Als kind moesten we stafregels schijven als we stout geweest waren. Bijvoorbeeld 100 x "Ik mag geen andere kinderen plagen" of "Ik moet netjes met mijn schoolboeken omgaan". Als het goed is, hebben we hier iets van geleerd, heeft dit bijgedragen tot onze opvoeding en zijn we nu braaf en oppassend geworden.
Waarom passen we dit effectieve middel niet toe op volwassenen die in de fout gegaan zijn? Op de cel Canal+ kjiken of als taakstraf een beetje met je handen in je zakken langs de parkeerplaats lopen terwijl je geacht wordt om papier te prikken. Heeft dat zin? Gezien het hoge aantal recidivisten niet.
Post hier strafregels voor de bekende gedeniteerde Nederlanders. Spelregel: Het is bedoeld om de kwade sujet weer op het rechte spoor te brengen. Dus voor levenslang gestraften (Mohammed B: "Ik kan net zo goed dood zijn, maar justitie gunt mij het martelaarschap niet en terecht!" ) hebben strafregels geen zin.
Dus bijvoorbeeld voor Fons Spooren:
"Het feit dat ik een kleine leuter heb, wil niet zeggen dat ik hem in elk klein gaatje mag stoppen"
of voor Marco Bakker:
"Als ik niet eens weet wat cruise control is, hoor ik niet thuis achter het stuur van een auto"
Verzin hier nog meer corrigerende one-liners om de burger op te voeden.
Non possumus non loqui