Het is wel een erg goed verhaal, maar die schrijfstijl van hem... was dat nou nodig?
Anyway, binnenkort maar eens mee verder gaan.
quote:Heb je de brieven van z'n moeder al gehad (bijlage zoveel)? Daar wordt in een voetnoot naar verwezen, maakt het wel wat duidelijker...
Op dinsdag 21 augustus 2001 19:21 schreef Kirk Olson het volgende:
(...) bijv. het tweede verhaal in het courier lettertype vind ik totnogtoe eerder storend dan verrijkend.
Iemand die er over wil praten?
).quote:Ja ik ben er ook doorheen, moest ook worstelen af en toe. What can i say...het hoofdverhaal vond ik wel goed geschreven. Het tweede, sex & pillen, verhaal boeide me minder. Wel grappig hoe het boek inderdaad bijna letterlijk als een kaartenhuis in elkaar lijkt te vallen, en met 1 woord per pagina schiet het tenminste wat op door die 700 pagina's
Op dinsdag 04 september 2001 11:34 schreef ranja het volgende:
Ik heb 'm uit!!! Met moeite, dat wel....Iemand die er over wil praten?
Al die voetnoten en verwijzingen las ik op een gegeven moment niet meer, ik lees te weinig amerikaanse non-fictie om dat echt als geniale persiflage te kunnen beschouwen, ik werd er doodmoe van. Het verhaal was best meeslepend en af en toe aangenaam verwarrend maar nergens echt bloedstollend naar mijn mening. Ik vind het Kaartenhuis al met al iets te gekunsteld om als echt gevierd cult-boek door het leven te gaan. Zo is het verhaal natuurlijk volstrekt ongeloofwaardig, the blair witch daar kon deze zelfverklaarde scepticus zich nog wel wat bij voorstellen, in elk geval genoeg om te weten dat er mensen zat zijn die het allemaal graag zouden willen geloven. Dat heb ik bij het Kaartenhuis veel minder, ik kan me niet voorstellen dat er ooit mensen in Virginia fanatiek naar dat huis gaan lopen zoeken om maar 'ns wat te noemen. Toch heb ik me wel vermaakt hoor en het zette me ook nog even aan het denken over het feit dat straks iedereen dergelijke films als the Navidson Record makkelijk echt zelf kan maken. Als je ziet wat mensen nu al met een beetje fotoshop software en een hoop fantasie kunnen bereiken kunnen we misschien inderdaad wel wat verwachten op dit gebied, geen foto of film zullen we later nog kunnen vertrouwen. Maar ik dwaal af, apart boek toch zeker, een achtje.
Tja... ik vond het hoofdverhaal echt heel goed, wanneer het op een normale manier verteld zou zijn was het denk ik echt een verhaal om in 1 keer uit te lezen geweest. Maar al die voetnoten en verwijzingen, die opsommingen op diverse bladzijden (die in het blauwe vierkant, beschrijving van wat er allemaal niet aanwezig is in de gangen), die maken het erg vermoeiend en halen de hele vaart er uit. Steeds weer in de vorm van 'die en die deskundige zegt:' en zo... dat had van mij niet gehoeven. Dat subverhaal, sex & pillen genoemd, is op zich ook best ok, zeker in combinatie met de brieven van zijn moeder... ik heb het idee dat hij langzaam aan steeds krankzinniger wordt. Waarom zou dat anders ook ineens afgelopen zijn.
Maar het scheef opschrijven en die 1 woord per bladzijde... dat maakt het vind ik niet extra spannend en gaat zelfs irritant werken alsje steeds het boek moet omdraaiem of bladzijden omslaan...
Al met al vind ik het wel goed, ben ook blij dat ik het gelezen heb, maar de opzet schiet z'n doel zwaar voorbij.
Is er dan niemand die dit boek (uit)leest?
quote:Iemand die pulp als King leest en dan een literair meesterwerk als het kaartenhuis gaat lezen, dat kan niet goed gaan.
Op dinsdag 04 september 2001 11:36 schreef deGVR het volgende:
Ik heb hem gekocht maar ben er nog neit aan begonnen.. eerst Dreamcatcher van King uitlezen
Immers Danielewski verhoudt zich tot King als TOOL tot Green Day
[Dit bericht is gewijzigd door Toffe_Ellende op 01-01-2002 18:11]
quote:eh misschien is het FICTIE??
Op woensdag 05 september 2001 23:18 schreef Kirk Olson het volgende:[..]
Ja ik ben er ook doorheen, moest ook worstelen af en toe. What can i say...het hoofdverhaal vond ik wel goed geschreven. Het tweede, sex & pillen, verhaal boeide me minder. Wel grappig hoe het boek inderdaad bijna letterlijk als een kaartenhuis in elkaar lijkt te vallen, en met 1 woord per pagina schiet het tenminste wat op door die 700 pagina's
quote:Literair meesterwerk? Sorry maar dat haal ik er echt niet uit... waarom vind jij het zo goed dan? Vertel eens wat jij er van vind...
Op dinsdag 01 januari 2002 18:08 schreef Toffe_Ellende het volgende:[..]
Iemand die pulp als King leest en dan een literair meesterwerk als het kaartenhuis gaat lezen, dat kan niet goed gaan.
Immers Danielewski verhoudt zich tot King als TOOL tot Green Day
quote:Niet literair? Het is friggin' insane hoe die danielewsky 2 compleet verschillde schrijfstijlen door elkaar gebruikt. Sommige stukken zijn echt downright poetisch, en andere dingen zijn echt geniaal gevonden.
Op woensdag 02 januari 2002 03:14 schreef ranja het volgende:
Literair meesterwerk? Sorry maar dat haal ik er echt niet uit... waarom vind jij het zo goed dan? Vertel eens wat jij er van vind...
Gewoon lezen, het boek is echt GOED. Aan de ene kant semi-wetenschappelijk en vaak spannend en grote wowfactor, en aan de andere kant gewoon wrede rantings met insane kewle stukjes.
quote:Bach tot TOOL.
Op dinsdag 01 januari 2002 18:08 schreef Toffe_Ellende het volgende:
Immers Danielewski verhoudt zich tot King als
quote:Insane ok, maar of het echt toegevoegde waarde aan het (op zichzelf goede) verhaal/de beide verhalen levert...
Op zaterdag 23 februari 2002 23:43 schreef Morkje het volgende:[..]
Niet literair? Het is friggin' insane hoe die danielewsky 2 compleet verschillde schrijfstijlen door elkaar gebruikt.
dat haal ik er niet uit.
Ik vind het zeker niet slecht maar waarom er zo lyrisch over z'n stijl gedaan wordt snap ik dus niet.
Mijn mening: briljant. Wel even doorbijten af en toe. Sommige stukken lezen echt als een trein, maar van andere stukken was ik na 10 bladzijden te vermoeid om verder te lezen. Ik heb op een gegeven moment het boek 2 weken weggelegd omdat ik het zat was. Maar toen ik daarna weer verder ging, was het minstens zo meeslepend als daarvoor. En dat vind ik ijzersterk!
Mijn tip: lees het boek rustig, en lees wél alle voetnoten. Niet zozeer de titels, maar de titels in combinatie met de datum waarop de (al dan niet fictieve) titels geschreven zijn. Dit zorgt voor een enorm stuk chronologie in het verhaal, wat zeker een aantrekkelijke meerwaarde is.
Wat ik verder briljant vond, is dat ik het boek bij een tweede keer lezen op een heel andere manier las. Maar dat maakte het juist nog beter, zo'n extra dimense als je al weet wat er gaat gebeuren. Heel knap, dat een boek waarvan je denkt dat het 'af' is zodra je de climax weet, nog steeds kan boeien ook al weet je die climax van tevoren.
Dit 'effect' had ik ook bij de film Fight Club. Ook daar kijk je de film compleet anders als je weet wat er gaat gebeuren, maar hij is dan minstens zo goed.
Dit geeft wel aan dat het boek veel meer op sfeer rust dan puur op verhaal. En juist die verschillende sferen door elkaar maken het zo briljant. De diverse typografie draagt volledig bij aan die sfeer.
Nou, tot zover mijn bescheiden mening 
quote:Ok, 2½ jaar later toch maar eens gaan proberenOp zaterdag 5 januari 2002 09:10 schreef Mark het volgende:
Moet er nog aan beginnen (ligt al een maandje te wachten), dus de spoiler overgeslagen. Ik zal jullie laten weten wat ik er van vond, maar gezien bovenstaande reacties kan dat nog wel even duren
