Expeditie Robinson 2004. Deel 1.

Dit is dus Sarah



Henk [60], ex-directeur reclamebureau, uitgeverij en fotostudio. 'Mijn vrienden, partner en dochter vonden me uitzonderlijk geschikt om mee te doen aan ER. Ikzelf ook. Zo'n twintig jaar geleden coordineerde ik zelf een expeditie, naar Zuid-Amerika.

Ernestine [43], assistent-purser.
'Ik ben altijd luxe gewend geweest, heb nooit echt tot het uiterste hoeven gaan in m'n leven. Nu wilde ik het gevecht met de natuur wel eens aangaan'

Shandinella [26], verpleegkundige.
'Vooraf had ik me niet gerealiseerd welke functie de camera in het spel zou hebben. Ik ben bang dat ik meer als karakter neergezet zal worden dan als persoon'.

Ronald [43], piloot.
'Wat ik erg heb onderschat is de verveling. Je moet steeds afwegen hoeveel energie iets kost en wat het oplevert. Er zijn dagen die je moet uitzitten met wachten in de schaduw. Dan gaat de tijd heel langzaam'.

Patrick [35], eigenaar van een sport- en wellnesscentrum.
'Er gebeurd iets met je als je daar zit. Ikzelf ben nogal afstandelijk, maar op het eiland heb ik ineens met anderen geknuffeld. Als ik iemand met een foto van thuis zag , kreeg ik tranen in mijn ogen'.

Marjolijn [27], verkoopster in een kledingzaak en filmmaker.
'Ik ben geen geboren leider, maar ik geef het wel duidelijk aan als ik een leider niet meer wil. Op de achtergrond was ik dus vaak duidelijk aanwezig'.

Klaar [42], kunstenares.
'Je stapt in een scenario dat anderen hebben geschreven. Voor het eerst heeft je leven een perfecte samenhang: alles klopt, want het is zo bedacht. Daardoor krijg je een blijheid en een openheid die verslavend zijn'.

Frouke [22], student commerciele economie.
'Ik was altijd heel goed van vertrouwen, maar ik heb gezien dat niet iedereen te vertrouwen is. Ik zal er eerder wat van zeggen als iets me niet zint. En meer genieten'.

Jeroen [26], ex-profvoetballer, student aan de kunstacademie en gehandicaptenbegeleider.
'Ik wilde heel graag bij de groep horen - als DAT niet lukt, win je sowieso niet. In het begin heb ik daar te veel energie in gestoken. Dat brak me op den duur op'.




Peter [34], chocolatier.
'Ik ben gewend om te commanderen en dacht niet dat ik ertegen zou kunnen om gecommandeerd te worden. Thuis gaven ze me maximaal veertien dagen'.

Matthias [23], leraar in het middelbaar onderwijs.
'Je weet dat de programmamakers bepaalde types bij elkaar zetten. Gelukkig ben ik iemand die zich snel kan aanpassen, dat was een voordeel in de groep. Aanvaringen had ik van tevoren niet verwacht'.

Frank [37], dakdekker.
'Ik dacht dat ik wel wist wie ik was, maar door de honger en alle emoties kwam ik ineens een hele andere Frank tegen. Behulpzamer, emotioneler. En ik had mezelf vooral minder onder controle dan thuis'.

Sara [23], afgestudeerd in de handelswetenschappen.
'Normaal gesproken ben ik perfectionistisch en koppig, maar dat is er bij ER totaal niet uitgekomen. Ik had door de honger eenvoudigweg de fut niet ergens tegenin te gaan'.

Mohamed [29], metselaar.
'Als je te eerlijk bent of niet per se wilt winnen, win je ook niet. Je moet het spel hard spelen'.

Darline [41], bankdirectrice.
'Ik heb veel bereikt en ben vrij optimistisch van aard. Ik wilde zien of ik dat onder extreme omstandigheden ook vol kon houden'.

Kelly [22], bestuursassistente.
'Het leek me wel leuk, zo'n tropisch eiland, en mooi. Toch ziet het er op tv allemaal veel mooier uit dan het in werkelijkheid is. Je ziet de mooie dingen ook al gauw niet meer'.

Mitchel [33], marketing- en operationsmanager.
'Ik heb vooral geestelijk honger geleden. Het was zo oppervlakkig allemaal. Niet ECHT kunnen praten dat vond ik zwaarder dan niet eten'.

Mick [39], eigenaar erotisch restaurant.
'ER heeft mij geleerd dat mijn vrouw het allerbelangrijkste is in mijn leven. Zij wil al vijf jaar een kindje, terwijl ik dat altijd afhield. Dat kind gaat er nu zeker komen!'.

Bron: Psychologie Magazine.