De terror van Judith
Gepost op: 13/05, 15:29:55 Gepost door: Jaap
SNEL SNEL COPY PASTEN EN OVER HET INTERNET VERSPREIDEN, WANT DIT BERICHT BLIJFT NIET LANG STAAN
Bij deze het verhaal hoe ik ben aangevallen door Judith.
Ik wil er nog wel even bijzeggen dat dit verhaal eerder is geschreven (maar later gepost) dan mijn serieuze verontschuldigingsbericht aan Judith. Toch kan ik het niet maken, dit materiaal verloren te laten gaan ipv aan mijn fans te gunnen.
Geachte lezer,
Dit verhaal speelt zich af op de camping. 'S avonds kwam juf Judith gezellig langs om liedjes te zingen. De gitaarleraar van Brian begeleidde haar.
De entourage zorgde voor een echt campinggevoel. Kledingstukken her en der verspreid, vuile afwas in alle hoeken en een gezellig haardvuur op het plasmascherm die in een tentje stond. Ach wat is het probleem van een nephaardvuur? De tieten van Amanda zijn ook nep en die voelden ook gewoon goed in het hotel.
Gezellig zongen we met zijn allen evergreentjes om de sfeer er goed in te houden. Toen ik zei dat ik een liedje niet mooi vond, brak de hel los. Judith flipte helemaal door. Brian gaf Judith snel eieren aan om mij aan te vallen. Ik had geen andere keus dan mezelf te verdedigen en eieren terug te werpen naar Judith. Ik vluchtte snel de paardenbak in. Judith buldert dat ik ze me nog een keer in mijn rug gaat aanvallen. Uit nood handelend smijt ik een zooi modder in het asociale smoelwerk van Judith.
Judith blaast de aftocht en vertrekt richting de uitgang. Ze roept nog wat naar haar handlanger Brian: "Je stond er godverdomme naast en je slaat Jaap geen eens op zijn muil!"
Gelukkig springt de rechtvaardige Natasia in de bres. "Judith, waarom doe je dat, ik snap je niet!" De oorlogsgodin breekt uit in een frenzy en begint met 2 vuisten op haar eigen smoelwerk in te timmeren, "IK SNAP MEZELF NIET, IK SNAP MEZELF NIET". Tja....dan heb ik nog wel een adresje voor Judith in Rotterdam, het Riagg waar ik ook een kamertje heb gehad. Aan de andere kant, ik ben daar door Talpa gescout om aan De Gouden Kooi mee te doen. Misschien komt Judith wel weer terug dan!
![]()
Als ik mijn hart open, dan kan ik niet anders zeggen dan dat ik nog nooit zo vernederd ben in mijn leven. Aangevallen in mijn rug, met eieren besmeurd, met modder begooid....het doet pijn, heel veel pijn. En dat zijn alleen nog maar de direct effecten die bij mij optraden. De indirecte effecten zijn ook betreurenswaardig. Zo gingen mijn swa's Eric & Huub op de vuist door alle stress. Natasia in tranen, omdat Judith me zo gemeen getart had. ALLEMAAL DE SCHULD VAN ZANGTEEF JUDITH!!!!!
En waarom???? WAAROM IN GODSNAAM???? Alleen maar omdat ik zei dat ik een liedje niet mooi vond. Dat is toch niet normaal man!!
De allergrootste climax van mijn 'bijna dood ervaring' is toch wel dat ik Palma tegenkwam in het productiehok (trouwens daar zijn de toiletten nog ranziger dan op de camping, een grote piswalm hangt daar die zelfs een walvis kan vergassen), toen ik vanuit het hotel weer terug in Eemnes arriveerde.
Palma zei de onsterfelijke woorden: "Was ik maar nooit met die eieren begonnen."
THE END.
Adiosssssssssss
Het slachtoffer.