Vrouw in mannenlichaam?

Oke om te beginnen, dit is niet iets van de 'afgelopen' tijd. Het is eigelijk al een beetje zo vanaf de eerste keer dat ik naar school ging. Ik ging ergens aleen zitten, en ik kreeg vriendinnen. Ik had wel 5 vriendinnen, maar met jongens kon ik niet op schieten. Als ik met een jongen moest samen werken kreeg ik altijd ruzie, of wist ik me geen houding te geven. Ik kon het eigelijk aleen goed vinden met meisjes. Toen ik een jaar of 7 was en iedere jongen met auto'tjes speelde. Was ik met een vriendin iets heel anders aan het doen. Je mag 3x raden wat..

Zo ging het door tot ik een jaar of 14 was, en echt in de puberteit was. Ik was vrij depresief, als ik aleen kleren ging kopen had ik altijd het gevoel alsof ik aan de verkeerde kant aan het kijken was. Iets moois vinden was ook moeilijk. Ik kocht wel eens kleren die niet voor jongens waren maar voor meisjes. Een keer had ik een broek die ik van mijn moeder terug moest brengen, mijn vader kwam er direct doorheen met 'homo, mietje' ect. Ook kwam ik met 14 jarige leeftijd in de eerste klas (vmbo). Als je na gaat wat in het eerste stuk geschreven staat kun je wel na gaan hoe het loopt, juist, ik kon het met vrijwel niemand uit mijn klas vinden. Geen jongens, en dit keer ook geen meisjes. Ik voelde mij aangetrokken tot meisjes, maar niet seksueel ofzo. Ik had elke dag ruzie met jongens uit de klas. Dit ging over verschillende dingen. Ik werd binnen 2 weken al uitgemaakt voor homo, ect.

Ineens ging ik me met iets bezig houden, laarzen. Er waren 3 meisjes met lange hoge laarzen in onze klas, ik kon er mijn ogen niet vanaf houden. Die middag ben ik naar de winkel gegaan, ik heb alle moed bij elkaar gehaalt en ging in een pashokje laarzen passen. (Dit was september 2001). Eerst zocht ik een dikke trui op, toen pakte ik de laarzen en die verstopte ik onder de trui, en zo liep ik snel naar een pashokje. Toen ik ze aanhad ging er iets door mij heen. Ik wist op 14 jarige leeftijd dat ik gewone schoenen niet mooi vond, dat ik in laarzen wou lopen. Maar als ik met die laarzen op school zou komen zou ik 200% zeker aan alle kanten worden uit gelachen. Ook zag ik nog een leuke broek, waar met enorme letters opstond 'for woman'. Ik besloot deze mee te nemen, en het labeltje 'for woman' eraf te halen als ik thuis was. Toen ik thuis aankwam vroeg mijn moeder wat ik gekocht had, en ik zei dat ik het zo liet zien. Ik rende naar boven, en helemaal bevredigd haalde ik het labeltje eraf en trok de broek aan en liep naar beneden. 'Kijk mam, dit heb ik gehaalt' Mijn vader zat ook in de huiskamer, met ze'n 2'en waren ze aan het lachen.. Ik keek een beetje rond en vroeg onschuldig 'wat is er?' Waarop mijn moeder zij dat deze broek voor meisjes was en dat ik deze ook moest terug brengen. Ze wisten dat ik laarzen mooi vond, en dat ik vaak kleding kocht die niet voor jongens waren.

Toen ik 15 was kreeg ik mijn eerste vriendin, ik was ineens niet meer geinteresseerd in winkelen. Alles leek binnen handberijk. Ik liep voor de gein regelmatig in haar laarzen seksuele handelingen met een vrouw was echt prachtig. Ik wou dat het nooit over ging. Wat zij had wou ik ook. Zo moest ik een piercing in mijn oor (bovenin). Ik wou grote oorbellen in mijn oorlel en ik zou laarzen kopen. Na een paar weken was het met haar uit, en dit was een harde klap. Ik wou helemaal niets meer. Ik kreeg schijt aan alles. Ik wou niet meer leven. Want op deze manier was het leven niet meer leuk.

Het leek alsof iedereen mij aankeek als ik door de stad liep, ik voelde mij anders dan andere jongens. Maar er was nog meer.. ik kreeg puistjes.. Ik wou make-up kopen, en ik zou naar de dokter gaan want die puistjes moesten weg! Ik was geobsedeerd. Dag en nacht was ik ermee bezig, met allerlei lotions,make-up, zalfjes probeerde ik ze weg te krijgen. Ik was inmiddels 16 jaar, en mijn vriendin vond me nog erger als een vrouw, ik was te veel met mijn uiterlijk bezig. Ik ging elke week wel naar de stad, aleen al om even kleding te passen 'for woman'. Maar.. ik had inmiddels maat 44 kwa schoenen. Dames maten gingen tot maat 42.. mensen kijken je aan als je bij dames mode kijkt.

Nu ben ik 17, heb nog steeds vriendinnen, en nu ook 2 vrienden waar ik het heel goed mee kan vinden. Ook heb ik nog met diezelfde vriendin. Kleren kopen doe ik nu ook met mijn vriendin, als we bij de dames mode kijken heb ik de neiging om het zelf aan te doen, ik vind de kleren ronduid mooier. En ik fantaseer er vaak over om een mooi vrouw te zijn. Bij de heren mode vind ik vrijwel nooit iets mooi, bij de dames kleren lijkt alles mooi. En zou er het liefst dagen in lopen.

Ik wil ook graag lang haar hebben, en deze als een knotje dragen, omdat ik dat mooi vind. Maar ben bang voor rare reacties. Ik ben geen homo.. Ik vind mezelf wel anders, en wil graag weten wat ik hieraan kan doen. Want ik ben niet echt gelukkig..

quote:

Op vrijdag 22 oktober 2004 08:39 schreef Nuek het volgende:
Je bent niet echt gelukkig. Wat zou jou wel gelukkig maken?

Ik weet het natuurlijk niet, maar ik denk dat ik in een vrouwenlichaam mezelf beter kan vinden. Kleding,schoenen,oorbellen ect. alles wat niet bij een man kan, kan ik dan wel.

Ik ben niet het type dat alles direct zegt wat in me opkomt. Dit sleept al jaren en nog niemand die er iets van weet. En als ik dan ook nog weet hoe mijn ouders erover denken dan word het er niet gemakkelijker op. Alhoewel ik niet twijfel dat die reacties wel verdwijnen als ik vertel wat mijn wensen zijn. Mijn vader zou me direct naar een psygholoog sturen. En denken dat ik totaal geflipt ben.

merdeka, het zijn niet aleen gevoelens van 'ik wil in vrouwenkleding lopen, en make-up op doen'. Want dit is het juist niet. Ik heb best veel op tv gezien van mensen die hormonen gingen slikken, operaties ondergaan, en een echte vrouw zijn na een paar jaar. Ik zou me waarschijndelijk prima voelen ik kleren van vrouwen, en wat make-up. Maar ik weet dat als ik alles er weer af doe dat alles weer is zoals normaal..

amarena begrijpt mij wel denk ik. Er was geloof ik ook iets met een test (gezien in een van de programma's) een homo heeft ook meer vrouwelijke hormonen dan een 'normale' man. Is dat zo?