Ja, als we 'm er voor uitlaten (bij de heg) kijken we altijd even of 'ie een poging doet. Tis een lieverd, die paar maanden thuis had ik vast niet volgehouden zonder Gijsje. Zodra ik op de bank ga liggen duikt 'ie er bovenop en gaat half op m'n gezicht liggen knorren/slapen.
Het is moeilijk vriendelijkheid weg te geven, het wordt bijna altijd teruggegeven.