Die vrouw is ook vrij lastig te verstaan, haar uitspraak gaat nog maar haar grammatica rammelt.
Blonde journaliste: "Estonische tv, vraag voor Putin: Welke territoriale eisen stelt Estonia, zo ver ik weet, doet zij dat niet? Waar hebt u het over? En nog een vraag, waarom vindt u het zo moeilijk om te zeggen, "Sorry voor de occupatie"? Want als u dat zou zeggen, zouden wij heel makkelijk samen kunnen leven."
Poetin: "Grote dank voor uw vraag, dit is heel actueel. Ik begin met de laatste opmerking. U spreekt zo goed Russisch dat ik ervan uit ga dat u niet slechter Russisch leest. Neemt u de Kamerstukken van de Nationale Gedeputeerde Staten van 1989. Daarin staat zwart op wit, "De gedeputeerde Staten veroordelen de pact van Molotov-Ribentropp en acht deze juridisch ongeldig. Deze pact weerspiegelde niet de wil van de Soviet volkeren en weerspiegelde slechts de persoonlijke mening van Stalin en Hitler." Wat kan er nog duidelijker en treffender over dit onderwerp worden gezegd? Wilt u dat wij het elk jaar herhalen? Wat, vindt u, moeten wij daar nog aan toevoegen? Onze mening is, dat dit onderwerp is afgesloten, dat het voldoende is om het te hebben toegegeven.
Nu verder over de occupatie. Ik ga ervanuit dat in 1918, als een resultaat van de Vrede van Brest, er een pact was tussen Duitsland en Rusland. Rusland droeg een deel van haar territorium feitelijk over aan Duitsland. Daarmee begon het huidige Estlandse rijk. In 1939 was er een andere pact, daar gaf Duitsland aan Rusland haar territorium terug. Of dit goed of slecht is, laten wij het daar niet over hebben, dat is immers een geschiedeniskundig feit. Ik denk dat het een samenspanning was, een pact waarin het betaalmiddel de kleine republieken en de kleine volkeren waren. Maar dat was de realiteit van het leven op dat moment, helaas. Net zoals er een realiteit van het coloniale verleden van Europa is, net zoals het een historische realiteit is dat er slaven in de VS zijn gebruikt. Waarom moeten we nu de doden ons dagelijks bij de mouw laten grijpen en ons tegenhouden van vooruitgang? In '39 kwam Estland bij de Sovjetunie als deel van de pact. Daarom kan de Sovjetunie ze in '41 niet hebben geoccupeerd, immers, deze waren al deel van de Sovjetunie geworden. Ik studeerde niet zo heel veel toen ik op de universiteit zat, ik dronk te veel bier, maar ik ben nog niet alles vergeten, wij hadden goede leraren. Tot zover het antwoord op deze vraag.
Nog een andere vraag, over de grensproblemen met Estland. Wij hebben geen problemen, gelukkig maar. Ik heb vroeger, toen ik in Sint Petersburg werkte, deelgenomen aan de onderhandelingen met Estland - toen waren er wel problemen van zulk een aard. U kunt zich die problemen vast nog herinneren. Het eert de Estlandse onderhandelaars dat zij een pragmatisch standpunt innamen dat in hun nationaal belang was. Wij zijn nu zo ver dat wij die documenten kunnen gaan ondertekenen. Wij zijn nog steeds bereid om deze documenten te ondertekenen, ook al hebben uw leiders een - vanuit mijn oogpunt foutieve - beslissing genomen om op 9 mei niet naar Moskou te komen. Ik denk dat dat een fout was, maar dat is verder helemaal de zaak van Estland. Zelfs dat ze niet kwamen, is voor ons geen reden om de relatie met Estland te verpesten. Wij willen de situatie niet verergeren. De Minister van Buitenlandse Zaken heeft van mij opgedragen gekregen om dat verdrag te ondertekenen.
Met betrekking tot andere terrotoriale problemen, wij hebben dat soort problemen met Litouwen wel. Zij laten in feite alles afhangen van de vraag of zij de Bytalovski (?) regio van de Pskovskaya (?) provincie kunnen krijgen. Daarbij beroepen zij zich op een pact uit 1920. Litouwen wil met ons een verdrag slechts ondertekenen als daarin wordt verwezen naar het verdrag uit 1920. Daarin wordt de Bytalovski regio aan Litouwen toebedeeld. Weet u, als een resultaat van het uiteenvallen van de USSR, heeft de Russische Federatie tienduizenden van van oorsprong hare territoria verloren. Wat stelt u nu voor, om helemaal opnieuw te beginnen met het opdelen, om ons de Krim terug te geven, delen van andere voormalige Sovietrepublieken? Mogen wij dan ook Klaikedau (?) terug? Laten we dan alles maar verdelen in heel Europa. Wilt u dat? Ik denk niet dat u dat wilt. Wij roepen de Litouwse politici op om op te houden met politieke demagogie en te beginnen met een constructieve insteek."