ben. Helaas kwam ik er pas op latere leeftijd achter waar het probleem lag (te laat)
Ik zeg niet dat dit perse het geval is bij jou, maar je kunt je er eens in verdiepen. Who knows...
pi_176359268
Je moeder zei gisteravond nog tegen mij dat je je nergens druk over hoeft te maken.
  maandag 8 januari 2018 @ 07:43:00 #27
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_176359320
quote:
0s.gif Op zondag 31 december 2017 17:56 schreef TheNightIsFullOfTerrors het volgende:
Gewoon op jezelf gaan wonen en het contact minderen.
Voor wat ik lees heb je je leven gewoon op orde en zitten hen alleen negatief te doen.
Dat wordt lastiger als er een beroep op je wordt gedaan als ze hulpbehoevend worden. Tenzij je ze echt haat is het moeilijk nee zeggen als ze je hulp nodig hebben.
pi_176359369
quote:
1s.gif Op zaterdag 30 december 2017 19:42 schreef Lunatiek het volgende:
Daardoor ik wel twee levens, een voor mijn ouders (en meer openbaar) en een voor mijzelf (met vrienden die mijn ouders niet kennen). Dat kan wel heel lastig zijn.
Klinkt niet echt gezond dit, vind je dit een houdbare situatie? Ik zou dat niet willen.
As the officer took her away, she recalled that she asked,
"Why do you push us around?"
And she remembered him saying,
"I don't know, but the law's the law, and you're under arrest."
pi_176359394
quote:
1s.gif Op zaterdag 30 december 2017 20:18 schreef pennedop2 het volgende:

[..]


Mijn pa is nog relatief jong maar wel op een leeftijd dat je in theorie alzheimer zou kunnen krijgen.
27 dus? Best jonge pa heb je :P

http://agingcarefl.org/what-is-alzheimers-disease/
And remember, respect is everything!
pi_176359500
Ik ben nogal beschermd opgevoed. Als ik iets wil ondernemen is het altijd geweest van "zou je dat nou wel doen?" Vooral als er achteraf gezeik is (best vaak :') ) doet hij nog net geen "told you so"-dansje. Maar zo is hij zelf volgens mij ook opgevoed, want m'n oma is nog een stapje erger. Als ik een vakantie heb geboekt, zeggen we dat maar niet tegen haar, want dan ligt ze er wakker van. Ik "mag" ook niet alleen op vakantie en toen ik een auto had gekocht, vond hij het maar niks dat ik er zo'n eind mee ging rijden. Volgens mij dacht hij dat ik de auto alleen had gekocht zodat ik makkelijker naar m'n ouders kon.
Zodra je het huis uit bent, wordt het makkelijker, want dan vertel je gewoon niet wat je allemaal doet, maar mijn zelfvertrouwen heeft zo wel een deuk gekregen. Bij alles wat ik wil doen, hoor ik de woorden "zou je dat nou wel doen?"
NARF
pi_176361913
quote:
1s.gif Op maandag 8 januari 2018 08:13 schreef CherryLips het volgende:
Ik ben nogal beschermd opgevoed. Als ik iets wil ondernemen is het altijd geweest van "zou je dat nou wel doen?" Vooral als er achteraf gezeik is (best vaak :') ) doet hij nog net geen "told you so"-dansje. Maar zo is hij zelf volgens mij ook opgevoed, want m'n oma is nog een stapje erger. Als ik een vakantie heb geboekt, zeggen we dat maar niet tegen haar, want dan ligt ze er wakker van. Ik "mag" ook niet alleen op vakantie en toen ik een auto had gekocht, vond hij het maar niks dat ik er zo'n eind mee ging rijden. Volgens mij dacht hij dat ik de auto alleen had gekocht zodat ik makkelijker naar m'n ouders kon.
Zodra je het huis uit bent, wordt het makkelijker, want dan vertel je gewoon niet wat je allemaal doet, maar mijn zelfvertrouwen heeft zo wel een deuk gekregen. Bij alles wat ik wil doen, hoor ik de woorden "zou je dat nou wel doen?"
Bij alles wat ik wil doen, hoor ik de woorden "zou je dat nou wel doen?"

Ja, want dat is zo verschrikkelijk erg? Dat heeft je nu geschaad? Kom op zeg....
  maandag 8 januari 2018 @ 11:25:37 #32
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_176361993
quote:
0s.gif Op maandag 8 januari 2018 07:50 schreef heiden6 het volgende:

[..]

Klinkt niet echt gezond dit, vind je dit een houdbare situatie? Ik zou dat niet willen.
Ik zie het als enige oplossing zonder compleet met mijn ouders te breken.
pi_176362042
quote:
0s.gif Op maandag 8 januari 2018 11:21 schreef C.L.Werner het volgende:

[..]

Bij alles wat ik wil doen, hoor ik de woorden "zou je dat nou wel doen?"

Ja, want dat is zo verschrikkelijk erg? Dat heeft je nu geschaad? Kom op zeg....
Ik zeg nergens dat ik in foetushouding bij de psych op de bank lig he.
NARF
  maandag 8 januari 2018 @ 11:30:13 #34
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_176362098
quote:
1s.gif Op maandag 8 januari 2018 08:13 schreef CherryLips het volgende:
Bij alles wat ik wil doen, hoor ik de woorden "zou je dat nou wel doen?"
Dat dus ^O^
Vooral heel vervelend als je enthousiast bent en ondersteuning/aanmoediging nodig hebt om wat moeilijke stappen te nemen.

Ook irritant als alles in kannen en kruiken is en de opmerkingen zich uitbreiden met "heb je hier al aan gedacht?", "zou je daar niet aan denken?" Ja, allang gedaan, beslissing is allang genomen, keuzes definitief gemaakt. Kost zˇveel energie!
  maandag 8 januari 2018 @ 11:34:02 #35
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_176362152
quote:
0s.gif Op maandag 8 januari 2018 11:21 schreef C.L.Werner het volgende:

[..]

Bij alles wat ik wil doen, hoor ik de woorden "zou je dat nou wel doen?"

Ja, want dat is zo verschrikkelijk erg? Dat heeft je nu geschaad? Kom op zeg....
Het zorgt ervoor dat je nooit geheel onbevangen aan iets kunt beginnen. Je zit in gedachten al alle mogelijke beren uit te schakelen.
Bij mij zorgt het er dus voor dat ik als ik enthousiast over ben het niet met mijn ouders kan delen omdat ik dat gezeur niet wil, het maakt me depressief, moedeloos, somber.
pi_176362160
quote:
1s.gif Op maandag 8 januari 2018 11:34 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Het zorgt ervoor dat je nooit geheel onbevangen aan iets kunt beginnen. Je zit in gedachten al alle mogelijke beren uit te schakelen.
Bij mij zorgt het er dus voor dat ik als ik enthousiast over ben het niet met mijn ouders kan delen omdat ik dat gezeur niet wil, het maakt me depressief, moedeloos, somber.
Nou zo ver zou ik niet willen gaan, maar ik word er wel onzeker van. Nu ben ik sowieso al iemand die overal beren op de weg ziet, en ik vraag me af of ik ook zo was geweest als elk idee van me niet met een diepe zucht werd beantwoord.
NARF
  maandag 8 januari 2018 @ 11:43:51 #37
1062 Tinkepink
Niet zeuren maar poetsen
pi_176362331
quote:
1s.gif Op maandag 8 januari 2018 11:30 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Dat dus ^O^
Vooral heel vervelend als je enthousiast bent en ondersteuning/aanmoediging nodig hebt om wat moeilijke stappen te nemen.

Ook irritant als alles in kannen en kruiken is en de opmerkingen zich uitbreiden met "heb je hier al aan gedacht?", "zou je daar niet aan denken?" Ja, allang gedaan, beslissing is allang genomen, keuzes definitief gemaakt. Kost zˇveel energie!
Als je (nog) aanmoediging en ondersteuning van je ouders nodig hebt, ben je mijns inziens nog niet volwassen.

Mijn antwoord naar de meeste reacties in dit topic is dan ook: niet breken met je ouders, maar zelf volwassen worden. Dan gaan ze jou ook als een volwassene behandelen.
Geen zorgen voor de dag van morgen.
pi_176364092
quote:
1s.gif Op maandag 8 januari 2018 11:43 schreef Tinkepink het volgende:

[..]

Als je (nog) aanmoediging en ondersteuning van je ouders nodig hebt, ben je mijns inziens nog niet volwassen.

Mijn antwoord naar de meeste reacties in dit topic is dan ook: niet breken met je ouders, maar zelf volwassen worden. Dan gaan ze jou ook als een volwassene behandelen.
Helemaal mee eens!
pi_176365706
quote:
1s.gif Op zaterdag 30 december 2017 19:40 schreef pennedop2 het volgende:

[..]

Woest aantrekkelijk, maar daar gaat het topic niet helemaal over. Dus als je nog verdere tips hebt graag.
Ik zou de respons van je ouders ter harte nemen en doorsparen voor een huis. En je broer moet z'n troep opruimen.
pi_176381056
quote:
1s.gif Op maandag 8 januari 2018 11:25 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Ik zie het als enige oplossing zonder compleet met mijn ouders te breken.
"Oplossing"
As the officer took her away, she recalled that she asked,
"Why do you push us around?"
And she remembered him saying,
"I don't know, but the law's the law, and you're under arrest."
  dinsdag 9 januari 2018 @ 08:14:24 #41
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_176381767
quote:
0s.gif Op dinsdag 9 januari 2018 07:16 schreef heiden6 het volgende:

[..]

"Oplossing"
Wat zou jij aanraden dan en waarom?
Wat zijn jouw ervaringen daarbij?
pi_176381810
quote:
1s.gif Op dinsdag 9 januari 2018 08:14 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Wat zou jij aanraden dan en waarom?
Wat zijn jouw ervaringen daarbij?
Tja, het zou nogal vreemd zijn als ik jou zou gaan vertellen wat je moet doen, want ik ken jou niet en ken de details van je situatie niet. Zulke dingen moet je zelf bepalen. Je bent in elk geval niet verplicht om met je ouders om te gaan alleen omdat het je ouders zijn, en als ik dacht dat ik de rest van mijn leven een toneelspelletje zou moeten opvoeren voor iemand dan zou ik het contact verbreken.
As the officer took her away, she recalled that she asked,
"Why do you push us around?"
And she remembered him saying,
"I don't know, but the law's the law, and you're under arrest."
pi_176381858
Heel herkenbaar. Mijn moeder was altijd heel erg negatief over mijn kunnen enz. "Zou je niet beter mbo doen want de havo was ook al zo moeilijk voor je?" En dat al sinds ik mij kan herinneren over alles. Uiterlijk, sociale vaardigheden, intelligentie enz.

Als gevolg een laag zelfbeeld en altijd mijn hele leven hard gewerkt om maar goedkeuring te krijgen. Nooit gehad, inmiddels nauwelijks contact meer met mijn moeder omdat ik daar gewoon geen zin meer in had en nu eindelijk de boel op de rit heb :).

[ Bericht 0% gewijzigd door Californium op 09-01-2018 08:26:53 ]
Op donderdag 4 juni 2009 15:52 schreef Disorder het volgende:
Mannen van Nederland: Neuk niet met Californium.
  dinsdag 9 januari 2018 @ 08:25:36 #44
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_176381933
quote:
1s.gif Op maandag 8 januari 2018 11:43 schreef Tinkepink het volgende:

[..]

Als je (nog) aanmoediging en ondersteuning van je ouders nodig hebt, ben je mijns inziens nog niet volwassen.
Bullshit antwoord. Je ouders zijn er niet alleen om je pampers om te doen.
Als je volwassen bent is het wel aardig als je ouders een beetje enthousiast zijn als je een groot feest wilt geven voor een lustrumverjaardag en het zou fijn zijn als ze hielpen door hun adresboek met verre familie te delen.

Idem voor informatie over familie ivm stamboomonderzoek, die alleen zij hebben. Doordat ze het nut er niet van zien (negatief, "zou je daar nu wel aan beginnen") dus ook geen informatie.

En zo nog wel wat meer dingen.
  dinsdag 9 januari 2018 @ 08:27:05 #45
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_176381954
quote:
0s.gif Op dinsdag 9 januari 2018 08:17 schreef heiden6 het volgende:

[..]

Tja, het zou nogal vreemd zijn als ik jou zou gaan vertellen wat je moet doen, want ik ken jou niet en ken de details van je situatie niet. Zulke dingen moet je zelf bepalen. Je bent in elk geval niet verplicht om met je ouders om te gaan alleen omdat het je ouders zijn, en als ik dacht dat ik de rest van mijn leven een toneelspelletje zou moeten opvoeren voor iemand dan zou ik het contact verbreken.
Als je mijn situatie niet kent, hou dan je bek in plaats van schampere antwoorden te geven alsof je zo verheven bent. Randdebiel.
pi_176381964
quote:
1s.gif Op dinsdag 9 januari 2018 08:27 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Als je mijn situatie niet kent, hou dan je bek in plaats van schampere antwoorden te geven alsof je zo verheven bent. Randdebiel.
Waarom stel je vragen waar je geen antwoord op wil?

Tegen mij durf je een grote mond te hebben, maar je laat je door papa en mama de les lezen. _O-
As the officer took her away, she recalled that she asked,
"Why do you push us around?"
And she remembered him saying,
"I don't know, but the law's the law, and you're under arrest."
pi_176382302
quote:
1s.gif Op zaterdag 30 december 2017 19:23 schreef pennedop2 het volgende:
Is absoluut herkenbaar. Ik ben wel wat ouder dan jij maar het is iets van alle tijden. Het is wel goed dat je dit negatieve gedrag herkent. Sta er boven. Je vader heeft duidelijk een persoonlijk probleem. Wat dat exact is maakt niet uit; je kan hem toch niet veranderen. Je kan wel zorgen dat zijn negativiteit geen of minder invloed op jou heeft. Als het je interesseerd, lees iets over projecties / schaduwwerk (Carl Jung). Interessante materie hoe om te gaan met je omgeving en je eigen gekleurde bril.
pi_176386570
Afstand nemen van de negativiteit van je ouders dan maar. Ga hiervoor eventueel het huis uit en/of zoek naar vervanging voor hun emotionele steun (vrienden, andere familieleden etc).

Je ouders zijn denk ik wel al dusdanig oud dat het lastig voor hun is om hun gedrag te veranderen, dus ik zou daar maar niet teveel op rekenen.
En ik denk niet dat het slim is als jij voor hun hulp gaat zoeken. Jij bent tenslotte het kind, de onderdanige in de relatie dus... Maar misschien zou je hierover kunnen praten met mensen, die jouw ouders misschien wel zouden kunnen overtuigen om hun situatie te verbeteren (hun vrienden of ouders bijvoorbeeld).
Maar de prioriteit ligt alsnog bij jezelf. Zorg er vooral voor dat het met jou goed gaat, en ga er niet vanuit dat het nog goed gaat komen met je ouders.
pi_176389067
quote:
1s.gif Op maandag 8 januari 2018 11:43 schreef Tinkepink het volgende:

[..]

Als je (nog) aanmoediging en ondersteuning van je ouders nodig hebt, ben je mijns inziens nog niet volwassen.

Mijn antwoord naar de meeste reacties in dit topic is dan ook: niet breken met je ouders, maar zelf volwassen worden. Dan gaan ze jou ook als een volwassene behandelen.
Leuk gezegd, maar sommige ouders *kunnen* dat niet eens. Hun kinderen als een volwassene behandelen. Hoe volwassen het kind zelf ook mag zijn.

quote:
1s.gif Op dinsdag 9 januari 2018 08:25 schreef Lunatiek het volgende:

[..]

Bullshit antwoord. Je ouders zijn er niet alleen om je pampers om te doen.
Als je volwassen bent is het wel aardig als je ouders een beetje enthousiast zijn als je een groot feest wilt geven voor een lustrumverjaardag en het zou fijn zijn als ze hielpen door hun adresboek met verre familie te delen.

Idem voor informatie over familie ivm stamboomonderzoek, die alleen zij hebben. Doordat ze het nut er niet van zien (negatief, "zou je daar nu wel aan beginnen") dus ook geen informatie.

En zo nog wel wat meer dingen.
Helemaal mee eens. Soms sluiten de belevingswerelden van ouders en kinderen totaal niet op elkaar aan.
pi_176485413
Leuk gezegd, maar sommige ouders *kunnen* dat niet eens. Hun kinderen als een volwassene behandelen. Hoe volwassen het kind zelf ook mag zijn.

[..]

Zeg dat wel. Ik ben 18 maar nog steeds mag ik niet weg op zaterdagavond. Over een uurtje naar bed ook nog.
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')