Eén van de Acht was een Nederlandse familieshow op televisie. De show werd gepresenteerd door Mies Bouwman en brak alle kijkcijferrecords. Het programma werd in 1969 tijdens een brainstorm-sessie, oa. met de eerste televisieregissseur van het programma, Ben de Jong in Studio Concordia te Bussum bedacht door de jonge VARA-medewerker Theo Uittenbogaard, nadat Mies Bouwman had voorgesteld om het programma in ieder geval te laten eindigen met het laten zien en onthouden van prijzen, die via een lopende band aan de winnaar zouden moeten worden getoond. Die lopende band had zij eerder gezien in een programma van de duitse quizmaster Kuhlenkampf. Dus dat idee was geenszins origineel.
Eén van de Acht werd eens per maand rechtstreeks uitgezonden, eerst vanaf 1970 door de VARA en vanaf 1974 door de AVRO. In de jaren negentig is er nog een versie op RTL4 uitgezonden met Jos Brink en Lucie de Lange als presentatoren.
Vier tweetallen nemen het tegen elkaar op in allerlei spelletjes, waarna er uiteindelijk twee personen in de finale terechtkomen. Ze moeten na elkaar in een witte stoel plaatsnemen om drie algemene kennisvragen te beantwoorden.
Om de spanning te verhogen wordt er een spotlicht op geplaatst, nadat Mies de inmiddels historische woorden "Licht uit, Spot aan" heeft uitgesproken.
De winnaar neemt achter de lopende band plaats, waar in 1 minuut allerlei artikelen voorbijkomen, inclusief een vraagteken. De voorwerpen die de winnaar heeft onthouden, zijn de prijzen.
Het idee van dit programma was zo goed dat het ook met veel succes in het buitenland werd uitgezonden. Rudi Carrell presenteerde het in Duitsland als Am laufenden Band en Bruce Forsyth in Engeland als The generation game.
Ik noem een Tony van Heemschut,een Loeki Knol,een Brammetje Biesterveld en natuurlijk een Japie Stobbe !