R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Hallo allemaal,
Ik had echt geen idee waar ik dit moest plaatsen, ik hoop dat het hier goed staat. Ik had namelijk gewoon een klein vraagje.
Iets meer dan een jaar geleden heeft een vriend van mij zelfmoord gepleegd. Het was niet mijn allerbeste vriend, maar ok, we praatten, hadden het gezellig en zagen elkaar regelmatig. Hij had het erg moeilijk met zichzelf, daar heeft nooit iemand iets van gemerkt, zelfs zijn ouders niet. Op een gegeven moment is het hem teveel geworden, heeft afscheid van ons genomen door een mooie brief en heeft zelfmoord gepleegd.
Ik heb het er in het begin best moeilijk mee gehad. Natuurlijk, het is niet niks. Echter, na een tijdje, je verwerkt het natuurlijk, leek het wel weer te gaan. Maar de laatste tijd kom ik erachter dat ik het helemaal niet zo makkelijk heb kunnen loslaten. Ik heb het er nog steeds moeilijk mee, kan het op de 1 of andere manier niet verwerken. Dat vind ik vaag, mensen die veel dichterbij hem stonden, lijken al veel verder te zijn dan ik met de verwerking. Daar schaam ik me dan wel een beetje voor.
Ik wilde gewoon vragen of het mogelijk is om zo lang van zoiets echt last te kunnen hebben. Of stel ik me in dat opzicht gewoon aan ofzo . En hoe kan ik hiermee verder...
Bedankt alvast!
Ik had echt geen idee waar ik dit moest plaatsen, ik hoop dat het hier goed staat. Ik had namelijk gewoon een klein vraagje.
Iets meer dan een jaar geleden heeft een vriend van mij zelfmoord gepleegd. Het was niet mijn allerbeste vriend, maar ok, we praatten, hadden het gezellig en zagen elkaar regelmatig. Hij had het erg moeilijk met zichzelf, daar heeft nooit iemand iets van gemerkt, zelfs zijn ouders niet. Op een gegeven moment is het hem teveel geworden, heeft afscheid van ons genomen door een mooie brief en heeft zelfmoord gepleegd.
Ik heb het er in het begin best moeilijk mee gehad. Natuurlijk, het is niet niks. Echter, na een tijdje, je verwerkt het natuurlijk, leek het wel weer te gaan. Maar de laatste tijd kom ik erachter dat ik het helemaal niet zo makkelijk heb kunnen loslaten. Ik heb het er nog steeds moeilijk mee, kan het op de 1 of andere manier niet verwerken. Dat vind ik vaag, mensen die veel dichterbij hem stonden, lijken al veel verder te zijn dan ik met de verwerking. Daar schaam ik me dan wel een beetje voor.
Ik wilde gewoon vragen of het mogelijk is om zo lang van zoiets echt last te kunnen hebben. Of stel ik me in dat opzicht gewoon aan ofzo . En hoe kan ik hiermee verder...
. En hoe kan ik hiermee verder...Bedankt alvast!
Ja moeilijk dit,
Ik vind dat je je helemaal niet aanstelt of hierover moet schamen,
Sommige mensen hebben er gewoon iets meer moeite mee met het verwerken.
Al zijn andere vrienden/kennisen zullen heus ook nog wel aan hem denken hoor,maar laten het misschien niet merken.
Praat jij wel eens met vrienden hierover,dat helpt misschien ook wel.
kun je je verhaal kwijt.
Ik vind dat je je helemaal niet aanstelt of hierover moet schamen,
Sommige mensen hebben er gewoon iets meer moeite mee met het verwerken.
Al zijn andere vrienden/kennisen zullen heus ook nog wel aan hem denken hoor,maar laten het misschien niet merken.
Praat jij wel eens met vrienden hierover,dat helpt misschien ook wel.
kun je je verhaal kwijt.
misschien heb je jezelf voor gehouden:
ik stond niet zo dicht bij hem, ik was niet zo close met hem,
maar dit kan wel hebben geleid tot dat je te snel hebt gedacht dat je het had verwerkt
familie was er misschien een langere periode mee bezig, maar hebben het wel goed
afgesloten.
Het kan zijn dat doordat je vlak na zijn overlijden hebt gedacht dat je het had verwerkt, je het nu
weer terugkrijgt. Probeer er over te praten, het goed te verwerken, en hopelijk komt het dan niet meer terug... klote dit.. sterkte dr mee
ik stond niet zo dicht bij hem, ik was niet zo close met hem,
maar dit kan wel hebben geleid tot dat je te snel hebt gedacht dat je het had verwerkt
familie was er misschien een langere periode mee bezig, maar hebben het wel goed
afgesloten.
Het kan zijn dat doordat je vlak na zijn overlijden hebt gedacht dat je het had verwerkt, je het nu
weer terugkrijgt. Probeer er over te praten, het goed te verwerken, en hopelijk komt het dan niet meer terug... klote dit.. sterkte dr mee
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
Ik denk dat je je schuldig voelt. Indien dat zo is mijn tip: Praat met mensen die hem kenden over hem als het kan. Je moet denk ik van iemand met enige autoriteit over zaken die hem aangaan horen dat het goed zit.
Veel mensen hebben na een lange tijd toch weer last van het verwerken van dood.
Missen van mijn overleden vriendin deed ik eigenlijk pas na een jaar. Toen werd het zwaar voor mij omdat ik het toen geen plek kon geven, immers had ik de dood wel verwerkt voor mijn gevoel. Het koste mij toen best een hele tijd voor het gevoel over ging, het moest echt slijten, dat kostte een aantal maanden. Helemaal vergeten doe je het nooit denk ik, maar ik heb nu (10 jaar later) niet meer dat ik als ik aan haar denk, die ellendige grafkist op mijn netvlies zie.
Missen van mijn overleden vriendin deed ik eigenlijk pas na een jaar. Toen werd het zwaar voor mij omdat ik het toen geen plek kon geven, immers had ik de dood wel verwerkt voor mijn gevoel. Het koste mij toen best een hele tijd voor het gevoel over ging, het moest echt slijten, dat kostte een aantal maanden. Helemaal vergeten doe je het nooit denk ik, maar ik heb nu (10 jaar later) niet meer dat ik als ik aan haar denk, die ellendige grafkist op mijn netvlies zie.
iets meer dan een jaar???
dat vind jij lang?
geloof me... dat is niet lang en het is ook niet meer dan normaal dat je daar nog problemen mee kan hebben.
Mijn tip: praat er over..
dat vind jij lang?
geloof me... dat is niet lang en het is ook niet meer dan normaal dat je daar nog problemen mee kan hebben.
Mijn tip: praat er over..
[Al wapper je nog zo kloek, de laatste druppel valt altijd in de broek]
Ik denk dat hij veel meer voor je heeft betekend dan dat je zelf doorhad. Je steld je nooit aan met dit soort dingen. het is gewoon rouw wat je voelt en niemand anders kan er over oordelen hoe jij dat ervaart en voelt en in wat voor mate. Iemand verliezen door zelfdoding is ook niet niks natuurlijk. Dat is behoorlijk heftig.
Sterkte ermee meid!
Sterkte ermee meid!
Praten praten en nog eens praten. En schaam je er niet voor dat het langer duurt, iedereen verwerkt het op zijn/haar eigen manier.
Roses are red
Violets are blue
Wololo Wololo
Now violets are red too
Violets are blue
Wololo Wololo
Now violets are red too
|
|
