Snijden in jezelf

quote:

---

Op donderdag 04 oktober 2001 17:53 schreef Roonaan het volgende:
heb je drie weken geprobeerd om alleen niet te snijden of heb je in die drie weken ook geprobeerd om je emoties via andere weg baan te geven?

---

Nu ben ik er gelukkig van af en de littekens zijn mooi geheeld, ik schaamde me er vreselijk voor!

Het is net zoals zelfmoord: HEEL veel mensen denken in een bepaalde fase van hun leven weleens aan zelfmoord, en dat is ook wel een serieus probleem....maar de meesten groeien daar overheen. Slechts een minderheid houdt die gedachten en bij slechts een minderheid neemt het echt ernstige vormen aan. Zo is het volgens mij ook met snijden in jezelf. Het komt echt superveel voor, vooral de laatste jaren. En dat betekent niet dat al die mensen knettergek zijn en onmiddellijk naar een psychiater toe moeten omdat ze anders niet meer te redden zijn. Het betekent volgens mij alleen maar dat ze door een moeilijke periode heen gaan.

Probeer zelf of het je lukt om ermee te stoppen, want later als je je weer beter voelt zul je ervan balen dat je al die littekens hebt. Zorg daarnaast ook dat het niet ERGER wordt, dwz dat je het niet steeds vaker en steeds heftiger gaat doen. Ik ken nl. iemand die zelfs een flink ijzertekort heeft opgelopen door al het bloedverlies. Dan is het niet gezond meer natuurlijk!

Probeer zelf ermee te stoppen, als je nu merkt dat dat je niet lukt, kun je hulp zoeken. Als je merkt dat het zelfs alleen maar erger wordt, zou ik professionele hulp zoeken.

Veel sterkte!

De hoeveelheid verbaast me, maar ook de eerlijkheid om hierover te posten. Ikzelf heb nooit gesneden, maar ik bijt wel nagels en ik krijg daar ook een soortgelijk gevoel bij. Als ik enorm boos ben sla ik wel eens zodanig hard tegen de muur, dat mijn hand gekneusd is en ik er weken daarna nog last van heb, dat geeft me dan een goed gevoel... het is dan ook een soort boetedoening, een straf voor wat je allemaal weer "fout" hebt gedaan...tsja. Een vreemde manier om mijn schuldgevoel te verlichten.

Of met mijn kop tegen de muur bonken.

Of dagenlang niets van mezelf mogen eten en de pijn in mijn maag van de honger als "prettige controle" ervaren.
Of iedere dag van mezelf minimaal 5 kilometer moeten hardlopen, ook al was ik nóg zo uitgeput. (nu vind ik het zo stom van mezelf dat ik dat deed.. )

Dit is volgens mij allemaal precies hetzelfde als snijden: je streeft in al deze gevallen hetzelfde doel na en dat is dat je weer iets gaat voelen in je vervelende staat van verdoofdheid.

Als je meer om jezelf gaat geven, verdwijnen deze neigingen als sneeuw voor de zon. Heb geduld, de weg daarnaartoe kan lang zijn, maar zeker de moeite dubbel en dwars waard!!

quote:

---

Op vrijdag 05 oktober 2001 14:47 schreef Beatrice het volgende:
Niet dat ik wil ontkennen dat het een serieus probleem is, maar laten we het ook niet enorm gaan opblazen. Er zijn HEEL veel mensen die dit doen in een bepaalde fase van hun leven (meestal als ze nog jong zijn). Ik kan er zo al drie noemen in mijn vriendenkring, en dat zijn dan alleen nog maar degenen van wie ik het weet.

---

maar zou ook aan mij kunnen liggen

ik zal dit nu ook niet meer doen en uit me emoties nu door middel van dichten ...

Hier een gedichtje over mijn brandwonden en mijn gedachtes:

Scarred Mind

My mind is troubled,
i cannot think clear.
I'm hurting myself,
without any fear.

Pain is no feeling,
i cannot care.
In this state of mind,
i am not aware.

Why would i do this,
why would i enjoy.
Why am i acting,
like a little boy.

Are it the thoughts,
that drive me insane.
Or is it the pleasure,
i get from the pain.

My mind clears up,
i can taste my tears.
It makes me smile,
i could go on for years.

I stare at the scars,
they will stay for ever.
I hope they make me realise,
i won't do this again ... never!

-Webby-

Bloed

ik zie het bloed lopen
en heb dan pas door
waar ik mee bezig ben
en toch ga ik door
hoewel ik weet
dat dit niet mag
en ik snij nog dieper
nu voel ik niks meer
alles stroomt weg
samen met het bloed
nu ben ik alles kwijt
en kan ik misschien
op zoek gaan
naar mijn geluk

Vond het wel herkenbaar...

quote:

---

Op zaterdag 03 november 2001 18:20 schreef texelonia het volgende:

Vond het wel herkenbaar...

---

quote:

---

Op zaterdag 03 november 2001 18:25 schreef SunChaser het volgende:

[..]

Als in..?

---

Maar ben bezig met hulp zoeken enzow.

Enne... het is Micha

quote:

---

Op zaterdag 03 november 2001 18:51 schreef texelonia het volgende:

Enne... het is Micha

---

Ga je schoolgeld maar terugvragen!

alweer een taalfout

quote:

---

Op woensdag 03 oktober 2001 18:51 schreef bl0emetjE het volgende:
ik snij zelf ook en ik vind het enorm relaxxx...
ik voel me er heel rustig door en alles, vooral als ik me rot voel.. ik snij dan wel veel dieper dan jij, van die sneetjes op de foto, daar krijg je geen littekens van..

---

(ik heb ook ooit gesneden, ben er gelukkig van genezen....)

quote:

---

Op donderdag 04 oktober 2001 18:03 schreef DarkElf het volgende:
Het is heel vreemd voor mensen die hier geen ervaring mee hebben, maar het werkt idd verslavend op een bepaalde manier.

---

quote:

---

Op woensdag 03 oktober 2001 18:53 schreef Lopat het volgende:
Willen alle eikels... alsjeblieft normaal reageren...
anders rot je maar op!

Ik had een vriendin die had anorexia... en volgens mij ligt dat hier niet zo ver vanaf...

Jizzy ik denk dat het heeel verstandig is als je het meteen maar aan je ouders vertelt... zij zullen wel heel erg schrikken en misschien wel boos worden ofzo... Maar zij zullen je in elk geval altijd willen helpen...

En misschien is het ook verstandig om naar een hulp instatie te gaan... (weet geen links)...

Zoek hulp.. want zoals Rechts al zegt dit lost zich zelf niet op...

Succes meid....

je kunt altijd een luisterend oor vinden op fok!... alleen let maar niet op die lompe boeren die hier afentoe rond lopen

---

tja, met dit probleem heb ik ook gezeten. Ik heb het toen uiteindelijk aan een vriendin, die btw 3 jaar ouder (16) is, vertelt. Ik vertrouw haar helemaal en zij is naar de school coördinator gegaan. Die is nu bezig gesprekken met me te voeren en stuurt me door naar een soort schoolpsygologe. Het lucht enorm op als je weet dat je iemand heb die je alles kan vertellen, net als ik bij dit meisje kan. Als ik weer eens gesneden heb, kan ik bij haar me verhaal kwijt, ook als ik me gewoon klote voel en niet ga snijden.

nog ff 2 tips voor je, nou jah, eigelijk 3. Vertel dit aan iemand die je vertrouwt en waarvan je weet dat diegene er mee om kan gaan en je wilt helpen, dan komt alles goed. Je ouders hoeven er voorlopig nog niet achter te komen.
Als je jezelf wilt straffen, pijn wilt doen, laat dan een ijsklontje in je hand smelten of hou je polsen onder de kraan. Kou doet pijn, maar brengt zegmaar geen schade toe.
ga een rondje rennen, fietsen of skaten. iig iets waarvan je moe van wordt en je energie kwijt kan.

sterkte!!

quote:

---

Op zondag 16 november 2003 20:50 schreef knuddiej het volgende:
Heej

tja, met dit probleem heb ik ook gezeten. Ik heb het toen uiteindelijk aan een vriendin, die btw 3 jaar ouder (16) is, vertelt. Ik vertrouw haar helemaal en zij is naar de school coördinator gegaan. Die is nu bezig gesprekken met me te voeren en stuurt me door naar een soort schoolpsygologe. Het lucht enorm op als je weet dat je iemand heb die je alles kan vertellen, net als ik bij dit meisje kan. Als ik weer eens gesneden heb, kan ik bij haar me verhaal kwijt, ook als ik me gewoon klote voel en niet ga snijden.

nog ff 2 tips voor je, nou jah, eigelijk 3. Vertel dit aan iemand die je vertrouwt en waarvan je weet dat diegene er mee om kan gaan en je wilt helpen, dan komt alles goed. Je ouders hoeven er voorlopig nog niet achter te komen.
Als je jezelf wilt straffen, pijn wilt doen, laat dan een ijsklontje in je hand smelten of hou je polsen onder de kraan. Kou doet pijn, maar brengt zegmaar geen schade toe.
ga een rondje rennen, fietsen of skaten. iig iets waarvan je moe van wordt en je energie kwijt kan.

sterkte!!

---

[Dit bericht is gewijzigd door CartWOman op 16-11-2003 23:02]

quote:

---

Op zondag 16 november 2003 20:56 schreef cybertrucker het volgende:

[..]

stelletje dozen ga toch werken in plaats al dat snijden in je eigen ga maar es in de keuken vlees snijden

---

PS. THIS WAS MY FIRST POST EVER

quote:

---

Op zondag 16 november 2003 20:56 schreef cybertrucker het volgende:
stelletje dozen ga toch werken in plaats al dat snijden in je eigen ga maar es in de keuken vlees snijden

---