Joost vertelt uitgebreid over zijn ontgroening:
Joost moest tijdens zijn ontgroening in een badkuip gaan liggen met slachtafval waar mensen in hadden gepist.
Urenlang moest hij in een rij staan met een in sambal gedoopte tampon in zijn mond staan.
Door deze kwellingen werd er juist géén band geschapen, maar ging iedereen aan zichzelf denken.
Het duurde twee weken dag en nacht.
Als je lid bent, mag je daar niets over vertellen. Je moet dat zweren.
Ze sliepen in een soort stal, buiten Nijmegen.
"Je voelt je zo kut" Ze konden soms maar 10 minuten slapen.
Niemand lachtte. Er was wel de drive om door te gaan, om lid te worden. Veel mensen trokken het niet. Ook mensen na een week hielden er mee op.
Eten was het allerergst. Ze moesten zelf koken.
De ontgroeningscomissie kreeg van een cateringbedrijf te eten. Als zij klaar waren, kregen ze 10 minuten te eten. Ze moesten allemaal op de grond zitten en toekijken. Je wordt altijd afgesnauwd en uitgelachen. Het was een soort overlevingstijd.
Joost vond het belachelijk dat je die twee weken moet doorstaan om naar een soort "kroeg" te gaan, en naar een bal te mogen.
Bij het lid worden kreeg hij geen applaus.
Hij was op slot toen.
Toen hij lid werd, dacht hij dat het leuk zou worden. Als nulde jaars werden ze gebruikt als voetveeg. Bij kenningsmakingsavonden op de kroeg moesten ze "kikkeren" en een debiel liedje zingen. Een half uur moesten ze kikkeren. Iedereen was dronken. De tweede jaars waren helemaal gefrustreerd. Ook de vrouwen deden hard mee. Op een heel vervelende manier.
Als de bel ging, moesten ze weer terug. Onder het roepen van "Jaarband, Jaarband".
Ingrid moet bijna kotsen van walging zegt ze.
De tweede keer werden ze bekogeld en vernederd met eten. De sessie met vernederingen duurde drie keer een half uur.
Joost keek een keer in de spiegel en vroeg zich af wat hij aan het doen was.
Ingrid stelt Joost voor om een stuk in de HP/detijd te schrijven.
Ingrid vindt het typhusballen en vindt het "Schande, schande, schande."
Over vrouwen wordt zéér discriminerend gesproken.
Het heeft Joost allemaal geschokt, en voor een deel kapot gemaakt.
Voor die mensen is dat hun wereldje, en niks meer, dat stoorde Joost.
Ingrid legt de paralel met Hitler.
Joost zegt dat alles wel vrijwillig gebeurt.
In het leger heeft zoiets een functie zegt Joost, dat is totaal anders.
"Ik wou dat Tanja er nog was, daar kon je tenminste goed mee praten" - Joost Hoebink
Nihil volentibus arduum est