OOR Oorlog en Defensie
Oorlogen en conflicten - zoals Rusland-Oekraïne - en andere internationale (militaire) conflicten kun je hier bespreken, evenals alles op het gebied van defensie, zoals materiaal, missies, selectieprocedures, collega's etc.
Foutje: Jaarmarkt in Budel is op zondag!
Lieve vrienden,
De jaarmarkt in Budel is zondag i.p.v. zaterdag
In de nieuwsbrief van afgelopen zondag had ik een flinke fout gemaakt en die willen we graag bij deze rechtzetten. Wij zijn komende zondag in Budel op de jaarmarkt met onze frietkraam van 12:00u tot 17:00u
Tijdens onze actie bepalen bezoekers zelf wat zij betalen voor hun friet of snacks. Sommigen geven helemaal niets (en dat mag ook), terwijl anderen soms zoveel betalen dat we ons even afvragen of ze misschien denken dat we kaviaar verkopen in plaats van friet.
Met dit concept willen wij op een laagdrempelige manier in contact komen met mensen in Nederland. Natuurlijk bakken we friet, maar ondertussen vertellen we ook over Oekraïne en wat wij daar dagelijks meemaken. Juist die persoonlijke ontmoetingen maken deze dagen voor ons zo bijzonder.
Franky en Coen op meer markten in het land
Zo staan we ook vrijdag 19 juni op de jaarmarkt in Nederweert van 12:00u tot 21:00u. Tijdens de jaarmarkt in Nederweert worden tevens tv-opnames gemaakt voor een nieuw seizoen van Patatje Hoop, dat in het najaar zal worden uitgezonden op RTL4 en RTL7.
S'avonds aan het einde van de grote en gezellige jaarmarkt in Nederweert vertrekken wij vanaf daar richting Oekraïne. Wilt u ons nog ontmoeten, een frietje komen eten, ons uitzwaaien voor vertrek of gewoon gezellig de jaarmarkt bezoeken dan bent u van harte welkom.
Ondanks alle ellende gaat het leven in Oekraïne iedere dag verder.
Kinderen proberen zo goed mogelijk op te groeien. Families proberen telkens opnieuw te beginnen. Mensen proberen hoop te houden.
Dankzij uw steun kunnen wij daar, op onze eigen manier, een verschil blijven maken. Van een evacuatie uit frontgebied tot een warme maaltijd. Van een generator tot een veilige slaapplek. Van hulp aan grote gezinnen tot tien dagen onbezorgd kind zijn in de Karpaten.
Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en blijft helpen.
Wilt u ons steunen? Klik dan onderaan deze pagina op de knop "Steunactie".
Voor vragen mag u altijd bellen met Franky:
06 81 01 32 22
Lieve vrienden,
De jaarmarkt in Budel is zondag i.p.v. zaterdag
In de nieuwsbrief van afgelopen zondag had ik een flinke fout gemaakt en die willen we graag bij deze rechtzetten. Wij zijn komende zondag in Budel op de jaarmarkt met onze frietkraam van 12:00u tot 17:00u
Tijdens onze actie bepalen bezoekers zelf wat zij betalen voor hun friet of snacks. Sommigen geven helemaal niets (en dat mag ook), terwijl anderen soms zoveel betalen dat we ons even afvragen of ze misschien denken dat we kaviaar verkopen in plaats van friet.
Met dit concept willen wij op een laagdrempelige manier in contact komen met mensen in Nederland. Natuurlijk bakken we friet, maar ondertussen vertellen we ook over Oekraïne en wat wij daar dagelijks meemaken. Juist die persoonlijke ontmoetingen maken deze dagen voor ons zo bijzonder.
Franky en Coen op meer markten in het land
Zo staan we ook vrijdag 19 juni op de jaarmarkt in Nederweert van 12:00u tot 21:00u. Tijdens de jaarmarkt in Nederweert worden tevens tv-opnames gemaakt voor een nieuw seizoen van Patatje Hoop, dat in het najaar zal worden uitgezonden op RTL4 en RTL7.
S'avonds aan het einde van de grote en gezellige jaarmarkt in Nederweert vertrekken wij vanaf daar richting Oekraïne. Wilt u ons nog ontmoeten, een frietje komen eten, ons uitzwaaien voor vertrek of gewoon gezellig de jaarmarkt bezoeken dan bent u van harte welkom.
Ondanks alle ellende gaat het leven in Oekraïne iedere dag verder.
Kinderen proberen zo goed mogelijk op te groeien. Families proberen telkens opnieuw te beginnen. Mensen proberen hoop te houden.
Dankzij uw steun kunnen wij daar, op onze eigen manier, een verschil blijven maken. Van een evacuatie uit frontgebied tot een warme maaltijd. Van een generator tot een veilige slaapplek. Van hulp aan grote gezinnen tot tien dagen onbezorgd kind zijn in de Karpaten.
Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en blijft helpen.
Wilt u ons steunen? Klik dan onderaan deze pagina op de knop "Steunactie".
Voor vragen mag u altijd bellen met Franky:
06 81 01 32 22
En de Russen gaan verder met het vermoorden van zoveel mogelijk burgers in Oekraïne. Bewust een ziekenhuis met een raket beschieten. Ziek!
Bekijk deze YouTube-video
Bekijk deze YouTube-video
De gevoelens van Franky zijn zo te begrijpen.
Deze twee heren doen hun uiterste best om mens en ook steeds vaker dier te helpen, en om hen heen wordt steeds meer verwoest, kost het nog steeds levens van zoveel onschuldige burgers, of in dit geval verplegend personeel van een ziekenhuis..
Ondanks de steun die zij telkens krijgen, met een onverzettelijk team achter deze mannen, ik snap dat het in je kop gaat zitten.
4+ jaar is verschrikkelijk lang voor de bevolking van Oekraine maar ook voor Franky en Coen. Zo vaak weg van huis, proberen te helpen en aan de andere kant zien wat er wordt afgebroken in het land.
Ik voel met hen mee.
Deze twee heren doen hun uiterste best om mens en ook steeds vaker dier te helpen, en om hen heen wordt steeds meer verwoest, kost het nog steeds levens van zoveel onschuldige burgers, of in dit geval verplegend personeel van een ziekenhuis..
Ondanks de steun die zij telkens krijgen, met een onverzettelijk team achter deze mannen, ik snap dat het in je kop gaat zitten.
4+ jaar is verschrikkelijk lang voor de bevolking van Oekraine maar ook voor Franky en Coen. Zo vaak weg van huis, proberen te helpen en aan de andere kant zien wat er wordt afgebroken in het land.
Ik voel met hen mee.
'Please don't sit on my imaginaire friend'
Ik had het niet beter kunnen verwoorden @cameron. Ze zien al meer dan 4 jaar al die ellende om zich heen. Russen die bewust raketten afschieten op flats, restaurants, ziekenhuizen en andere publieke plaatsen. Ook gewoon een clusterbom neer laten komen op een kinderspeelplaats. Het is ziek, triest, bizar en nog andere woorden die ik hier beter niet kan uiten. Maar eigenlijk zijn er geen woorden voor de onmenselijke onmenselijkheid van de Russen.
Nog 5 dagen dan gaan we weer naar Oekraïne
Lieve vrienden,
Over vijf dagen vertrekken we weer naar Oekraïne.
Tot die tijd staan we nog op twee jaarmarkten, laden we hulpgoederen, regelen we de laatste voorbereidingen en proberen we alles op tijd af te krijgen.
Ondertussen is ook de tweede kindervakantie alweer nagenoeg gegarandeerd. Daar zijn we ontzettend blij mee. In deze nieuwsbrief praten we jullie weer bij over alles waar we de afgelopen week mee bezig zijn geweest en wat er de komende weken op het programma staat.
Vandaag in Budel en vrijdag in Nederweert
Vandaag staan wij met onze frietwagen op de jaarmarkt in Budel en komende vrijdag op de jaarmarkt in Nederweert. Bezoekers van de jaarmarkten kunnen niet alleen een frietje halen, maar ook kennismaken met ons verhaal en werk. Tijdens beide evenementen mag iedereen volledig zelf bepalen wat zij willen betalen voor hun portie friet. Of iemand nu ¤0,50 betaalt, ¤5, ¤10 of helemaal niets: iedereen is welkom.
Met dit speciale concept willen wij niet alleen friet bakken, maar vooral ook in contact komen met mensen en aandacht vragen voor de situatie in Oekraïne. Vaak ontstaan tijdens dit soort dagen de mooiste gesprekken.
Vandaag zijn wij vanaf 12.00 uur aanwezig op de jaarmarkt in Budel.
Komende vrijdag volgt een grotere editie tijdens de jaarmarkt in Nederweert (12:00u tot 21:00u). Tijdens deze markt worden namelijk ook opnames gemaakt voor het nieuwe seizoen van onze RTL4-serie Patatje Hoop.
Daarnaast kunnen bezoekers in Nederweert via een virtual reality-bril 360 graden beelden bekijken van onze werkzaamheden in Oekraïne en zo een indrukwekkend kijkje krijgen in de realiteit van het leven dichtbij het front.
In Nederweert zijn ook Harry, Kelly en Sjoerd aanwezig. Aan het einde van de markt vertrekken wij namelijk samen met Kelly en Sjoerd direct richting Oekraïne voor onze volgende hulpreis.
Woont u in de buurt van Budel of Nederweert? Kom dan vooral even langs voor een praatje, een frietje of gewoon om kennis te maken. Wij kijken ernaar uit u te ontmoeten.
Ongelofelijk veel steun: extra vakantie ook al bijna vol
Vorige week vertelden wij jullie al over het enorme succes van onze vakantie-actie voor Oekraïense kinderen.
Ons oorspronkelijke plan was om deze zomer één vakantie in de Karpaten te organiseren voor ongeveer 60 kinderen uit de zwaarst getroffen gebieden van Oekraïne. Kinderen die al jaren leven met luchtalarmen, beschietingen en onzekerheid.
Maar dankzij jullie steun gebeurde er iets bijzonders.
Er kwamen zoveel donaties van precies ¤390 binnen, het bedrag dat nodig is om één kind volledig mee op vakantie te laten gaan, dat we niet alleen voldoende geld inzamelden voor het maximale aantal kinderen tijdens de eerste vakantie, maar zelfs nog meer.
Daarom hadden wij besloten om eind augustus een tweede kinder-zomervakantie te organiseren.
Ook voor deze tweede vakantie is de afgelopen week weer massaal gedoneerd. Inmiddels zijn we al een heel eind op weg om ook deze vakantie mogelijk te maken.
Alle donateurs willen wij hiervoor ontzettend bedanken. Dankzij jullie kunnen tientallen extra kinderen straks even ontsnappen aan de oorlog en gewoon weer kind zijn.
En zoals beloofd ontvangt iedere donateur na afloop een persoonlijk aandenken van één van de kinderen die dankzij deze actie mee op vakantie kon.
6 Sprinters vol met goederen naar Vught gebracht
Over 5 dagen gaan we alweer naar Oekraïne. Zoals altijd betekent dat: hulpgoederen inzamelen, transporten regelen, documenten in orde maken en zorgen dat alles op tijd op de juiste plek terechtkomt.
Op 23 juni, als wij al in Oekraïne zijn, vertrekt er vanuit Vught opnieuw een volle vrachtwagen met hulpgoederen naar The Holland House in Dnipro. Natuurlijk willen wij ervoor zorgen dat er zoveel mogelijk bruikbare goederen aan boord gaan. Daarom hebben wij de afgelopen dagen maar liefst zes volle busladingen vanuit ons magazijn in Helmond naar onze vrienden van Hulp voor Oekraïne in Vught gebracht. De bussen zaten vol met levensmiddelen, hygiëneproducten, medische goederen, nieuwe schoenen en dierenvoer.
Dankzij deze gezamenlijke inspanning vertrekt er straks weer een vrachtwagen met 33 pallets hulpgoederen richting Oekraïne. Het mooie is dat de vrachtwagen aankomt terwijl wij zelf ook in Oekraïne zijn. Een deel van de goederen kunnen we daardoor direct uitdelen in Dnipro, Zaporizja en de Donbas aan mensen die de hulp het hardst nodig hebben.
Vrijdag weer naar Oekraïne
Aanstaande vrijdag vertrekken wij vanuit Nederweert opnieuw naar Oekraïne. We zijn ongeveer drie weken onderweg en ook deze reis staat weer volledig in het teken van hulp verlenen, friet bakken en nog veel meer bijzondere acties. Deze keer gaat Kelly, mijn dochter, opnieuw mee. We moeten haar misschien af en toe een beetje afremmen, want ze is nog gekker dan haar vader.
Ook Sjoerd reist met ons mee. Sjoerd is de drijvende kracht achter Stichting Hulp voor Oekraïne in Vught. Wij werken al geruime tijd nauw samen en zij zijn voor ons een belangrijke schakel geworden. Tijdens deze reis zal Sjoerd persoonlijk kennismaken met onze mensen in Dnipro die de hulpgoederen verdelen onder mensen die de hulp het hardst nodig hebben. Ook zal hij met eigen ogen kunnen zien waar de goederen uiteindelijk terechtkomen.
Wat gaan we deze reis doen?
Eén van de eerste gezinnen die we gaan bezoeken is een gezin met tien kinderen, waaronder een invalide meisje. Eerlijk gezegd vinden wij dat we voor deze familie nog veel te weinig hebben gedaan. De woning kun je eigenlijk geen woning noemen en daar gaan we aan werken.
Ze hebben een meisje met een lichamelijke beperking in een rolstoel. De vloer in de woning is niet egaal en buiten is het nog lastiger. Ze wordt met haar rolstoel ergens neergezet en kan vervolgens nergens zelfstandig naartoe. Daar willen wij verandering in brengen.
We willen ervoor zorgen dat zowel binnen als buiten de woning goede toegankelijke paden komen. Ook hopen wij deze week een geschikte elektrische rolstoel voor haar aan te schaffen zodat zij veel zelfstandiger wordt en niet meer voor alles afhankelijk is van anderen.
Ook gaan we terug naar het bijzondere 4+4-gezin. Een gezin dat zelf vier kinderen had, maar tijdens hun vlucht nog eens vier kinderen adopteerde nadat hun moeder was overleden. De afgelopen maanden is er samen met lokale vakmensen hard gewerkt aan hun woning. We kijken er enorm naar uit om te zien hoe het gezin het maakt.
Verder staan er weer frietacties gepland op verschillende locaties. Deze keer nemen we ook iets nieuws mee: crispy apple fries. Heerlijke appelpartjes in een krokant laagje met een vleugje kaneel. Wij vermoeden dat dit wel eens een grote hit zou kunnen worden bij de kinderen.
Daarnaast bezoeken we een weeshuis in de omgeving van Kyiv, ouderen in het frontgebied, The Holland House in Dnipro en natuurlijk ook Holland House 2 waar de eerste werkzaamheden inmiddels zijn begonnen.
Misschien gaan we mensen evacueren vanuit het frontgebied en gaan we een dag mee met militairen tijdens een bijzondere actie. Verder bezoeken we een dierenopvang waar onze mensen bezig zijn met verschillende verbeteringen zodat de omstandigheden voor de dieren stap voor stap beter worden.
Als geweldige afsluiting van onze reis gaan we naar de Karpaten, waar op dat moment onze kindervakantie in volle gang is. Daar kijken we misschien nog wel het meest naar uit. We weten inmiddels hoeveel deze vakanties betekenen voor de kinderen. Even geen luchtalarmen, geen oorlog en geen zorgen, maar gewoon plezier maken met leeftijdsgenootjes. Dat is het mooiste werk dat we mogen doen.
Gebombardeerd ziekenhuis gewoon weer open (video)
Tijdens onze vorige reis kwamen we in Zaporizja langs een ziekenhuis dat door een raketaanval zwaar werd getroffen.
Wie haalt het in zijn hoofd om een ziekenhuis te bombarderen?
Een groot deel van het gebouw werd verwoest. Ramen verdwenen, muren werden weggeblazen en vier verpleegsters kwamen om het leven. Je zou verwachten dat zo'n ziekenhuis zijn deuren voorgoed zou sluiten. Maar niets blijkt minder waar.
Na een korte sluiting voor herstelwerkzaamheden worden er alweer levens gered in het deel van het gebouw dat nog overeind staat. Zelfs het kleine restaurantje in hetzelfde pand is door de eigenaar en het personeel alweer opgeknapt en gewoon open.
Hoe groot de klap ook is, mensen blijven doorgaan.
Buiten het ziekenhuis hangt een plaquette met de foto's van de vier omgekomen verpleegsters. Een stille herinnering aan de prijs die ook zorgverleners in deze oorlog betalen.
Het blijft ons verbazen hoeveel veerkracht de Oekraïense bevolking heeft. Wat er ook gebeurt, ze zetten hun schouders eronder en gaan verder. Iedere dag opnieuw.
Even geen oorlog, maar friet en gezelligheid voor deze kinderen (Nieuwe video).
Tijdens onze vorige reis stonden we opnieuw op een grote locatie bij een school in de buurt van Pavlohrad, tussen Dnipro en de poort van de Donbas. Terwijl veel kinderen in Oost-Oekraïne inmiddels online les krijgen, is deze school nog gewoon open. Doordeweeks zitten de kinderen hier in de klas, maar tijdens luchtalarmen verplaatsen de lessen zich naar de kelders.
Nu was het zondag, dus iedereen was vrij. En dat merkten we meteen, want het terrein liep al snel behoorlijk vol.
Omdat we wisten dat er veel kleine kinderen zouden zijn, hadden we opnieuw twee entertainers meegenomen. De vorige keer was dat een groot succes en ook nu bleek het weer een schot in de roos. Sommige kinderen waren zó druk met spelen, lachen en meedoen dat ze bijna vergaten dat ze ook nog een frietje konden halen.
Uiteindelijk denken we dat iedereen een frietje en een snack heeft gekregen. En misschien nog wel belangrijker: voor even was er gewoon plezier, drukte en kindergelach.
Precies waarvoor we dit blijven doen.
Tv-seizoen voorbij, maar Patatje Hoop gaat door
Het derde seizoen van Franky en Coen's Patatje Hoop zit er helaas alweer op. De afgelopen weken hebben duizenden kijkers kunnen meekijken met onze werkzaamheden in Oekraïne, Nederland en The Holland House.
Voor iedereen die afleveringen heeft gemist, is er goed nieuws. Alle acht afleveringen worden de komende weken opnieuw uitgezonden op RTL4. De herhalingen zijn iedere zaterdag om 15.28 uur te zien.
Gepantserde auto update
Het is ons nog niet gelukt om Brutus, onze speciale gepantserde auto, naar Oekraïne te sturen. Er zijn wat complicaties ontstaan, maar ons is verzekerd dat dit op korte termijn wordt opgelost Tot die tijd zullen we voor evacuaties gebruik moeten maken van een leenauto.
Wordt vervolgd...
Speciale dronedetector binnen
Yes!! Hij is binnen. Onze nieuwe dronedetector: de Dzyga.
Tijdens de droneaanval waarbij Alyona en Zhenya om het leven kwamen, zijn wij ook onze vorige speciale dronedetector kwijtgeraakt. Na zes maanden wachten waren wij eindelijk aan de beurt. Daarom zijn we ontzettend blij dat we nu weer over een nieuw apparaat beschikken.
Waarom zijn we hier zo enthousiast over?
Stel je voor dat er een vijandelijke drone rondvliegt die op zoek is naar voertuigen, militairen of hulpverleners. Zo'n drone stuurt voortdurend videobeelden naar de bestuurder.
Onze Dzyga luistert en kijkt als het ware mee. Zodra er een drone in de buurt komt, begint het apparaat te waarschuwen.
Maar het bijzondere is dat we niet alleen horen dát er een drone is. We kunnen ook live meekijken met de beelden die de dronebestuurder ziet. De bestuurder zelf ziet gewoon zijn beelden, maar op het schermpje van onze Dzyga zien wij tegelijkertijd exact hetzelfde.
Met andere woorden: wij kijken letterlijk door de ogen van de drone.
We zien precies waar de drone vliegt en, heel belangrijk: we kunnen direct zien of de dronebestuurder onze auto of ons team al in het vizier heeft en naar ons kijkt. Omdat het apparaatje zelf geen signalen uitzendt, blijft het onzichtbaar voor de vijand.
Voor ons is het een soort combinatie van een alarmsysteem en een extra paar ogen in de lucht.
We zijn er ontzettend blij mee.
Ondanks alle ellende gaat het leven in Oekraïne iedere dag verder.
Kinderen proberen zo goed mogelijk op te groeien. Families proberen telkens opnieuw te beginnen. Mensen proberen hoop te houden.
Dankzij uw steun kunnen wij daar, op onze eigen manier, een verschil blijven maken. Van een evacuatie uit frontgebied tot een warme maaltijd. Van een generator tot een veilige slaapplek. Van hulp aan grote gezinnen tot tien dagen onbezorgd kind zijn in de Karpaten.
Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en blijft helpen.
Wilt u ons steunen? Klik dan hier.
Voor vragen mag u altijd bellen met Franky:
06 81 01 32 22
Lieve vrienden,
Over vijf dagen vertrekken we weer naar Oekraïne.
Tot die tijd staan we nog op twee jaarmarkten, laden we hulpgoederen, regelen we de laatste voorbereidingen en proberen we alles op tijd af te krijgen.
Ondertussen is ook de tweede kindervakantie alweer nagenoeg gegarandeerd. Daar zijn we ontzettend blij mee. In deze nieuwsbrief praten we jullie weer bij over alles waar we de afgelopen week mee bezig zijn geweest en wat er de komende weken op het programma staat.
Vandaag in Budel en vrijdag in Nederweert
Vandaag staan wij met onze frietwagen op de jaarmarkt in Budel en komende vrijdag op de jaarmarkt in Nederweert. Bezoekers van de jaarmarkten kunnen niet alleen een frietje halen, maar ook kennismaken met ons verhaal en werk. Tijdens beide evenementen mag iedereen volledig zelf bepalen wat zij willen betalen voor hun portie friet. Of iemand nu ¤0,50 betaalt, ¤5, ¤10 of helemaal niets: iedereen is welkom.
Met dit speciale concept willen wij niet alleen friet bakken, maar vooral ook in contact komen met mensen en aandacht vragen voor de situatie in Oekraïne. Vaak ontstaan tijdens dit soort dagen de mooiste gesprekken.
Vandaag zijn wij vanaf 12.00 uur aanwezig op de jaarmarkt in Budel.
Komende vrijdag volgt een grotere editie tijdens de jaarmarkt in Nederweert (12:00u tot 21:00u). Tijdens deze markt worden namelijk ook opnames gemaakt voor het nieuwe seizoen van onze RTL4-serie Patatje Hoop.
Daarnaast kunnen bezoekers in Nederweert via een virtual reality-bril 360 graden beelden bekijken van onze werkzaamheden in Oekraïne en zo een indrukwekkend kijkje krijgen in de realiteit van het leven dichtbij het front.
In Nederweert zijn ook Harry, Kelly en Sjoerd aanwezig. Aan het einde van de markt vertrekken wij namelijk samen met Kelly en Sjoerd direct richting Oekraïne voor onze volgende hulpreis.
Woont u in de buurt van Budel of Nederweert? Kom dan vooral even langs voor een praatje, een frietje of gewoon om kennis te maken. Wij kijken ernaar uit u te ontmoeten.
Ongelofelijk veel steun: extra vakantie ook al bijna vol
Vorige week vertelden wij jullie al over het enorme succes van onze vakantie-actie voor Oekraïense kinderen.
Ons oorspronkelijke plan was om deze zomer één vakantie in de Karpaten te organiseren voor ongeveer 60 kinderen uit de zwaarst getroffen gebieden van Oekraïne. Kinderen die al jaren leven met luchtalarmen, beschietingen en onzekerheid.
Maar dankzij jullie steun gebeurde er iets bijzonders.
Er kwamen zoveel donaties van precies ¤390 binnen, het bedrag dat nodig is om één kind volledig mee op vakantie te laten gaan, dat we niet alleen voldoende geld inzamelden voor het maximale aantal kinderen tijdens de eerste vakantie, maar zelfs nog meer.
Daarom hadden wij besloten om eind augustus een tweede kinder-zomervakantie te organiseren.
Ook voor deze tweede vakantie is de afgelopen week weer massaal gedoneerd. Inmiddels zijn we al een heel eind op weg om ook deze vakantie mogelijk te maken.
Alle donateurs willen wij hiervoor ontzettend bedanken. Dankzij jullie kunnen tientallen extra kinderen straks even ontsnappen aan de oorlog en gewoon weer kind zijn.
En zoals beloofd ontvangt iedere donateur na afloop een persoonlijk aandenken van één van de kinderen die dankzij deze actie mee op vakantie kon.
6 Sprinters vol met goederen naar Vught gebracht
Over 5 dagen gaan we alweer naar Oekraïne. Zoals altijd betekent dat: hulpgoederen inzamelen, transporten regelen, documenten in orde maken en zorgen dat alles op tijd op de juiste plek terechtkomt.
Op 23 juni, als wij al in Oekraïne zijn, vertrekt er vanuit Vught opnieuw een volle vrachtwagen met hulpgoederen naar The Holland House in Dnipro. Natuurlijk willen wij ervoor zorgen dat er zoveel mogelijk bruikbare goederen aan boord gaan. Daarom hebben wij de afgelopen dagen maar liefst zes volle busladingen vanuit ons magazijn in Helmond naar onze vrienden van Hulp voor Oekraïne in Vught gebracht. De bussen zaten vol met levensmiddelen, hygiëneproducten, medische goederen, nieuwe schoenen en dierenvoer.
Dankzij deze gezamenlijke inspanning vertrekt er straks weer een vrachtwagen met 33 pallets hulpgoederen richting Oekraïne. Het mooie is dat de vrachtwagen aankomt terwijl wij zelf ook in Oekraïne zijn. Een deel van de goederen kunnen we daardoor direct uitdelen in Dnipro, Zaporizja en de Donbas aan mensen die de hulp het hardst nodig hebben.
Vrijdag weer naar Oekraïne
Aanstaande vrijdag vertrekken wij vanuit Nederweert opnieuw naar Oekraïne. We zijn ongeveer drie weken onderweg en ook deze reis staat weer volledig in het teken van hulp verlenen, friet bakken en nog veel meer bijzondere acties. Deze keer gaat Kelly, mijn dochter, opnieuw mee. We moeten haar misschien af en toe een beetje afremmen, want ze is nog gekker dan haar vader.
Ook Sjoerd reist met ons mee. Sjoerd is de drijvende kracht achter Stichting Hulp voor Oekraïne in Vught. Wij werken al geruime tijd nauw samen en zij zijn voor ons een belangrijke schakel geworden. Tijdens deze reis zal Sjoerd persoonlijk kennismaken met onze mensen in Dnipro die de hulpgoederen verdelen onder mensen die de hulp het hardst nodig hebben. Ook zal hij met eigen ogen kunnen zien waar de goederen uiteindelijk terechtkomen.
Wat gaan we deze reis doen?
Eén van de eerste gezinnen die we gaan bezoeken is een gezin met tien kinderen, waaronder een invalide meisje. Eerlijk gezegd vinden wij dat we voor deze familie nog veel te weinig hebben gedaan. De woning kun je eigenlijk geen woning noemen en daar gaan we aan werken.
Ze hebben een meisje met een lichamelijke beperking in een rolstoel. De vloer in de woning is niet egaal en buiten is het nog lastiger. Ze wordt met haar rolstoel ergens neergezet en kan vervolgens nergens zelfstandig naartoe. Daar willen wij verandering in brengen.
We willen ervoor zorgen dat zowel binnen als buiten de woning goede toegankelijke paden komen. Ook hopen wij deze week een geschikte elektrische rolstoel voor haar aan te schaffen zodat zij veel zelfstandiger wordt en niet meer voor alles afhankelijk is van anderen.
Ook gaan we terug naar het bijzondere 4+4-gezin. Een gezin dat zelf vier kinderen had, maar tijdens hun vlucht nog eens vier kinderen adopteerde nadat hun moeder was overleden. De afgelopen maanden is er samen met lokale vakmensen hard gewerkt aan hun woning. We kijken er enorm naar uit om te zien hoe het gezin het maakt.
Verder staan er weer frietacties gepland op verschillende locaties. Deze keer nemen we ook iets nieuws mee: crispy apple fries. Heerlijke appelpartjes in een krokant laagje met een vleugje kaneel. Wij vermoeden dat dit wel eens een grote hit zou kunnen worden bij de kinderen.
Daarnaast bezoeken we een weeshuis in de omgeving van Kyiv, ouderen in het frontgebied, The Holland House in Dnipro en natuurlijk ook Holland House 2 waar de eerste werkzaamheden inmiddels zijn begonnen.
Misschien gaan we mensen evacueren vanuit het frontgebied en gaan we een dag mee met militairen tijdens een bijzondere actie. Verder bezoeken we een dierenopvang waar onze mensen bezig zijn met verschillende verbeteringen zodat de omstandigheden voor de dieren stap voor stap beter worden.
Als geweldige afsluiting van onze reis gaan we naar de Karpaten, waar op dat moment onze kindervakantie in volle gang is. Daar kijken we misschien nog wel het meest naar uit. We weten inmiddels hoeveel deze vakanties betekenen voor de kinderen. Even geen luchtalarmen, geen oorlog en geen zorgen, maar gewoon plezier maken met leeftijdsgenootjes. Dat is het mooiste werk dat we mogen doen.
Gebombardeerd ziekenhuis gewoon weer open (video)
Tijdens onze vorige reis kwamen we in Zaporizja langs een ziekenhuis dat door een raketaanval zwaar werd getroffen.
Wie haalt het in zijn hoofd om een ziekenhuis te bombarderen?
Een groot deel van het gebouw werd verwoest. Ramen verdwenen, muren werden weggeblazen en vier verpleegsters kwamen om het leven. Je zou verwachten dat zo'n ziekenhuis zijn deuren voorgoed zou sluiten. Maar niets blijkt minder waar.
Na een korte sluiting voor herstelwerkzaamheden worden er alweer levens gered in het deel van het gebouw dat nog overeind staat. Zelfs het kleine restaurantje in hetzelfde pand is door de eigenaar en het personeel alweer opgeknapt en gewoon open.
Hoe groot de klap ook is, mensen blijven doorgaan.
Buiten het ziekenhuis hangt een plaquette met de foto's van de vier omgekomen verpleegsters. Een stille herinnering aan de prijs die ook zorgverleners in deze oorlog betalen.
Het blijft ons verbazen hoeveel veerkracht de Oekraïense bevolking heeft. Wat er ook gebeurt, ze zetten hun schouders eronder en gaan verder. Iedere dag opnieuw.
Even geen oorlog, maar friet en gezelligheid voor deze kinderen (Nieuwe video).
Tijdens onze vorige reis stonden we opnieuw op een grote locatie bij een school in de buurt van Pavlohrad, tussen Dnipro en de poort van de Donbas. Terwijl veel kinderen in Oost-Oekraïne inmiddels online les krijgen, is deze school nog gewoon open. Doordeweeks zitten de kinderen hier in de klas, maar tijdens luchtalarmen verplaatsen de lessen zich naar de kelders.
Nu was het zondag, dus iedereen was vrij. En dat merkten we meteen, want het terrein liep al snel behoorlijk vol.
Omdat we wisten dat er veel kleine kinderen zouden zijn, hadden we opnieuw twee entertainers meegenomen. De vorige keer was dat een groot succes en ook nu bleek het weer een schot in de roos. Sommige kinderen waren zó druk met spelen, lachen en meedoen dat ze bijna vergaten dat ze ook nog een frietje konden halen.
Uiteindelijk denken we dat iedereen een frietje en een snack heeft gekregen. En misschien nog wel belangrijker: voor even was er gewoon plezier, drukte en kindergelach.
Precies waarvoor we dit blijven doen.
Tv-seizoen voorbij, maar Patatje Hoop gaat door
Het derde seizoen van Franky en Coen's Patatje Hoop zit er helaas alweer op. De afgelopen weken hebben duizenden kijkers kunnen meekijken met onze werkzaamheden in Oekraïne, Nederland en The Holland House.
Voor iedereen die afleveringen heeft gemist, is er goed nieuws. Alle acht afleveringen worden de komende weken opnieuw uitgezonden op RTL4. De herhalingen zijn iedere zaterdag om 15.28 uur te zien.
Gepantserde auto update
Het is ons nog niet gelukt om Brutus, onze speciale gepantserde auto, naar Oekraïne te sturen. Er zijn wat complicaties ontstaan, maar ons is verzekerd dat dit op korte termijn wordt opgelost Tot die tijd zullen we voor evacuaties gebruik moeten maken van een leenauto.
Wordt vervolgd...
Speciale dronedetector binnen
Yes!! Hij is binnen. Onze nieuwe dronedetector: de Dzyga.
Tijdens de droneaanval waarbij Alyona en Zhenya om het leven kwamen, zijn wij ook onze vorige speciale dronedetector kwijtgeraakt. Na zes maanden wachten waren wij eindelijk aan de beurt. Daarom zijn we ontzettend blij dat we nu weer over een nieuw apparaat beschikken.
Waarom zijn we hier zo enthousiast over?
Stel je voor dat er een vijandelijke drone rondvliegt die op zoek is naar voertuigen, militairen of hulpverleners. Zo'n drone stuurt voortdurend videobeelden naar de bestuurder.
Onze Dzyga luistert en kijkt als het ware mee. Zodra er een drone in de buurt komt, begint het apparaat te waarschuwen.
Maar het bijzondere is dat we niet alleen horen dát er een drone is. We kunnen ook live meekijken met de beelden die de dronebestuurder ziet. De bestuurder zelf ziet gewoon zijn beelden, maar op het schermpje van onze Dzyga zien wij tegelijkertijd exact hetzelfde.
Met andere woorden: wij kijken letterlijk door de ogen van de drone.
We zien precies waar de drone vliegt en, heel belangrijk: we kunnen direct zien of de dronebestuurder onze auto of ons team al in het vizier heeft en naar ons kijkt. Omdat het apparaatje zelf geen signalen uitzendt, blijft het onzichtbaar voor de vijand.
Voor ons is het een soort combinatie van een alarmsysteem en een extra paar ogen in de lucht.
We zijn er ontzettend blij mee.
Ondanks alle ellende gaat het leven in Oekraïne iedere dag verder.
Kinderen proberen zo goed mogelijk op te groeien. Families proberen telkens opnieuw te beginnen. Mensen proberen hoop te houden.
Dankzij uw steun kunnen wij daar, op onze eigen manier, een verschil blijven maken. Van een evacuatie uit frontgebied tot een warme maaltijd. Van een generator tot een veilige slaapplek. Van hulp aan grote gezinnen tot tien dagen onbezorgd kind zijn in de Karpaten.
Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en blijft helpen.
Wilt u ons steunen? Klik dan hier.
Voor vragen mag u altijd bellen met Franky:
06 81 01 32 22
Mocht je twijfelen om 390 euro over te maken voor de vakantie van die kinderen, bekijk dan deze video's.
Bekijk deze YouTube-video
Bekijk deze YouTube-video
Bekijk deze YouTube-video
Wij hebben onze bijdrage geleverd.
Bekijk deze YouTube-video
Bekijk deze YouTube-video
Bekijk deze YouTube-video
Wij hebben onze bijdrage geleverd.
Vanaf jaarmarkt rechtstreeks naar de oorlog
Lieve vrienden,
Wij zijn alweer onderweg in Oekraïne.
Enkele dagen geleden stonden we nog friet te bakken op evenementen in Budel en Nederweert. Direct daarna zaten we in de auto richting het oosten. De overgang van gezelligheid naar de realiteit van Oekraïne blijft iedere keer weer bijzonder.
Franky en Coen waren met de frietwagen on tour
Afgelopen vrijdag stonden we op de jaarmarkt in Nederweert. Ondanks de warmte was het de hele dag gezellig druk. Naast Coen en mijzelf waren ook Kelly, Sjoerd en cameraman Paul van de partij. Harry stond met Tommy in de frietwagen om de friet te verzorgen.Terwijl Harry de friet bakte, deelden Coen en ik uit en maakten we een praatje met bezoekers.
Zoals inmiddels gebruikelijk bij ons mocht iedereen zelf bepalen wat hij of zij wilde betalen voor een frietje of snack. Sommigen gaven niets, anderen juist extra veel.
Paul maakte opnames voor Patatje Hoop, maar had ook de virtual reality bril meegenomen. Met deze virtual reality bril konden bezoekers onze werkzaamheden in Oekraïne beleven aan de hand van 360 graden beelden. Je loopt als het ware tussen ons in Oekraïne en kunt volledig om je heen kijken, alsof je er zelf bij bent. ook een groepje kinderen uit groep acht vonden het heel interessant.
Ze hadden bij ons ieder een portie friet gekocht en meer betaald dan wat ze bij een snackbar zouden betalen (Dat mochten ze van hun ouders). De meisjes wisten heel goed uit te leggen waarom ze de friet extra dik betaalden en vertelden ook dat ze het op school vaak hadden over de situatie in Oekraïne.
Organiseert u zelf een evenement of feestje en lijkt het u leuk dat wij langskomen met onze frietwagen? Kijk dan eens op frietmeteenmissie.nl.
Vertrek vanaf Nederweert naar Oekraïne
De jaarmarkt in Nederweert duurde tot 21.00 uur. Aan het einde van de markt vertrokken wij richting Oekraïne. Terwijl Harry de laatste frietjes nog uitdeelde, stapten Kelly, Sjoerd, Coen en ik in de auto's voor de lange rit naar het oosten.
Cameraman Paul vloog een dag later naar Krakau, waar hij zich bij ons voegde. Op het moment dat u deze nieuwsbrief leest zijn we waarschijnlijk alweer ergens in Oekraïne. Natuurlijk nemen we ook deze keer weer veel goederen mee. Niet alleen friet en duizenden snacks, maar ook hardnodige hulpgoederen.
Speciaal voor de kinderen hebben we een grote hoeveelheid snoep bij ons. Daarnaast hebben we ook 160 dozen Franse worsten bij van Monsieur Saucisson (Meneer Worst). Zoals jullie inmiddels weten houden wij zelf ook wel van lekker eten. We kunnen daarom niet garanderen dat alle worsten in Dnipro zullen aankomen.
Beide kindervakanties volledig gefinancierd
Fantastisch nieuws!
Dankzij de enorme steun van jullie, de lezers van onze nieuwsbrieven, zijn inmiddels beide kindervakanties volledig gefinancierd.
Dat betekent dat deze zomer tientallen kinderen uit oorlogsgebieden zoals Cherson, Zaporizja en de Donbas even kunnen ontsnappen aan luchtalarmen, bombardementen en de dagelijkse stress van de oorlog.
Wij vinden het heel bijzonder dat dit mogelijk is gemaakt door de vele bijdragen van mensen die onze verhalen volgen. Zonder jullie was dit simpelweg niet gelukt.
Natuurlijk nemen we jullie tijdens beide vakanties mee achter de schermen. We zullen veel foto's en video's maken zodat jullie kunnen zien wat jullie steun mogelijk heeft gemaakt.
Namens alle kinderen: ontzettend bedankt.
The Holland House 2
Vandaag slapen we in Ternopil en morgen bezoeken we opnieuw ons nieuwe Holland House 2. Op deze locatie zijn inmiddels de eerste werkzaamheden begonnen. In gebouw 1 zijn de sloopwerkzaamheden gestart zodat de heropbouw kan beginnen. Ook de keuken in het centrale eetgebouw staat op de planning en zal binnen enkele weken worden aangepakt.
Gebouw 2 verkeert nog niet in ideale staat, maar is wel al direct bruikbaar. Zodra de keuken provisorisch gereed is kunnen de eerste gasten hun intrek nemen. We hopen dat dit al voor eind volgende maand mogelijk zal zijn.
Dat betekent overigens niet dat het project dan klaar is. Integendeel. Op het moment dat de eerste bewoners arriveren zal er tegelijkertijd nog volop worden verbouwd. Het is bovendien lastig om voldoende werklieden te vinden omdat veel jongere mannen zijn opgeroepen voor militaire dienst. De komende maanden worden daarom spannend, druk en waarschijnlijk ook behoorlijk chaotisch. Het totale project zal geruime tijd in beslag nemen, afhankelijk van het aantal bouwvakkers dat beschikbaar is en natuurlijk van onze financiële situatie.
Maar we kijken er enorm naar uit om deze locatie stap voor stap uit te bouwen tot een volwaardig opvangcentrum. We weten uit ervaring hoe zo'n traject verloopt. Toen we begonnen met The Holland House 1 konden we ons ook nauwelijks voorstellen hoe het er een jaar later uit zou zien.
Terreinwinst aan het front, toch verslechterde situatie
In Nederland lezen we regelmatig over terreinwinst die Oekraïne boekt aan het front. Dat is natuurlijk positief nieuws.
Tegelijkertijd merken wij dat de situatie voor gewone burgers in veel gebieden juist verder verslechtert.
Vooral het aantal drones neemt enorm toe. Niet alleen aan het front, maar ook ver daarachter. Plaatsen die vroeger relatief veilig waren krijgen nu steeds vaker te maken met zware aanvallen.
Dnipro is daar een typisch voorbeeld van. Vrijwel dagelijks zijn er luchtalarmen en aanvallen met lange-afstands drones. Daarnaast vinden er regelmatig extra grote aanvallen plaats waarbij tientallen Shaheds en raketten worden ingezet. Helaas hoor je daar in Nederland nog maar weinig over. Terwijl het voor de mensen die daar wonen inmiddels een verschrikkelijk onderdeel van het dagelijks leven is geworden.
Over twee dagen weer een volle vrachtwagen
Ondanks dat we de afgelopen maand samen met onze vrienden in Vught al twee vrachtwagens met hulpgoederen naar Dnipro hebben gestuurd, vertrekt er komende dinsdag opnieuw een volle trailer vanuit Vught richting Oekraïne.
In de trailer zitten onder andere houdbare voedingsmiddelen, hygiëneproducten, generatoren, dierenvoer en medische goederen. Ook gaan er door ons geproduceerde, levensreddende tourniquets mee.
Daarnaast hebben de dames in Vught samen met Sjoerd vele bananendozen gevuld met complete voedsel- en verrassingspakketten.
De vrachtwagen zal ongeveer tegelijk met ons in Dnipro aankomen. Nadat alles is gelost gaan wij samen met Sjoerd een groot deel van de goederen persoonlijk uitdelen aan hulpbehoevenden dicht bij het front.
Supergrote generator voor humanitaire hulp (video)
Een generator van maar liefst 150 kilowatt werd vanuit Nederland via The Holland House in Dnipro naar Kharkiv gebracht.
De generator is bestemd voor een kantine en opwarmingsplek waar dagelijks meer dan duizend mensen een warme maaltijd krijgen. Tijdens stroomuitval zorgt de installatie ervoor dat de keuken kan blijven draaien en in de winter kan ook de verwarming voor honderden mensen worden ondersteund.
Het vervoeren en plaatsen van zo'n enorm apparaat is geen eenvoudige klus. Gelukkig kregen we hulp van bevriende militairen, die het transport van Dnipro naar Kharkiv op zich namen.
Onder de knop "Video's" onderaan deze nieuwsbrief kunt u de video bekijken. Het is de tweede video in het overzicht.
We willen meer doen voor gezin met gehandicapt kind
Afgelopen reis hielpen we meerdere families waaronder ook een gezin met tien kinderen. De vader kan door medische problemen nauwelijks werken. De familie ontvangt geen uitkering en moet rondkomen van minder dan ¤100 per maand die zij ontvangen vanwege de handicap van hun dochtertje.
Tijdens ons bezoek hebben we de familie veel goederen gegeven en ook wat financiële steun. Toch gingen we met een onbevredigd gevoel weg. Bij nader inzien vonden we dat we voor dit gezin te weinig hadden gedaan.
Daarom gaan we deze reis terug.
We willen ook dit huisje opknappen en de familie een koelkast en vriezer schenken. Maar het belangrijkste project wordt de vloer. Zowel binnen als buiten is de ondergrond zo ongelijk dat het meisje zich zelfs met hulp, nauwelijks met haar rolstoel kan verplaatsen.
Ons doel is om de vloer binnen en buiten te egaliseren en haar daarnaast een elektrische rolstoel te schenken. Dankzij een medisch steunpunt hebben we inmiddels een geschikte rolstoel gekregen die ook buiten gebruikt kan worden.
Voor veel mensen lijkt dat misschien iets kleins. Maar voor haar zou het betekenen dat ze voor het eerst zelfstandig kan bewegen. Dat zou haar leven compleet kunnen veranderen. We kunnen haast niet wachten om de familie opnieuw te bezoeken.
Postume onderscheiding voor Alyona en Zhenya
(Heftige video)
Het meest emotionele moment van onze vorige reis was zonder twijfel de uitreiking van de onderscheidingen die president Zelensky postuum heeft toegekend aan Alyona en Zhenya. Onder de aanwezigen waren veel collega journalisten onderwie medewerkers van verschillende televisiezenders waaronder ook van Freedom TV waar Alyona en Zhenya voor werkten.
De medailles werden uit naam van president Zelenski uitgereikt door de minister van Cultuur en namens de familie in ontvangst genomen door eregast Alexander.
Zowel Alexander alsook ik hebben tijdens de plechtigheid het woord gevoerd en gesproken over de bijzondere mensen die Alyona en Zhenya waren en het werk dat zij voor Oekraïne hebben verricht.
Voor ons was dit een bijzonder maar ook zeer emotioneel moment. Het viel ons heel zwaar en we konden onze woorden niet zonder tranen uitspreken. Deze medailles en andere onderscheidingen kunnen onze vrienden niet terugbrengen maar ze geven wel aan hoeveel zij voor anderen hebben betekend.
Als er echt een hemel bestaat dan zijn ze daar samen en hebben ze vanaf daar gezien hoe erg ze door anderen worden gemist. Voor mij persoonlijk geld dat ik nog nooit in mijn leven zo’n pijn heb gevoeld. Maar ondanks de pijn zal ik namens hen doorgaan tot het einde.
Wie de beelden wil bekijken, ze staan in het vorige bericht.
Wat gaan we deze reis doen?
Komende weken staan er weer heel veel verschillende werkzaamheden op de planning.
We gaan naar The Holland House 2.0, waar de verbouwing inmiddels is begonnen. Daarnaast brengen we hulpgoederen naar Dnipro, Zaporizja en de Donbas en bezoeken we verschillende gezinnen die onze steun hard kunnen gebruiken.
Ook hopen we opnieuw frietacties te organiseren, opvanglocaties en een ziekenhuis te bezoeken. Daarnaast gaan we terug naar verschillende arme gezinnen die we al langere tijd ondersteunen en brengen we bezoeken aan een aantal dierenopvanglocaties. En dat is lang niet alles.
Zoals altijd weten we uit ervaring dat geen enkele reis precies verloopt zoals gepland. Vaak komen er onderweg nieuwe hulpvragen, noodsituaties of onverwachte ontwikkelingen op ons pad.
Laatste voorbereidingen voor de eerste kindervakantie Volgende week gaat de eerste van maar liefst twee kindervakanties beginnen. Deze kindervakantie organiseren is niet zo eenvoudig. Vooral de reis zelf is een flinke uitdaging. Vanuit Cherson en Zaporizja rijden helemaal geen treinen meer en naar Dnipro mogen kinderen (vanwege het risico) niet meer met de trein reizen. Daarom hebben we verschillende bussen en begeleiders ingehuurd om de kinderen vanuit diverse locaties veilig naar het vertrekpunt van de trein te brengen.
Maar zodra de kinderen in de trein zitten, begint voor hen de echte vakantie.
Via onze video's, social media en de volgende nieuwsbrief houden we jullie natuurlijk op de hoogte.
Ondanks alle ellende gaat het leven in Oekraïne iedere dag verder.
Kinderen proberen zo goed mogelijk op te groeien. Families proberen telkens opnieuw te beginnen. Mensen proberen hoop te houden.
Dankzij uw steun kunnen wij daar, op onze eigen manier, een verschil blijven maken. Van een evacuatie uit frontgebied tot een warme maaltijd. Van een generator tot een veilige slaapplek. Van hulp aan grote gezinnen tot tien dagen onbezorgd kind zijn in de Karpaten.
Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en blijft helpen.
Wilt u ons steunen? Klik dan hier.
Lieve vrienden,
Wij zijn alweer onderweg in Oekraïne.
Enkele dagen geleden stonden we nog friet te bakken op evenementen in Budel en Nederweert. Direct daarna zaten we in de auto richting het oosten. De overgang van gezelligheid naar de realiteit van Oekraïne blijft iedere keer weer bijzonder.
Franky en Coen waren met de frietwagen on tour
Afgelopen vrijdag stonden we op de jaarmarkt in Nederweert. Ondanks de warmte was het de hele dag gezellig druk. Naast Coen en mijzelf waren ook Kelly, Sjoerd en cameraman Paul van de partij. Harry stond met Tommy in de frietwagen om de friet te verzorgen.Terwijl Harry de friet bakte, deelden Coen en ik uit en maakten we een praatje met bezoekers.
Zoals inmiddels gebruikelijk bij ons mocht iedereen zelf bepalen wat hij of zij wilde betalen voor een frietje of snack. Sommigen gaven niets, anderen juist extra veel.
Paul maakte opnames voor Patatje Hoop, maar had ook de virtual reality bril meegenomen. Met deze virtual reality bril konden bezoekers onze werkzaamheden in Oekraïne beleven aan de hand van 360 graden beelden. Je loopt als het ware tussen ons in Oekraïne en kunt volledig om je heen kijken, alsof je er zelf bij bent. ook een groepje kinderen uit groep acht vonden het heel interessant.
Ze hadden bij ons ieder een portie friet gekocht en meer betaald dan wat ze bij een snackbar zouden betalen (Dat mochten ze van hun ouders). De meisjes wisten heel goed uit te leggen waarom ze de friet extra dik betaalden en vertelden ook dat ze het op school vaak hadden over de situatie in Oekraïne.
Organiseert u zelf een evenement of feestje en lijkt het u leuk dat wij langskomen met onze frietwagen? Kijk dan eens op frietmeteenmissie.nl.
Vertrek vanaf Nederweert naar Oekraïne
De jaarmarkt in Nederweert duurde tot 21.00 uur. Aan het einde van de markt vertrokken wij richting Oekraïne. Terwijl Harry de laatste frietjes nog uitdeelde, stapten Kelly, Sjoerd, Coen en ik in de auto's voor de lange rit naar het oosten.
Cameraman Paul vloog een dag later naar Krakau, waar hij zich bij ons voegde. Op het moment dat u deze nieuwsbrief leest zijn we waarschijnlijk alweer ergens in Oekraïne. Natuurlijk nemen we ook deze keer weer veel goederen mee. Niet alleen friet en duizenden snacks, maar ook hardnodige hulpgoederen.
Speciaal voor de kinderen hebben we een grote hoeveelheid snoep bij ons. Daarnaast hebben we ook 160 dozen Franse worsten bij van Monsieur Saucisson (Meneer Worst). Zoals jullie inmiddels weten houden wij zelf ook wel van lekker eten. We kunnen daarom niet garanderen dat alle worsten in Dnipro zullen aankomen.
Beide kindervakanties volledig gefinancierd
Fantastisch nieuws!
Dankzij de enorme steun van jullie, de lezers van onze nieuwsbrieven, zijn inmiddels beide kindervakanties volledig gefinancierd.
Dat betekent dat deze zomer tientallen kinderen uit oorlogsgebieden zoals Cherson, Zaporizja en de Donbas even kunnen ontsnappen aan luchtalarmen, bombardementen en de dagelijkse stress van de oorlog.
Wij vinden het heel bijzonder dat dit mogelijk is gemaakt door de vele bijdragen van mensen die onze verhalen volgen. Zonder jullie was dit simpelweg niet gelukt.
Natuurlijk nemen we jullie tijdens beide vakanties mee achter de schermen. We zullen veel foto's en video's maken zodat jullie kunnen zien wat jullie steun mogelijk heeft gemaakt.
Namens alle kinderen: ontzettend bedankt.
The Holland House 2
Vandaag slapen we in Ternopil en morgen bezoeken we opnieuw ons nieuwe Holland House 2. Op deze locatie zijn inmiddels de eerste werkzaamheden begonnen. In gebouw 1 zijn de sloopwerkzaamheden gestart zodat de heropbouw kan beginnen. Ook de keuken in het centrale eetgebouw staat op de planning en zal binnen enkele weken worden aangepakt.
Gebouw 2 verkeert nog niet in ideale staat, maar is wel al direct bruikbaar. Zodra de keuken provisorisch gereed is kunnen de eerste gasten hun intrek nemen. We hopen dat dit al voor eind volgende maand mogelijk zal zijn.
Dat betekent overigens niet dat het project dan klaar is. Integendeel. Op het moment dat de eerste bewoners arriveren zal er tegelijkertijd nog volop worden verbouwd. Het is bovendien lastig om voldoende werklieden te vinden omdat veel jongere mannen zijn opgeroepen voor militaire dienst. De komende maanden worden daarom spannend, druk en waarschijnlijk ook behoorlijk chaotisch. Het totale project zal geruime tijd in beslag nemen, afhankelijk van het aantal bouwvakkers dat beschikbaar is en natuurlijk van onze financiële situatie.
Maar we kijken er enorm naar uit om deze locatie stap voor stap uit te bouwen tot een volwaardig opvangcentrum. We weten uit ervaring hoe zo'n traject verloopt. Toen we begonnen met The Holland House 1 konden we ons ook nauwelijks voorstellen hoe het er een jaar later uit zou zien.
Terreinwinst aan het front, toch verslechterde situatie
In Nederland lezen we regelmatig over terreinwinst die Oekraïne boekt aan het front. Dat is natuurlijk positief nieuws.
Tegelijkertijd merken wij dat de situatie voor gewone burgers in veel gebieden juist verder verslechtert.
Vooral het aantal drones neemt enorm toe. Niet alleen aan het front, maar ook ver daarachter. Plaatsen die vroeger relatief veilig waren krijgen nu steeds vaker te maken met zware aanvallen.
Dnipro is daar een typisch voorbeeld van. Vrijwel dagelijks zijn er luchtalarmen en aanvallen met lange-afstands drones. Daarnaast vinden er regelmatig extra grote aanvallen plaats waarbij tientallen Shaheds en raketten worden ingezet. Helaas hoor je daar in Nederland nog maar weinig over. Terwijl het voor de mensen die daar wonen inmiddels een verschrikkelijk onderdeel van het dagelijks leven is geworden.
Over twee dagen weer een volle vrachtwagen
Ondanks dat we de afgelopen maand samen met onze vrienden in Vught al twee vrachtwagens met hulpgoederen naar Dnipro hebben gestuurd, vertrekt er komende dinsdag opnieuw een volle trailer vanuit Vught richting Oekraïne.
In de trailer zitten onder andere houdbare voedingsmiddelen, hygiëneproducten, generatoren, dierenvoer en medische goederen. Ook gaan er door ons geproduceerde, levensreddende tourniquets mee.
Daarnaast hebben de dames in Vught samen met Sjoerd vele bananendozen gevuld met complete voedsel- en verrassingspakketten.
De vrachtwagen zal ongeveer tegelijk met ons in Dnipro aankomen. Nadat alles is gelost gaan wij samen met Sjoerd een groot deel van de goederen persoonlijk uitdelen aan hulpbehoevenden dicht bij het front.
Supergrote generator voor humanitaire hulp (video)
Een generator van maar liefst 150 kilowatt werd vanuit Nederland via The Holland House in Dnipro naar Kharkiv gebracht.
De generator is bestemd voor een kantine en opwarmingsplek waar dagelijks meer dan duizend mensen een warme maaltijd krijgen. Tijdens stroomuitval zorgt de installatie ervoor dat de keuken kan blijven draaien en in de winter kan ook de verwarming voor honderden mensen worden ondersteund.
Het vervoeren en plaatsen van zo'n enorm apparaat is geen eenvoudige klus. Gelukkig kregen we hulp van bevriende militairen, die het transport van Dnipro naar Kharkiv op zich namen.
Onder de knop "Video's" onderaan deze nieuwsbrief kunt u de video bekijken. Het is de tweede video in het overzicht.
We willen meer doen voor gezin met gehandicapt kind
Afgelopen reis hielpen we meerdere families waaronder ook een gezin met tien kinderen. De vader kan door medische problemen nauwelijks werken. De familie ontvangt geen uitkering en moet rondkomen van minder dan ¤100 per maand die zij ontvangen vanwege de handicap van hun dochtertje.
Tijdens ons bezoek hebben we de familie veel goederen gegeven en ook wat financiële steun. Toch gingen we met een onbevredigd gevoel weg. Bij nader inzien vonden we dat we voor dit gezin te weinig hadden gedaan.
Daarom gaan we deze reis terug.
We willen ook dit huisje opknappen en de familie een koelkast en vriezer schenken. Maar het belangrijkste project wordt de vloer. Zowel binnen als buiten is de ondergrond zo ongelijk dat het meisje zich zelfs met hulp, nauwelijks met haar rolstoel kan verplaatsen.
Ons doel is om de vloer binnen en buiten te egaliseren en haar daarnaast een elektrische rolstoel te schenken. Dankzij een medisch steunpunt hebben we inmiddels een geschikte rolstoel gekregen die ook buiten gebruikt kan worden.
Voor veel mensen lijkt dat misschien iets kleins. Maar voor haar zou het betekenen dat ze voor het eerst zelfstandig kan bewegen. Dat zou haar leven compleet kunnen veranderen. We kunnen haast niet wachten om de familie opnieuw te bezoeken.
Postume onderscheiding voor Alyona en Zhenya
(Heftige video)
Het meest emotionele moment van onze vorige reis was zonder twijfel de uitreiking van de onderscheidingen die president Zelensky postuum heeft toegekend aan Alyona en Zhenya. Onder de aanwezigen waren veel collega journalisten onderwie medewerkers van verschillende televisiezenders waaronder ook van Freedom TV waar Alyona en Zhenya voor werkten.
De medailles werden uit naam van president Zelenski uitgereikt door de minister van Cultuur en namens de familie in ontvangst genomen door eregast Alexander.
Zowel Alexander alsook ik hebben tijdens de plechtigheid het woord gevoerd en gesproken over de bijzondere mensen die Alyona en Zhenya waren en het werk dat zij voor Oekraïne hebben verricht.
Voor ons was dit een bijzonder maar ook zeer emotioneel moment. Het viel ons heel zwaar en we konden onze woorden niet zonder tranen uitspreken. Deze medailles en andere onderscheidingen kunnen onze vrienden niet terugbrengen maar ze geven wel aan hoeveel zij voor anderen hebben betekend.
Als er echt een hemel bestaat dan zijn ze daar samen en hebben ze vanaf daar gezien hoe erg ze door anderen worden gemist. Voor mij persoonlijk geld dat ik nog nooit in mijn leven zo’n pijn heb gevoeld. Maar ondanks de pijn zal ik namens hen doorgaan tot het einde.
Wie de beelden wil bekijken, ze staan in het vorige bericht.
Wat gaan we deze reis doen?
Komende weken staan er weer heel veel verschillende werkzaamheden op de planning.
We gaan naar The Holland House 2.0, waar de verbouwing inmiddels is begonnen. Daarnaast brengen we hulpgoederen naar Dnipro, Zaporizja en de Donbas en bezoeken we verschillende gezinnen die onze steun hard kunnen gebruiken.
Ook hopen we opnieuw frietacties te organiseren, opvanglocaties en een ziekenhuis te bezoeken. Daarnaast gaan we terug naar verschillende arme gezinnen die we al langere tijd ondersteunen en brengen we bezoeken aan een aantal dierenopvanglocaties. En dat is lang niet alles.
Zoals altijd weten we uit ervaring dat geen enkele reis precies verloopt zoals gepland. Vaak komen er onderweg nieuwe hulpvragen, noodsituaties of onverwachte ontwikkelingen op ons pad.
Laatste voorbereidingen voor de eerste kindervakantie Volgende week gaat de eerste van maar liefst twee kindervakanties beginnen. Deze kindervakantie organiseren is niet zo eenvoudig. Vooral de reis zelf is een flinke uitdaging. Vanuit Cherson en Zaporizja rijden helemaal geen treinen meer en naar Dnipro mogen kinderen (vanwege het risico) niet meer met de trein reizen. Daarom hebben we verschillende bussen en begeleiders ingehuurd om de kinderen vanuit diverse locaties veilig naar het vertrekpunt van de trein te brengen.
Maar zodra de kinderen in de trein zitten, begint voor hen de echte vakantie.
Via onze video's, social media en de volgende nieuwsbrief houden we jullie natuurlijk op de hoogte.
Ondanks alle ellende gaat het leven in Oekraïne iedere dag verder.
Kinderen proberen zo goed mogelijk op te groeien. Families proberen telkens opnieuw te beginnen. Mensen proberen hoop te houden.
Dankzij uw steun kunnen wij daar, op onze eigen manier, een verschil blijven maken. Van een evacuatie uit frontgebied tot een warme maaltijd. Van een generator tot een veilige slaapplek. Van hulp aan grote gezinnen tot tien dagen onbezorgd kind zijn in de Karpaten.
Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en blijft helpen.
Wilt u ons steunen? Klik dan hier.
Ze dachten dat hij dood was
Van Holland House tot oog in oog met de vijand
Lieve vrienden,
Slechts ruim een week onderweg en we hebben alweer zoveel meegemaakt dat het onmogelijk is om alles in één nieuwsbrief te vertellen. Daarom nemen we u mee langs een aantal ontmoetingen en gebeurtenissen die de meeste indruk op ons maakten.
De vlag wappert op Holland House 2.0
Afgelopen maandag waren we opnieuw bij het nieuwe Holland House 2.0, tussen Ternopil en Chmelnytsky. Eigenlijk zagen we nu pas voor het eerst hoe mooi de locatie echt is. De vorige keer lag het hele terrein onder een dikke laag sneeuw. Nu zagen we een rustige plek aan het water, omringd door groen. Een plek waarvan we denken dat vooral ouderen hier straks weer rust kunnen vinden.
Nu alles definitief is, vonden we dat het tijd werd om onze Franky & Coen-vlag een mooie plek te geven. Kelly had daar een bijzonder idee voor: boven op de watertoren. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het beklimmen van die toren door Kelly nog spannender vond dan menig evacuatie aan het front.
De vlag hangt. Voor ons voelt dat als het officiële startsein van Holland House 2.0.
Nu is het tijd om de handen uit de mouwen te steken. Er moet nog ontzettend veel gebeuren. Heeft u ideeën, contacten of misschien bouwmaterialen die van pas kunnen komen? Dan horen wij dat natuurlijk heel graag.
De laatste eer voor vier militairen
Meestal werken we in Oost-Oekraïne, maar deze keer brachten we ook een overnachting door in Lviv. Dinsdag waren we daar uitgenodigd voor de militaire uitvaart van vier omgekomen militairen.
Het blijft indrukwekkend om te zien hoe groots en respectvol de Oekraïners afscheid nemen van hun militairen. Tijdens de rouwstoet stopt het verkeer, stappen mensen uit hun auto en knielen langs de route. Honderden mensen zijn aanwezig om de laatste eer te bewijzen. Ook de strijdmakkers van de omgekomen militairen begeleiden hen naar hun laatste rustplaats. Het raakt ons diep om dit te zien. Het is indrukwekkend maar vooral heel verdrietig.
Als je bij zo'n begrafenis bent dringt pas echt door dat achter ieder graf een gezin, een familie en een toekomst schuilgaan die nooit meer terugkomen.
In Lviv vindt bijna dagelijks zo'n grote militaire begrafenis plaats. De ene dag voor twee militairen, deze keer voor vier, maar regelmatig ook voor tien of zelfs vijftien. Dit laat zien hoeveel levens deze oorlog nog iedere dag eist.
Iedereen helpt mee
Dinsdagmiddag brachten we een bezoek aan een bijzondere plek in Lviv. In de centrale bibliotheek zaten vrijwilligers camouflage-netten te knopen. Wat ons vooral opviel, was wie er aan het werk waren. Veel ouderen en ook mensen met een lichamelijke beperking zetten zich daar iedere dag in om militairen en burgers aan het front te helpen.
Camouflage-netten zijn van groot belang. Ze worden gebruikt om militaire posities en voertuigen aan het zicht van drones te onttrekken. Ook burgers die dicht bij het front wonen gebruiken ze soms om hun auto of erf minder zichtbaar te maken.
We zeggen vaak dat bijna iedereen in Oekraïne op zijn eigen manier een bijdrage levert aan de verdediging van het land. Hier zagen we daar opnieuw een prachtig voorbeeld van. Tijdens onze open dag op 18 juli laten we zien hoe deze netten worden gemaakt. U kunt het niet alleen bekijken, maar ook zelf mee knopen.
Ze dachten dat Vladislav dood was
Afgelopen woensdag bezochten we Vladislav, een Oekraïense militair die anderhalf jaar geleden samen met zeven kameraden door Russische militairen gevangen werd genomen. Wat hij ons vertelde, was zonder twijfel het meest schokkende verhaal dat we deze reis hebben gehoord.
De acht militairen werden één voor één gemarteld. Op een manier die nauwelijks is voor te stellen. Vladislav moest toezien hoe zijn kameraden werden verminkt en vervolgens geëxecuteerd. Er werden tongen uitgesneden, oren afgesneden en zelfs ogen en geslachtsdelen verwijderd.
Als laatste was Vladislav zelf aan de beurt. Ook hij werd zwaar mishandeld. Een deel van zijn oor werd afgesneden en zijn keel werd doorgesneden. De Russen dachten dat hij dood was en gooiden hem samen met zijn omgekomen kameraden in een kuil.
Wonder boven wonder overleefde hij het. Zwaargewond wist hij uit de kuil te komen. Daarna kroop hij 5 dagen lang, stukje voor stukje terug naar de Oekraïense linies.
Vandaag leeft Vladislav nog steeds met de lichamelijke en mentale gevolgen van wat hij heeft meegemaakt. Het meest bijzondere vonden wij dat Vladislav niets liever wil dan terugkeren naar het leger en opnieuw naar het front gaan. Hij is echter definitief afgekeurd en dat valt hem zwaar.
Omdat hij geen inkomen meer heeft, hebben wij hem financieel kunnen ondersteunen. Daarnaast willen we hem graag betrekken bij onze humanitaire hulp. Hij wil niets liever dan zich weer nuttig maken voor zijn land.
Oog in oog met de vijand
Afgelopen donderdag waren wij uitgenodigd om een Oekraïense gevangenis te bezoeken waar Russische krijgsgevangenen verblijven.
Voor mij was het moeilijkste bezoek van deze reis tot nu toe. We hebben vrienden verloren in deze oorlog en aan de kant van mijn vrouw zijn familieleden vermist geraakt aan het front. Het is dus niet ondenkbaar dat ik oog in oog stond met iemand die betrokken is geweest bij deze misdaden. Dat besef maakte dit bezoek extra beladen.
Wat we aantroffen, verraste ons. De krijgsgevangenen hebben het er aanzienlijk beter dan de Russische militairen aan het front. Ze krijgen drie maaltijden per dag, kunnen sporten, werken en lopen niet dagelijks gevaar. Amnesty International bezoekt de Oekraïense krijgsgevangenissen regelmatig om te controleren of de Derde Geneefse Conventie, die de rechten van krijgsgevangenen beschermt, wordt nageleefd.
We mochten vrij door de gevangenis lopen en iedereen vragen stellen. De gevangenen mochten ook weigeren om met ons te praten, maar de velen wilden juist graag hun verhaal vertellen. We hoorden heel verschillende verhalen. Sommigen zeiden dat ze waren misleid en niet wisten dat ze naar het front in Oekraïne zouden worden gestuurd. Anderen gaven eerlijk toe dat ze voor het geld waren gekomen.
De meesten vertelden dat ze inmiddels anders over de oorlog denken. Maar we spraken ook een krijgsgevangene die er nog steeds van overtuigd was dat Oekraïne bij Rusland hoort. En dat rusland alle rechten heeft om in Oekraïne te bombarderen. Toen ik zei maar ook op burgers was zijn antwoord: Oorlog is oorlog. Toen ik hem vroeg of hij spijt had, antwoordde hij zonder aarzelen van niet. Hij staat volledig achter Putin en zei dat als hij uitgeruild word tegen Oekraïense militairen hij zich weer zou aanmelden voor het Russische leger.
Sommige gevangenen mochten naar huis bellen onder toezicht van ons en een militair.. Dat leverde emotionele momenten op voor hun families.
Toch merkte ik dat het voor mij onmogelijk was om echt medelijden te voelen. Misschien stond ik wel tegenover iemand die verantwoordelijk was voor de dood van vrienden of familie. Vooral tijdens het gesprek met de pro-Poetin-gevangene moest ik mijzelf beheersen. Achteraf zag ik de beelden terug en zag ik hoe ik, ondanks dat ik netjes en rustig te bleef, steeds roder werd van woede.
Terug uit bezet gebied
Gisteren bezochten we een kleine grensovergang tussen Wit-Rusland en Oekraïne, vlak bij Kovel. Het is de enige grensovergang tussen beide landen die nog open is en wel alleen voor voetgangers.
Vrijwel alle mensen die we daar zagen, kwamen uit door Rusland bezet gebied. Om hun vaderland Oekraïne te bereiken moeten zij eerst via Rusland naar Wit-Rusland reizen. Pas daarna kunnen ze lopend de grens met Oekraïne oversteken. De meesten dragen niet meer bij zich dan een paar tassen. Dat is alles wat ze nog bezitten. Maar zodra ze de grens oversteken, krijgen ze iets terug wat veel belangrijker is: hun vrijheid.
Natuurlijk hebben we ook hier verschillende mensen kunnen helpen met voedsel, kleding en andere noodzakelijke spullen. Voor deze mensen begint nu een nieuw hoofdstuk. Zonder huis, vaak zonder bezittingen, maar eindelijk weer in vrijheid.
We proberen onderweg zoveel mogelijk te filmen, zodat jullie kunnen zien wat wij zien. Van alles wat hierboven is beschreven hebben videobeelden gemaakt. Zoals jullie van ons gewend zijn zullen we die later ook met jullie delen.
Terugblik op onze vorige twee reizen (video)
Nu onze nieuwe reis door Oekraïne weer is begonnen, is het ook een mooi moment om terug te blikken op onze vorige twee reizen.
In deze compilatie ziet u hoe we honderden kinderen blij maakten met een frietactie, gezinnen en ouderen ondersteunden, dierenopvangcentra bezochten en hulp boden op plaatsen waar dat het hardst nodig was.
Maar u ziet ook de andere kant van Oekraïne. De militaire begraafplaats met duizenden graven. Het verlies van onze vrienden Zhenya en Alyona. En de verwoestingen die raketten en drones aanrichten in ziekenhuizen, appartementen en woonwijken.
Tegelijkertijd ziet u ook de ongelooflijke veerkracht van de Oekraïense bevolking. Mensen die, ondanks alles wat ze hebben meegemaakt, iedere dag weer opstaan en doorgaan.
De compilatie duurt slechts enkele minuten en geeft een indrukwekkend beeld van wat wij de afgelopen tijd in Oekraïne hebben meegemaakt.
Klik onderaan deze nieuwsbrief op “Video’s”. Het is dan de tweede video.
Nieuwe video: Kleine dierenopvang met een groot hart
Vandaag hebben we ook weer een nieuwe video geplaatst. Daarin nemen we u mee naar een kleine honden- en kattenopvang.
De omstandigheden waren er verre van ideaal. Niet omdat de mensen niet om de dieren geven, maar simpelweg omdat zij de enorme hoeveelheid werk nauwelijks nog aankunnen. Met heel weinig middelen proberen zij iedere dag weer voor tientallen dieren te zorgen.
Juist daarom zijn we achter de schermen begonnen om deze opvang stap voor stap te verbeteren. Tijdens deze reis gaan we opnieuw op bezoek om te zien wat er inmiddels is veranderd en om samen de volgende fase van de verbouwing te bespreken.
Druk op de knop “video’s” onderaan deze nieuwsbrief. Het is de eerste video die u dan ziet
Vijf honden in één bench
Nog nooit heeft een column van mij op social media zoveel reacties losgemaakt als de column van afgelopen week.
De aanleiding was een opmerking van iemand die beelden had gezien van onze evacuatie van honden uit het frontgebied. Zij vond het schandalig dat vijf honden tijdens een levensgevaarlijke evacuatie tijdelijk samen in één bench zaten.
Heeft u deze column nog niet gelezen? U kunt hem teruglezen op onze website of via onze socialmedia kanalen.
Open dag 18 juli
Hoewel wij op dit moment nog volop in Oekraïne aan het werk zijn, willen we u toch alvast herinneren aan onze volgende open dag en inzameldag op zaterdag 18 juli. U bent van harte welkom in Helmond voor een gratis frietje, een kop koffie en een kijkje achter de schermen van ons werk in Oekraïne. Uiteraard kunt u ook hulpgoederen meenemen voor onze volgende transporten.
Daarnaast laten we zien hoe camouflage-netten worden gemaakt en kunt u daar zelf aan meewerken.
De komende weken maken we het volledige programma bekend, maar zet 18 juli alvast in uw agenda. We hopen u dan te ontmoeten.
Komende week
Komende week reizen we verder richting Dnipro, Zaporizja en de Donbas. Daar staan opnieuw bezoeken aan gezinnen, militairen, opvanglocaties en andere humanitaire projecten op de planning. Zoals altijd weten we vooraf niet precies wat we zullen aantreffen. Eén ding weten we wel: er is nog ontzettend veel hulp nodig. Gelukkig kunnen we dankzij uw steun ook deze keer weer heel veel hulp brengen.
En.... vandaag begint de door jullie mogelijk gemaakte nieuwe kindervakantie in de karpaten. Wij gaan er aan het einde van de reis langs en houden jullie ook daarvan op de hoogte.
Via onze social media en de wekelijkse nieuwsbrief houden we u natuurlijk op de hoogte van alles wat we onderweg meemaken.
Ondanks alle ellende gaat het leven in Oekraïne iedere dag verder.
Kinderen proberen zo goed mogelijk op te groeien. Families proberen telkens opnieuw te beginnen. Mensen proberen hoop te houden.
Dankzij uw steun kunnen wij daar, op onze eigen manier, een verschil blijven maken. Van een evacuatie uit frontgebied tot een warme maaltijd. Van een generator tot een veilige slaapplek. Van hulp aan grote gezinnen tot tien dagen onbezorgd kind zijn in de Karpaten.
Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en blijft helpen.
Wilt u ons steunen? Klik dan hier
Voor vragen mag u altijd bellen met Franky:
06 81 01 32 22
Bekijk deze YouTube-video
Afgelopen maandag veranderde Dacha's leven.
Afgelopen maandag veranderde Dacha's leven.
Lieve vrienden,
De ene reis maakt meer indruk dan de andere. Deze zullen we niet vergeten. Niet alleen door de raketten, de verwoestingen en de verhalen die we hoorden, maar vooral door de mensen die we ontmoetten.
In deze nieuwsbrief nemen we jullie mee langs een aantal bijzondere momenten van de afgelopen week. Verhalen over hoop, verdriet, veerkracht en kleine wonderen die een wereld van verschil kunnen maken. Het zijn ontmoetingen die ons nog lang zullen bijblijven.
Terug bij het (nu verbouwde) huis in Samar
Enkele dagen geleden gingen we opnieuw op bezoek bij het gezin met acht kinderen in Samar. Tijdens ons vorige bezoek hadden we beloofd dat we hun woning zouden verbeteren. Eigenlijk was het nauwelijks een woning te noemen; het leek meer op een gammel schuurtje.
Toen we nu terugkwamen, zagen we direct hoeveel er inmiddels was veranderd. Het kapotte deel van het dak is gerepareerd, er hangt eindelijk een degelijke voordeur en de ongelijke vloer is geëgaliseerd. Ook de badkamer is bijna helemaal klaar en volledig betegeld. Hier komt ook een toilet zodat ze daar voor niet meer naar buiten hoeven. Daarnaast hebben we een koel-vriescombinatie en een fornuis geplaatst. En er komt binnenkort een klein keukentje
Tijdens ons vorige bezoek hadden we al geld gegeven voor een stapelbed, maar er bleek geen geld meer over te zijn voor matrassen. Ook dat hebben is nu opgelost, zodat de kinderen eindelijk fatsoenlijk kunnen slapen. Kortom Alexander heeft super werk geleverd!
Natuurlijk kwamen we niet met lege handen. We hadden snoep, kleding en schoenen voor de kinderen meegenomen en lieten voedselpakketten achter die speciaal voor hen waren samengesteld door een Nederlands gezin. Zij hadden in een aflevering van Patatje Hoop gezien hoe moeilijk dit gezin het heeft en wilden graag iets betekenen. Ook was er speelgoed en voor de meisjes cosmetica en parfum.
Namens het hele gezin: ontzettend bedankt voor jullie steun. Dankzij jullie hulp is hun huis niet alleen opgeknapt, maar voelt het ook steeds meer als een thuis.
Elektrische rolstoel voor Dacha
Ook gingen we terug naar het gezin met tien kinderen dat we tijdens onze vorige reis bezochten. We schrokken toen enorm van de armoede waarin zij leven, maar het meeste medelijden hadden we met Dacha, het grotendeels verlamde meisje van het gezin.
Dacha had wel een rolstoel, maar ze kon zichzelf niet verplaatsen. Ze bleef de hele dag op de plek waar iemand haar had neergezet, totdat iemand haar weer verplaatste. De vloer in huis is zo ongelijk dat rijden vrijwel onmogelijk is en ook buiten bestaat de tuin uit zand en kuilen. Zelfs het duwen van de rolstoel door een volwassene is een hele opgave. Daardoor bracht Dacha bijna de hele dag door op dezelfde plek.
Al voor deze reis hadden we besloten dat we haar wilden helpen. Daarom hebben we haar verrast met een elektrische rolstoel die ook over gras en zand kan rijden. Voor het eerst kan Dacha zelfstandig naar buiten en zelf door de straat rijden. We hebben zelden iemand zó gelukkig gezien. We zijn inmiddels best veel gewend en hebben al heel wat gezien, maar dit ontroerde ons echt.
Ik denk dat jullie, als jullie binnenkort de beelden zien, precies zullen begrijpen waarom dit ons zo diep raakte.
Ons oorspronkelijke plan was om ook de woning wat op te knappen en de vloer te egaliseren, zodat Dacha zich gemakkelijker binnen en buiten zou kunnen verplaatsen. Maar toen we de situatie beter bekeken, beseften we dat dit geen haalbare oplossing was. Er is geen keuken, geen toilet en geen badkamer. Eigenlijk is het niet meer dan een gammele schuur en de kinderen slapen op de grond.
Natuurlijk hebben we direct bedden en matrassen besteld, maar we willen verder gaan dan dat.
Daarom hebben we onze plannen aangepast. We gaan voor dit gezin op zoek naar een andere, meer geschikte woning en deze voor hen huren, zodat Dacha en haar familie eindelijk een veilige, comfortabele en waardige plek krijgen om te wonen.
We kijken er nu al naar uit om tijdens onze volgende reis het resultaat te zien.
Tankstation gebombardeerd
Onderweg terug naar Dnipro wilden we tanken bij een benzinestation waar we al vaker zijn gestopt. Toen we aankwamen, keken we elkaar verbaasd aan. Het tankstation was volledig verwoest.
Een dag eerder was het geraakt door een Russische Shahed-drone. Gelukkig was het luchtalarm op tijd afgegaan, waardoor iedereen het gebouw kon verlaten. Er viel geen dodelijk slachtoffer, maar één persoon raakte wel gewond.
Donderdag lazen we dat die dag maar liefst vijf tankstations in Dnipro door Russische aanvallen waren getroffen.
Het is heel bijzonder om te zien hoe Oekraïne telkens weer doorgaat. Terwijl op de ene plek de ravage nog zichtbaar is, zijn andere tankstations in de buurt gewoon geopend en gaat het dagelijkse leven, voor zover dat kan, weer verder.
Van vieze shelter naar een fijne plek voor de dieren
Eerder vertelden we over de dierenshelter waar de omstandigheden erg slecht waren. Het was er vies, vervallen en de verzorgers deden hun uiterste best, maar kwamen handen tekort om alles goed bij te houden.
De afgelopen maanden hebben Alexander en Igor met een team bewoners van ons Holland House daar enorm veel werk verzet. Er is anderhalve vrachtwagen vol puin en afval afgevoerd, twaalf nieuwe geïsoleerde hondenhokken gebouwd en boven de hokken zijn overkappingen geplaatst die de dieren beschermen tegen de zon, regen en sneeuw. Ook is er een afvoerput aangelegd, zodat het terrein veel gemakkelijker schoon te houden is.
Binnenkort krijgen de verzorgers bovendien twee dagen per week extra hulp. Daarmee wordt het een stuk makkelijker om alle dieren de aandacht en verzorging te geven die ze verdienen. Maar we zijn nog lang niet klaar. Ook de komende tijd willen we deze shelter verder verbeteren, zodat zowel de dieren als de verzorgers onder betere omstandigheden kunnen leven.
Natuurlijk hebben we ook deze keer weer een flinke hoeveelheid dierenvoer achtergelaten en de shelter financieel ondersteund. Dat konden we doen dankzij de steun van onze donateurs. Heel hartelijk dank daarvoor!
Ballistische raket treft Dnipro
We zaten rustig bij The Holland House toen ik op mijn telefoon een waarschuwing kregen voor een mogelijke ballistische aanval op Dnipro.
Ik vertelde het team dat er luchtalarm was voor ballistische dreiging. Slechts enkele seconden later hoorden we een enorme knal. Enkele uren later zijn we zelf gaan kijken. Een bedrijf waar men kunststof flessen maakt was zwaar getroffen. Bij de aanval kwamen zes burgers om het leven en raakten tientallen mensen gewond. Opnieuw bleek een burgerdoelwit te zijn geraakt. Helaas is dit, zoals we inmiddels gewend zijn, meer regel dan uitzondering.
Friet bakken... bijna onmogelijk
Deze week waren we uitgenodigd om friet te bakken in een wijk in de stad. We hadden vooraf goed uitgelegd dat we met een lange bus en een aanhanger zouden komen. Dat was volgens de organisatie geen enkel probleem. Op het pleintje was ruimte genoeg.
Alleen daar komen bleek een heel ander verhaal. Het pleintje was afgesloten met een hekwerk en er was slechts een kleine ingang, net breed genoeg voor een personenauto. Hoe we ook probeerden te manoeuvreren, het was onmogelijk om het plein te bereiken. Even leek het erop dat de hele frietactie niet door kon gaan.
Gelukkig schoten omwonenden direct te hulp. Samen maakten zij enkele parkeervakken vrij, zodat we de bus en aanhanger daar konden neerzetten. Vervolgens werd een veilige looproute afgezet, zodat de kinderen het pleintje konden bereiken.
Het werd uiteindelijk één van de gezelligste frietacties van deze reis. Er was muziek, entertainment, heel veel friet, snacks, frisdrank en natuurlijk snoep. We hadden mooie en bijzondere gesprekken met de kinderen en zagen hoe zij even alle zorgen konden vergeten.
Daar doen we het uiteindelijk voor.
55e vrachtwagen van Hulp voor Oekraïne aangekomen
Deze reis is ook Sjoerd van Hulpvooroekraine.nu met ons mee. Voor hem was één van de hoogtepunten de aankomst van de 55e vrachtwagen van Hulp voor Oekraïne in Dnipro. De laatste twaalf vrachtwagens hebben we samen gevuld.
Deze vrachtwagen zat vol met voedingsmiddelen, medische goederen, nieuwe schoenen, kleding, dierenvoer en hygiëneproducten. Net als de meeste eerdere transporten kwam ook deze vrachtwagen aan bij ons Holland House. Van daaruit worden de goederen verdeeld naar de plaatsen waar de nood het hoogst is.
Voor Sjoerd was het extra bijzonder om eindelijk de mensen te ontmoeten met wie hij al ruim een jaar samenwerkt. Tot nu toe kende hij hen vooral van telefoongesprekken en via onze tv-serie Patatje Hoop.
Eén van zijn wensen was om ook zelf hulpgoederen uit te delen aan gezinnen die het hard nodig hebben. Daarom ging hij met Dima op pad. Onderweg bezochten zij meerdere gezinnen en een straatarm kindertehuis met weeskinderen. Ook daar lieten zij hulpgoederen en een financiële bijdrage achter.
Toen Sjoerd die avond terugkwam, vertelde hij hoe groot de indruk was die dit bezoek op hem had gemaakt. Volgens hem heeft dit kindertehuis dringend meer steun nodig. We hebben hem daarom direct beloofd dat we het tehuis de komende tijd extra zullen gaan ondersteunen.
Camouflagenetten knopen (video)
Afgelopen woensdag hebben we een nieuwe video geplaatst met beelden van eerder deze reis. Hierin zie je hoe vrijwilligers van alle leeftijden, samen met mensen met een lichamelijke beperking, camouflagenetten knopen voor het Oekraïense leger.
Bijzonder is dat dit gebeurt in een bibliotheek, waar dagelijks tientallen mensen samenwerken om militairen en burgers aan het front te ondersteunen.
Benieuwd hoe zo'n camouflagenet wordt gemaakt? Tijdens onze open dag op zaterdag 18 juli kunt u het zelf ervaren. Vrijwilligers laten zien hoe het in zijn werk gaat en u kunt uiteraard ook zelf een stukje meehelpen.
Vladislavs heftige verhaal (nieuwe video)
Vorige week vertelden we het aangrijpende verhaal van Vladislav, de Oekraïense militair die samen met zeven andere soldaten door de Russen gevangen werd genomen.
Zijn kameraden werden op gruwelijke wijze mishandeld en vermoord. Ook Vladislav werd zwaar mishandeld. Er werd een stuk van zijn oor afgesneden en zijn keel werd doorgesneden. Daarna werd hij, samen met zijn omgekomen kameraden, in een kuil gegooid.
Wonder boven wonder overleefde hij. Zwaar gewond wist hij de Oekraïense linies te bereiken, waar zijn leven kon worden gered.
Een deel van ons indrukwekkende gesprek met Vladislav hebben we verwerkt in een nieuwe video, die vandaag online is verschenen. Wilt u zijn bijzondere en aangrijpende verhaal zelf zien en horen? Klik dan onderaan deze nieuwsbrief op de knop 'Video's'.
Kindervakantie in volle gang
Op het moment dat jullie dit lezen, liggen wij misschien wel aan het zwembad of wandelen we met de kinderen door de bergen. De kindervakantie is immers in volle gang en wij zijn er nu ook bij.
Afgelopen zondag kwamen de kinderen uit verschillende regio's aan in de Karpaten. Al snel ontstonden de eerste vriendschappen tussen kinderen die elkaar daarvoor nog nooit hadden ontmoet. Ze genieten zichtbaar van het heerlijke eten, het zwembad en alle activiteiten die zijn georganiseerd.
Eén van de absolute hoogtepunten is de bijna dagelijkse kinderdisco. De eerste avond waren veel kinderen nog verlegen, maar dat duurde niet lang. Inmiddels wordt er volop gedanst, gelachen en plezier gemaakt. Het is één groot feest.
Veel moeilijker voor ons zijn de heftige oorlogsverhalen die sommige kinderen ons vertellen. Velen van hen zijn tijdens deze oorlog wees geworden en hebben de meest verschrikkelijke dingen met eigen ogen gezien. Thuis kunnen veel van deze kinderen nauwelijks of niet naar buiten en leven zij iedere dag met het gevaar van nieuwe aanvallen. Daarover zullen we in een volgende nieuwsbrief meer vertellen.
Over een tijdje zit deze vakantie er weer op. Misschien is dat voor ons wel het moeilijkste moment van de hele reis. We zwaaien de kinderen uit, wetende dat zij teruggaan naar een omgeving waar de oorlog nog altijd dagelijks voelbaar is en raketten en drones levens blijven ontwrichten. Wat zouden we hen allemaal graag een toekomst zonder oorlog gunnen.
Eind augustus organiseren we opnieuw een kindervakantie voor zestig andere weeskinderen in hetzelfde hotel.
Open dag op 18 juli
Hoewel we op het moment dat jullie deze nieuwsbrief lezen nog in Oekraïne zijn, zijn de voorbereidingen voor onze volgende open dag alweer in volle gang.
Graag nodigen we jullie uit om op zaterdag 18 juli langs te komen bij ons in Helmond. Natuurlijk delen we weer gratis friet uit en laten we graag zien hoe het er achter de schermen van onze hulpverlening aan toegaat. Ook is er weer van alles te zien en te beleven voor jong en oud.
Daarnaast zamelen we opnieuw hulpgoederen in. Deze keer ligt de nadruk onder andere op dierenvoer. Dankzij jullie steun kunnen we inmiddels meerdere dierenopvangcentra helpen, maar de vraag blijft enorm. Alleen al bij onze shelter in Tsjerkasy gaat dagelijks zo'n 150 kilo dierenvoer doorheen.
Kunnen jullie iets missen? Dan zijn honden- en kattenvoer en andere hulpgoederen van harte welkom. Samen zorgen we ervoor dat ook deze dieren de zorg krijgen die ze verdienen.
We hopen jullie op zaterdag 18 juli te mogen ontmoeten aan de Nijverheidsweg 2D in Helmond. Jullie zijn van harte welkom tussen 10.00 en 17.00 uur.
Ondanks alle ellende gaat het leven in Oekraïne iedere dag verder.
Kinderen proberen zo goed mogelijk op te groeien. Families proberen telkens opnieuw te beginnen. Mensen proberen hoop te houden.
Dankzij uw steun kunnen wij daar, op onze eigen manier, een verschil blijven maken. Van een evacuatie uit frontgebied tot een warme maaltijd. Van een generator tot een veilige slaapplek. Van hulp aan grote gezinnen tot tien dagen onbezorgd kind zijn in de Karpaten.
Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en blijft helpen.
Wilt u ons steunen? Klik dan hier.
Voor vragen mag u altijd bellen met Franky:
06 81 01 32 22
Afgelopen maandag veranderde Dacha's leven.
Lieve vrienden,
De ene reis maakt meer indruk dan de andere. Deze zullen we niet vergeten. Niet alleen door de raketten, de verwoestingen en de verhalen die we hoorden, maar vooral door de mensen die we ontmoetten.
In deze nieuwsbrief nemen we jullie mee langs een aantal bijzondere momenten van de afgelopen week. Verhalen over hoop, verdriet, veerkracht en kleine wonderen die een wereld van verschil kunnen maken. Het zijn ontmoetingen die ons nog lang zullen bijblijven.
Terug bij het (nu verbouwde) huis in Samar
Enkele dagen geleden gingen we opnieuw op bezoek bij het gezin met acht kinderen in Samar. Tijdens ons vorige bezoek hadden we beloofd dat we hun woning zouden verbeteren. Eigenlijk was het nauwelijks een woning te noemen; het leek meer op een gammel schuurtje.
Toen we nu terugkwamen, zagen we direct hoeveel er inmiddels was veranderd. Het kapotte deel van het dak is gerepareerd, er hangt eindelijk een degelijke voordeur en de ongelijke vloer is geëgaliseerd. Ook de badkamer is bijna helemaal klaar en volledig betegeld. Hier komt ook een toilet zodat ze daar voor niet meer naar buiten hoeven. Daarnaast hebben we een koel-vriescombinatie en een fornuis geplaatst. En er komt binnenkort een klein keukentje
Tijdens ons vorige bezoek hadden we al geld gegeven voor een stapelbed, maar er bleek geen geld meer over te zijn voor matrassen. Ook dat hebben is nu opgelost, zodat de kinderen eindelijk fatsoenlijk kunnen slapen. Kortom Alexander heeft super werk geleverd!
Natuurlijk kwamen we niet met lege handen. We hadden snoep, kleding en schoenen voor de kinderen meegenomen en lieten voedselpakketten achter die speciaal voor hen waren samengesteld door een Nederlands gezin. Zij hadden in een aflevering van Patatje Hoop gezien hoe moeilijk dit gezin het heeft en wilden graag iets betekenen. Ook was er speelgoed en voor de meisjes cosmetica en parfum.
Namens het hele gezin: ontzettend bedankt voor jullie steun. Dankzij jullie hulp is hun huis niet alleen opgeknapt, maar voelt het ook steeds meer als een thuis.
Elektrische rolstoel voor Dacha
Ook gingen we terug naar het gezin met tien kinderen dat we tijdens onze vorige reis bezochten. We schrokken toen enorm van de armoede waarin zij leven, maar het meeste medelijden hadden we met Dacha, het grotendeels verlamde meisje van het gezin.
Dacha had wel een rolstoel, maar ze kon zichzelf niet verplaatsen. Ze bleef de hele dag op de plek waar iemand haar had neergezet, totdat iemand haar weer verplaatste. De vloer in huis is zo ongelijk dat rijden vrijwel onmogelijk is en ook buiten bestaat de tuin uit zand en kuilen. Zelfs het duwen van de rolstoel door een volwassene is een hele opgave. Daardoor bracht Dacha bijna de hele dag door op dezelfde plek.
Al voor deze reis hadden we besloten dat we haar wilden helpen. Daarom hebben we haar verrast met een elektrische rolstoel die ook over gras en zand kan rijden. Voor het eerst kan Dacha zelfstandig naar buiten en zelf door de straat rijden. We hebben zelden iemand zó gelukkig gezien. We zijn inmiddels best veel gewend en hebben al heel wat gezien, maar dit ontroerde ons echt.
Ik denk dat jullie, als jullie binnenkort de beelden zien, precies zullen begrijpen waarom dit ons zo diep raakte.
Ons oorspronkelijke plan was om ook de woning wat op te knappen en de vloer te egaliseren, zodat Dacha zich gemakkelijker binnen en buiten zou kunnen verplaatsen. Maar toen we de situatie beter bekeken, beseften we dat dit geen haalbare oplossing was. Er is geen keuken, geen toilet en geen badkamer. Eigenlijk is het niet meer dan een gammele schuur en de kinderen slapen op de grond.
Natuurlijk hebben we direct bedden en matrassen besteld, maar we willen verder gaan dan dat.
Daarom hebben we onze plannen aangepast. We gaan voor dit gezin op zoek naar een andere, meer geschikte woning en deze voor hen huren, zodat Dacha en haar familie eindelijk een veilige, comfortabele en waardige plek krijgen om te wonen.
We kijken er nu al naar uit om tijdens onze volgende reis het resultaat te zien.
Tankstation gebombardeerd
Onderweg terug naar Dnipro wilden we tanken bij een benzinestation waar we al vaker zijn gestopt. Toen we aankwamen, keken we elkaar verbaasd aan. Het tankstation was volledig verwoest.
Een dag eerder was het geraakt door een Russische Shahed-drone. Gelukkig was het luchtalarm op tijd afgegaan, waardoor iedereen het gebouw kon verlaten. Er viel geen dodelijk slachtoffer, maar één persoon raakte wel gewond.
Donderdag lazen we dat die dag maar liefst vijf tankstations in Dnipro door Russische aanvallen waren getroffen.
Het is heel bijzonder om te zien hoe Oekraïne telkens weer doorgaat. Terwijl op de ene plek de ravage nog zichtbaar is, zijn andere tankstations in de buurt gewoon geopend en gaat het dagelijkse leven, voor zover dat kan, weer verder.
Van vieze shelter naar een fijne plek voor de dieren
Eerder vertelden we over de dierenshelter waar de omstandigheden erg slecht waren. Het was er vies, vervallen en de verzorgers deden hun uiterste best, maar kwamen handen tekort om alles goed bij te houden.
De afgelopen maanden hebben Alexander en Igor met een team bewoners van ons Holland House daar enorm veel werk verzet. Er is anderhalve vrachtwagen vol puin en afval afgevoerd, twaalf nieuwe geïsoleerde hondenhokken gebouwd en boven de hokken zijn overkappingen geplaatst die de dieren beschermen tegen de zon, regen en sneeuw. Ook is er een afvoerput aangelegd, zodat het terrein veel gemakkelijker schoon te houden is.
Binnenkort krijgen de verzorgers bovendien twee dagen per week extra hulp. Daarmee wordt het een stuk makkelijker om alle dieren de aandacht en verzorging te geven die ze verdienen. Maar we zijn nog lang niet klaar. Ook de komende tijd willen we deze shelter verder verbeteren, zodat zowel de dieren als de verzorgers onder betere omstandigheden kunnen leven.
Natuurlijk hebben we ook deze keer weer een flinke hoeveelheid dierenvoer achtergelaten en de shelter financieel ondersteund. Dat konden we doen dankzij de steun van onze donateurs. Heel hartelijk dank daarvoor!
Ballistische raket treft Dnipro
We zaten rustig bij The Holland House toen ik op mijn telefoon een waarschuwing kregen voor een mogelijke ballistische aanval op Dnipro.
Ik vertelde het team dat er luchtalarm was voor ballistische dreiging. Slechts enkele seconden later hoorden we een enorme knal. Enkele uren later zijn we zelf gaan kijken. Een bedrijf waar men kunststof flessen maakt was zwaar getroffen. Bij de aanval kwamen zes burgers om het leven en raakten tientallen mensen gewond. Opnieuw bleek een burgerdoelwit te zijn geraakt. Helaas is dit, zoals we inmiddels gewend zijn, meer regel dan uitzondering.
Friet bakken... bijna onmogelijk
Deze week waren we uitgenodigd om friet te bakken in een wijk in de stad. We hadden vooraf goed uitgelegd dat we met een lange bus en een aanhanger zouden komen. Dat was volgens de organisatie geen enkel probleem. Op het pleintje was ruimte genoeg.
Alleen daar komen bleek een heel ander verhaal. Het pleintje was afgesloten met een hekwerk en er was slechts een kleine ingang, net breed genoeg voor een personenauto. Hoe we ook probeerden te manoeuvreren, het was onmogelijk om het plein te bereiken. Even leek het erop dat de hele frietactie niet door kon gaan.
Gelukkig schoten omwonenden direct te hulp. Samen maakten zij enkele parkeervakken vrij, zodat we de bus en aanhanger daar konden neerzetten. Vervolgens werd een veilige looproute afgezet, zodat de kinderen het pleintje konden bereiken.
Het werd uiteindelijk één van de gezelligste frietacties van deze reis. Er was muziek, entertainment, heel veel friet, snacks, frisdrank en natuurlijk snoep. We hadden mooie en bijzondere gesprekken met de kinderen en zagen hoe zij even alle zorgen konden vergeten.
Daar doen we het uiteindelijk voor.
55e vrachtwagen van Hulp voor Oekraïne aangekomen
Deze reis is ook Sjoerd van Hulpvooroekraine.nu met ons mee. Voor hem was één van de hoogtepunten de aankomst van de 55e vrachtwagen van Hulp voor Oekraïne in Dnipro. De laatste twaalf vrachtwagens hebben we samen gevuld.
Deze vrachtwagen zat vol met voedingsmiddelen, medische goederen, nieuwe schoenen, kleding, dierenvoer en hygiëneproducten. Net als de meeste eerdere transporten kwam ook deze vrachtwagen aan bij ons Holland House. Van daaruit worden de goederen verdeeld naar de plaatsen waar de nood het hoogst is.
Voor Sjoerd was het extra bijzonder om eindelijk de mensen te ontmoeten met wie hij al ruim een jaar samenwerkt. Tot nu toe kende hij hen vooral van telefoongesprekken en via onze tv-serie Patatje Hoop.
Eén van zijn wensen was om ook zelf hulpgoederen uit te delen aan gezinnen die het hard nodig hebben. Daarom ging hij met Dima op pad. Onderweg bezochten zij meerdere gezinnen en een straatarm kindertehuis met weeskinderen. Ook daar lieten zij hulpgoederen en een financiële bijdrage achter.
Toen Sjoerd die avond terugkwam, vertelde hij hoe groot de indruk was die dit bezoek op hem had gemaakt. Volgens hem heeft dit kindertehuis dringend meer steun nodig. We hebben hem daarom direct beloofd dat we het tehuis de komende tijd extra zullen gaan ondersteunen.
Camouflagenetten knopen (video)
Afgelopen woensdag hebben we een nieuwe video geplaatst met beelden van eerder deze reis. Hierin zie je hoe vrijwilligers van alle leeftijden, samen met mensen met een lichamelijke beperking, camouflagenetten knopen voor het Oekraïense leger.
Bijzonder is dat dit gebeurt in een bibliotheek, waar dagelijks tientallen mensen samenwerken om militairen en burgers aan het front te ondersteunen.
Benieuwd hoe zo'n camouflagenet wordt gemaakt? Tijdens onze open dag op zaterdag 18 juli kunt u het zelf ervaren. Vrijwilligers laten zien hoe het in zijn werk gaat en u kunt uiteraard ook zelf een stukje meehelpen.
Vladislavs heftige verhaal (nieuwe video)
Vorige week vertelden we het aangrijpende verhaal van Vladislav, de Oekraïense militair die samen met zeven andere soldaten door de Russen gevangen werd genomen.
Zijn kameraden werden op gruwelijke wijze mishandeld en vermoord. Ook Vladislav werd zwaar mishandeld. Er werd een stuk van zijn oor afgesneden en zijn keel werd doorgesneden. Daarna werd hij, samen met zijn omgekomen kameraden, in een kuil gegooid.
Wonder boven wonder overleefde hij. Zwaar gewond wist hij de Oekraïense linies te bereiken, waar zijn leven kon worden gered.
Een deel van ons indrukwekkende gesprek met Vladislav hebben we verwerkt in een nieuwe video, die vandaag online is verschenen. Wilt u zijn bijzondere en aangrijpende verhaal zelf zien en horen? Klik dan onderaan deze nieuwsbrief op de knop 'Video's'.
Kindervakantie in volle gang
Op het moment dat jullie dit lezen, liggen wij misschien wel aan het zwembad of wandelen we met de kinderen door de bergen. De kindervakantie is immers in volle gang en wij zijn er nu ook bij.
Afgelopen zondag kwamen de kinderen uit verschillende regio's aan in de Karpaten. Al snel ontstonden de eerste vriendschappen tussen kinderen die elkaar daarvoor nog nooit hadden ontmoet. Ze genieten zichtbaar van het heerlijke eten, het zwembad en alle activiteiten die zijn georganiseerd.
Eén van de absolute hoogtepunten is de bijna dagelijkse kinderdisco. De eerste avond waren veel kinderen nog verlegen, maar dat duurde niet lang. Inmiddels wordt er volop gedanst, gelachen en plezier gemaakt. Het is één groot feest.
Veel moeilijker voor ons zijn de heftige oorlogsverhalen die sommige kinderen ons vertellen. Velen van hen zijn tijdens deze oorlog wees geworden en hebben de meest verschrikkelijke dingen met eigen ogen gezien. Thuis kunnen veel van deze kinderen nauwelijks of niet naar buiten en leven zij iedere dag met het gevaar van nieuwe aanvallen. Daarover zullen we in een volgende nieuwsbrief meer vertellen.
Over een tijdje zit deze vakantie er weer op. Misschien is dat voor ons wel het moeilijkste moment van de hele reis. We zwaaien de kinderen uit, wetende dat zij teruggaan naar een omgeving waar de oorlog nog altijd dagelijks voelbaar is en raketten en drones levens blijven ontwrichten. Wat zouden we hen allemaal graag een toekomst zonder oorlog gunnen.
Eind augustus organiseren we opnieuw een kindervakantie voor zestig andere weeskinderen in hetzelfde hotel.
Open dag op 18 juli
Hoewel we op het moment dat jullie deze nieuwsbrief lezen nog in Oekraïne zijn, zijn de voorbereidingen voor onze volgende open dag alweer in volle gang.
Graag nodigen we jullie uit om op zaterdag 18 juli langs te komen bij ons in Helmond. Natuurlijk delen we weer gratis friet uit en laten we graag zien hoe het er achter de schermen van onze hulpverlening aan toegaat. Ook is er weer van alles te zien en te beleven voor jong en oud.
Daarnaast zamelen we opnieuw hulpgoederen in. Deze keer ligt de nadruk onder andere op dierenvoer. Dankzij jullie steun kunnen we inmiddels meerdere dierenopvangcentra helpen, maar de vraag blijft enorm. Alleen al bij onze shelter in Tsjerkasy gaat dagelijks zo'n 150 kilo dierenvoer doorheen.
Kunnen jullie iets missen? Dan zijn honden- en kattenvoer en andere hulpgoederen van harte welkom. Samen zorgen we ervoor dat ook deze dieren de zorg krijgen die ze verdienen.
We hopen jullie op zaterdag 18 juli te mogen ontmoeten aan de Nijverheidsweg 2D in Helmond. Jullie zijn van harte welkom tussen 10.00 en 17.00 uur.
Ondanks alle ellende gaat het leven in Oekraïne iedere dag verder.
Kinderen proberen zo goed mogelijk op te groeien. Families proberen telkens opnieuw te beginnen. Mensen proberen hoop te houden.
Dankzij uw steun kunnen wij daar, op onze eigen manier, een verschil blijven maken. Van een evacuatie uit frontgebied tot een warme maaltijd. Van een generator tot een veilige slaapplek. Van hulp aan grote gezinnen tot tien dagen onbezorgd kind zijn in de Karpaten.
Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en blijft helpen.
Wilt u ons steunen? Klik dan hier.
Voor vragen mag u altijd bellen met Franky:
06 81 01 32 22
De Kindervakantie / open dag
Lieve vrienden,
We zijn inmiddels weer terug in Nederland, maar met onze gedachten zijn we nog regelmatig bij de kinderen die we enkele dagen geleden uitzwaaiden. Een week lang konden ze even ontsnappen aan de oorlog. Daarna stapten ze weer in de trein, terug naar hun eigen werkelijkheid.
In deze nieuwsbrief nemen we u mee langs een aantal bijzondere momenten van de afgelopen week. Mooie momenten, indrukwekkende ontmoetingen en een afscheid dat we niet snel zullen vergeten. In korte tijd hebben we ontzettend veel meegemaakt. De komende weken delen we de verhalen, ontmoetingen en gebeurtenissen stap voor stap via onze social media. Afgelopen dagen zijn de eerste nieuwe video’s online verschenen.
Dame verkoopt kruisbessen… dus gaan wij (achterstevoren) pingelen (nieuwe video)
Natuurlijk hebben Coen en ik ook deze reis weer volop gepingeld. Wij betalen namelijk nooit de vraagprijs. Op een klein marktje ontmoetten we een oudere vrouw die zelfgeplukte kruisbessen verkocht. Een zakje kostte 50 hryvnia, nog geen euro. Dat vonden wij niet goed want wij betalen nooit de vraagprijs.
Dus begonnen Coen, Kelly en ik te onderhandelen. Niet om de prijs omlaag te krijgen, maar juist omhoog.
Veel ouderen in Oekraïne proberen met wat fruit uit eigen tuin of spullen uit huis hun schamele pensioen aan te vullen. Vaak moeten zij rondkomen van slechts enkele tientjes per maand.
Het blijft één van de mooiste dingen die we tijdens onze reizen doen. Eerst de verbazing, daarna de glimlach en soms zelfs de tranen. En wij? Wij gingen naar huis met een zakje heerlijke kruisbessen én een herinnering die veel meer waard was.
Oplegger gekocht – wie wordt onze naamsponsor?
We sturen regelmatig vrachtwagens met hulpgoederen naar Oekraïne. Alleen de transportkosten zijn de afgelopen tijd enorm gestegen. Daarom hebben we onlangs voor een mooie prijs een grote oplegger kunnen aanschaffen. Die kunnen we bij onze opslag laden wanneer het ons uitkomt. Zodra hij vol is, huren we alleen nog een trekker. Meerdere chauffeurs hebben al aangeboden belangeloos voor ons naar Oekraïne te rijden.
Daardoor worden onze transporten veel goedkoper en blijft er meer geld over voor hulp in Oekraïne. Een extra voordeel is dat de oplegger is voorzien van een koelinstallatie. Daardoor kunnen we voortaan ook gekoelde goederen naar Oekraïne vervoeren.
De oplegger is aan de buitenkant helemaal wit en biedt volop ruimte voor bestickering. Daarom zoeken wij een bedrijf dat naamsponsor wil worden van onze transporten.
Bijvoorbeeld met een vermelding zoals:
"Hulpgoederen van Franky en Coen, mede mogelijk gemaakt door..."
Zo steunt u niet alleen Oekraïne, maar is uw bedrijfsnaam ook zichtbaar op een oplegger die regelmatig tussen Nederland en Oekraïne rijdt. Heeft u interesse of kent u een bedrijf dat dit zou willen? Neem dan gerust contact op met Franky.
De kindervakantie die veel te snel voorbij was
De showavond van de kindervakantie was misschien wel de mooiste van allemaal. De kinderen hadden zich dagenlang voorbereid op deze avond. In groepjes hadden ze dansen ingestudeerd, zangoptredens voorbereid en zelfs acrobatische acts bedacht. Er was serieus geoefend en dat was te zien. Het enthousiasme spatte ervan af. Wij hebben ontzettend genoten. Misschien nog wel net zo veel als de kinderen zelf.
Ook de kinderdisco's waren iedere avond weer een groot feest. Wat ons vooral opviel, was dat werkelijk alle kinderen meededen. Niemand bleef aan de kant staan. Dat was voor een groot deel te danken aan het fantastische team van Anastacia en Bogdan. Zij deden zelf minstens zo fanatiek mee als de kinderen en zorgden ervoor dat iedereen helemaal loskwam. Aan het einde van iedere avond was alle energie eruit, precies zoals het hoort tijdens een vakantie.
Een ander bijzonder moment was de uitreiking van de certificaten. Ieder kind kreeg een officieel bewijs van deelname aan het vakantiekamp én een speciaal herinnerings-T-shirt. Coen en ik mochten de certificaten en T-shirts uitreiken. Juist tijdens dat plechtige moment werd duidelijk hoeveel deze week voor de kinderen had betekend. Er werden regelmatig tranen weggepinkt. Niet alleen door de kinderen... ook Sjoerd hield het niet droog.
Bijzondere gesprekken met kinderen
Tijdens de kindervakantie hebben we uitgebreid gesproken met verschillende kinderen uit Kherson, Zaporizja en Dnipro. Kinderen die thuis bijna dagelijks te maken hebben met luchtalarm, raketten en drones.
We vroegen hoe hun leven er thuis uitziet. De antwoorden waren vaak ronduit schokkend. De antwoorden gingen over angst, schuilkelders, raketten en drones. Maar ook over ouders die waren omgekomen. Hier zou geen enkel kind mee moeten opgroeien.
Juist daarom vinden wij het belangrijk dat deze kinderen zelf aan het woord komen. De komende tijd zullen we verschillende van deze gesprekken op onze social media plaatsen. Niet omdat het makkelijke video's zijn om naar te kijken, maar omdat deze kinderen gehoord moeten worden.
In mijn column van afgelopen woensdag op onze social media vertelde ik het verhaal van Sascha van 12 uit Kherson (hij is nooit bang, zegt hij).
Tekeningen voor de donateurs
Tijdens de vakantie hebben alle kinderen één of meerdere tekeningen gemaakt. Niet zomaar een knutselwerkje, maar een persoonlijke herinnering aan een week waarin ze even kind konden zijn.
Alle tekeningen zijn inmiddels ingeseald en liggen nu bij ons klaar. Ze zijn bestemd voor de mensen die ¤390 hebben gedoneerd of nog gaat doneren en daarmee de vakantie van een kind mogelijk hebben gemaakt. Iedereen die hiervoor in aanmerking komt, ontvangt komende dagen een email. Wilt u deze alstublieft beantwoorden met uw adresgegevens? Dan zorgen wij ervoor dat ook u een tekening thuis ontvangt.
Welke tekening u krijgt, weten wij zelf ook niet. We stoppen ze allemaal in grote enveloppen, schudden deze goed door elkaar en versturen ze vervolgens. Zo blijft het voor iedereen een verrassing.
Snoep voor thuis
Natuurlijk kregen de kinderen tijdens de vakantie iedere dag heerlijk te eten. Toch wilden we ze ook nog iets extra's meegeven. Daarom mochten de kinderen vlak voor vertrek zoveel zakjes snoep uitzoeken als ze konden dragen.
Het was prachtig om die blije gezichten te zien. Het was niet bedoeld om onderweg op te eten, maar om thuis met broertjes, zusjes of ouders te delen. Een klein gebaar, maar wel één waarvan we weten dat het thuis voor veel blijdschap zal zorgen.
Het afscheid
Aan iedere mooie vakantie komt helaas een einde. Ook aan deze.
Dat afscheid viel zwaar. Niet alleen voor de kinderen, maar ook voor ons. Dagenlang hadden we gezien hoe kinderen die thuis dagelijks met de oorlog leven weer even onbezorgd konden lachen, spelen en genieten. Nu moesten ze weer terug.
Voordat de lange reis begon, reden we eerst naar Ivano-Frankivsk, waarvandaan later die dag de trein vertrok. Daar gingen de kinderen nog naar de bioscoop en als verrassing... naar McDonald's. Dat klinkt voor ons heel gewoon, maar voor deze kinderen was het een groot feest. In Kherson en Zaporizja zijn de McDonald's-restaurants al lang gesloten. Sommige kinderen waren er al jaren niet meer geweest. Het enthousiasme was dan ook geweldig om te zien. Daarna reden we naar het station. Daar begon het echte afscheid. De kinderen namen afscheid van ons, maar ook van de veilige omgeving waarin ze een week hadden mogen verblijven.
Toen de trein vertrok, beseften we opnieuw waarom deze vakanties zo belangrijk zijn. Voor de kinderen zat deze vakantie erop. Ze gingen terug naar een leven waarin luchtalarm, drones, raketten en oorlog weer onderdeel zijn van de dagelijkse werkelijkheid.
Maar steeds weer is daar die ene gedachte. Misschien zijn één of meer van deze kinderen er volgend jaar niet meer. Die gedachte maakt ons gek.
Nieuwe kindervakantie vanaf 28 augustus!
Gelukkig blijft het niet bij deze ene vakantie. Op 28 augustus vertrekt de volgende groep kinderen naar de Karpaten. Opnieuw mogen tientallen kinderen uit oorlogsgebieden een week lang even ontsnappen aan de dagelijkse realiteit van luchtalarm, drones en raketten.
Dat is alleen mogelijk dankzij de mensen die ¤390 hebben gedoneerd en daarmee de vakantie van één kind mogelijk hebben gemaakt. Dankzij jullie kunnen deze kinderen weer even lachen, spelen en gewoon kind zijn. Daar zijn we ontzettend dankbaar voor.
Tijdens deze tweede vakantie gaan we iets nieuws doen. Speciaal voor onze volgers maken we een Whatsapp-groep (of Telegram-groep) waarin we gedurende de hele week foto's, video's en updates delen. Zo kunt u de vakantie bijna van dichtbij meemaken. Binnenkort vertellen we hier meer over.
37 mannen durven de deur niet meer uit
Eerder bezochten we een opvanghuis voor dakloze mannen. Eerlijk gezegd hadden we toen vooraf onze vooroordelen. Waarom werken deze mannen niet? Waarom zorgen ze niet gewoon voor zichzelf?
Binnen zagen we een klein huis dat helemaal vol stond met stapelbedden. Twee mannen zaten in een rolstoel. Hun voeten waren afgelopen winter zo ernstig bevroren dat ze gedeeltelijk geamputeerd moesten worden. Een derde man zat op een stoel. Voor hem was zelfs nog geen rolstoel beschikbaar. Vrijwilligers van een kerk hadden hen van straat gehaald en medische hulp geregeld.
We vroegen hoe ze rondkwamen. Vrijwel niemand had een inkomen. Slechts twee mannen ontvingen nog geld. Waarom werken jullie niet? Er kwam geen duidelijk antwoord. Totdat ineens het kwartje viel. Toen we binnenkwamen, werd eerst de poort achter ons op slot gedaan. Daarna ging ook de voordeur op slot.
"Coen," zei ik, "deze mannen zijn bang."
Bang om naar buiten te gaan. Niet omdat ze niet willen werken, maar omdat ze vrezen opgepakt te worden en naar het front gestuurd te worden. Het zijn dienstweigeraars. Waarschijnlijk zijn hun bankrekeningen geblokkeerd en ontvangen de meesten geen uitkering meer. Daarom kiezen zij voor dit leven. Niet omdat ze opgesloten zitten, maar omdat ze de buitenwereld niet meer aandurven.
Wij gaan daar niet over oordelen. Iedereen heeft maar één leven. En eerlijk gezegd weet ik zelf ook niet welke keuze ik zou maken als Nederland in oorlog zou zijn.
Dus we oordeelden niet. We hielpen gewoon.
Bekijk de video via de knop 'Video's' onderaan deze nieuwsbrief. Het is de tweede video in het overzicht.
Noodhulp voor dieren
Deze week kregen we een noodoproep. Het voer was volledig op en er was geen geld meer om nieuw voer te kopen. Voor de vrijwilligers was dat een grote zorg, want de dieren zijn volledig afhankelijk van hun hulp.
Dankzij jullie donaties konden we direct in actie komen. We hebben een flinke hoeveelheid dierenvoer gebracht, een financiële bijdrage achtergelaten en afgesproken dat we de shelter ook de komende tijd blijven ondersteunen.
Namens de vrijwilligers, maar vooral namens de dieren: ontzettend bedankt!
Weer een dorp vol frietliefhebbers
Natuurlijk bleef het deze reis niet bij één frietactie. Enkele dagen geleden gingen we opnieuw op pad, dit keer naar een dorp waar al lange tijd geen evenement meer was georganiseerd.
Vrijwel het hele dorp liep uit. Kinderen, ouders en ouderen stonden al snel in de rij voor een verse portie friet met ketchup en mayonaise. Natuurlijk hadden we ook weer snacks en frisdrank meegenomen. Voor veel kinderen was deze middag veel meer dan alleen een frietje eten. Een groot deel van hen was met hun familie gevlucht uit nog gevaarlijkere gebieden in Oekraïne. Even konden ze spelen, lachen en andere kinderen ontmoeten. Gewoon een paar uur onbezorgd kind zijn.
Juist dat maakt deze frietacties voor ons zo bijzonder. Natuurlijk delen we friet uit, maar eigenlijk delen we hoop. Een paar uur gezelligheid, waarop de oorlog heel even naar de achtergrond verdwijnt.
Terug in Nederland, maar niet stilzitten
Na een reis van bijna drie weken zijn we inmiddels weer thuis. Even de koffers uitpakken, de was wegwerken en een twee dagen bijkomen... maar daarna gaat het werk gewoon weer verder.
De komende weken trekken we weer regelmatig met de frietwagen door Nederland. Wilt u ons boeken voor een bedrijfsfeest, open dag, braderie, evenement of familiedag? Dat kan natuurlijk ook. Met iedere boeking steunt u bovendien ons werk in Oekraïne. Meer informatie vindt u op frietmeteenmissie.nl.
Ondertussen zijn we ook alweer druk met de voorbereidingen voor onze volgende reis naar Oekraïne. Want al in augustus vertrekken we opnieuw. Daarnaast werken we verder aan Holland House 2.0 en organiseren we komende zaterdag alweer onze open dag.
Sommige mensen denken dat ons werk stopt zodra we weer in Nederland zijn. In werkelijkheid begint hier alweer de voorbereiding op de volgende reis. Ook vanuit Nederland maken we meer dan volle werkdagen voor de stichting.
Zaterdag weer open dag!
Komende zaterdag 18 juli openen we opnieuw de deuren van onze loods in Helmond voor onze open dag en inzameldag. Iedereen is welkom. Of u nu een kijkje achter de schermen wilt nemen, hulpgoederen wilt brengen of gewoon zin heeft in een praatje en een gratis portie friet, we ontmoeten u graag.
Zoals altijd is "Hans de medicijnman" weer aanwezig om overgebleven medicijnen in ontvangst te nemen. Natuurlijk draait ook de frietwagen weer op volle toeren en staat het hele team klaar om bezoekers te ontvangen.
Er is deze keer weer van alles te beleven. Zo kunt u met onze Virtual Reality-bril 360 graden-beelden bekijken van één van onze acties in Oekraïne, alsof u er zelf bij bent. Ook laten vrijwilligers zien hoe camouflagenetten worden gevlochten en kunt u daar, als u dat leuk vindt, zelf aan meewerken. Daarnaast is er live muziek en vertellen wij natuurlijk graag over onze werkzaamheden in Oekraïne.
Neemt u hulpgoederen mee? Op dit moment zijn we vooral op zoek naar medicijnen, houdbare voeding, hygiëneproducten, dierenvoer, generatoren, powerstations, smartphones, laptops, medische hulpmiddelen en babyproducten.
Vooral aan dierenvoer is op dit moment veel behoefte.
Praktische informatie:
Zaterdag 18 juli 2026
10.00 - 17.00 uur
Nijverheidsweg 2D
5705 CZ Helmond
Waarom steunt u ons?
Terwijl u deze nieuwsbrief leest, zijn zestig kinderen alweer teruggekeerd naar de oorlog. Een week lang konden ze gewoon kind zijn. Nu is voor hen de dagelijkse werkelijkheid weer begonnen.
Juist daarom blijven wij doorgaan. Met evacuaties, voedselhulp, hulp aan gezinnen, dierenhulp, Holland House én nieuwe kindervakanties. Van een warme maaltijd tot een veilige slaapplek. Van een generator tot een week waarin kinderen even de oorlog kunnen vergeten.
Dat kunnen wij alleen dankzij uw steun. Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en ons blijft helpen.
Wilt u ons steunen? Klik dan hier
Voor vragen mag u Franky altijd bellen:
06 81 01 32 22
Bekijk deze YouTube-video
Lieve vrienden,
We zijn inmiddels weer terug in Nederland, maar met onze gedachten zijn we nog regelmatig bij de kinderen die we enkele dagen geleden uitzwaaiden. Een week lang konden ze even ontsnappen aan de oorlog. Daarna stapten ze weer in de trein, terug naar hun eigen werkelijkheid.
In deze nieuwsbrief nemen we u mee langs een aantal bijzondere momenten van de afgelopen week. Mooie momenten, indrukwekkende ontmoetingen en een afscheid dat we niet snel zullen vergeten. In korte tijd hebben we ontzettend veel meegemaakt. De komende weken delen we de verhalen, ontmoetingen en gebeurtenissen stap voor stap via onze social media. Afgelopen dagen zijn de eerste nieuwe video’s online verschenen.
Dame verkoopt kruisbessen… dus gaan wij (achterstevoren) pingelen (nieuwe video)
Natuurlijk hebben Coen en ik ook deze reis weer volop gepingeld. Wij betalen namelijk nooit de vraagprijs. Op een klein marktje ontmoetten we een oudere vrouw die zelfgeplukte kruisbessen verkocht. Een zakje kostte 50 hryvnia, nog geen euro. Dat vonden wij niet goed want wij betalen nooit de vraagprijs.
Dus begonnen Coen, Kelly en ik te onderhandelen. Niet om de prijs omlaag te krijgen, maar juist omhoog.
Veel ouderen in Oekraïne proberen met wat fruit uit eigen tuin of spullen uit huis hun schamele pensioen aan te vullen. Vaak moeten zij rondkomen van slechts enkele tientjes per maand.
Het blijft één van de mooiste dingen die we tijdens onze reizen doen. Eerst de verbazing, daarna de glimlach en soms zelfs de tranen. En wij? Wij gingen naar huis met een zakje heerlijke kruisbessen én een herinnering die veel meer waard was.
Oplegger gekocht – wie wordt onze naamsponsor?
We sturen regelmatig vrachtwagens met hulpgoederen naar Oekraïne. Alleen de transportkosten zijn de afgelopen tijd enorm gestegen. Daarom hebben we onlangs voor een mooie prijs een grote oplegger kunnen aanschaffen. Die kunnen we bij onze opslag laden wanneer het ons uitkomt. Zodra hij vol is, huren we alleen nog een trekker. Meerdere chauffeurs hebben al aangeboden belangeloos voor ons naar Oekraïne te rijden.
Daardoor worden onze transporten veel goedkoper en blijft er meer geld over voor hulp in Oekraïne. Een extra voordeel is dat de oplegger is voorzien van een koelinstallatie. Daardoor kunnen we voortaan ook gekoelde goederen naar Oekraïne vervoeren.
De oplegger is aan de buitenkant helemaal wit en biedt volop ruimte voor bestickering. Daarom zoeken wij een bedrijf dat naamsponsor wil worden van onze transporten.
Bijvoorbeeld met een vermelding zoals:
"Hulpgoederen van Franky en Coen, mede mogelijk gemaakt door..."
Zo steunt u niet alleen Oekraïne, maar is uw bedrijfsnaam ook zichtbaar op een oplegger die regelmatig tussen Nederland en Oekraïne rijdt. Heeft u interesse of kent u een bedrijf dat dit zou willen? Neem dan gerust contact op met Franky.
De kindervakantie die veel te snel voorbij was
De showavond van de kindervakantie was misschien wel de mooiste van allemaal. De kinderen hadden zich dagenlang voorbereid op deze avond. In groepjes hadden ze dansen ingestudeerd, zangoptredens voorbereid en zelfs acrobatische acts bedacht. Er was serieus geoefend en dat was te zien. Het enthousiasme spatte ervan af. Wij hebben ontzettend genoten. Misschien nog wel net zo veel als de kinderen zelf.
Ook de kinderdisco's waren iedere avond weer een groot feest. Wat ons vooral opviel, was dat werkelijk alle kinderen meededen. Niemand bleef aan de kant staan. Dat was voor een groot deel te danken aan het fantastische team van Anastacia en Bogdan. Zij deden zelf minstens zo fanatiek mee als de kinderen en zorgden ervoor dat iedereen helemaal loskwam. Aan het einde van iedere avond was alle energie eruit, precies zoals het hoort tijdens een vakantie.
Een ander bijzonder moment was de uitreiking van de certificaten. Ieder kind kreeg een officieel bewijs van deelname aan het vakantiekamp én een speciaal herinnerings-T-shirt. Coen en ik mochten de certificaten en T-shirts uitreiken. Juist tijdens dat plechtige moment werd duidelijk hoeveel deze week voor de kinderen had betekend. Er werden regelmatig tranen weggepinkt. Niet alleen door de kinderen... ook Sjoerd hield het niet droog.
Bijzondere gesprekken met kinderen
Tijdens de kindervakantie hebben we uitgebreid gesproken met verschillende kinderen uit Kherson, Zaporizja en Dnipro. Kinderen die thuis bijna dagelijks te maken hebben met luchtalarm, raketten en drones.
We vroegen hoe hun leven er thuis uitziet. De antwoorden waren vaak ronduit schokkend. De antwoorden gingen over angst, schuilkelders, raketten en drones. Maar ook over ouders die waren omgekomen. Hier zou geen enkel kind mee moeten opgroeien.
Juist daarom vinden wij het belangrijk dat deze kinderen zelf aan het woord komen. De komende tijd zullen we verschillende van deze gesprekken op onze social media plaatsen. Niet omdat het makkelijke video's zijn om naar te kijken, maar omdat deze kinderen gehoord moeten worden.
In mijn column van afgelopen woensdag op onze social media vertelde ik het verhaal van Sascha van 12 uit Kherson (hij is nooit bang, zegt hij).
Tekeningen voor de donateurs
Tijdens de vakantie hebben alle kinderen één of meerdere tekeningen gemaakt. Niet zomaar een knutselwerkje, maar een persoonlijke herinnering aan een week waarin ze even kind konden zijn.
Alle tekeningen zijn inmiddels ingeseald en liggen nu bij ons klaar. Ze zijn bestemd voor de mensen die ¤390 hebben gedoneerd of nog gaat doneren en daarmee de vakantie van een kind mogelijk hebben gemaakt. Iedereen die hiervoor in aanmerking komt, ontvangt komende dagen een email. Wilt u deze alstublieft beantwoorden met uw adresgegevens? Dan zorgen wij ervoor dat ook u een tekening thuis ontvangt.
Welke tekening u krijgt, weten wij zelf ook niet. We stoppen ze allemaal in grote enveloppen, schudden deze goed door elkaar en versturen ze vervolgens. Zo blijft het voor iedereen een verrassing.
Snoep voor thuis
Natuurlijk kregen de kinderen tijdens de vakantie iedere dag heerlijk te eten. Toch wilden we ze ook nog iets extra's meegeven. Daarom mochten de kinderen vlak voor vertrek zoveel zakjes snoep uitzoeken als ze konden dragen.
Het was prachtig om die blije gezichten te zien. Het was niet bedoeld om onderweg op te eten, maar om thuis met broertjes, zusjes of ouders te delen. Een klein gebaar, maar wel één waarvan we weten dat het thuis voor veel blijdschap zal zorgen.
Het afscheid
Aan iedere mooie vakantie komt helaas een einde. Ook aan deze.
Dat afscheid viel zwaar. Niet alleen voor de kinderen, maar ook voor ons. Dagenlang hadden we gezien hoe kinderen die thuis dagelijks met de oorlog leven weer even onbezorgd konden lachen, spelen en genieten. Nu moesten ze weer terug.
Voordat de lange reis begon, reden we eerst naar Ivano-Frankivsk, waarvandaan later die dag de trein vertrok. Daar gingen de kinderen nog naar de bioscoop en als verrassing... naar McDonald's. Dat klinkt voor ons heel gewoon, maar voor deze kinderen was het een groot feest. In Kherson en Zaporizja zijn de McDonald's-restaurants al lang gesloten. Sommige kinderen waren er al jaren niet meer geweest. Het enthousiasme was dan ook geweldig om te zien. Daarna reden we naar het station. Daar begon het echte afscheid. De kinderen namen afscheid van ons, maar ook van de veilige omgeving waarin ze een week hadden mogen verblijven.
Toen de trein vertrok, beseften we opnieuw waarom deze vakanties zo belangrijk zijn. Voor de kinderen zat deze vakantie erop. Ze gingen terug naar een leven waarin luchtalarm, drones, raketten en oorlog weer onderdeel zijn van de dagelijkse werkelijkheid.
Maar steeds weer is daar die ene gedachte. Misschien zijn één of meer van deze kinderen er volgend jaar niet meer. Die gedachte maakt ons gek.
Nieuwe kindervakantie vanaf 28 augustus!
Gelukkig blijft het niet bij deze ene vakantie. Op 28 augustus vertrekt de volgende groep kinderen naar de Karpaten. Opnieuw mogen tientallen kinderen uit oorlogsgebieden een week lang even ontsnappen aan de dagelijkse realiteit van luchtalarm, drones en raketten.
Dat is alleen mogelijk dankzij de mensen die ¤390 hebben gedoneerd en daarmee de vakantie van één kind mogelijk hebben gemaakt. Dankzij jullie kunnen deze kinderen weer even lachen, spelen en gewoon kind zijn. Daar zijn we ontzettend dankbaar voor.
Tijdens deze tweede vakantie gaan we iets nieuws doen. Speciaal voor onze volgers maken we een Whatsapp-groep (of Telegram-groep) waarin we gedurende de hele week foto's, video's en updates delen. Zo kunt u de vakantie bijna van dichtbij meemaken. Binnenkort vertellen we hier meer over.
37 mannen durven de deur niet meer uit
Eerder bezochten we een opvanghuis voor dakloze mannen. Eerlijk gezegd hadden we toen vooraf onze vooroordelen. Waarom werken deze mannen niet? Waarom zorgen ze niet gewoon voor zichzelf?
Binnen zagen we een klein huis dat helemaal vol stond met stapelbedden. Twee mannen zaten in een rolstoel. Hun voeten waren afgelopen winter zo ernstig bevroren dat ze gedeeltelijk geamputeerd moesten worden. Een derde man zat op een stoel. Voor hem was zelfs nog geen rolstoel beschikbaar. Vrijwilligers van een kerk hadden hen van straat gehaald en medische hulp geregeld.
We vroegen hoe ze rondkwamen. Vrijwel niemand had een inkomen. Slechts twee mannen ontvingen nog geld. Waarom werken jullie niet? Er kwam geen duidelijk antwoord. Totdat ineens het kwartje viel. Toen we binnenkwamen, werd eerst de poort achter ons op slot gedaan. Daarna ging ook de voordeur op slot.
"Coen," zei ik, "deze mannen zijn bang."
Bang om naar buiten te gaan. Niet omdat ze niet willen werken, maar omdat ze vrezen opgepakt te worden en naar het front gestuurd te worden. Het zijn dienstweigeraars. Waarschijnlijk zijn hun bankrekeningen geblokkeerd en ontvangen de meesten geen uitkering meer. Daarom kiezen zij voor dit leven. Niet omdat ze opgesloten zitten, maar omdat ze de buitenwereld niet meer aandurven.
Wij gaan daar niet over oordelen. Iedereen heeft maar één leven. En eerlijk gezegd weet ik zelf ook niet welke keuze ik zou maken als Nederland in oorlog zou zijn.
Dus we oordeelden niet. We hielpen gewoon.
Bekijk de video via de knop 'Video's' onderaan deze nieuwsbrief. Het is de tweede video in het overzicht.
Noodhulp voor dieren
Deze week kregen we een noodoproep. Het voer was volledig op en er was geen geld meer om nieuw voer te kopen. Voor de vrijwilligers was dat een grote zorg, want de dieren zijn volledig afhankelijk van hun hulp.
Dankzij jullie donaties konden we direct in actie komen. We hebben een flinke hoeveelheid dierenvoer gebracht, een financiële bijdrage achtergelaten en afgesproken dat we de shelter ook de komende tijd blijven ondersteunen.
Namens de vrijwilligers, maar vooral namens de dieren: ontzettend bedankt!
Weer een dorp vol frietliefhebbers
Natuurlijk bleef het deze reis niet bij één frietactie. Enkele dagen geleden gingen we opnieuw op pad, dit keer naar een dorp waar al lange tijd geen evenement meer was georganiseerd.
Vrijwel het hele dorp liep uit. Kinderen, ouders en ouderen stonden al snel in de rij voor een verse portie friet met ketchup en mayonaise. Natuurlijk hadden we ook weer snacks en frisdrank meegenomen. Voor veel kinderen was deze middag veel meer dan alleen een frietje eten. Een groot deel van hen was met hun familie gevlucht uit nog gevaarlijkere gebieden in Oekraïne. Even konden ze spelen, lachen en andere kinderen ontmoeten. Gewoon een paar uur onbezorgd kind zijn.
Juist dat maakt deze frietacties voor ons zo bijzonder. Natuurlijk delen we friet uit, maar eigenlijk delen we hoop. Een paar uur gezelligheid, waarop de oorlog heel even naar de achtergrond verdwijnt.
Terug in Nederland, maar niet stilzitten
Na een reis van bijna drie weken zijn we inmiddels weer thuis. Even de koffers uitpakken, de was wegwerken en een twee dagen bijkomen... maar daarna gaat het werk gewoon weer verder.
De komende weken trekken we weer regelmatig met de frietwagen door Nederland. Wilt u ons boeken voor een bedrijfsfeest, open dag, braderie, evenement of familiedag? Dat kan natuurlijk ook. Met iedere boeking steunt u bovendien ons werk in Oekraïne. Meer informatie vindt u op frietmeteenmissie.nl.
Ondertussen zijn we ook alweer druk met de voorbereidingen voor onze volgende reis naar Oekraïne. Want al in augustus vertrekken we opnieuw. Daarnaast werken we verder aan Holland House 2.0 en organiseren we komende zaterdag alweer onze open dag.
Sommige mensen denken dat ons werk stopt zodra we weer in Nederland zijn. In werkelijkheid begint hier alweer de voorbereiding op de volgende reis. Ook vanuit Nederland maken we meer dan volle werkdagen voor de stichting.
Zaterdag weer open dag!
Komende zaterdag 18 juli openen we opnieuw de deuren van onze loods in Helmond voor onze open dag en inzameldag. Iedereen is welkom. Of u nu een kijkje achter de schermen wilt nemen, hulpgoederen wilt brengen of gewoon zin heeft in een praatje en een gratis portie friet, we ontmoeten u graag.
Zoals altijd is "Hans de medicijnman" weer aanwezig om overgebleven medicijnen in ontvangst te nemen. Natuurlijk draait ook de frietwagen weer op volle toeren en staat het hele team klaar om bezoekers te ontvangen.
Er is deze keer weer van alles te beleven. Zo kunt u met onze Virtual Reality-bril 360 graden-beelden bekijken van één van onze acties in Oekraïne, alsof u er zelf bij bent. Ook laten vrijwilligers zien hoe camouflagenetten worden gevlochten en kunt u daar, als u dat leuk vindt, zelf aan meewerken. Daarnaast is er live muziek en vertellen wij natuurlijk graag over onze werkzaamheden in Oekraïne.
Neemt u hulpgoederen mee? Op dit moment zijn we vooral op zoek naar medicijnen, houdbare voeding, hygiëneproducten, dierenvoer, generatoren, powerstations, smartphones, laptops, medische hulpmiddelen en babyproducten.
Vooral aan dierenvoer is op dit moment veel behoefte.
Praktische informatie:
Zaterdag 18 juli 2026
10.00 - 17.00 uur
Nijverheidsweg 2D
5705 CZ Helmond
Waarom steunt u ons?
Terwijl u deze nieuwsbrief leest, zijn zestig kinderen alweer teruggekeerd naar de oorlog. Een week lang konden ze gewoon kind zijn. Nu is voor hen de dagelijkse werkelijkheid weer begonnen.
Juist daarom blijven wij doorgaan. Met evacuaties, voedselhulp, hulp aan gezinnen, dierenhulp, Holland House én nieuwe kindervakanties. Van een warme maaltijd tot een veilige slaapplek. Van een generator tot een week waarin kinderen even de oorlog kunnen vergeten.
Dat kunnen wij alleen dankzij uw steun. Dank u wel dat u met ons meeleeft, meereist en ons blijft helpen.
Wilt u ons steunen? Klik dan hier
Voor vragen mag u Franky altijd bellen:
06 81 01 32 22
Bekijk deze YouTube-video
|
|
- Preview van een nieuw bericht
Dit bericht wordt pas geplaatst als je op invoeren hebt gedrukt
Dit bericht wordt pas geplaatst als je op invoeren hebt gedrukt
