quote:
SPIJKENISSE - Inbraken, branden, meisjes die moeten vluchten voor hitsige hangjongeren. De meeste vaders...
Foto John de pater...en moeders bij het plein van basisschool De Akkers zijn uit Rotterdam en Den Haag naar Spijkenisse verhuisd vanwege die overlast. Nu leven ze weer in een probleemwijk.
,,Ik zou niet weten waarom ik hier nog zou willen wonen,’’ zegt de 34-jarige Corrie. ,,Ik voel me hier niet meer veilig. ’s Avonds durf ik al helemaal niet naar buiten.’’ Zes jaar geleden is Corrie uit liefde vanuit Capelle aan den IJssel naar De Akkers gekomen. Haar vriend wilde voor geen goud naar Capelle, verklaart ze, maar het leuke van Spijkenisse is er wel af. ,,Zeker na wat er de afgelopen tijd is gebeurd.’’
Vorige week vrijdagmiddag ontaardde een voetbalwedstrijd aan de Herfstakker in een grote vechtpartij. Zaterdag viel een groep jongeren binnen bij een gezin aan de Tijmdonk, terwijl een etmaal daarvoor een familie in de naastgelegen wijk Waterland werd overvallen. In de nacht van maandag op dinsdag werden vijf auto’s aan de Krommedreef in de brand gestoken. Diezelfde nacht raakte een woning aan de Dreef zwaar beschadigd door in brand gestoken vuilcontainers en woensdagavond moest een 16-jarig meisje op de Lenteakker vluchten voor straatrovers.
En dat zijn de verhalen die de krant halen, maar er speelt veel meer in De Akkers. De moeders verhalen over inbraken, zwervers in hun portiek, glas in de zandbakken en kinderspeelplaatsen waar duistere types hangen.
,,Lang leve de anonimiteit van de slaapstad,’’ schampert vader Erik. Hij is uit Rotterdam-Zuid gevlucht voor de rondslingerende injectienaalden en belandde in een op het oog aardig buurtje in de Spijkenisser jaren-tachtigwijk. ,,Maar op een gegeven moment stond het onkruid daar zó hoog in de voortuinen,’’ gebaart de dertiger. ,,Daar voelde ik me niet veilig. Nu ben ik verhuisd naar een andere buurt in De Akkers: een klein straatje, waar iedereen elkaar kent en in de gaten houdt. Daarom zijn er geen problemen.’’
Toch denkt Erik aan verhuizen. ,,Ik wil naar het oosten, als ik daar werk kan krijgen. Niet om deze wijk, hoor. Ik ben gewoon heel de Randstad zat. Veel te druk.’’
Tot die tijd zingt hij het wel uit in De Akkers. Als iedereen z’n tuin zou bijhouden, zou het onveiligheidsgevoel in de wijk al een stuk verminderen, denkt hij. Van Corrie moet in elk geval ’de rust terugkeren’. Hoe? Dat weet zij niet zo snel. ,,Ik ben lid van de bewonerscommissie Lenteakker en we willen de problemen zo snel mogelijk bespreken. Er moet iets gebeuren.’’
Een andere moeder weet wel een oplossing: ,,Die Antillianen moeten terug. In elk geval die jongens die bij het winkelcentrum rondhangen.’’ Haar plan krijgt bijval.
De 16-jarige ’Ice’ (’M’n naam geef ik niet. De politie weet wie ik ben’) denkt daar heel anders over. Hij woont best in z’n flatje, nog geen minuut lopen van de snackbar waar hij wat voor hangt. ,,Dit is the ghetto. Ja, man. De Akkers is helemaal goed. Ja, man.’’ Met z’n opvallende oorbellen, kinpiercing, petje en oversized Fubu-jas is de gelijkenis met R&B-icoon 50 Cent opvallend. Net als de Amerikaanse rapper heeft hij meiden om zich heen zwermen.
Kelly, (16) roze sjaal en witte gewatteerde jas: ,Ik weet wie de jongens zijn, die hier rondhangen.Ik weet hoe ze zijn en voel me daarom niet onveilig.’’ De 17-jarige Ashley denkt er net zo over: ,,En anders heb ik altijd m’n broers nog.’’ Ashley voelt zich pas onveilig als de politie door de buurt surveilleert. ,,Dan weet je dat er iets kan gebeuren.’’
Ook Ice heeft weinig op met de wetsdienaren. ,,Ze kennen me, weet je. Ze zitten achter me aan om drugs en zo.’’ Nee, hij is geen crimineel. Nou, ’half half, een beetje’.
Dat andere mensen bang voor hem kunnen zijn, vindt hij hun probleem. ,,Dat moeten zij weten,’’ lacht hij. ,,Dit is the ghetto. Ja, toch.’’
Geen woorden voor. Slechts dit: