Multi-instrumentalist Danny Cohen maakte in de jaren '60 al furore in underground kringen met de punkband Charleston Grotto. Desondanks duurde het ruim 30 jaar voordat zijn muziek op cd uitkomt. Zijn vorig jaar uitgebrachte album, We're All Gunna Die, schopte het in mijn persoonlijke jaarlijst tot nummer 1. Deze plaat staat, net als voorganger Dannyland, vol met dwingende, neurototische en aardedonkere luisterliedjes die verhalen over de dood.
Verwacht vooral het onverwachte bij Danny Cohen. Koeien als achtergrondkoortje? Geen probleem voor deze fascinerende persoonlijkheid. Noem het zot, geflipt of totaal gestoord, maar wat kan tegendraads toch soms lekker zijn!
Discografie:
1998: Self-Indulgent Music
1999: Museum Of Dannys
2004: Dannyland
2005: We're All Gunna Die
Moet de rest ook eens beluisteren.
quote:De band waarin Danny Cohen toendertijd speelde kreeg ooit clubverbod opgelegd omdat hun fans poep over de muren uitsmeerden bij wijze van waardering voor het nummer Disco Diarrhea.Op dinsdag 31 januari 2006 21:28 schreef Seborik het volgende:
Self-Indulgent music is een album met daarop drie artiesten waaronder de Horsecock Kids. Danny Cohen was daar helemaal niet blij mee, vooral niet met het feit dat hij bij Zorn's Lunatic Fringe zat. Op zijn muziek na is het leukste aan Danny Cohen het poepsmeer-verhaal.