Mijn moeder heeft kanker

Ik wens je ontzettend veel sterkte in deze (emotioneel) zware tijden!

veel sterkte..

jeetje wat zwaar allemaal.

ongelooflijk dat ze niet echt meewerken.
heb je al een persoonlijk gesprek gehad waarin
je eea verduidelijkt?

heeel erg veel sterkte voor jou en je familie... en alle andere mensen die je moeder kennen

quote:

Op vrijdag 23 juli 2004 09:17 schreef Eye_of_god het volgende:

[..]

Nou, om het heel subtiel te zeggen: mijn bazen lopen niet over van medelijvendheid.

Als je baas echt zo'n lomperik is dan zou ik mij NU ziekmelden en bij haar zijn.
Probeer zo veel mogelijk bij haar te zijn, praat, huil, lach, zeg haar wat je altijd heb willen zeggen.

Help haar op haar weg.
Geloof me, je gaat er heel veel aan hebben straks als ze er niet meer is.

Heel veel sterke...

Ik lees hier wel vaker over doodzieke moeders... en hun kinderen die hen fantastisch bijstaan.
Omdat ik zelf moeder ben en kanker heb gehad moet me het volgende van het hart:
Dat juliie, de kinderen, verdriet hebben is volstrekt normaal. Je moet wel weten dat dát nu juist voor een moeder het ergste is. Maar laat ik vooral voor mezelf spreken. Hoe ziek ook wilde ik alleen maar dat mijn zoontje een normaal leven leidde en dat hij zich gelukkig voelde. Dan voelde ik me namelijk ook beter. Het verdriet van mijn kind had ik er niet bij kunnen hebben. Ook als ik dood was gegaan had ik zo graag gewild dat hij niet veel verdriet zou hebben en gewoon gelukkig was. Is dat een beetje te volgen? Het is puur een moedergevoel, denk ik.

ik denk idd dat je gelijk hebt chawa.
want mijn vader zat daar eigenlijk nog het meeste mee...
het verdriet voor zijn vrouw en voor ons, wij waren nl 15 en 18 toen hij overleed.

Heel, heel, heel veel sterkte Eye_of_god.
Geniet van de tijd dat ze nog bij je is, en zeg alle dingen die je nog wilt zeggen tegen haar.
Woorden schieten tekort in dit soort situaties om je medeleven te betuigen.
Maar dit komt echt uit de grond van mijn hart, ik zit hier met een brok in mijn keel.
En ik wens jullie hele gezin heel veel kracht toe.

sterkte ik kan er niks anders van maken helaas

quote:

Op vrijdag 23 juli 2004 09:17 schreef Eye_of_god het volgende:

[..]

Nou, om het heel subtiel te zeggen: mijn bazen lopen niet over van medelevendheid.

Dit herken ik -> ben zelf ontslagen omdat mijn broer en ik tegelijk kanker kregen en ik dus niet meer zo vaak aanwezig was. Het enige dat ik tegen je kan zeggen is om je te richten op je moeder en de rest van je familie! Zij zijn veel te belangrijk nu en ik vind dat je werk zich dat best mag realiseren... Werk komt altijd wel op zijn pootjes terecht en achteraf ben ik nu blij dat ik veel tijd met mijn familie door heb gebracht!

Heel veel sterkte toegewenst! Ik zal aan jullie denken.

Echt heel veel sterkte

Pff je zal het maar te horen krijgen... sterkte iig, ik ken zelf ook mensen met kanker of die kanker gehad hebben (een jongen en een meisje uit m'n klas bijvoorbeeld) en ben ook al eens een redelijk redelijk goede kennis kwijtgeraakt aan kanker, was echt een goeie vent... ik vind ook dat je er steeds vaker over hoort, maar het zal wel liggen aan me leeftijd en je meer mensen leert kennen...

Nogmaals, sterkte, ik vond het al verschrikkelijk van die kennis, als het me moeder zou zijn... pfff...

Sterkte, ik kan me indenken wat het met je doet.. :/

Veel sterkte ermee!!!

quote:

Op donderdag 22 juli 2004 23:07 schreef Eye_of_god het volgende:

's Nachts komt er altijd iemand die haar verpleegt, voor overdag is er nog geen professionele hulp gevonden (bezuinigingen en vakantietijd).

TS, zoek eens naar een organisatie die heet Hospice. Wij hebben daar heel veel aan gehad toen mijn moeder ook een hersentumor had welke niet meer te genezen was. De Hospice zijn vrijwilligers die mensen helpen die niet lang meer te leven hebben. Zij koken, maken schoon, baden je moeder, helpen haar naar het toilet enz enz. Mijn broertje en ik hebben heel veel te danken aan hen. Dagelijks kwam zij om ons te helpen zodat wij ook een beetje konden ontspannen.

Mocht je nog vragen hebben...zie mijn profiel voor msn of mail.

Heel veel sterkte de komende tijd!!!

Ik heb net datgene achter de rug wat jij nu meemaakt. Mijn moeder was ook 68.
Ook zij had van te voren alles al verdeeld en haar crematie geregeld.

Hoe verdrietig alles ook was, we hebben nog veel plezier gehad de laatste maanden en veel gepraat, dus die laatste maanden waren heel kostbaar.

Bij haar dood was ik aanwezig, ze had zelf een datum gekozen, en toen die datum kwam was
ook alles gezegd en gedaan, we hadden er vrede mee.
Haar sterven op zich was een heel mooi, klinkt vreemd, maar de rust op dat moment, het intieme
het vredige van mijn moeder gaf al met al een mooie dood.

Het volgende gedicht heb ik over haar geschreven in de nacht dat ze overleed:

De mooie dood,

Je zei: “Het is tijd om te gaan”.
En je keek mij met een berustend blik aan

Alles was besproken, alles was gezegd
Je had je er bij neer gelegd

Het was goed geweest, je had er zoveel vrede mee
Je leven was mooi geweest, het was ok

Vechten had voor jou geen zin
De dood zag je als een nieuw begin

14 januari 2004, zei je, dan is het over en uit
En wij accepteerden jou moedig besluit

Wij hadden gelukkig nog enkele weken
Maar de dagen, werden uren , die snel verstreken

De 14e brak aan, de dag van het afscheid
Eindelijk kon je opgeven, deze oneerlijke strijd

De nacht viel in, en af en toe keek je me aan
Ik vond het zo moeilijk om je te laten gaan

Ik fluisterde woorden, terwijl ik naast je lag
Weet niet of je me hoorde, of dat je me nog zag

Het is goed, je mag gaan, zei ik, en ik pakte weer je hand
Papa, vangt je op aan de andere kant

Ja, zei je, en je sloot weer je grote bruine ogen
Opgelucht dat je nu eindelijk dood zou mogen

Langzaam zag ik hoe jij vertok naar de andere kant van het leven
Je laatste blik, je laatste adem, het duurde maar heel even

Je sliep in, met jou hand in mijn hand
Ik begeleide jou naar de overkant

Dat ik dit samen met jou heb mogen beleven
Is de mooiste dood die je aan iemand kan geven

Kaja

Zoals je ziet, hoef je niet tegen het einde op te zien. Jullie hebben nog enkele maanden, maak er
wat moois van, praat veel en geef haar wat je haar nog geven kan, en hopenlijk kan ze straks
in vrede sterven. Ook voor de kinderen is dat een goed gevoel. Ook al zal het verdriet er niet
minder om zijn, toch is mooi als je iets samen met je kinderen kan aflsluien.

Veel sterkte de komende tijd.

Veel sterkte..

quote:

Op woensdag 21 juli 2004 15:03 schreef daydreamy1980 het volgende:
Het is inderdaad verschrikkelijk moeilijk en pijnlijk om hier over te beginnen,
maar geloof me het is een geruststelling voor zowel jullie als jullie moeder als je dat wel doet.

Kan best zijn dat ze er op een gegeven moment zelf over begint, maar dat hangt er natuurlijk vanaf of haar uberhaupt nog de tijd gegeven is om aan het idee te wennen. Veel sterkte, allemaal!

Ik wens jullie heel veel sterkte. Geniet van de tijd die jullie samen hebben. Maak veel foto's en bewaar alle mooie herinneringen in je hart. Daar zal je moeder voortleven.

Geniet er zoveel mogelijk van. Hoe gek het ook klinkt, voor je het weet is het echt over. Rouwen/verdriet kan altijd nog.

Heb 't zelfde meegemaakt.

_{sorry als dit hard overkomt}

Als eerste heel veel sterkte in deze moeilijke periode. Ik weet hoe zoiets aankomt, heb het zelf een aantal jaren geleden meegemaakt met mijn moeder. Als ik je 1 tip mag geven, ga nog 1 keer een goed gesprek met haar aan en zeg alles wat je wil zeggen nu het nog kan. Ik was helaas te laat hiervoor en daar heb ik nog dagelijks spijt van.

Wat DreamOnBaby zegt

Mijn moeder is 20 dagen geleden overleden aan kanker. In 2 weken was het gebeurd, we wisten nog geen week dat ze longkanker had, en na de obductie bleek dat ze meerdere verschillende soorten kankers had. Zoals ze zelf al zei: "Ik heb gewoon pech."

Maak er nog een mooie tijd van, geniet van haar aanwezigheid zolang het nog kan.

Heel veel sterkte

Heel veel sterkte kerel, meer kan ik er niet op zeggen..

Hoop dat je moeder, jij, en de rest van je familie heel veel steun aan elkaar hebben!

Ik weet hoe het is. Mijn vader zou dood gaan, zou blijven leven (de kanker was weg), zou weer dood gaan (de kanker was terug). De artsen zeiden dat ze er niets meer aan konden doen omdat als zij hem weer zouden bestralen hij eerder dood zou gaan omdat er dan nog meer in zijn lichaam beschadigd zou worden. Toen hij een half jaartje later, wat hij dus volgens de dokters niet zou halen, voor onderzoek terug kwam konden ze geen kankercellen meer bij hem vinden. En nu iets meer dan een jaar later is hij er dus nog steeds. Dus er is altijd hoop.

Dat kan niemand zich voorstellen. Maar jij zal ongetwijffeld met de zelfde gedachtes opstaan, dat ze er straks niet meer is..........
Kun je daar wel met haar over praten? Of met de pater?

Vind het goed van je dat je je gevoel hier van je afschrijft, het helpt toch als je er op 1 of andere manier over kunt praten en je gevoel kan delen...

Sterkte...

Heel veel sterkte toegewenst..

Hey man ik weet ongeveer wat je meemaakt maar geef de hoop niet op, ik heb het zelf meegemaakt. Mijn vader zou zeker sterven, was geen genezing voor maar hij is er nog.

Dit zijn 2 topics omtrent mijn vader die ik toen heb aangemaakt. Misschien kun je er kracht voor jezelf uitputten of iets dergelijks ik hoop dat je er iets aan hebt in ieder geval

Mijn vader is opgegeven
Mijn vader is niet langer opgegeven - Deel 2

Het is een vreselijk zware tijd voor mij geweest en je weet gewoon niet wat je overkomt als je zoiets hoort maar het is zo belangrijk om je kansen te pakken die je nu nog hebt. Zij het een bepaald medicijn of nog even dit gaan doen met je moeder, In ieder geval heel erg veel sterkte de komende tijd

Je moet je daar wel op voorbereiden hoor dat het dan ook werkelijk kan gebeuren.
Zoals je kon lezen had mijn moeder 14 januari gekozen en er zou dan euthenasie
worden gepleegd. Dat was gelukkig niet nodig, die dag sliep ze zelf in om half drie
s'nachts. .......

Dus wees voorbereid op die dag, zoals ze dat zegt klinkt het of ze er al een bepaalde vrede
mee heeft. Maar hoe is het met jou?

Mijn vader had kanker en is 5 jaar geleden overleden. Bij hem was ook al snel bekend dat het terminaal was, een kwestie van levenrekken.
Kanker is een ziekte met ups en downs, waarbij de downs steeds groter worden en de ups steeds kleiner. Helaas dit is geen peptalk voor je, ik weet het, maar de keiharde realiteit, probeer de realiteit onder ogen te zien en zoveel mogelijk te genieten van de ups die jouw moeder heeft tijdens haar ziek zijn. Negatieve ervaringen blijven helaas altijd het sterkste hangen, zorg er daarom voor dat de ups sterk boven de downs uitsteken. Ik had gelukkig een heel begripvolle baas die mij echt alle tijd van de wereld gaf om mijn verdriet te verwerken. Geeft jouw baas jou niet de ruimte, laat hem dan maar lekker stikken, jouw priveleven en vooral jouw moeder is op dit moment veeel belangrijker.

De dood is onvermijdelijk en hoort bij het leven, de een gaat wat vroeger dan de ander, het is een zware moeilijke situatie helemaal als het iemand betreft die je heel erg dierbaar is.

Het is wel vaag, ik merk het aan mezelf, ik ben nog vrij jong (vind ik) en ik heb het gevoel dat ik onsterfelijk ben, maar in dit soort situaties wordt je altijd weer met je neus diep op de feiten gedrukt, het leven is zo voorbij..

Heel veel sterkte en blijf in de buurt van je familie, je zal ze nog heel erg hard nodig hebben (en zij jou)

Wat een mooi gebaar, Eog

Je moeder is bezig om dingen te regelen en af te ronden, heel knap van haar Maar ook erg confronterend natuurlijk voor jullie allemaal...

Heel veel sterkte, ik heb pas mijn tante verloren aan kanker en ik weet dat het lang niet zo erg is als een moeder. Mijn moeder heeft echter ook een aantal keren kanker gehad, gelukkig heb ik haar nog wel....

Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd...

quote:

Op zaterdag 24 juli 2004 23:40 schreef Eye_of_god het volgende:
...omdat ons mam al zaken mbt de begrafenis en de erfenis wilde afhandelen.
<KNIP>
We wisten al dat ze gecremeerd wil worden, maar nieuw voor ons is, dat ze wil dat haar urn op het graf van haar vader en moeder komt te staan.
"Ja," zei ze, "ons pap en ons moe zullen zich wel afvragen wat ik al zo vroeg kom doen."

Voor mezelf heb ik al besloten dat ik een hangertje o.i.d. wil met wat as van haar. We zijn nooit ver van elkaar geweest en dan is ze voortaan altijd dicht bij me.

Dit is precies wat ik mijn eerdere stukje bedoelde. Ergens zijn het dingen die je vooral nu niet wil, maar wel moet weten. Zeker achteraf zal het een opluchting zijn te weten dat je alles wat binnen de mogelijkheden en wensen lag hebt kunnen doen.

quote:

Op woensdag 21 juli 2004 12:56 schreef inXs het volgende:
En dan te bedenken dat er hier mensen zijn die zich zorgen maken over een relatie die uit is van 1.5maand.. Succes gast!

gelukkig hoeft niet iedereen zo iets naars mee te maken en is het eindigen van een relatie van 1,5 jaar al heel verrot voor hen. geluk voor hun.

kanker, pff de meest enge rotziekte die er bestaat.

sterkte ermee

.

[ Bericht 100% gewijzigd door Frenkie op 07-08-2004 20:07:25 ]

quote:

Op woensdag 21 juli 2004 12:56 schreef inXs het volgende:
En dan te bedenken dat er hier mensen zijn die zich zorgen maken over een relatie die uit is van 1.5maand.. Succes gast!

Helemaal mee eens.
Sterkte toegewenst!

post is al weg waar je op reageerde

[ Bericht 87% gewijzigd door DarkElf op 08-08-2004 03:46:10 ]

Als de situatie uitzichtsloos is, zou ik toch proberen om leuke dingen te doen de laatste tijd, kan vreemd klinken maar dat is het beste. Wanneer je in depressie gaat leven gaat het nog verder bergafwaarts. Laatste momenten moeten het mooist zijn, en wie weet komt het nog goed met een portie geluk.

Ik wil niet extreem positief overkomen, maar ben van mening dat je zelfs in zulke situaties het beste ervan moet maken. Om later met een glimlach te kunnen terug kijken.

Sterkte voor je moeder en voor jou.

Toch een edit: Ik zeg van, ik wil niet extreem positief in het leven staan, dat is onjuist, dat wil ik juist wel. Als ik kijk naar Lance Armstrong die de tour 6 keer wint na Kanker, dan denk ik dat wonderen bestaan.

Hier in de buurt woont ook een vrouw die leukemie heeft gehad, ze is erboven op gekomen. Na een strijd. Een paar huizen ernaast woonde een man die ook leukemie had, die was na de diagnose binnen 5 dagen overleden.

Keep the head up, denk ik dan. Een lichamelijke ziekte is niet puur lichamelijk maar heeft ook met de geest te maken.

Sterkte!!!!

*flashbacks krijgt
veel sterkte dude, tegen m'n moeder zeiden ze ook dat ze nog een half jaar had, maximaal.. Toch duurde het nog 4 en een half jaar.
kutziekte.

TS sterkte ...

[ Bericht 93% gewijzigd door DarkElf op 08-08-2004 03:47:08 (post is al weg) ]

Heel veel sterkte

Veel sterkte toegewenst in de komende tijd. Je zult het zeker nodig hebben.

Wat een <drieletterwoord>-baas/bazen heb jij btw.