Simon loopt naar z'n wapen kast en pakt een zwaar wapen en maakt het schoon .. Hier komen moeilijkheden van en ik moet er klaar voor zijn.
z'n zwaar assault wapen ligt naast hem op de stoel.
zwaar assault wapen ligt naast hem op de stoel.Hij scheurt richting de noordkant van het eiland. Z'n signaal naar de RoboTech schepen diep in de ruimte hebben hem coördinaten terug opgeleverd en daar gaat hij nu heen.
Het hele gebeurren van de overname van het eiland door die vage troepen bevalt hem niets..
Daarna gaat hij z'n wapens inspecteren en schoonmaken, af en toe vloekt hij over de gebreurtenissen bij de kerk
Simon verankerd de Aplha Veritech in de hangaar en sluit de deur van z'n basis , gelukkig was het buiten al opgeruimd dus de storm kan z'n gang gaan.
Na de storm zien we wel verder wat we kunnen doen , en wat de schade is geworden.
Simon doet z'n eerste inspectie ronde en ziet dat er nog veel werk te verrichten valt op de Basis.
Hij besluit maar eens het dorp in te gaan .. kijken of er nog wat te belven valt na de winterse stop die hij heeft doorgebracht in z'n vriesslaap.
Hij ziet de grote bosvlaktes met aanliggende valleien en de bergketens, het grote dorp met de havens en de stranden. Het vliegveld en de diverse technologisch hoogstaande gebouwen complexen en de diverse kastelen.
Hij geniet er van en duikt dan terug een rondje over het eiland en terug naar z'n basis , daar land hij veilig en zet de Veritech terug in de hangaar. Dan gaat hij naar z'n computerschermen en verstuurd een bericht diep de ruimte in waar de gezamelijke Robotech strijdkrachten ergens zwerven.
* Na de spraakherkennings bevestiging en een paar minuten stilte komt de communicatie tot stand. Simon vraagt of de plannen tot herintreding van de Robotech op het eiland in een vergevorderd stadium zijn en of hij de basis kan herbouwen en ondersteunden troepen kan krijgen. De comander van de 9e vloot geeft z'n bevestiging en hij meldt aan Simon dat de ondersteuning zo spoedig mogelijk zijn kant op komt samen met de nodige middelen om de basis te herbouwen. Zodat de oude basis weer terug is. Na dat bericht sluit Simon de verbinding en zucht tevreden.
* Hij besluit om maar vast van start te gaan en de start en landingsbaan alvast vrij te maken zodat het transportschip kan landen. Simon heeft geen flauw idee wat voor een schip er komt en of het er misschien wel meerderen zijn. Simon zorgt ervoor dat het grootste deel van het terrein bruikbaar is en dat de start en landingsbaan vrij van troep is. De basis waarin Simon nu huisvest blijft gewoon bestaan als privé terrein van Simon en hij wordt in ere hersteld als oppperbevelhebber van de Robotech troepen op het eiland. Z'n rang blijft het zelfde en ook de naam van de basis.
Inmiddels zweven er een paar fregaten samen met een cruiser buiten de dampkring van het eiland in afwachting van het signaal dat het afzetten van materiaal en mensen kan beginnen. Het wordt geen grote macht die de Robotech op het eiland gaan plaatsen maar meer een expeditionaire macht. Een vervanger voor de SDF-1 wordt er ook niet gestationeerd, er is alleen een kleinere variant op de SDF-1 meegekomen. De SDF-4c is meegekomen voor ondersteuning van de kleine kolonisatie en troepenmacht mocht dat nodig zijn en zal vertrekken als de basis er staat.
De vier plannelogen gaan na het overleg naar buiten en beginnen met het meten van het terrein en het simpel afbakenen met electronische bakens, zodat al snel duidelijk wordt waar de basis komt te staan. Net zoals de vorige basis wordt ook deze ondergronds geplaats zodat alleen een klein gebouwtje boven de grond staat en de in en uitgaande vlieg tunnels en liften boven de grond uitsteken. De basis is ondergronds voor stevigheid en om hetlandschap niet te ontsieren. Als de basis klaar is valt hij amper op in het landschap.
Na de metingen versturen de plannelogen de gegevens naar de wachtende vloot en kan het echte werk beginnen. Omdat het arriveren van de schepen en het ontschepen van mens en materiaal wel even kan duren gaan de vier samen met Simon, hun nieuwe leider, een bakje koffie drinken op Simon's dakterras op de oude basis. Heerlijk zitten zij daar in de eilandzon terwijl de eerste transportschepen de dampkring in duiken op weg naar het eiland.
Simon zit eenzaam en verlaten op een stoeltje voor de ingang van zijn basis. Het dorp durft hij niet in, hij is een beetje een SF figuur met Fantasy invloeden. Iemand die nergens bij past. Hij kijkt naar de startbaan waar de Veritech staat te glanzen in de zon. Hij loopt er heen en stapt in.
* Trillend haalt hij de beschermkap van de rode knop af en drukt de knop in. Vaarwel trouwe strijdmakker * Zegt hij zacht
Selfdestruction in T minus 120 seconds * Klinkt de vertrouwde stem van de boordcomputer.
* Dan klimt Simon rustig met een traan in zijn ogen uit de Veritech en loopt naar de ingang van zijn basis . Achter hem explodeerd de Veritech in een vuurbal. Hij pakt de afstand bediening van de detonator en stapt in zijn zandbuggy. Met piepende banden scheurt hij over de landingsbaan weg. Na een stuk gereden te hebben staat hij met de zandbuggy op een heuvel en heeft hij een overzicht over de basis. Een rookpluim geeft aan waar ooit de Veritech stond. Hij drukt op de knop van de detonator en met een serie explosies verandert de basis inniets anders dan een rokende puinhoop. Simon grijpt dan achterzich naar zijn geweer. Hij slikt een keer. Is dit het einde ? Denkt hij. Dan loopt hij de bossages in met zijn jachtgeweer. na een tijdje is er een knal uit een wapen te horen en dan blijft het stil doodstil. Simon komt niet meer terug uit de bossages. Een vogeltje gaat na een tijd op de sandbuggy zitten en fluit een seer treurig lied.
sorrie.....
|
|
