Je kent dat wel, je begint om 07.30 uur met werken en met 13.00 loop je naar lucht happend naar buiten... Eindelijk pauze en weg uit dat stoffige kantoor waar je stage loopt.
Ik denk: laat ik lekker een stukje gaan wandelen, bloed terug in de ledematen en je longen vol nieuwe frisse energie. Dus ik loop over de stoep... Ik zag hem al aan komen lopen, een vent van rond de 35 met een mooie Unox-muts. Ik zie hem al kijken van: tegen dié jongen ga ik praten!
En het gebeurde. Hij keek me aan, ik keek niet weg, dat schijnt ook onbeschoft te zijn. Dus hij zegt: Hey! Werk jij daar op het gemeentehuis?
Dus ik denk: nee he, weer zo´n vent die zijn levensverhaal met iemand gaat delen, dus ik reageer met een: Ja, hoezo?
Zegt hij: wát een KUTWIJF is de koningin he!
Dus ik:
![]()
maar hij was alweer, zonder nog een woord te zeggen, doorgelopen.
Vol goede moed voor de rest van de dag liep ik door...