Ik geloof niet dat ik van nature een pessimist ben, ook niet depri, manisch of wat dan ook.
Ik vraag me alleen wel eens af of er werkelijk niemand is die het iets kan schelen wat er op de wereld allemaal gebeurd.
Veel mensen zullen bij het lezen van de eerste regel al afhaken, want het is een mens eigen om weg te lopen als je met je neus op de feiten gedrukt word. Neem het trouwens niemand kwalijk die het niet leest.
Varierend van politiek tot geloof, van normen tot waarden.
Er schijnt niets te zijn waar we echt naar leven. Regeltjes worden opgelegd, en zo gauw ze op de personen slaan die ze bedacht hebben, even zo snel weer veranderd.
Je word geboren, en moet naar school, want later MOET je een productief persoon zijn (lees winstgevend) voor de “maatschappij” (lees mensen die vanuit hun ivoren toren de touwtjes in handen hebben).
Er schijnt ook niemand te zijn die er een probleem van maakt dat je verplicht word te werken voor je geld, een groot gedeelte hiervan af te staan, en over dat wat je spaart word ook nog eens rente berekend.
Elke dag 8 uur werken, in de avond ben je veelal te moe om nog iets te verzetten, de volgende dag, weer vroeg uit de veren om je uit de naad te werken voor anderen.
Slavernij was toch afgeschaft ?, ik denk het niet. Slavernij hebben ze mooier aangekleed. Er komen nu geen zwepen en kettingen meer aan te pas, maar boetes en heffingen.
Oh je hoeft niet te werken !, je mag ook thuis gaan zitten !, je mag al je tijd ook besteden aan de ontwikkeling van jezelf, het ontdekken van jezelf, alle verborgen vermogens die in jezelf schuilen, nadenken over de vragen van het leven, erover brainstormen. Nadeel is dan wel dat je in de “maatschappij” dan een leven moet leven zoals we zo vaak zien op NS stations, een zwerversbestaan.
Sommige mensen zullen dit onzin vinden, anderen zijn het ermee eens. Knikken een keer, zeggen dat het ook eigenlijk zo is, en gaan morgen weer verder zoals ze altijd hebben gedaan, zoals verwacht word (tot je 65 bent).
En dat was dan je leven, elke week 5 dagen werken, 2 dagen vrij, en dat jaren aaneen, en als je spijt hebt van je leven, spijt hebt van de gemiste kansen, de ontdekkingen die je niet hebt gedaan. Dan krijg je te horen dat je altijd vrij bent geweest om te doen wat je wou, je hebt de kansen gehad om de wereld te zien.
Ja dat klopt ook, maar die “Kansen” zijn voorzien van een prijskaartje, te betalen met geld.
En aan geld kom je alleen als je werkt (lees productief bent / winstgevend bent). Maar je bent vrij hoor ! je mag doen wat je wilt (kots)
Geld, was het maar nooit uitgevonden.
We willen het allemaal hebben, en als het moet gaan we ervoor over lijken, volksstammen tegelijk maken we ervoor koud. (oke we zijn het door de jaren heen wat subtieler gaan doen)
Als je naar een broodjeszaak gaat om een broodje gezond te kopen, en de juffrouw achter de balie maakt hem lekker voor je klaar, en je hebt geen geld bij je, gooit ze hem nog liever bij het vuilnis dan dat jij hem voor niets krijgt. Want jij krijgt alleen iets te eten als je geld hebt, geen geld, geen eten.
En daar zit hem de handigheid, iedereen wil eten, dus iedereen werkt wel voor zijn geld, en als er instanties zijn die hier en daar nog een graantje meepikken van je zuurverdiende geld, neem je dat op dat moment wel voor lief.
Elke maand bekijken we onze bankafschriften even, klagen over de belastingen en het ziekenfonds, en we vinden het wel weer mooi. `Wat is alles toch duur he ?’
Maargoed, zal mijn verhaal niet te lang maken.
Ik vraag me gewoon af of er mensen zijn die er net zo over denken als ik.
Zijn die er ????
Björnskie