mvdlubbe | zaterdag 4 februari 2006 @ 16:32 |
Een windvlaag op je wang, een vage geur van stookkolen, het geluid van een trein die met 140 over een brug boven je raast, je kent het wel: Momenten waarop je op bijzonder positieve wijze op je bestaan wordt gewezen. "Ik merk dus ik ben", zeg maar. Vaak ben je de enige, in een volle trein, op straat, die zich verwondert. Het is lastig te delen met anderen. Dan vertel je dat. "Zag je die spreeuw, die zat op zo'n tak recht voor, en die deed zo piieprrrrrpiep", sta je behoorlijk voor joker omdat de andere partij totaal geen idee heeft waar je het over hebt. ("Spreeuw??"). Dus (sorry yvonne) dit topic. Om te delen maar ook om te zien wat anderen verwondert. Want je ziet toch niet alles. En anderen zien anders. Derhalve: deel! | |
Quarks | zaterdag 4 februari 2006 @ 16:47 |
Wat moet dit topic worden, een opsomming van mooie, persoonlijke momenten? Als je wilt discussiëren over 'Cogito ergo sum' (of Descartes in het algemeen) kan dat hier, maar ik vrees dat dit een opsomtopic gaat worden. | |
mvdlubbe | zaterdag 4 februari 2006 @ 16:50 |
Ja. Niks mis met een opsomtopic op z'n tijd. Maar mogelijk staat het hier niet op de juiste plaats. | |
mvdlubbe | zaterdag 4 februari 2006 @ 16:54 |
In de trein, om 8:45 op een werkdag, zag ik zowel de zon als de maan. Waarbij de maan, uiteraard, maar voor een heel klein gesikkeld gedeelte zichtbaar was. Dat die maan maar zo miniem zichtbaar is vanaf de aarde, laat even zien hoe bijzonder ver weg de zon staat. En hoe ontzettend klein de afstand van Den Haag naar Leiden is, natuurlijk ![]() | |
Alicey | zaterdag 4 februari 2006 @ 17:02 |
Eens in GC proberen. ![]() WFL >> GC | |
DennisMoore | zaterdag 4 februari 2006 @ 17:07 |
Ja, hoi. Ik heb al maandenlang o.a. deze gedachten ergens op een webpagina staan: - De spreeuw is een tof vogeltje. - Is ontroering (bewogenheid?) een Belangrijk Doel? ![]() | |
mvdlubbe | zaterdag 4 februari 2006 @ 17:10 |
quote:Belangrijk Doel? | |
DennisMoore | zaterdag 4 februari 2006 @ 17:11 |
quote:In het Leven, blabla. Waar het om draait, etcetera. | |
mvdlubbe | zaterdag 4 februari 2006 @ 17:17 |
quote:Een 'Doel' zou ik het niet willen noemen. Noodzaak om niet door te draaien, misschien, wel. | |
DennisMoore | zaterdag 4 februari 2006 @ 17:21 |
't Komt m.i. anders verdraaid dichtbij het idee van Geluk. En het kan denk ik ook een bron zijn van goed handelen. | |
mvdlubbe | zaterdag 4 februari 2006 @ 17:25 |
Het gevaar is dat je zo verwaand gaat klinken. Maar ik denk dat het een gevolg is van opmerkzaamheid en intellect en relativeringsvermogen en wat nog zo allemaal. En het lijkt me dus tof om te weten wat anderen, die ook dat soort zaken opmerken, opmerken. | |
DennisMoore | zaterdag 4 februari 2006 @ 17:29 |
En het is een gevolg van niet te betrokken zijn bij het dagelijkse leven, je niet laten meevoeren in de hectiek en het gemier van alledag. Regelmatig stilstaan en toeschouwen, je losmaken, onthechten. Een beetje het Grolsch-gevoel. | |
DennisMoore | zaterdag 4 februari 2006 @ 18:11 |
Op een zonnige zondagmorgen lui op de bank liggen met een kop warme thee op de buik, terwijl Mozart`s Krönungsmesse over de luidsprekers schalt. Zomaar in gesprek raken met totale vreemden. Een snaterende eend die in de regen rondstapt. | |
mriekz | zaterdag 4 februari 2006 @ 19:31 |
quote:Met een glimlach op de trein in, kijken hoeveel mensen je kunt aansteken. Soms ineens het idee te hebben dat jij de enige bent die over zulk soort dingen nadenkt. Je beseffen dat je heel tevreden met je leven bent. Eens wat meer aandacht geven aan de niet-geliefde mensen, en realiseren dat die misschien wel interessanter in elkaar zitten dan de meeste anderen. Even uit een situatie stappen en proberen deze kritisch te bekijken. Genieten van een plensbui op de fiets. Nadenken over hoe uniek we zijn en toch zo hetzelfde. Iemand een compliment geven en kijken hoe ze hier op reageren. Zelf gewoon eens een compliment aannemen! | |
mvdlubbe | zaterdag 4 februari 2006 @ 19:33 |
quote:Dat is wel zo'n beetje de kern, wat mij betreft, ja. | |
Jordy-B | zaterdag 4 februari 2006 @ 19:38 |
Onze hersenen zijn doorgaans in staat om de wonderen van de wereld tot alledaags te maken... Daardoor kan je nog wat nuttigs doen in plaats van de hele dag met 'n maffe grijns al "wauw!" roepend over straat te lopen... Bij jou zit er blijkbaar 'n klein steekje los... Terry Pratchett is de meester... ![]() | |
mvdlubbe | zaterdag 4 februari 2006 @ 20:00 |
Ik ben het daarmede niet eens. Bij de meeste mensen zit de verwondering ingebakken. Kijk maar naar het kind, vol verwondering en niet bang te vragen. Voorts wordt dat er echter uitgeramd zodat je makkelijk in een hokje past. Anders val je namelijk op. En dat willen we niet. Dit eruitrammen lukt echter niet bij iedereen. En: Wanneer ik 's ochtends onverwacht, halfslapend in een volle tram, een moment van verwondering meemaak, ben ik de gehele dag vrolijker. Mogelijk zelfs productiever. Maar dat wil nog niet zeggen dat ik ge hele dag grijns. Mensen die de hele dag grijnzen zijn verdacht. | |
Jordy-B | zaterdag 4 februari 2006 @ 20:07 |
Een kind komt gewoon veel nieuwe dingen tegen, waardoor het veel te verwonderen heeft... Overal waar je kijkt, zie je kleine wonderen. Je beeldscherm, bijvoorbeeld, is eigenlijk al genoeg om je onderkaak tot je knieën te laten zakken. Dat soort dagelijkse wonderen om ons heen worden tot 'normaal' gemaakt door onze hersenen... En dat doen je hersenen zo effectief dat je zelfs in staat bent om je te vervelen. ![]() maar bij jou doet 'ie het blijkbaar een beetje minder dan bij andere mensen. ![]() | |
mvdlubbe | zaterdag 4 februari 2006 @ 20:11 |
quote:Ik proef toch een zekere negativiteit in je beschrijving terwijl ik niet inzie waarom ik me zou moeten 'vervelen' wanneer een spreeuw op een marktkraam mij in mijn gezicht piept op een meter afstand. Op arrogante en verwaande toon zou ik zelfs durven beweren dat veel mensen niet weten dat zo'n vogel een spreeuw heet, welke geluiden merels maken, eksters, kauwtjes, enzovoort. Waarom benader je het alsof het een defect is? | |
FlyingFox | zaterdag 4 februari 2006 @ 20:13 |
Hey, mvdlubbe. Wat een sentimenteel snottertopic. | |
Jordy-B | zaterdag 4 februari 2006 @ 20:13 |
quote:Hoeveel mensen om je heen waren er nog meer verwonderd? | |
FlyingFox | zaterdag 4 februari 2006 @ 20:13 |
Je blijft ook een kutusual hè. ![]() | |
Jordy-B | zaterdag 4 februari 2006 @ 20:14 |
quote:Flikker jij 'ns op... Je postaantal neemt toch niet to, nu ![]() | |
FlyingFox | zaterdag 4 februari 2006 @ 20:14 |
quote:Dat verwondert me. | |
mvdlubbe | zaterdag 4 februari 2006 @ 20:15 |
Het kind dat veel te verwonderen heeft en veel te vragen heeft, hoeft niet per se te worden afgeserveert op het moment dat je denkt iets te weten en niets meer te hoeven vragen. Vraag je dingen af, realiseer je dat veel alledaagsheid lang niet zo vanzelfsprekend is als je normaal gesproken aanneemt. Dat hoeft je adequate functioneren niet aan te tasten. | |
mvdlubbe | zaterdag 4 februari 2006 @ 20:16 |
quote:Ik heb ze niet kunnen tellen. | |
mvdlubbe | zaterdag 4 februari 2006 @ 20:16 |
quote:Nee, mijn andere topics, DAT zijn juweeltjes zeker ![]() | |
mvdlubbe | zaterdag 4 februari 2006 @ 20:17 |
quote:En DM was er niet ![]() | |
Jordy-B | zaterdag 4 februari 2006 @ 20:19 |
quote:Dat beweer ik dan ook niet. Alleen het is wel de reden dat kinderen vaker verwonderd zijn dan volwassenen. quote:Wel als je helemaal niet in staat zou zijn om wonderen tot alledaags te maken. | |
mvdlubbe | zaterdag 4 februari 2006 @ 20:22 |
Je schildert het hier af alsof alleen maar de massaworst aan de ene kant en de in-een-acid-trip-geblevene aan de andere kant mogelijk is, terwijl het in de OP beschrevene duidelijk is daarover: Het gaat om uitzonderingen van verwondering in het dagelijks leven. | |
Jordy-B | zaterdag 4 februari 2006 @ 20:30 |
Ho ho... Dat maak jij ervan. Ik geef alleen aan dat het niet verwonderd zijn een functie van de hersenen is. En dat dat bij de een wat meer doet dan bij de ander. Als je deze functie helemaal niet zou hebben, zou je inderdaad als een in-een-acid-trip-geblevene over straat lopen. Jij vraagt je af waarom jij je wel over bepaalde zaken verwondert, maar je volgens jou vaak de enige bent. Ik geef je een mogelijk antwoord. | |
DennisMoore | zaterdag 4 februari 2006 @ 21:17 |
Maar na hoeveel spreeuwen zou je denken: \\\"Tieft op, kutspreeuw\\\"? | |
Jordy-B | zaterdag 4 februari 2006 @ 21:20 |
Vast minder dan 't aantal edits dat jij nodig hebt om je post foutloos te krijgen. ![]() | |
dWc_RuffRyder | zaterdag 4 februari 2006 @ 21:24 |
Hier was een paar maanden geleden al een topic over, van die hele kleine dingen die je dag goed kunnen maken zeg maar. | |
Quarks | zaterdag 4 februari 2006 @ 21:26 |
quote:En er zullen er waarschijnlijk nog veel meer komen. Als er nou een Loof en Prijs forum was... ![]() | |
kanovinnie | zaterdag 4 februari 2006 @ 22:49 |
elke deja vu die ik heb ![]() | |
BtjeFlauw | zaterdag 4 februari 2006 @ 23:12 |
Dit soort momenten maak ik vaker mee en dan met name als ik al euforisch ben. Probeer er zo nu en dan ook met volle teugen van te genieten. Zo heb ik wel eens minutenlang in een stortbui gestaan, puur om te kijken hoe de regen viel en hoe die aanvoelde. Uitleggen waarom of hoe is moeilijk, maar soms voelt het gewoon goed om je even te distantiëren en je gewoon te 'verwonderen' over van alles en nog wat... |